Δάσος αρένα συμφερόντων

Πυρκαγιά στα Βίλια, Αττικής
Πυρκαγιά στα Βίλια, Αττικής / Πηγή: Eurokinissi

Ήταν 23 Αυγούστου ξημερώματα που το χωριό μου ξύπνησε περικυκλωμένο  στις φλόγες. Πανικός παντού. Φωνές. Μαζεύτε τα να φύγουμε. Που να πάμε? Εδώ είναι το σπίτι μας, η ζωή μας, ο ιδρώτας μας, οι αναμνήσεις μας, τα παιδικά μας όνειρα.

Η ντουντούκα να φωνάζει εκκενώστε, εκκενώστε!

Παντού καπνός, φωτιά, στάχτη, δύσπνοια. Απουσία οργανωμένης πολιτείας. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο φοβούμενος ότι θα επαναφέρω σε πολλούς από μας μνήμες δυσάρεστες.

Σήμερα μέρες μετά δικαιολογημένα όλοι μας αναρωτιόμαστε τι έγινε, τι φταίει, πως μπήκε η φωτιά, τι σκοπό είχε η αδιαφορία της κρατικής εξουσίας μπροστά σ αυτήν την καταστροφή.

Συζητήσεις πολλές, σενάρια πολλά. Έδαφος για εκμετάλλευση παντός είδους από τους παρατρεχάμενους της εξουσίας και τους ντόπιους πολιτικούς κουμανταδόρους.

Να αποκαταστήσουμε το περιβάλλον, το δάσος, να αποκτήσουμε επιτέλους οικολογική συνείδηση βρε αδελφέ.  Να μην ανάβουμε τσιγάρα στο δάσος, να μην καίει χόρτα ο παππούς. Οικολογικές ανησυχίες.

Ας σταθούμε εδώ λιγάκι στα οικολογικούς προβληματισμούς μιας και ήταν κυρίαρχο το θέμα στις συζητήσεις.

Το κύριο επίτευγμα του οικολογικού κινήματος θα έλεγε κανείς σήμερα είναι η ευαισθητοποίηση για τα περιβαλλοντικά προβλήματα και η κατανόηση της έκτασης της καταστροφής του περιβάλλοντος από τον καπιταλισμό καθώς και η ανάγκη υιοθέτησης ενός διαφορετικού τρόπου ζωής βέβαια στη βάση πάντα των οικολογικών θεωρήσεων.

Το επίτευγμα αυτό όμως του οικολογικού κινήματος, δηλαδή η συνειδητοποίηση του μεγέθους της παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής, είναι ταυτόχρονα και το όριό του.  Τελειώνει εδώ ακριβώς σ αυτό το σημείο.

Οι λύσεις που προβάλλονται από τα οικολογικά  κινήματα για την αντιμετώπιση της οικολογικής καταστροφής του πλανήτη είναι παντελώς ανεπαρκείς γιατί παραγνωρίζουν τον στενό δεσμό μεταξύ της οικολογικής καταστροφής και της λογικής του κέρδους που κυριαρχεί στον καπιταλισμό.

Τα οικονομικά συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου επιβάλλουν την ολοένα και με γρηγορότερους ρυθμούς εφαρμογή νέων τεχνικών παραγωγής χωρίς καμία από τα πριν αξιολόγηση των οικολογικών τους συνεπειών.

Έχει εξαπολυθεί δηλ  από το κεφάλαιο μια καθολική επίθεση στη φύση με σκοπό την όσο δυνατόν πιο αποδοτική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να κλονιστούν οι οικολογικές ισορροπίες. Όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις της ρύπανσης των νερών, της ατμόσφαιρας και του εδάφους  οι πολυεθνικές βιομηχανίες αποποιούνται τις ευθύνες τους με συνέπεια το περιβάλλον να πληρώνει το τίμημα.

Σαν διέξοδο μας φόρτωσαν την πράσινη ανάπτυξη. Ο καπιταλισμός έτσι σκέφτηκε και βρήκε την επαναστατική λύση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι οποίες ήρθαν για να σώσουν τον πλανήτη από την καταστροφή που ο ίδιος ο καπιταλισμός προκάλεσε και φυσικά να τους αποφέρει τεράστια κέρδη.

Η πράσινη ανάπτυξη όμως απαιτεί εκτάσεις με συγκεκριμένες προδιαγραφές για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών πάνελ. Το δάσος στέκεται εμπόδιο  γιατί δεν μπορεί να φιλοξενήσει αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα και εφόσον δεν μπορεί να τα φιλοξενήσει, δεν παράγει χρήμα.

Η λύση και πάλι απλή, κάψτε το δάσος. Δεν πάει άλλωστε καιρός που συγκεκριμένη μονοπωλιακή κατασκευαστική εταιρεία έλαβε άδεια από τη ΡΑΕ για να εγκαταστήσει τεράστια αιολικά πάρκα στη Βόρεια Εύβοια και συγκεκριμένα στην περιοχή που κατά τύχη κάηκε. Δεν είναι τυχαίο που στην περιοχή της νότιας Εύβοιας έχει εγκατασταθεί ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα της χώρας.

Σήμερα  παρακολουθούμε από την μια το δάσος και την ζωή μας να καίγονται χωρίς καμιά προστασία αφού η μηδαμινή χρηματοδότηση των Πυροσβεστικών Δυνάμεων, με ένα ποσό των μόλις 1,7 εκατομμυρίων ευρώ δεν φτάνει για να καλύψει τα κενά που υπάρχουν στον απαρχαιωμένο και κακοσυντηρημένο μηχανικό εξοπλισμό του.

Και από την άλλη να ξοδεύονται απλόχερα 2,5 δις βορά στα μονοπώλια της ιμπεριαλιστικής βιομηχανίας του πολέμου.

Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους που απειλούν το περιβάλλον και τις ζωές μας είναι αναγκαίο να έρθουμε σε ρήξη με το υπάρχον οικονομικό σύστημα, στηρίζοντας την προοπτική μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας οικολογικά ορθολογικής, θεμελιωμένης στο δημοκρατικό έλεγχο της παραγωγής και στην κοινωνική δικαιοσύνη. Μια τέτοια κοινωνία προϋποθέτει τη λαϊκή ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Προϋποθέτει έναν δημοκρατικό προγραμματισμό που θα επιτρέπει στην ίδια την κοινωνία να καθορίζει τους στόχους της παραγωγής προς το δικό της συμφέρον.

Υπάρχει τρόπος και μας τον έχει υποδείξει ο Μπρεχτ.

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία!

Βαγγέλης Κιούσης Επισμηναγός ε.α.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...