Διπλωματική κινητικότητα στην Αν. Μεσόγειο- Επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς

Χάρτης Ανατολικής Μεσογείου
Χάρτης Ανατολικής Μεσογείου / Πηγή: Google

Μπορεί το βάρος να πέφτει στην μεγάλη κινητοποίηση ενόπλων δυνάμεων στα ευρωρωσικά σύνορα και την Ουκρανία, με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ  να κλιμακώνουν σταθερά την  ένταση, αλλά και στην Αν. Μεσόγειο συνεχίζει να διεξάγεται μεγάλο ιμπεριαλιστικό παζάρι. Αυτό ακριβώς βλέπουμε με την επίσκεψη ευρωπαίων αξιωματούχων στην Τουρκία και τις επισκέψεις του  Έλληνα Πρωθυπουργού και του Ιταλού ομόλογού του στη Λιβύη. Η διπλωματική δραστηριότητα και οι επαφές στην περιοχή μεταξύ κυβερνητικών αξιωματούχων και εκπροσώπων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και συμμαχιών υποδηλώνουν ακριβώς αυτή την κατάσταση που μετατρέπει μέρα με τη μέρα τη περιοχή μας σε πεδίο όλο και ισχυρότερων ανταγωνισμών και αντιθέσεων.

Το χειρότερο και πιο επικίνδυνο είναι ότι και η ελληνική κυβέρνηση, ως πλασιέ του ευρωατλαντισμού στην περιοχή και με «σημαία» τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου ρίχνει και αυτή το απαιτούμενο «καύσιμο» που της αναλογεί στη «μηχανή» του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού . Έτσι κι αλλιώς δεν πέρασαν πολλές μέρες από τότε που στις επαφές των κυβερνητικών κλιμακίων και του πρωθυπουργού με τους Αμερικανούς αξιωματούχους τονίστηκε ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να προωθεί με ακόμη μεγαλύτερη  συνέπεια τα συμφέροντα  των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των συμμάχων τους στην περιοχή.

Με αυτά τα διαπιστευτήρια και μ’ αυτό το στρατηγικό καθήκον ο Κ. Μητσοτάκης βρέθηκε στη Λιβύη να διαφημίσει την, ΝΑΤΟικής κοπής, «σταθερότητα» και «ασφάλεια» που  μπορεί να προσφέρει η βελτίωση των σχέσεων της Λιβύης με την Ελλάδα. Και μάλιστα φωτογραφίζοντας την Τουρκία και την παρέμβαση της τόσο στη χώρα όσο και στην ευρύτερη περιοχή, ο Έλληνας Πρωθυπουργός επιχείρησε να εμφανιστεί πιο αξιόπιστος εταίρος από την αστάθεια που φέρνουν ξένες δυνάμεις και στρατεύματα.

Ο Λίβυος μεταβατικός πρωθυπουργός, Αμπντούλ Χαμίτ Ντμπεϊμπά,  ξεκαθάρισε ότι «η Λιβύη προασπίζει τα συμφέροντα της» εννοώντας ότι θα πάει όπου βολεύει καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης της χώρας, για να είναι και ξεκάθαρο στους αναγνώστες πόσο σχετικές είναι  οι καλές σχέσεις και οι «φιλίες» στον καπιταλισμό.

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού έρχεται να επαναφέρει τις διαπραγματεύσεις για τη χάραξη θαλασσίων ζωνών μεταξύ των χωρών, στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων και της καπιταλιστικής κερδοφορίας και όχι στα μέτρα και τις ανάγκες της  ειρήνης ,της συνεργασίας και της ευημερίας των λαών. Ενώ επίσης με αυτήν την επίσκεψη επιχειρείται μια προσπάθεια να  επανέλθουν  οι σχέσεις των δύο χώρων σε μια τροχιά που να υπηρετούνται αμοιβαία τα επιχειρηματικά  και γεωπολιτικά τους συμφέροντα.

Η παρουσία του Ιταλού Πρωθυπουργού στη Λιβύη, εκδηλώνεται σε μια περίοδο που η Ιταλία διεκδικεί έναν πιο ενεργό ρόλο στην περιοχή για να μην χάνει έδαφος στην ιμπεριαλιστική κούρσα.  Η Λιβύη είναι μια χώρα που η Ιταλία έχει παραδοσιακά ερείσματα και αποτελεί πεδίο στρατηγικού ενδιαφέροντος για την ιταλική αστική τάξη.

Την ίδια στιγμή, την Τουρκία επισκέφθηκαν ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μεταφέροντας και με έναν τρόπο τις αποφάσεις της Συνόδου κορυφής της 25ης Μάρτη. Γι ‘ αυτό, σύμφωνα με τις δηλώσεις των εμπλεκομένων, στο τραπέζι των συζητήσεων «έπεσε» η ενίσχυση των εμπορικών σχέσεων- της τελωνειακής ένωσης, η διαχείριση – εγκλωβισμός των προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα και την Τουρκία και το γνωστό,  άνευ και της όποιας συμβολικής αξίας πλέον,  «μάλωμα» για τις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. Η ουσία των συζητήσεων συνοψίζεται στο στρατηγικό στόχο αμφοτέρων να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους στις κοινές ανάγκες των επιχειρηματικών τους ομίλων, ποδοπατώντας τα δικαιώματα των λαών για μια καλλίτερη ζωή. Η ελληνική αστική τάξη δίνει γη και ύδωρ βλέποντας μπροστά στο όραμα της Γεωστρατηγικής αναβάθμισης. Αυτό το ξέρουν όλες οι πλευρές. Αυτό υπηρετούν και οι επισκέψεις και οι διπλωματικές κινήσεις της κυβέρνησης αυτό το διάστημα. Και σε αυτό αποβλέπουν όλα τα αστικά κόμματα τα οποία σαν μια γροθιά φαίνεται να στηρίζουν τα στρατηγικά σχέδια στην περιοχή. Μένει μόνιμα  η ανασφάλεια, η αστάθεια και ο κίνδυνος της πολεμικής σύγκρουσης για τους λαούς, Αυτή είναι η μόνη βεβαιότητα και σταθερότητα που γνωρίζουμε.

Πανούσης Αλέξης
Απόφοιτος του μεταπτυχιακού Γεωπολιτικής Ανάλυσης,
Γεωστρατηγικής Σύνθεσης και Σπουδών Άμυνας και Διεθνούς Ασφάλειας

Δείτε ακόμα...