«Είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε μεγάλες κινητοποιήσεις»

Συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» στα πλαίσια της 86ης ΔΕΘ

Είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε μεγάλες κινητοποιήσεις τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας σε συνέντευξη στο περίπτερο του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» στον χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης αναφερόμενος στην ακρίβεια και στον δύσκολο χειμώνα που έρχεται. Σημείωσε ότι αντικειμενικά η κατάσταση θα οδηγήσει σε όξυνση της δυσαρέσκειας, της οργής, θα οδηγήσει σε εξέγερση όπως συμβαίνει ήδη στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές του κόσμου. 

Για τον πόλεμο στην Ουκρανία υπογράμμισε ότι η χώρα εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε αυτή τη σύγκρουση με τις αμερικανικές βάσεις, με τα νατοϊκά στρατεύματα που εφορμούν από ελληνικό έδαφος, με την αποστολή όπλων και την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία και αυτό σημαίνει ότι γίνεται και στόχος αντιποίνων. 

Για τα ελληνοτουρκικά τόνισε ότι η Ελλάδα σε περίπτωση αιφνιδιαστικής επίθεσης από την Τουρκία θα είναι μόνη της καθώς το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ το έχουν πει. Σημείωσε ότι έχει ήδη αποφασιστεί και δρομολογηθεί η υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα 

Για τις υποκλοπές στο τηλεφωνικό κέντρο της ΚΕ του ΚΚΕ τόνισε πως βρισκόμαστε σε διαδικασία συγκάλυψης και με την κυβέρνηση της ΝΔ.

Σε ερώτηση για κυβερνητικές συνεργασίες σημείωσε ότι υπάρχει δυνατότητα για κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ που συμφωνούν τα κεντρικά ζητήματα της χώρας και πρόσθεσε ότι το ΚΚΕ δεν μπαίνει σε αυτό το κάδρο διότι βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. 

Παρατίθεται ολόκληρη η συνέντευξη:

-Γενικά υπάρχει ένας προβληματισμός για τον χειμώνα, αν και εδώ έχει και ζέστη και κάνει υγρασία στην πόλη. Σας ανησυχεί πως θα είναι φέτος ο χειμώνας; Νωρίτερα, μας έλεγε η κα Σπυράκη ότι ήδη στις Βρυξέλλες συμφωνήσανε τον Οκτώβρη που έχει 13 βαθμούς να έχουν κλειστή τη θέρμανση στην πολυκατοικία της. Το υπογράψανε όλοι. Βλέπετε τέτοιες καταστάσεις και στην Ελλάδα;

-Ιδιαίτερα η Βόρεια Ελλάδα θα υποφέρει, μιας και είμαστε στη Θεσσαλονίκη τώρα, αλλά και όλη η χώρα. Βεβαίως βλέπουμε άγριες καταστάσεις, θα είναι πολύ δύσκολος χειμώνας, δεν ξέρω αν θα είναι ρώσικος, πάντως σίγουρα οφείλεται στις πολιτικές των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων δυστυχώς. Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτάχυνε τις εξελίξεις αυτές, σχετικά με το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας, αλλά και άλλων χωρών της Ευρώπης, όπως είπατε. Είναι μια ιστορία που ξεκίνησε πολύ πιο πριν από τον πόλεμο κατά την άποψη μας, την οποία έχουμε καταθέσει, δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε, αλλά επιβεβαιωνόμαστε για μια ακόμα φορά, και ξαναλέω μακάρι να μην επιβεβαιωνόμαστε σε τέτοια ζητήματα. Διότι η “πράσινη μετάβαση”, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, γενικότερα οι οδηγίες, οι κατευθύνσεις και οι αποφάσεις της Κομισιόν, της ΕΕ και των κρατών μελών, μέσω των κυβερνήσεων, μας έφεραν εδώ που είμαστε τώρα, σ’ αυτή την κατάσταση, με αποτέλεσμα να δεινοπαθεί ο κόσμος και να υποφέρει τον χειμώνα.

Όταν κλείνεις εγχώριες πηγές ενέργειας, όπως είναι για παράδειγμα, ο λιγνίτης -που είναι φθηνός σχετικά- στην Πτολεμαϊδα κ.α έκλεισαν πολλά εργοστάσια, και δεν προβλέπεις ότι μπορεί να σου συμβεί και μια «στραβή» σε ένα χρόνο, παρότι εμείς προειδοποιούσαμε διότι οι ανταγωνισμοί είναι μεγάλοι, οι συγκρούσεις οξύνονται παντού. Άρα λοιπόν, ήταν ένα ζήτημα σ’ ένα βαθμό, αναμενόμενο. Μπορεί να μην είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά περιμένεις να συμβεί κάτι τέτοιο. Και όχι μόνο αυτό, εμείς λέμε να αξιοποιηθούν όλες οι εγχώριες πηγές ενέργειας. Για παράδειγμα, δεν χρηματοδοτούνται, δεν πριμοδοτούνται, δεν σχεδιάζονται πηγές ενέργειας όπως η γεωθερμία, που η Ελλάδα έχει πλούτο, ξέρουμε ότι έχει πάρα πολλές ιαματικές πηγές.

-Μόνο σε κάποιες επιχειρηματικές προσπάθειες, κυρίως θερμοκήπια, χρησιμοποιείται..

-Εντελώς περιθωριακά και δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Ή για παράδειγμα, ο υδροηλεκτρισμός, ενώ έχεις λίμνες, έχεις ποτάμια, που μπορείς να αξιοποιήσεις σ’ αυτή την κατεύθυνση. Και φυσικά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με άλλο κεντρικό σχέδιο, με καθορισμένα αιολικά πάρκα, που θα προστατεύουν το περιβάλλον, θα προστατεύουν και την αγροτική, την κτηνοτροφική παραγωγή, γιατί η Ελλάδα πρέπει να ζήσει, και οι αγρότες να παράγουν για να διατρέφεται ο ελληνικός λαός και να κάνουμε κι εξαγωγές αν μπορούμε. Είναι ένα ολόκληρο σχέδιο στην οικονομία και αφορά πρωτίστως την ενέργεια, γιατί είναι απ’ τους σημαντικότερους και κρίσιμους οικονομικούς τομείς που καθορίζουν το μέλλον μιας χώρας, αλλά αυτά τα πράγματα δεν γίνονταν, ούτε γίνονται με οποιαδήποτε κυβέρνηση. Άρα, πρέπει να σκεφτούμε, τι πολιτικές επιλογές κάνουμε, και τι σχέδιο και στην οικονομία και στο πολιτικό σύστημα πρέπει να οικοδομήσουμε.

