Διαχείριση του νερού μυθεύματα, ιδεοληψίες και πραγματικότητα

Διαχείριση νερού στον Ιμπεριαλισμό
Διαχείριση νερού στον Ιμπεριαλισμό

Η ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων και της διαχείρισης του πόσιμου νερού –κυρίως στις φτωχές χώρες, αλλά όχι μόνο σε αυτές, αποτελεί -ειδικά την τελευταία 25ετία «πεδίο δόξης λαμπρόν» για τις πολυεθνικές, με ευρύτερες επιπτώσεις στη λαϊκή οικογένεια.

Το λεγόμενο «κοινωνικό κράτος» στον καπιταλισμό –αν και πάντα ήταν μια απάτη, απαραίτητη σ’ ένα βάρβαρο σύστημα ως «κοινωνική» μάσκα, που κρύβει την κυρίαρχη αποστολή των αστών να επιβάλουν το δίκιο των αεί κανονιοφόρων τους, ένας όρος – εφεύρημα, για να παίρνεται πίσω ό,τι με αγώνα και αίμα κατάκτησε η εργατική τάξη, μετά τις ανατροπές –από τα μέσα και από τα πάνω στην ΕΣΣΔ και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, αποκαλύφθηκε σταδιακά παλάτι στην άμμο και σήμερα αποτελεί σύγχρονο σύντομο ανέκδοτο (με το οποίο δεν γελάει πλέον κανείς, όπως –μας έχει μείνει καρφωμένο στο μυαλό αυτό η άνεργη δασκάλα στην ατμομηχανή της σοσιαλδημοκρατίας Γερμανία, που, όταν δε δέχτηκε να εργαστεί σε οίκο ανοχής, διαγράφηκε και από τη λίστα ανεργίας).

Στο πρώτο μέρος <| Και το νερό στο χρηματιστήριο |> είδαμε κάποιες πλευρές, που αφορούν μυθεύματα και ιδεοληψίες του αστικού κράτους (πχ. πως -δήθεν το νερό είναι λόγω της κλιματικής κρίσης –για την οποία το μεγάλο κεφάλαιο φέρνει ακέραια την ευθύνη), προκειμένου να πέσουν στα μαλακά οι πολιτικές διαχείρισης που έχουν να κάνουν κυρίως με τα νέα δεδομένα του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού του 21ου αιώνα.

Ξαναγυρνώντας στα «“παράδοξα” ενός γάργαρου που έγινε χρυσός» θυμίζουμε (για τα καθ’ ημάς) το –πριν 20 χρόνια, αλήστου μνήμης «προσέχουμε για να έχουμε», της ΕΥΔΑΠ, που οδήγησε σε ιδιωτικοποίηση των φιλέτων της –με εκτίναξη στα ύψη της τιμής του.

Διαχείριση νερού - Ιμπεριαλισμός - Παπαγιάννης Γιάννης

Η εμπορευματοποίηση του νερού σήμερα θεωρείται η τρίτη καλύτερη (επικερδέστερη) επένδυση (μετά το πετρέλαιο και το ρεύμα) και πρακτικά μόνο οι «πλούσιοι», αυτοί δηλ. που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και τα «κλειδιά» της οικονομίας σε τοπική και παγκόσμια κλίμακα να μπορούν να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη πρόσβασή τους στις πηγές, στη διανομή και στη διάθεση του νερού. Συμπεριλαμβάνεται και το παιχνίδι με τα εμφιαλωμένα που είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη στον τομέα των τροφίμων και ποτών, και από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες εμπορικές δραστηριότητες: η παγκόσμια κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού είναι πάνω από 300.000.000.000 lt (λίτρα) … 300.000.000 κυβικά μέτρα, με μέσο ετήσιο ρυθμός αύξησης 7-8% δηλ. διπλασιασμό σε 12 χρόνια. Τα ετήσια κέρδη των εταιρειών που δραστηριοποιούνται γύρω από το νερό ανέρχονται στο 40% αυτών του πετρελαϊκού τομέα, ενώ είναι υψηλότερα από αυτά του φαρμακευτικού και η αγορά τους θα ξεπεράσει μελλοντικά αυτή της ενέργειας, των μεταλλευμάτων και των βασικών ειδών διατροφής.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

«Κοινό Αγαθό; Δημόσιο;Commodity | Διευκόλυνση (;;) Οικονομικό αγαθό … Ελεύθερο | Πλήρως τιμολογημένο»… από παντού απουσιάζει η «μαγική» λέξη καπιταλισμός | ιμπεριαλισμός»

