21ο Συνέδριο ΚΚΕ: Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι κίνδυνοι πολεμικής αναμέτρησης και η «συνεκμετάλλευση»

Σήμερα από τις θέσεις του ΚΚΕ για το 21ο συνέδριό του, δημοσιεύουμε το κεφάλαιο “Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι κίνδυνοι πολεμικής αναμέτρησης και η «συνεκμετάλλευση»”:

Οξύνεται ο ανταγωνισµός των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, όπου καθεµιά επιδιώκει να αναβαθµίσει τη θέση της στους ιµπεριαλιστικούς σχεδιασµούς και ανταγωνισµούς στην περιοχή.

Η Τουρκία περιλαµβάνεται µεταξύ των ισχυρότερων 20 καπιταλιστικών κρατών του κόσµου, ενώ είναι η δεύτερη στρατιωτική δύναµη στο ΝΑΤΟ κι επιδιώκει την περαιτέρω αναβάθµιση της θέσης της σε περιφερειακό και παγκόσµιο επίπεδο. Έχει εισβάλει και διαθέτει στρατεύµατα κατοχής σε 3 χώρες (Κύπρο, Συρία, Ιράκ), διατηρεί στρατιωτικές βάσεις στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, εµπλέκεται απροκάλυπτα στον εµφύλιο της Λιβύης και στρατιωτικά στο πλευρό του Αζερµπαϊτζάν στον πόλεµο µε την Αρµενία. Επιδιώκει να χρησιµοποιήσει στους σχεδιασµούς τις µειονοτικές οµάδες σε διάφορες περιοχές (Βαλκάνια, Κριµαία, Καύκασο, Κεντρική Ασία, Μέση Ανατολή) καθώς και το µουσουλµανικό θρησκευτικό δόγµα.

Η τουρκική αστική τάξη στο σύνολό της έχει ως στόχο την αναβάθµιση του ρόλου της, ωστόσο προκύπτουν διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της σχετικά µε τα µέσα και τις αναγκαίες διεθνείς συµµαχίες της. Στο πλαίσιο του «νεο-οθωµανικού» πολιτικού «δόγµατος», που έχει επιλέξει ως «όχηµα» των συµφερόντων της η κυρίαρχη µερίδα της τουρκικής αστικής τάξης, εµφανίζεται ως «υπερασπιστής» του λαού της Παλαιστίνης και σε αντιπαράθεση όχι µόνο µε το Ισραήλ αλλά και µε τις αστικές τάξεις της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας. Επιδιώκοντας να παζαρέψει από θέσεις ισχύος µε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, αναπτύσσει πολυσήµαντες σχέσεις µε την αστική τάξη της Ρωσίας –εξοπλίστηκε µε ρωσικά αντιαεροπορικά/αντιβαλλιστικά συστήµατα S-400, που µπορούν να επιφέρουν σηµαντικές αλλαγές στον στρατιωτικό συσχετισµό στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή– όπως και µε αυτήν του Κατάρ.

Οι σχέσεις των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας, αναλόγως των καταστάσεων, διακρίνονται από τις επιδιώξεις συνεργασίας και του ανταγωνισµού, ωστόσο οι λαοί των δύο χωρών δεν έχουν σε τίποτα να επωφεληθούν από αυτές τις σχέσεις.

Στο διάστηµα από το προηγούµενο Συνέδριο, η τουρκική επιθετικότητα κλιµακώθηκε µε την αµφισβήτηση των συνόρων σε Αιγαίο και Έβρο, την αµφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας δεκάδων νησιών του Αιγαίου, την επιδίωξη να αποκτήσει τµήµα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, που µε βάση τη Διεθνή Σύµβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν της ανήκει. Σε αυτήν την κατεύθυνση το τουρκικό κράτος ανακήρυξε τη λεγόµενη «Γαλάζια Πατρίδα», υπέγραψε το τουρκο-λιβυκό σύµφωνο µε την εγκάθετη ηγεσία της Λιβύης, το οποίο καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώµατα της Ελλάδας. Επίσης, ενίσχυσε τις υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, στρατιωτικές ασκήσεις, έρευνες ή και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και στις ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, ανακίνησε µειονοτικά ζητήµατα, «εργαλειοποίησε» το Μεταναστευτικό και Προσφυγικό, αξιοποιώντας τη συµφωνία µε την ΕΕ.

Στις συνθήκες αυτές, καιροφυλακτεί η αµερικανοΝΑΤΟική διαµεσολάβηση κι επιδιαιτησία και ήδη έχει επανέλθει η τουρκική θέση για συνεκµετάλλευση, συνδιαχείριση του Αιγαίου, για λύση win-win (αµοιβαίου οφέλους) που προβάλλουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, ενώ εξετάζεται η συνεκµετάλλευση, συνδιαχείριση κυπριακών θαλάσσιων ζωνών µε την Τουρκία. Αυτή η συνεκµετάλλευση δεν αφορά την ευηµερία των λαών, αλλά την κερδοφορία των µονοπωλίων και «ναρκοθετεί» το µέλλον των δύο λαών, όπως και του περιβάλλοντος.

Το Κόµµα µας υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώµατα της χώρας από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάµεων, ως αναπόσπαστο στοιχείο της πάλης για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Έχει προειδοποιήσει τους εργαζόµενους πως στις σηµερινές συνθήκες αυτά δεν µπορούν να τα εγγυηθούν οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιµπεριαλιστικές συµµαχίες, ενώ την ώρα που το Διεθνές Δίκαιο ξαναγράφεται από τις ιµπεριαλιστικές συµφωνίες και το Δικαστήριο της Χάγης λειτουργεί µε σκοπιµότητες, η ειρήνη, η ασφάλεια των λαών δεν µπορεί να διασφαλιστεί σε αυτό το πλαίσιο. Η πάλη των δύο λαών είναι αναγκαίο να κατευθύνεται στην εξάλειψη της αιτίας που γεννά αντιθέσεις, συγκρούσεις, πολεµικές συρράξεις, στην ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και την αποδέσµευση από τις ιµπεριαλιστικές ενώσεις.

Το ΚΚΕ, που είναι σταθερά προσανατολισµένο στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάµεσα στην εργατική τάξη και στους λαούς των δύο χωρών, έχει οικοδοµήσει στενές σχέσεις µε το ΚΚ Τουρκίας, µε στόχο να δυναµώσει η αντιιµπεριαλιστική πάλη του εργατικού – λαϊκού κινήµατος και στις δύο χώρες, ενάντια στις αστικές τάξεις και τη συµµετοχή, εµπλοκή Ελλάδας – Τουρκίας στα ιµπεριαλιστικά σχέδια, για το απαραβίαστο των συνόρων, για την αποδέσµευσή τους από τους ιµπεριαλιστικούς οργανισµούς και ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που αποτελούν µόνιµη πηγή οδυνηρών συνεπειών σε βάρος των λαών.

Σε αυτήν την κατεύθυνση υπάρχει δυνατότητα ενίσχυσης της αντιπολεµικής – αντιιµπεριαλιστικής πάλης και διεύρυνσης της πάλης της ΕΕΔΥΕ.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...