-Κύριε Γραμματέα, σας άκουγα το πρωί στην κεντρική πολιτική σας ομιλία, που βεβαίως αναφερθήκατε και πολύ πιο διεξοδικά, κι έχει τεράστιο ενδιαφέρον απ’ την πλευρά σας, κρατώ όμως μια φράση σας, σε συνάρτηση με τα προηγούμενα που μόλις μας είπατε και μας εισάγατε στο θέμα, πως και η παρούσα κυβέρνηση αλλά και συνολικά οι πολιτικές όπως υπηρετούνται, κι από την προηγούμενη, προχωρούν σε ένα βάθεμα και μας εμπλέκουν περισσότερο σ’ έναν ενεργειακό πόλεμο. Κατά τη γνώμη σας, η Ευρώπη αυτή τη στιγμή, μ’ αυτήν την προβληματική αρχιτεκτονική που έχει, δεν επιχειρεί, παρ’ όλα αυτά, να αποκρούσει και να βρει λύσεις πάνω στο ενεργειακό ζήτημα; Είναι η ίδια συμμέτοχος και φορέας αυτού του ενεργειακού προβλήματος;

-Καταρχάς, η Ευρώπη με τις επιλογές που έκανε και με τις αποφάσεις που πήρε, έβγαλε η ίδια τα ματάκια της, να το πω έτσι απλά. Δημιούργησε όλο το πρόβλημα, δεν θα το αναπτύξω το είπα μόλις πριν. Δηλαδή, όταν πας στην “πράσινη μετάβαση” και υποχρεώνεις τις χώρες, τα κράτη μέλη σου, να πηγαίνουν στην αιολική ενέργεια, να πηγαίνουν στα φωτοβολταϊκά, να καταστρέφουν άλλους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας γι’ αυτό το λόγο, όπως είναι για παράδειγμα ο λιγνίτης στον συγκεκριμένο κλάδο, στον συγκεκριμένο τομέα, αλλά και άλλοι τομείς της οικονομίας που πλήττονται, όπως η αγροτική παραγωγή λόγω αυτών των επιλογών, είναι επόμενο να δημιουργούνται τέτοια προβλήματα. Δεύτερον, όταν επιλέγεις κυρώσεις στη Ρωσία, τέτοιες που δεν έχεις τα φόντα και δεν έχεις δημιουργήσει και τις προϋποθέσεις, αν θέλετε, για να λύσεις το πρόβλημα που θα σου δημιουργήσει μετά η Ρωσία, διότι η Ρωσία άμα της κάνεις κυρώσεις ως ΕΕ και ως χώρα κράτος μέλος, όπως η Ελλάδα για παράδειγμα, θα απαντήσει σ’ αυτό. Και θα απαντήσει βέβαια με τα «όπλα» που η ίδια θεωρεί ότι έχει στα χέρια της, όπως το να κλείσει τη στρόφιγγα ή να δυσκολέψει το φυσικό αέριο. Τρίτο ζήτημα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια οικονομική κρίση στην Ευρώπη, κατά την άποψη μας θα είναι πιο βαθιά απ’ ότι οι προηγούμενες κρίσεις, και εδώ έχει να κάνει και το ενεργειακό ζήτημα. Δεν υπάρχει ενιαία άποψη για το που θα βρεθούν οι ενεργειακοί πόροι και το κάθε κράτος μέλος, όπως ξέρουμε όλοι, ακολουθεί τη δική του πολιτική, σε τελευταία ανάλυση. Έχει κάποιες γενικές προδιαγραφές, όμως κάνει διμερείς σχέσεις με άλλες χώρες, απευθείας, για το ενεργειακό ζήτημα. Άρα, ενιαία άποψη δεν μπορεί να υπάρξει. Ξέρουμε, επίσης, ότι ήδη εξασθενεί το ευρώ, έχει εξασθενήσει αρκετά σε σχέση με το δολάριο.

-Βέβαια, αυτό είναι αλήθεια.

Πανάκριβες οι εισαγωγές.

-Και οι συναλλαγές όλες γίνονται με το δολάριο ως βασικό νόμισμα, οι ενεργειακές και λοιπά. Άρα όλα αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να λυθούν με το να λες «φύγετε από το φυσικό αέριο, καταστρέψτε τους καυστήρες που φτιάξατε, τις υποδομές». Ενώ πιεζόταν ο κόσμος να φτιάχνει μέχρι πέρυσι..

-Επιδοτούνταν κιόλας..

-Κι επιδοτούνταν γι’ αυτό. Και τώρα λες «αδειάστε τα τώρα και βάλτε πετρέλαιο, βάλτε άλλες μορφές ενέργειας». Και που να φτιάξει ο άλλος, σου λέει «ρε συ φίλε πλήρωσα τόσα λεφτά που να ξαναβάλω, να καταστρέψω την άλλη υποδομή». Γιατί δεν μπορείς να βάλεις το πετρέλαιο μέσα στον ίδιο καυστήρα σε μια πολυκατοικία.

-Πού θα βρω και τα λεφτά…

-Οπότε δημιουργούνται αντικειμενικά σοβαρά προβλήματα, τα οποία είναι άλυτα για έναν λαϊκό άνθρωπο, για μια λαϊκή οικογένεια, που έχει και όλα τα υπόλοιπα. Έχει και τη φορολογία, έχει και τις δυσκολίες στο μισθό, στη δουλειά, στη σύνταξη που δεν έχει ο συνταξιούχος αρκετή για να ζήσει, και μια σειρά άλλα ζητήματα σε μια σειρά τομείς της οικονομίας που αφορούν το πορτοφόλι του, τη τσέπη του.