Διαχείριση νερού - Ιμπεριαλισμός - Παπαγιάννης Γιάννης

Σύμφωνα με τον πιο σύντομο ορισμό του Λένιν (εν είδει κεφαλίδας), «ιμπεριαλισμός είναι το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού» ή «το ανώτατο στάδιό του», που περιλαμβάνει την ουσία αυτού που ο λαός ονομάζει «ζούγκλα της αγοράς».
Ο Λένιν ανέλυσε την ουσία και τις νομοτέλειες του ιμπεριαλισμού στο έργο του «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», που αποτελεί σημαντική θεωρητική βάση και μεθοδολογικό εργαλείο για τη μελέτη και ερμηνεία των φαινομένων και εξελίξεων του σύγχρονου καπιταλισμού και σήμερα -πάνω από 100 χρόνια μετά, παραμένει άκρως επίκαιρο, παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες (οπορτουνιστικής) «επικαιροποίησης».
Το έργο αυτό γράφτηκε με βασικό σκοπό (όπως ο ίδιος σημειώνει), να δείξει ποια ήταν στις αρχές του 20ού αιώνα η συνολική εικόνα της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας, στις διεθνείς αμοιβαίες σχέσεις της και έδωσε ένα ολοκληρωμένο ορισμό, αναδεικνύοντας τις βασικές καθαρά οικονομικές έννοιες του ιμπεριαλισμού, που συνοψίζονται στα 5 βασικά του γνωρίσματα:

  1. Συγκέντρωση της παραγωγής και του κεφαλαίου, που έχει φτάσει σε τέτοια υψηλή βαθμίδα ανάπτυξης, ώστε να δημιουργεί μονοπώλια που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην οικονομική ζωή.
  2. Συγχώνευση του τραπεζικού κεφαλαίου με το βιομηχανικό και δημιουργία μιας χρηματιστικής ολιγαρχίας πάνω στη βάση αυτού του χρηματιστικού κεφαλαίου.
  3. Εξαιρετικά σπουδαία σημασία αποκτά η εξαγωγή κεφαλαίου, σε διάκριση από την εξαγωγή εμπορευμάτων.
  4. Συγκροτούνται διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις των καπιταλιστών, οι οποίες μοιράζουν τον κόσμο.
  5. Το εδαφικό μοίρασμα της γης ανάμεσα στις μεγαλύτερες καπιταλιστικές δυνάμεις είναι κινούμενη άμμος και η εξαγωγή κεφαλαίου και έχει οδηγήσει στο οικονομικό μοίρασμα του κόσμου από τα διεθνή τραστ

«Σαπίζει» (ο καπιταλισμός) θα πει ΣΑΠΙΖΕΙ

Τα προβλήματα που σχετίζονται με το νερό αλλάζουν σε βάθος χρόνου γιατί αλλάζει ο τρόπος ζωής, ο κόσμος δε ζει πια σε χωριά χτισμένα στις όχθες των ποταμών ή κοντά σε πηγές αλλά σε πόλεις, δηλαδή μακριά από τους αναγκαίους υδάτινους πόρους, αλλά εκεί δίπλα βρίθουν οι βιομηχανικοί κολοσσοί, που είτε καταναλώνουν αλόγιστα το νερό, είτε το ρυπαίνουν (συνήθως συμβαίνουν και τα δύο…)

Διαχείριση νερού - Ιμπεριαλισμός - Παπαγιάννης Γιάννης

Σύμφωνα με τα διεθνή standards αν η διαθεσιμότητα νερού σε μια χώρα ή σε μια περιοχή είναι κάτω από 1.700 m3/άτομο/έτος υπάρχει πρόβλημα (ΣΣ |> «έλλειψη νερού εμφανής και συχνή»). Κάτω από 1.000 m3/άτομο/έτος θεωρείται σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημόσια υγεία και τέλος με κάτω από 500m3/άτομο/έτος, βρισκόμαστε σε οριακά επίπεδα (επιβίωσης).
Βέβαια αυτά τα νούμερα έχουν να κάνουν με μέσους όρους: σε παγκόσμια κλίμακα αρδεύεται το 16% περίπου της καλλιεργούμενης γης, ενώ στον τομέα αυτό διατίθενται τα δύο τρίτα των υδάτινων αποθεμάτων, στην Ελλάδα, λόγω κακής ποιότητας και ελλιπούς συντήρησης των αρδευτικών δικτύων, το ποσοστό του νερού που καταναλώνεται στις γεωργικές εφαρμογές είναι ακόμα μεγαλύτερο (87% περίπου), ενώ οι απώλειες σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν μέχρι και το 80%, ενώ η οικιακή κατανάλωση νερού αντιστοιχεί στο 10% περίπου της συνολικής ποσότητας που καταναλώνεται ετησίως.

