ΕΕ: Πολυδαίδαλο πλέγμα Οδηγιών και Κανονισμών πίσω από τον βούρκο των υποκλοπών

Πηγή: Pexels

Η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών από διάφορες υπηρεσίες ασφαλείας και αρχές των κρατών – μελών στηρίζεται σε ένα πολυδαίδαλο και επικίνδυνο νομοθετικό πλαίσιο, που έχουν διαμορφώσει κυβερνήσεις και ΕΕ σε εθνικό και ευρωενωσιακό επίπεδο.

Το θεσμικό αυτό πλαίσιο, με την αξιοποίηση εννοιών – «λάστιχο» που οι κρατικές αρχές ερμηνεύουν όπως τους εξυπηρετεί καλύτερα, έχει αναγάγει σε κανόνα την παρακολούθηση και το φακέλωμα των πάντων, τη συστηματική και γενικευμένη παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων. Είναι, κατά συνέπεια, απαράδεκτο.

Τέτοιες έννοιες είναι η «εθνική ασφάλεια», η «δημόσια τάξη», το «δημόσιο συμφέρον» και βέβαια η «καταπολέμηση της τρομοκρατίας, της ριζοσπαστικοποίησης, του οργανωμένου εγκλήματος».

Με την επαίσχυντη Οδηγία 2006/24/ΕΚ επιβάλλονται η διατήρηση από τους παρόχους ηλεκτρονικών επικοινωνιών των «μεταδεδομένων» όλων των πολιτών σε κάθε κράτος – μέλος της ΕΕ και η άμεση διάθεσή τους στις υπηρεσίες ασφαλείας.

Τα «μεταδεδομένα» παρέχουν στοιχεία για το ποιος μίλησε με ποιον, μέσω ποιων συσκευών, πότε, για πόση διάρκεια, πού βρίσκονταν αυτοί οι χρήστες κατά τη συνομιλία τους, ακόμα και για τις αναπάντητες κλήσεις.

Παρέχουν στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και στις υπηρεσίες ασφαλείας των κρατών – μελών τη δυνατότητα εξαγωγής ιδιαιτέρως ακριβών συμπερασμάτων σε σχέση με την ιδιωτική ζωή όλων των προσώπων, όπως οι καθημερινές συνήθειες, οι τόποι διαμονής, οι καθημερινές και άλλες μετακινήσεις, οι ασκούμενες δραστηριότητες, οι κοινωνικές σχέσεις τους και το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο τα πρόσωπα αυτά κινούνται.

Στην υπερψήφισή της τον Δεκέμβρη του 2005 στο Ευρωκοινοβούλιο είχε πρωτοστατήσει ο σημερινός υπουργός Εργασίας, τότε ευρωβουλευτής της ΝΔ Κ. Χατζηδάκης, ενώ στο Συμβούλιο της ΕΕ πέρασε και με την ψήφο της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Αν και η απαράδεκτη Οδηγία κρίθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ ανίσχυρη το 2013, ο στόχος των οργάνων της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων για γενικευμένο φακέλωμα των πάντων επιτεύχθηκε και με το παραπάνω, αφού στο μεταξύ όλες οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών την είχαν ενσωματώσει στην εθνική τους νομοθεσία.

Στην Ελλάδα η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την κατέστησε εθνική νομοθεσία με τον Ν. 3917/2011 και μέχρι σήμερα παραμένει σε ισχύ, αφού όλες οι κατοπινές διαδοχικές κυβερνήσεις ΝΔ/ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ διατηρούν την άθλια αυτή νομοθεσία ανέπαφη.

Φακέλωμα τεράστιων διαστάσεων

Τα παραπάνω εντάσσονται σε ένα νομοθετικό πλέγμα φακελώματος τεράστιων διαστάσεων, όπως:

– Ο Κανονισμός 2016/679 (Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων), που γενικεύει την καταγραφή, συλλογή και χρήση από τα αστικά κράτη των προσωπικών δεδομένων με την επίκληση λόγων «ασφάλειας του κράτους», «εθνικής άμυνας», «δημόσιας ασφάλειας», «πρόληψης, διερεύνησης, δίωξης ποινικών αδικημάτων», «άλλων σημαντικών στόχων γενικού δημόσιου συμφέροντος της Ενωσης ή κράτους – μέλους» (άρθρο 23).

– Η γιγαντιαία βάση προσωπικών δεδομένων SIS III του συστήματος Σένγκεν για την ανταλλαγή τους μεταξύ των κρατών – μελών.

– Ο Κανονισμός 2016/794 για την ανταλλαγή δεδομένων των υπηρεσιών των κρατών – μελών με τη Europol, διευρύνοντας την «εντολή της», με βάση τον οποίο μπορεί να διαβιβάζει προσωπικά δεδομένα ακόμα και σε ιδιώτες και υπηρεσίες τρίτων χωρών.

– Οι «Νόμοι» της ΕΕ για τις Ψηφιακές Αγορές και Ψηφιακές Υπηρεσίες (DMA – DSA), που εγκρίθηκαν πρόσφατα από το Ευρωκοινοβούλιο, προωθούν την πλήρη εμπορευματοποίηση των προσωπικών δεδομένων, παραδίδοντάς τα για εμπορική χρήση στους ομίλους – κολοσσούς του διαδικτύου.

– Η συγκρότηση και διεύρυνση της λειτουργίας του EU – LISA, οργανισμού λειτουργικής διαχείρισης υπολογιστικών συστημάτων ευρείας κλίμακας του λεγόμενου «Χώρου Ελευθερίας Ασφάλειας Δικαιοσύνης» της ΕΕ, που επί της ουσίας συντονίζει όλους τους ευρωενωσιακούς οργανισμούς φακελώματος και παρακολούθησης, με τους Κανονισμούς 2011/1077 και 2018/1726.

– Η Οδηγία 2016/681 της EE για τη διαβίβαση των προσωπικών δεδομένων των επιβατών αερομεταφορών.

– Το πλαίσιο αυτό συμπληρώνεται με τη Σύμβαση της ΕΕ με τις ΗΠΑ, καθώς και με δεκάδες τρίτες χώρες, και επιτρέπει τη διαβίβαση των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων στα κράτη – μέλη της ΕΕ στις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ και άλλων χωρών.

Γι’ αυτήν την επικίνδυνη κατάσταση για τους λαούς της ΕΕ βαριές ευθύνες έχουν όλες οι πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου και τα αντίστοιχα κόμματά τους στα κράτη – μέλη, που πρωτοστατούν στη διαμόρφωση αυτού του αντιλαϊκού νομοθετικού πλαισίου και στηρίζουν την υλοποίησή του.

Εξάλλου αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ΕΕ επισήμως ισχυρίζεται προκλητικά ότι οι εργατικοί – λαϊκοί αγώνες διαταράσσουν τη δημόσια ζωή και ασφάλεια και συνεπώς αντιμετωπίζονται ως απειλή, θέτει ξεκάθαρα στο στόχαστρο το εργατικό – λαϊκό κίνημα που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...