-Παράλληλα με την ενεργειακή κρίση όλοι προβλέπουν και να μια μεγάλη επισιτιστική κρίση, που είναι φυσικό επακόλουθο. Οι περισσότεροι αναλυτές σημειώνουν ότι εφόσον ο κόσμος θα πεινάσει θα έχουμε και κοινωνική αναταραχή, η οποία θα ξεκινάει και από τις φτωχότερες χώρες και θα επεκτείνεται και στην Ευρώπη. Θεωρείται ότι έτσι θα έχουμε και μεγαλύτερη προσπάθεια καταστολής και ελέγχου από τις κυβερνήσεις;

-Μα είναι επόμενο, αυτή η κατάσταση με την επισιτιστική κρίση ακόμα περισσότερο. Η φέτα έχει φτάσει 12 ευρώ το κιλό, ο κόσμος έχει περιορίσει αγορές, πάει στα σουπερμάρκετ κι αρχίζει και περιορίζεται. Κι ακόμα είμαστε στην αρχή αυτού του προβλήματος, ακόμα έχουμε ζέστη, δεν έχουμε το πρόβλημα της θέρμανσης και είναι κι άλλα έξοδα που έρχονται. Τώρα άνοιξαν τα σχολεία, δεν έχουν έρθει όλα τα έξοδα με τα φροντιστήρια κι αυτά που πληρώνει πάλι η λαϊκή οικογένεια. Δεν έχει αρχίσει πάλι η έξαρση της πανδημίας που θα πρέπει να έχει ο άλλος τα φάρμακά του, να τρέχει στους γιατρούς, ιδιαίτερα αν είναι κι επιβαρυμένος οργανισμός. Άρα η κατάσταση θα οδηγήσει αντικειμενικά σε όξυνση της δυσαρέσκειας, σε οργή, θα οδηγήσει σε εξεγέρσεις. Ήδη στην Ευρώπη έχουμε και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Όχι μόνο στην Ευρώπη, και στην Ασία το συναντάμε αυτό, στην Λατινική Αμερική. Και στην Ευρώπη σε πάρα πολλές χώρες και στη χώρα μας. Βεβαίως, μπορεί να πει κανείς ότι είναι αναντίστοιχη των προβλημάτων αυτή η κινητοποίηση των λαών, όμως όσα δε φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα. Και περιμένουμε, είμαστε σίγουροι -αυτή είναι η εκτίμηση μας δηλαδή- ότι θα έχουμε τέτοιες μεγάλες κινητοποιήσεις. Και ταυτόχρονα έξαρση των παρακολουθήσεων και των υποκλοπών που κάνουν οι κυβερνήσεις, λέω τώρα!

-Θα πάμε εκεί μετά..

-Γιατί με ρώτησε η κα Φωτάκη για την καταστολή και την όξυνση. Δηλαδή θα έχουμε ένταση της δικτατορίας του κεφαλαίου, των κατασταλτικών νόμων, των μηχανισμών. Το συναντάμε και με την πανεπιστημιακή αστυνομία, τώρα. Λες και τώρα αυτό που μας έλειπε είναι η πανεπιστημιακή αστυνομία, η οποία δε φυλάει τίποτα, ούτε τα πανεπιστήμια, ούτε τον εαυτό της δεν μπορεί να φυλάξει, πάνε τα ΜΑΤ και τη φυλάνε απ’ ότι βλέπουμε, και πληρώνονται γι’ αυτό.

-Θα πάμε σ’ αυτά τα θέματα. Θέμα ενέργειας, στη ρίζα του ζητήματος, το οποίο αυτή τη στιγμή έχει προκληθεί, σ’ ένα μεγάλο βαθμό, απ’ την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ξεχνάμε, και με τον τρόπο που πλέον κλιμακώνει την αντίδραση η Ρωσία ενεργειακά, νιώθετε και πιστεύετε ότι τη ξεχνάμε πλέον τη Ρωσία ως Ευρωπαίο εταίρο, ως εταίρο των ευρωπαϊκών χωρών, ως εταίρο της Ελλάδας; Αποκόβεται, έχει κόψει, έχει τραβήξει κόκκινη γραμμή ο πρόεδρος Πούτιν από την Ευρώπη, ή βλέπετε ότι αυτό μπορεί να αποκατασταθεί στο μέλλον και πρέπει να είμαστε κατά στη Ρωσία;

-Η εκτίμηση μου είναι ότι ο Πούτιν, και η αστική τάξη της Ρωσίας, αυτό που έχει σαν σκοπό είναι να υπερασπίσει τα δικά της, όπως τα θεωρεί η ίδια, ζωτικά συμφέροντα. Δηλαδή, για παράδειγμα, θεωρεί ότι στο έδαφος που υπήρχε η πρώην Σοβιετική Ένωση, με τις πολλές δημοκρατίες, τα πολλά κράτη μέλη, αυτή η πολυεθνική χώρα, έχει βάλει άγριο πόδι το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, κάποια ισχυρά κράτη της Ευρώπης, επίσης, παίζουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Απ’ αυτή τη σκοπιά θέλει να ανακτήσει ένα χαμένο έδαφος, αγορές στην ουσία. Γιατί η αντιπαλότητα, ο ανταγωνισμός, οι αντιθέσεις γίνονται για τις αγορές, γίνεται για τον έλεγχο των αγορών, για τους δρόμους μεταφοράς των εμπορευμάτων και, βεβαίως, για την ποδηγέτηση των πολιτικών συστημάτων και των εξελίξεων σε κάθε χώρα, από κάθε δύναμη η οποία θεωρεί τον εαυτό της ότι είναι υπεράνω όλων, εφόσον είναι πιο ισχυρή οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κλπ. Αυτό συμβαίνει τώρα. Άρα, όχι ότι δε θέλει να σταματήσει την πορεία της ή τη συνεργασία της με τις χώρες της ΕΕ ή και με την ίδια την ΕΕ, αλλά αντικειμενικά εφόσον τα οικονομικά της συμφέροντα, της αστικής της τάξης δηλαδή όχι του λαού της, έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα άλλων ισχυρών κρατών, είτε της Ευρώπης, είτε της Αμερικής, είτε άλλων χωρών, αναζητά διαφορετικούς συμμάχους.

-Άρα τους χάνουμε σιγά σιγά τους Ρώσους λέτε, πιστεύετε; Αυξάνεται η απόσταση. Είμαστε τώρα σ’ άλλο μπλοκ χωρών.

-Δεν τους είχαμε και ποτέ βέβαια.

-Σωστό κι αυτό.

-Ουσιαστικά η Σοβιετική Ένωση, όταν υπήρχε πριν το ‘91, υποστήριζε βασικά θέματα, κι όχι πάντα σε όλα, αλλά πάντως είχε μια τέτοια πολιτική φιλειρηνική, αλληλεγγύης, φιλίας, στήριξης ζητημάτων όπως ήταν το Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Κύπρο.

