Έγκαιρος και μαζικός εμβολιασμός για όλους

εμβόλιο - covid-19 - corona

Και ενώ η πανδημία του νέου κορονοϊού επελαύνει, με περίπου 2,3 εκ. θύματα παγκοσμίως και με τραγικές συνέπειες για τη ζωή και την υγεία του λαού σε όλο τον κόσμο, η τεράστια συσσώρευση επιστημονικής και βιοτεχνολογικής  γνώσης άναψε ένα φως στο τούνελ: την ανακάλυψη όχι ενός, αλλά αρκετών αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων, σαν ένα σοβαρό όπλο για την ανάσχεση της πανδημίας.

Κάθε κοινός νους θα περίμενε ταχύ και μαζικό εμβολιασμό του παγκόσμιου πληθυσμού με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα, δηλαδή την αποτελεσματικότητα, την επάρκεια πρώτων υλών παρασκευής τους και  την ύπαρξη μεγάλων και υπερσύγχρονων βιομηχανικών μονάδων ανά τον κόσμο.

Και όμως, αυτό που βλέπουμε είναι τραγικές καθυστερήσεις στους εμβολιασμούς, <<τεχνητή έλλειψη>> εμβολίων – στο έδαφος της μειωμένης παραγωγής τους – και ανισοκατανομή τους ανάλογα με το βαλάντιο της κάθε χώρας ή ηπείρου.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας: «Παρ’ όλο τον αυξανόμενο αριθμό επιλογών ως προς τον εμβολιασμό, οι τρέχουσες παραγωγικές δυνατότητες καλύπτουν μόνο πολύ μικρό μέρος της παγκόσμιας ζήτησης». Και  συμπληρώνει: «το να αφήνεται η πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού χωρίς εμβόλιο όχι μόνο θα διαιωνίσει χωρίς να χρειάζεται την αρρώστια, τους θανάτους, την οδύνη των συνεχιζόμενων λοκντάουν, αλλά θα συμβάλει να εμφανιστούν κι άλλα παραλλαγμένα στελέχη του νέου κορονοϊού».

Η παραπάνω αντίφαση έχει μια και μόνο κοινή βάση: τον τεράστιο ανταγωνισμό των φαρμακευτικών ομίλων που παράγουν εμβόλια για τη εξασφάλιση της μερίδας του λέοντος στην αγορά και του μέγιστου κέρδους! Ο ανταγωνισμός αυτός εξελίσσεται τόσο γύρω από την παραγωγή, όσο και τη διάθεσή τους, κάτι που σε επίπεδο κοινωνίας εκφράζεται με τον ανεπαρκή και καθυστερημένο εμβολιασμό από τη μια και από την άλλη με την ανισόμετρη κατανομή εμβολίων στα διάφορα κράτη( πχ Ευρώπη έναντι Αφρικής). Άρα, αυτή τη στιγμή ενώ τα εμβόλια μπορούν με βάση τις δημοσιευμένες μελέτες να σώσουν ζωές σε ευρεία κλίμακα, αντιμετωπίζονται σαν <<εμπόρευμα πολυτελείας>>.

Κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα, κυρίως από την Ευρώπη και την ΕΕ, είναι τα εξής:

  • Εγγύηση επιχειρηματικών κερδών: Προκειμένου να διεξάγουν κλινικές μελέτες για την ανάπτυξη κατάλληλων εμβολίων, οι φαρμακευτικοί όμιλοι απαίτησαν ζεστό χρήμα και προπαραγγελίες από τα κράτη μέλη στην περίπτωση αυτές δε στέφονταν με επιτυχία. Με άλλα λόγια, απαίτησαν εγγυήσεις για εξασφάλιση κερδών, κάτι που επιβεβαίωσε και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δηλώνοντας ότι ώς ΕΕ «επενδύσαμε 2,7 δισ. ευρώ για να αυξήσουμε τις ικανότητες ανάπτυξης εμβολίων των εταιρειών, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα το επιχειρηματικό ρίσκο: Χάρη σε αυτά τα χρήματα, η παρασκευή (εμβολίων) ήταν ήδη διαθέσιμη τον Δεκέμβρη»
  • Μέγεθος(ποσότητα) παραγωγής εμβολίων: Εύλογα προκύπτει η ανάγκη μαζικής παραγωγής εμβολίων. Οι φαρμακοβιομηχανίες, όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένες να μοιραστούν εθελοντικά την πνευματική ιδιοκτησία και τεχνογνωσία τους, ώστε τα εμβόλια να παραχθούν παντού όπου υπάρχουν κατάλληλες εγκαταστάσεις, αλλά ούτε και να προχωρήσουν σε μεγάλες επενδύσεις που θα μειώσουν το ποσοστό κέρδους τους. Στο μεταξύ, επωφελούνται και από την έλλειψη που αυξάνει τις τιμές. Την προστασία των ομίλων αυτών από τα <<έξοδα>> έκπτυξης της παραγωγής αναλαμβάνει και πάλι η ΕΕ, όπου μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σκοπεύει να συμβάλει και στη χρηματοδότηση της κατασκευής ή αναβάθμισης εγκαταστάσεων για την παραγωγή εμβολίων σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πάλι λοιπόν με δημόσιο χρήμα στηρίζεται η ευκαιρία των πολυεθνικών του φαρμάκου  μέγιστο κέρδος.
  • Πατέντα: η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας (πατέντα) που κατέχει κάθε φαρμακευτική εταιρεία defacto και δια νόμου για το προϊόν που παρήγαγε εκφράζει την αιτία του προβλήματος. Δηλαδή ένα εμβόλιο για το οποίο εργάστηκαν στην έρευνα, τη δοκιμασία και την παραγωγή του, χιλιάδες άνθρωποι, το αποτέλεσμα αποτελεί ατομική ιδιοκτησία και εξαρτάται η αξιοποίησή του  όχι αν είναι κοινωνικά αναγκαίο και χρήσιμο, αλλά αν υπακούει στο σκοπό της παραγωγής, τη μέγιστη κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά του. Αυτές τις αρχές υπηρετούν η Ε.Ε και οι κυβερνήσεις που “γκρινιάζουν” για τη συμπεριφορά των φαρμακοβιομηχανιών και ορισμένοι προβάλλουν προτάσεις για να “τετραγωνίσουν τον κύκλο”,  ότι μπορούν να ταιριάξουν και την κερδοφορία και την ικανοποίηση του άμεσου και μαζικού εμβολιασμού !!!
  • Γεωπολιτική κατανομή των εμβολίων: Είναι ενδιαφέρον το πώς η γεωγραφική  διανομή των εμβολίων κάθε εταιρείας ακολουθεί τα συνολικά γεωπολιτικά δρώμενα (ΑΟΖ, αγωγοί φυσικού αερίου, πετρελαιοπαραγωγικές πηγές) και τους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς και συμμαχίες. Αυτά που αναπτύχθηκαν από τις Pfizer-BioNTech (αμερικανική και γερμανική εταιρία) και τη Moderna (αμερικανική εταιρία) κυριαρχούν στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη, το Ισραήλ και στις χώρες του Κόλπου. Το εμβόλιο των AstraZeneca-Oxford (βρετανικό) κυριαρχεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ινδία. Η τελευταία χρησιμοποιεί επίσης ένα εμβόλιο που αναπτύχθηκε εγχωρίως από την BharatBiotech. Το εμβόλιο Sputnik V του ρωσικού κέντρου Γκαμαλέγια χορηγείται στη Ρωσία καθώς επίσης στην Αργεντινή, τη Λευκορωσία και τη Σερβία. Σε ό,τι αφορά τα κινεζικά εμβόλια, εκτός της Κίνας, αυτό της Sinopharm χορηγείται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, τις Σεϋχέλλες και την Ιορδανία, και αυτό της Sinovac στην Ινδονησία, τη Βραζιλία και την Τουρκία. Επίσης, από τις 128 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων που έχουν χορηγηθεί μέχρι στιγμής, περισσότερα από τα τρία τέταρτα αυτών των εμβολιασμών είναι σε μόλις 10 χώρες που αντιπροσωπεύουν το 60% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Γίνεται σαφές ότι το ποιος έχει πρόσβαση στον εμβολιασμό έχει να κάνει με το σε ποια θέση κατέχει στην παγκόσμια οικονομία  και με το ποιο άρμα είναι δεμένος!

Εν ολίγοις το βασικό εμπόδιο για τη ριζική αύξηση της παραγωγής εμβολίων, που χρειάζεται η ανθρωπότητα για γρήγορη αντιμετώπιση της πανδημίας, είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία στο φάρμακο, η παραγωγή εμβολίων με σκοπό το κέρδος και όχι την κάλυψη αναγκών και ο οικονομικός-γεωπολιτικός ανταγωνισμός των καπιταλιστικών κρατών.

  • Επιβεβαιώνεται η ανάγκη να δυναμώσει η διεκδίκηση για την προμήθεια εμβολίων από οποιαδήποτε εγκεκριμένη πηγή, όπως και όλων των φαρμάκων που μπορούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της νόσου, άμεσα μέτρα για τη θωράκιση του συστήματος Υγείας, να δοθούν στη δημοσιότητα οι συμβάσεις της ΕΕ με τις φαρμακοβιομηχανίες.
  • Οι εξελίξεις γύρω από τα εμβόλια και η συζήτηση για την άρση της πατέντας φέρνουν για άλλη μια φορά στο προσκήνιο την κραυγαλέα αντίφαση της εποχής μας: Από τη μια μεριά τα τεράστια άλματα και επιτεύγματα της επιστήμης, της τεχνολογίας, της συλλογικής ανθρώπινης εργασίας και, από την άλλη, την ιδιοποίηση αυτών των επιτευγμάτων για να αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των λαϊκών αναγκών, ακόμη και για την υγεία και τη ζωή. Η λύση για τα συμφέροντα των λαών δεν μπορεί να είναι άλλη από την κατάργηση της πατέντας, που συνδέεται άμεσα με την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ανάγκη της κρατικής κοινωνικοποιημένης βιομηχανίας Φαρμάκου, της διεθνούς συνεργασίας για την προαγωγή της έρευνας, της μελέτης, της παραγωγής εμβολίων και φαρμάκων.

Τα παραπάνω ζητήματα χρειάζεται να μπουν στον καθημερινό αγώνα του λαού, ώστε η αντιμετώπιση της πανδημίας να γίνεται με μόνο κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Χωρίς καμιά ολιγωρία ή δισταγμό να αξιοποιήσουμε τα πιστοποιημένα, ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια, για να προασπίσουμε την υγεία και τη ζωή μας. Δυνατοί και υγιείς να διεκδικήσουμε όλα όσα μας στερεί η πολιτική του “ελάχιστου” για το λαό και του “μέγιστου” για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Ελένη Παπαγεωργίου, παθολόγος ΕΣΥ στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς  “Οι Άγιοι Ανάργυροι”

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...