Οι τέσσερις εταιρείες κολοσσοί που παρέχουν τις «υπηρεσίες» του, σε περισσότερες από 150 χώρες είναι οι «Suez RWE» (σε 130), η «Vivendi Environment» (μετέπειτα «Veolia», που δραστηριοποιείται σε 90 χώρες), η «Thames Water» και η «Wessex Water».
Η «Veolia» και η «Suez», μαζί ελέγχουν πάνω από το 70% της αγοράς, γεγονός που τις καθιστά το ισχυρότερο μονοπώλιο που λυμαίνεται όχι μόνο παροχή & διάθεση πόσιμου νερού μέσω δικτύων, αλλά και την εμφιάλωση με κέρδη πάνω από 50 δις$.
Από το Perrier το 1976, τη «μούφα» της Evian και τη σταδιακή είσοδο Coca-Cola, Nestlé, Pepsi, Φίτζι Water κλπ φτάσαμε σε 2.000.000tn πλαστικού (που αντιστοιχούν σε ~2.000.000tn πετρελαίου για την παραγωγή τους), στα «Pure Life» του Πακιστάν (και αντίστοιχα στη Νιγηρία και αλλού) και σε δηλώσεις (Brabeck-Letmathe, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Nestlé) του είδους «η ιδέα ότι η πρόσβαση στο νερό θα πρέπει να θεωρείται ως ένα παγκόσμιο ανθρώπινο δικαίωμα είναι «ακραία», υποστηρίζοντας την ιδιωτικοποίηση σε [%] 98,5% (!!) του νερού, και ότι «πολλοί(μπορεί να) το βλέπουν ως δικαίωμα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει εμείς να χάνουμε τεράστια ποσά» .

Η κατανάλωση εμφιαλωμένου που στην Κίνα 3πλασιάστηκε (!) και στην Ινδία 5πλασιάστηκε (!!) τα τελευταία χρόνια  προβάλλεται παντοειδώς από τα media σαν κάτι «μαγικό / trendy» και «“in”-life style» και πλέον όχι τόσο το «απλό» αλλά τα διάφορα με «φρουτώδη αρώματα», το «εμπλουτισμένο με ασβέστιο για εγκύους», το «αφροδισιακό πλούσιο σε λίθιο» και ακόμη, οι πολύ μικρές συσκευασίες (<50 ml), για αθλητές και μωρά, παρέα με τα «συμπληρώματα διατροφής» για αδυνάτισμα, απώλεια λίπους, με ειδική σύνθεση βιταμινών C-D σε συνδυασμό με χάπι, gel, συμπυκνωμένο διάλυμα, σκόνη, κάψουλα, κάλυμμα ζελατίνης, … και τέλος (ναι υπάρχει κι αυτό !!) «για οικιακά ζώα εμπλουτισμένο με βιταμίνες, οξυγονωμένο»… 

Και αυτά όταν πάνω από 2,5 δισ απόκληρων, που ζουν σε περιοχές που πραγματικά δεν υπάρχει ασφαλές τρεχούμενο νερό, δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν το εμφιαλωμένο

Διαχείριση νερού - Ιμπεριαλισμός - Παπαγιάννης Γιάννης

Τραγική είναι η κατάσταση – όπως αποτυπώνεται και στον παγκόσμιο χάρτη της «λειψυδρίας» με έντονο κόκκινο χρώμα – κυρίως στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες, που τα υδατικά τους αποθέματα είναι μεν σε οριακή κατάσταση -αλλά όχι πάντα λόγω έλλειψης νερού στις περισσότερες περιπτώσεις γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα διαχείρισης και έτσι δεν είναι σε θέση να καλύψουν βασικές καθημερινές ανάγκες σε νερό, με τις γυναίκες και τα μικρά παιδιά να αναγκάζονται να διανύουν καθημερινά μεγάλες αποστάσεις –χιλιόμετρα, προκειμένου να προμηθευτούν «μια στάμνα» νερό

Αποτελεί θλιβερό γεγονός ότι λόγω της περιορισμένης πρόσβασης σε υδάτινους πόρους 12.000.000 πεθαίνουν κάθε χρόνο22 κάθε λεπτό περισσότεροι από τις ανά τον κόσμο ένοπλες συρράξεις.

Αποκαλυπτικά και τα στοιχεία του πίνακα που ακολουθεί σχετικά με τις προβλέψεις:
Αφρική σχεδόν 3πλασιασμός του πληθυσμού με μείωση της διαθεσιμότητας νερού, αντίστοιχα η Ασία και η Νότια Αμερική.

Διαχείριση νερού - Ιμπεριαλισμός - Παπαγιάννης Γιάννης

«Σαπίζει» (ο καπιταλισμός) θα πει ΣΑΠΙΖΕΙ
Κατά Jose Saramago [ΣΣ |> «Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα»] …
«Privatize-se tudo,privatize-se o mar e o céu, privatize-se a água e o ar, privatize-se a justiça e a lei, privatize-se a nuvem que passa, privatize-se o sonho,sobretudo se for diurno e de olhos abertos. E finalmente, para florão e remate de tanto privatizar, privatizem-se os Estados, entregue-se por uma vez a exploração deles a empresas privadas, mediante concurso internacional. Aí se encontra a salvação do mundo… e, já agora, privatize-se também a puta que os pariu a todos.»

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε!
Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Ακολουθεί το 4ο & τελευταίο μέρος


Επιμέλεια Γιάννης Παπαγιάννης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...