-Και είμαστε και σε μια κρίσιμη κατάσταση τώρα, και ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιουργεί και γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Η θέση που έχει πάρει η Ελλάδα τη βοηθάει στο πως θα αντιδράσει η Ρωσία από δω και πέρα; Ένα ερώτημα, και δεύτερον, αναβαθμίζουμε τη θέση μας, θωρακίζονται τα συμφέροντα μας μέσα από αυτό το momentum; Γίνεται πιο σαφές το ότι η προστασία των συνόρων, όπως λένε οι διπλωμάτες, φέρνει στην επικαιρότητα τα προβλήματα της Ελλάδας με την Τουρκία και μας βοηθάει ή όχι;

-Κοιτάξτε να δείτε κ. Φωτάκη. Αναβαθμίζεται η αστική τάξη της χώρας -ή θέλει να αναβαθμιστεί, δεν ξέρω πόσο θα το καταφέρει- όσον αφορά τα κέρδη της, τον έλεγχο που έχει σε μερίδια αγορών σε άλλες χώρες στην περιοχή, είτε στα Βαλκάνια είτε προς την Μαύρη Θάλασσα -προς την πλευρά της Ουκρανίας ή της Ρωσίας-είτε στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Θέλει η αστική τάξη της χώρας, και οι εφοπλιστές θέλουν και οι βιομήχανοι θέλουν. Αυτή είναι η δουλειά τους, να το πω έτσι. Και βεβαίως, σ’ αυτή τη λογική κινείται και η γραμμή της ελληνικής κυβέρνησης, των ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι τώρα, υπηρετώντας αυτά τα συμφέροντα. Η αναβάθμιση των συμφερόντων της χώρας, απ’ τη σκοπιά του λαϊκού παράγοντα, του λαού, το τι ενδιαφέρει και τι έχει να κερδίσει ο λαός δεν γίνεται. Αντίθετα, εμπλέκεται όλο και περισσότερο σ’ αυτή τη σύγκρουση. Για παράδειγμα, η εμπλοκή τώρα με τη Ρωσία, με την Ουκρανία στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας κλπ, εμπλέκει την Ελλάδα αντικειμενικά, και λόγω των αμερικανικών βάσεων και λόγω των ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων που εφορμούν από ελληνικό έδαφος, απ’ τα λιμάνια και λοιπά, και λόγω της αποστολής όπλων, και λόγω των οικονομικών κυρώσεων στη Ρωσία στις οποίες συμμετέχει μέσα από την ΕΕ. Εμπλέκεται και γίνεται και στόχος επίθεσης και αντιποίνων. Διότι η Ρωσία, -δεν μιλάμε για σήμερα έτσι όπως είναι η κατάσταση ή αν πάει μ’ αυτό το ρυθμό- αν οξυνθεί η κατάσταση, γίνει γενικότερη σύγκρουση, εμπλακούν άλλες δυνάμεις, και γίνει και το “τυχαίο”, το απρόβλεπτο, αυτό που μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή σε μια τέτοια σύγκρουση όπου συμμετέχουν στρατοί με σύγχρονες, μάλιστα, αμυντικές και επιθετικές στρατιωτικές δυνάμεις, όπως είναι σήμερα η νέα τεχνολογία, τότε η Ελλάδα θα γίνει στόχος αντιποίνων, ο Πούτιν το έχει πει. Σούδα, Αλεξανδρούπολη, βάσεις απ’ όπου απογειώνονται αεροπλάνα επιθετικά ή κινούνται στρατοί ΝΑΤΟϊκοί προς τα σύνορα της Ρωσίας και χτυπάνε, ή θέλουν -όπως το λέει αυτός- να χτυπήσουν τη Ρωσία, θα είναι στόχος αντιποίνων. Και βέβαια εδώ είναι και με πυρηνικά, όχι τα γενικά πυρηνικά, τώρα έχουν βρει τα στοχευμένα που χτυπάνε συγκεκριμένη περιοχή με ευρύτερες επιπτώσεις.

-Κε Γραμματέα, αυτός απειλεί, δεν μπορεί να φταίει το θύμα όμως.

-Μα δε λέει κανείς ότι φταίει το θύμα. Αλλά ξέρετε στη σημερινή εποχή τέτοιων μεγάλων ανταγωνισμών και ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, το ποιος είναι θύτης και ποιος θύμα, είναι όπως το «ποιο έγινε πρώτα η κότα ή το αυγό;». Ποιος ξεκίνησε αυτή την ιστορία; Ποιος επιτέθηκε πρώτος; Ή ποιος δημιούργησε την κατάσταση ώστε κάποιος άλλος να επιτεθεί, και πάει λέγοντας. Δηλαδή, δεν βγάζουμε άκρη σ’ αυτά. Το θέμα είναι ότι πρέπει να εκτιμάμε αντικειμενικά την κατάσταση.

-Στη γεωπολιτική ζυγαριά με την Τουρκία κερδίζουμε ή χάνουμε σ’ αυτή τη περίοδο; Μια που είμαστε σε μια περίοδο που κλιμακώνεται η εμπρηστική ρητορική απ’ την πλευρά της Άγκυρας και η Αθήνα αντίστοιχα σηκώνει το γάντι, με τους πιο ψύχραιμους να λένε ότι η χρονιά εκλογών το 2023 σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο… είναι εκρηκτικό το μίγμα.

-Ο λαός της Ελλάδας είναι σίγουρα χαμένος και ο λαός της Τουρκίας, επίσης, είναι χαμένος. Δεν ξέρω αν η αστική τάξη της Ελλάδας, η κυβέρνηση της Ελλάδας θεωρεί τον εαυτό της κερδισμένο αυτή τη στιγμή σε σχέση με την Τουρκία, ή αν η αστική τάξη της Τουρκίας και ο Ερντογάν, η κυβέρνηση του το AKP, θεωρεί τον εαυτό του κερδισμένο σ’ αυτή την υπόθεση με την Ελλάδα. Πάντως οι λαοί, για να το ξεκαθαρίσουμε, σίγουρα είναι χαμένοι και από τη μέχρι στιγμής σύγκρουση και οικονομικά και πολιτιστικά. Θα μπορούσαμε να ζούμε πολύ όμορφα, να πηγαίνουμε να κάνουμε τουρισμό εκεί, να ‘ρχονται εδώ, να πουλάμε προϊόντα, να μας πουλάνε προϊόντα. Να ζούμε ειρηνικά όπως θέλουν οι απλοί άνθρωποι, ο λαός και στα νησιά μας και στη χώρα μας και δίπλα στη γειτονική χώρα. Ο απλός λαός, οι ψαράδες, οι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Άρα λοιπόν, άλλων συμφέροντα παίζονται εδώ και εκεί εξυπηρετούνται διάφορες δυνάμεις. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι η Ελλάδα όπως λένε θα είναι μόνη σ’ αυτή τη σύγκρουση είναι γεγονός. Δηλαδή, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ το έχουν πει μ’ όλους τους τρόπους, αλλά και η ΕΕ δεν πρόκειται να κουνήσει το χεράκι της για να κάνει οτιδήποτε. Εντάξει, βεβαίως, μια διπλωματική κίνηση κι ένα τηλέφωνο θα σηκωθεί για να πούνε να μη γίνεται πόλεμος, λύστε τα ζητήματα ειρηνικά, κάντε διαπραγματεύσεις. Για φανταστείτε, έτσι λέγαν και για την Κύπρο. Για φανταστείτε το τραγικό σενάριο να επιτεθεί ξαφνικά, αιφνιδιαστικά ο Ερντογάν, η Τουρκία, σε μια βραχονησίδα, πολύ περισσότερο σ’ ένα μικρό κατοικημένο νησί της χώρας μας.

-Είναι πιθανό; Το βλέπετε πιθανό;

-Βεβαίως το βλέπω πιθανό. Νομίζω όλοι, πλέον. Είναι κοινό μυστικό τελοσπάντων, είναι απ’ αυτά που δεν λέγονται δημόσια γενικώς, αλλά εμείς έχουμε προειδοποιήσει. Διότι η άποψη μας είναι ότι και ο Ερντογάν κινείται σ’ αυτή την κατεύθυνση προετοιμάζοντας το έδαφος, με τη «Γαλάζια Πατρίδα», με τις διεκδικήσεις για αλλαγή συνόρων. Έχει περάσει πλέον από τη διεκδίκηση κάποιων κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, έχει περάσει ακόμα και να διεκδικεί τμήμα της κυριαρχίας και να λέει ότι είναι δικό του άρα χρειάζεται αλλαγή συνόρων. Άρα, αναθεώρηση συνόρων ή αναθεώρηση συγκεκριμένα της συνθήκης της Λωζάνης δε γίνεται χωρίς πόλεμο, εκεί είναι το ζήτημα. Αυτό επιδιώκει επιλέγοντας την κατάλληλη στιγμή, για να φανεί και ολίγον ότι δεν έφταιγε αυτός αλλά έφταιγαν κάποιοι άλλοι περισσότερο για να κάνει αυτή την ενέργεια. Και βεβαίως, να μπούμε σε μια ατέρμονη συζήτηση, μέσα στον ΟΗΕ και μέσα σε διεθνή φόρα, και μέσα απ’ τη διπλωματία ότι να… «αποχωρήστε, μην το καταλαμβάνετε, κάντε διαπραγματεύσεις»… «εντάξει αποχωρώ αλλά δώστε μου εκείνο που ζητώ» και κυριαρχικά δικαιώματα που αφορά τμήμα της ΑΟΖ ή της υφαλοκρηπίδας, ή κάποια άλλα ζητήματα. Και θα γίνει εκεί η υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα, που κατά την άποψη μας έχει ήδη αποφασιστεί και δρομολογήθεί.

-Υποτίθεται όμως ότι αυτή την περίοδο το ΝΑΤΟ δεν επιθυμεί ρωγμές, επομένως μπορούμε να έχουμε ελπίδες ότι το ΝΑΤΟ θα συγκρατήσει τη Τουρκία; Ότι απομονώνεται όπως λένε, εντός πολλών εισαγωγικών, όπως ισχυρίζονται διάφοροι η Τουρκία ή τελικά ενδυναμώνεται, ενισχύεται μέσα απ’ την πολιτική των ισορροπιών της;

-Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται. Το ΝΑΤΟ θα στηρίξει την Τουρκία. Άλλωστε, το είδαμε και σε διάφορες δηλώσεις του Στόλτενμπεργκ ή άλλων αξιωματούχων, όταν συνέβησαν κάποια γεγονότα.

-Αν το είδαμε λέει, ειδικά απ’ τον Στόλτενμπεργκ.

-Την Τουρκία δεν πρόκειται να την πειράξει, τη θέλει σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Θέλει να την αποσπάσει απ’ την αγκαλιά της Ρωσίας, να τελειώσει αυτό το φλερτ των τελευταίων χρόνων. Και φυσικά, σ’ αυτή την κατεύθυνση δε θα είναι η Ελλάδα κερδισμένη, ο ελληνικός λαός δηλαδή -εγώ όταν λέω Ελλάδα εννοώ τον ελληνικό λαό- θα είναι ο μεγάλος χαμένος ξανά.

-Να πάμε και σε άλλα θέματα. Να πάμε και στο θέμα των υποκλοπών, το οποίο είναι στο προσκήνιο, νομίζουμε, αυτές τις μέρες. Και έχετε βάλει και ένα θέμα, το οποίο απ’ ότι έχω καταλάβει δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Μιλάμε για την καταγγελία σας, για την παρακολούθηση, τις συνακροάσεις 2017-18, αν δεν κάνω λάθος, στα γραφεία στον Περισσό. Μας λέτε λίγο πως βλέπετε αυτό το θέμα να εξελίσσετε, γιατί είναι λίγο άβολο γενικά και φέρνει και τους Έλληνες σε μία δύσκολη θέση να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι συμβαίνει.

-Φοβούμαστε ότι βρισκόμαστε σε διαδικασία εξακολούθησης της συγκάλυψης και με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς και πιο ξεκάθαρα με την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Έχει ξεκινήσει αυτή η ιστορία από το 2016, όπως έχουμε καταγγείλει. Ουσιαστικά παρακολουθούνταν ένα ολόκληρο Κόμμα, η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος. Δεν ήμουν δηλαδή μόνο εγώ ο παρακολουθούμενος στο τηλεφωνικό κέντρο, ήταν όλα τα στελέχη, τα μέλη του ΠΓ, της ΚΕ, όλη η κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος, άλλα στελέχη που ήμασταν μέσα εκεί, το οποίο είναι απαράδεκτο φαινόμενο. Και βεβαίως ακόμα και κάποια πρώτα πορίσματα της ΑΔΑΕ, ακόμη και αυτά που είπε ο κ. Ρουμπάτης που ήταν διοικητής της ΕΥΠ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και μας είχε ενημερώσει τότε ο ίδιος υποστηρίζοντας – αυτό δεν μπορούμε εμείς να το ξέρουμε αν ισχύει – ότι η ΕΥΠ δεν είχε αναμειχθεί σε αυτό αλλά πρέπει να ψαχτούν οι πάροχοι, οι εταιρείες για να βρεθούν τα τηλέφωνα, γιατί τα τηλέφωνα μπορούσαν να ελεγχθούν και σταθερά και κινητά, δεν ελέχθησαν ποτέ. Έπρεπε να ζητηθεί συνδρομή από το υπ. Εξωτερικών και άλλων χωρών γιατί αυτά γινόντουσαν και μέσω διεθνών κλήσεων, ευρωπαϊκών χωρών, εδώ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν ψάχτηκαν αυτοί οι αριθμοί, ούτε ζητήθηκε η δικαστική συμβολή από άλλες χώρες και η υπόθεση καρκινοπαθούσε έτσι, μέχρι που εξελίχθηκε τώρα το σκάνδαλο με την υπόθεση της παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, των δημοσιογράφων και αναδείχθηκε το ζήτημα και ξαναήρθε στην επιφάνεια. Εμείς έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία, στη βουλή θα με έχετε ακούσει, τα έχω βάλει όλα τα ερωτήματα, τουλάχιστον 25 ερωτήματα είχα βάλει εγώ. Οι βουλευτές μας τώρα στην εξεταστική επιτροπή έβαλαν άλλα τόσα αλλά δυστυχώς οι αρμόδιοι είτε δεν καλούνται από την κυβερνητική πλειοψηφία στην επιτροπή είτε όσοι καλούνται επικαλούνται το απόρρητο, δεν μπορούν να μιλήσουν.

-Απόρρητο για ποιο λόγο;

-Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει αλλά αυτό επικαλούνται και λένε «δεν απαντώ».

-Είναι απόρρητη η συνεδρίαση.

-Απόρρητη είναι, αλλά εμείς έχουμε ζητήσει να υπάρξει πλήρης διαφάνεια, να υπάρχουν πρακτικά, να δημοσιεύονται τα πρακτικά ή έστω αν δεν συμφωνούν σε αυτό, να υπάρχει συμφωνία να δίνονται κάποια αποσπάσματα από τα πρακτικά, ίσως κάποια εθνικής σημασίας ζητήματα θα μπορούσαν να φεύγουν από τη δημόσια χρήση, από δημοσιογράφους κλπ. Υπήρχε λύση δηλαδή, να περιφρουρήσεις αυτά που είναι απαραίτητο να περιφρουρηθούν από τη συνεδρίαση της επιτροπής.

-Είχατε ενδείξεις ότι σας παρακολουθούσαν και σε άλλες εποχές;

-Ε, ναι. Εμείς γενικότερα είμαστε υπό παρακολούθηση πολλά χρόνια. Και τηλεφωνικές και συνακροάσεις. Μα το καταλαβαίνεις κιόλας. Ειδικά αν είναι απρόσεκτοι και τα μηχανήματά τους δεν λειτουργούν καλά.

-Επομένως δεν είναι νέο φαινόμενο, είναι ένα διαρκές φαινόμενο που απλά αποκαλύφθηκε ευκαιριακά.

-Γι’ αυτό μας έχετε ακούσει να μιλάμε για δικτατορία του κεφαλαίου. Αυτή είναι. Άλλωστε κάθε κράτος, για να μιλάμε αντικειμενικά, και όσο υπάρχουν τάξεις, διαφορετικά συμφέροντα, όσο υπάρχει κρατική εξουσία δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχουν και οι μηχανισμοί παρακολούθησης, ελέγχου. Το πρόβλημα είναι αν αυτά υπηρετούν τη χώρα, υπηρετούν τον λαό, υπηρετούν τα συμφέροντα των εργαζομένων, της πλειοψηφίας του λαού ή υπηρετούν για παράδειγμα κάποιον μεγαλοεπιχειρηματία που επειδή θέλει να κάνει τις μπίζνες του και έχει τους ανταγωνισμούς τους, θέλει να παρακολουθεί κάποιον και βάζει έτσι και το κράτος, την κρατική υπηρεσία, τον Υπουργό κλπ, του δίνει την εντολή και την κατεύθυνση να το κάνει ή το ίδιο το κράτος υπηρετεί άλλα συμφέροντα και δεν θέλει να υπερασπίσει τα λαϊκά συμφέροντα.

-Και φτάνουμε στα εκλογικά. Και τα αμιγώς πολιτικά ενδιαφέρον αλλά νομίζω επειδή υπήρξε ένα πακέτο όπως εξαγγέλθηκε από τον πρωθυπουργό, βοήθειας, παροχών. Αυτό το 5,5 δις, εσείς το κοστολογείτε ότι φτάνει 500 ευρώ ανά οικογένεια ενώ το κόστος έχει εκτοξευθεί σε όλα τα επίπεδα; Την ίδια στιγμή, ανατιμήσεις, πληθωρισμός, ενεργειακή ακρίβεια, άρα είναι ή δεν είναι επαρκές.

-Καλά επαρκές δεν είναι, αν και η κριτική μας δεν γίνεται κυρίως σε αυτό. Η κριτική μας γίνεται στο γεγονός ότι και ακόμη αυτά τα λίγα, τα ανεπαρκή που δίνει, στην ουσία πάλι τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Δηλαδή τα παίρνει από τη μία τσέπη και τα δίνει στην άλλη. Θα του τα παίρνει από την άμεση φορολογία, θα του τα παίρνει από την έμμεση φορολογία και από εκεί κάνει τον κουμπαρά του το κράτος και του λέει «πάρε και αυτά τα 500 ή αυτά τα 70 λεπτά» ή στους συνταξιούχους λέει αυτό που αποφάσισε το δικαστήριο ότι «κακώς σας στο αφαίρεσε και δεν σας το έδωσα πριν». Αυτή είναι η κατάσταση.

-Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο μίας συνεργασίας μετά την πρώτη Κυριακή των εκλογών.

Σχεδόν το προεξόφλησε.

Είπε φανταστείτε μία συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. ΜΕΡΑ25, ΚΚΕ. Σας ενέταξε εκεί, προφανώς δεν βγαίνουν και αλλιώς οι αριθμοί με βάση τους δικούς του υπολογισμούς. Τερατογένεση το είπε. Συμφωνείτε ότι μία τέτοιου είδους συνεργασία θα ήταν τερατογένεση.

-Αν μπούμε στη λογική του κ. Μητσοτάκη- εμείς την απορρίπτουμε αυτή τη λογική – τερατογένεση είναι και η δική του κυβέρνηση, για παράδειγμα, γιατί θα δούμε ότι στην πραγματικότητα κυβερνά αυτή τη χώρα με ένα 37% ή θέλει με τον εκλογικό νόμο, να κυβερνήσει με ένα 36% ως πρώτο κόμμα που λέει, που θα έχει ψηφίσει πάλι το 70% του πληθυσμού άρα είναι πολύ μικρότερο αυτό. Καταλαβαίνετε τι τερατογένεση, τι πλειοψηφία και τι κυβέρνηση γίνεται. Λέω, με τη δική του λογική. Τερατογένεση επίσης, μπορεί να είναι και η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που ήταν ένα ακροδεξιό κόμμα. Τερατογένεση μπορεί να είναι αυτό που σκέφτεται ο ίδιος όταν απλώνει το χέρι προσεκτικά βέβαια, προς το παρόν, γιατί το απορρίπτει, στον κ. Βελλόπουλο και την Ελ. Λύση ή σε κάποιους άλλους ακροδεξιούς ή σε ένα τμήμα επίσης του ΠΑΣΟΚ, που είναι δυσαρεστημένο με την ηγεσία Ανδρουλάκη. Με αυτή τη λογική θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για πάρα πολλές πολιτικές τερατογενέσεις σε αυτή τη χώρα και στο παρελθόν, διαχρονικά και εδώ, ελέω εκλογικών νόμων. Όμως το ζήτημα είναι ότι εδώ παίζεται ένα παιχνίδι σε βάρος του ελληνικού λαού προκειμένου οι κύριοι που έχουν τα σκήπτρα της εξουσίας και που θέλουν να κυβερνήσουν και βρίσκονται είτε στην κυβέρνηση σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης, είτε στην αξιωματική αντιπολίτευση και επιζητά να κυβερνήσει μετά τις εκλογές ο κ. Τσίπρας βάζουν το ίδιο δίλημμα στους ψηφοφόρους που θεωρούν ότι έτσι μπορούν να τους συσπειρώσουν. Και ένα δίλλημα ευρύτερα στην κοινωνία, άλλοι σε δημοκράτες, προοδευτικούς, αριστερούς ανθρώπους, άλλοι στους δικούς τους, τους δεξιούς τους νεοδημοκράτες, σε ένα συντηρητικό ακροατήριο. Ο μεν Μητσοτάκης τους λέει το ίδιο με τον Τσίπρα, δηλαδή δείτε “αν φτιάξουν όλοι μαζί μια πολιτική τερατογένεση εκεί θα είναι κίνδυνος για σένα συντηρητικέ, δεξιέ, κεντροδεξιέ, ακροδεξιέ ψηφοφόρε, άρα συσπειρώσου γύρω από τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ” και ο κ. Τσίπρας λέει “κοιτάξτε να δείτε, η λύση είναι δημοκρατική κυβέρνηση, δημοκρατικός πρωθυπουργός άρα όλοι εσείς των άλλων κομμάτων, της προόδου, της αριστεράς, της κεντροαριστεράς, της έξω-αριστεράς, της μέσα – αριστεράς, της σοδιαλδημοκρατίας ελάτε όλοι μαζί υπό την ηγεσία μου, για να μπορέσουμε να τα φτιάξουμε μαζί”. Είναι η ίδια λογική που διέπει τα κόμματα του κατεστημένου, αυτά που θέλουν, να το πω απλά και λαϊκά να “κάτσουν στο σβέρκο του ελληνικού λαού” και να κάνουν τα μεταμνημονιακά μνημόνια και να κάνουν τις πολιτικές αυτές που έχουν φέρει σε άσχημη κατάσταση τον ελληνικό λαό.

-Πάντως υπάρχει αντικειμενικά ένα θέμα, υπάρχει μία ευκαιρία για παράδειγμα συνεργασιών, δεδομένου ότι η πρώτη Κυριακή είναι με απλή αναλογική άρα έχετε δύο δόξες, για όλους εσάς τους πολιτικούς αρχηγούς, να συνεργαστείτε.

-Εμείς δεν αρνούμαστε ότι υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Αλλά τέτοια δυνατότητα υπάρχει με τέτοια κόμματα που έχουν παρεμφερή προγράμματα σε κρίσιμα ζητήματα. Σήμερα κρίσιμα ζητήματα είναι αυτά που συζητήσαμε. Για παράδειγμα είναι το ενεργειακό πρόβλημα, τι θέση έχεις για αυτό για την πράσινη μετάβαση, πως θα αξιοποιήσεις τις πηγές ενέργειας, τι λες για την ΕΕ και τις επιλογές της, τι λες για τις κυρώσεις προς τη Ρωσία. Σε αυτό, τα βασικά κόμματα ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ συμφωνούν. Είναι η θέση που παίρνεις για το ΝΑΤΟ, εδώ και τώρα. Ψήφισαν χθες μαζί την ένταξη της Σουηδίας, της Φινλανδίας. Ο κ. Τσίπρας άνοιξε τον δρόμο με τον Τραμπ για την ελληνοαμερικάνικη συμφωνία για τις βάσεις και το υλοποίησε μετά το 2019 ο κ. Μητσοτάκης. Τι θέση παίρνεις για την ΕΚΤ, το Ταμείο Ανάκαμψης, αυτό το μεγάλο όπως λέμε εμείς υπερμνημόνιο για τους λαούς και τον ελληνικό λαό. Όλοι συμφωνούν. Οι διαφορές είναι σε ποιους επιχειρηματίες θα πρέπει να δοθούν τα κονδύλια, πόσα κλπ. Αυτή είναι η βασική διαφορά και η διαπάλη που γίνεται και μέσα στη βουλή και στην ευρωβουλή και παντού. Άρα λοιπόν, αν στα κεντρικά ζητήματα συμφωνούν, μπορεί να γίνει και να μην έχει και περιπέτειες η χώρα – όπως λένε – και πολιτική σταθερότητα να υπάρχει, να συμφωνήσουν στα κεντρικά προγράμματα που αφορούν την οικονομία, το πολιτικό σύστημα και εδώ μπορεί να τα βρουν γιατί μπερτάκι στους φοιτητές και στους συνταξιούχους έπεφτε και επί ΣΥΡΙΖΑ, λιγότερο, πιο λάιτ αλλά πάντως έπεφτε. Άρα θα μπορούσαν να συμφωνήσουν και σε αυτή την περίπτωση σε μια πιο λάιτ καταστολή.

Το ΚΚΕ τους λέμε εμείς, και το επεσήμανα και σήμερα από τη ΔΕΘ στην ομιλία μου, να μην το βάλουν στο κάδρο. Διότι το ΚΚΕ έχει σταθερή θέση. Όσο υπάρχουν αυτές οι πολιτικές, όσο στα κεντρικά, τα βασικά, τα κύρια ζητήματα και όχι σε κάποια επιμέρους υπάρχει αυτή η κατεύθυνση το ΚΚΕ θα βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Θα τις παλεύει, θα τις αντιπαλεύει αυτές τις πολιτικές, δεν θα τις ανέχεται, δεν θα συμμετέχει σε τέτοιου είδους κυβερνητικά σχήματα που οδηγούν σε νέες συμφορές τον λαό μας. Αυτή είναι η καθαρή θέση του Κόμματος μας και γι’ αυτό καλούμε τον κόσμο να μας ψηφίσει και να μας ενισχύσει. Ακριβώς γιατί χρειάζεται αυτή η ισχυρή, διαφορετική φωνή που μπορεί να φέρει διαφορετική κατάσταση στη χώρα.

-Έχετε στόχο την τρίτη θέση;

-Την πρώτη έχουμε, αν θέλετε θεωρητικά να μιλήσουμε, σε βάθος χρόνου, όχι αυτή τη στιγμή. Γιατί δεν πετάμε στα σύννεφα. Βεβαίως θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα στο εργατικό κίνημα, στην εργατική τάξη αυτό που πρεσβεύει το ΚΚΕ για τον λαό μας, τους εργαζόμενους, την ελληνική κοινωνία.

-Σε αυτές τις συνθήκες όμως της βαθειάς κρίσης, όπως τίθενται τα ζητήματα, είναι πιο εύκολο να τρομοκρατήσεις τον λαό και να τον εγκλωβίσεις στο δίλημμα ή ο ένας ή ο άλλος με τα σενάρια δεύτερων, τρίτων εκλογών να τρομάζουν τον κόσμο ακόμη περισσότερο, ή είναι πιο εύκολο να συνειδητοποιηθεί και να επιλέξει αυτό που τον συμφέρει;

-Νομίζω έχει πείρα πια ο κόσμος και το κίνημα και εμείς, απλώς λέμε ότι πρέπει να αξιοποιήσει αυτή την πείρα. Να μην ξεχάσει ούτε τη μέρα της κάλπης, ούτε τις προηγούμενες μέρες, ούτε οπωσδήποτε μετά αλλά να βρίσκεται στον δρόμο του αγώνα, να μην είναι σε αναμονή, να κινητοποιηθεί. Ήδη προκηρύχθηκε πανελλαδική, πανεργατική, πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία για τις 9 Νοεμβρίου και θα πρέπει να προετοιμάζεται και ο ελληνικός λαός από σήμερα, να βρίσκεται στους δρόμους του αγώνα γιατί μόνο έτσι μπορεί να έχει κάποιες ανάσες ανακούφισης και κυρίως μπορεί να ανοίγει ένας δρόμος για το αύριο έτσι ώστε να υπάρχουν πολιτικές που πραγματικά θα υπηρετούν τα λαϊκά συμφέροντα.

-Το απόγευμα άκουσα τις ομιλίες στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και η αλήθεια είναι ότι τις άκουσα με πολύ ενδιαφέρον γιατί η αλήθεια είναι ότι μίλησαν για θέματα που τα παρακολουθούμε. Το ένα ήταν απολυμένοι από μία εταιρεία, από την ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ. Άκουσα επίσης την ομιλία των εργαζομένων από το αγροτικό σκέλος του ΠΑΜΕ. Φωτίστε μας λίγο τέτοιου είδους θέματα, τα οποία η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν κεντρική προβολή. Τι έχει γίνει στη ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ; Τι εικόνα συναντήσατε γιατί είναι και οικογένειες από πίσω.

-Βέβαια είναι οι οικογένειες, είναι τα παιδιά. Αυτή η εταιρεία είναι μία εταιρεία που είχε προβλήματα. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης την πούλησε στον νέο. Του έδωσε η κυβέρνηση δυνατότητα απόσβεσης του χρέους, δηλαδή μείωσαν το χρέος της προηγούμενης ιδιοκτησίας κατά 80%. Το 20% του χρέους που έμεινε, το χωρίσανε σε 240 δόσεις. Υπάρχει η εκτίμηση, γιατί είδαμε και τον διευθύνοντα σύμβουλο σήμερα της εταιρείας, ότι θέλουν να την αναπτύξουν, να πάρουν τους εργαζόμενους κλπ και εμείς τους είπαμε “ορίστε, πεδίο δόξης λαμπρό, τι τους απολύεις;” και μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς είναι συνδικαλιστές, επειδή διεκδικούσαν το δίκιο τους, τη δουλειά τους και τις εργασιακές τους σχέσεις, να γίνει συλλογική σύμβαση εργασίας, να πάρουν πίσω τις απολύσεις. Να αποσύρουν από εκεί τα ΜΑΤ. Η συνδικαλιστική δίωξη γίνεται με εκείνο τον περιβόητο νόμο του Λάσκαρη, δεν ξέρω πόσοι από εσάς τον θυμάστε, του 1976, που έλεγε για την ταξική πάλη κλπ. Βρήκε μια δικαστής, μια εισαγγελέας εδώ στη Θεσσαλονίκη αυτό τον νόμο και τον επανέφερε τώρα. Χρησιμοποίησε και τον νόμο τον τελευταίο, του Χατζηδάκη για απολύσεις συνδικαλιστών, οπότε ξέρετε ποια είναι η κατάσταση.

-Ήθελα να ρωτήσω, αν είναι θέμα ότι διώκονται συνδικαλιστές ή ότι απολύονται εργαζόμενοι; Γιατί για μένα πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα πάνε οι άνθρωποι στη δουλειά τους. Οι συνδικαλιστές είναι και εργαζόμενοι θα πει κάποιος αλλά αυτοί ως συνδικαλιστές..

-Μα αυτά δεν μπαίνουν σε αντιπαράθεση. Και ο συνδικαλιστής εργαζόμενος είναι που απλά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τον εκλέγουν. Δηλαδή εκεί είχε 200 εργαζόμενους κάνουν τη γενική τους συνέλευση και πλειοψηφικά, όπως λειτουργούν όλα τα καταστατικά των σωματείων δημοκρατικά, εξέλεξαν το ΔΣ και τον πρόεδρο. Και αυτό που κάνουν, η απεργία είναι απόφαση της πλειοψηφίας των εργαζομένων, με απόφαση συνέλευσης και συμμετέχουν μαχητικά. Τώρα πάνε και οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους και τους βοηθάνε και χρειάζονται τη στήριξη όλης της κοινωνίας. Χρειάζονται και οικονομική και πολιτική στήριξη και συναισθηματική στήριξη. Αυτή βέβαια δεν μπορούν να την κάνουν τα κόμματα. Τα κόμματα μπορούν να κάνουν την πολιτική στήριξη, την οικονομική στήριξη πρέπει να την κάνουν κατά την άποψή μας τα ίδια τα συνδικάτα. Εμείς κάνουμε έκκληση ακόμη και σε καλλιτέχνες, μουσικούς για συναυλίες ή οποιοσδήποτε άνθρωπος καλής θέλησης σε αυτή τη χώρα να βοηθήσει αυτό τον αγώνα, γιατί τα παιδιά τους πεινάνε. Οι άνθρωποι είναι άνεργοι, απολυμένοι και θα πρέπει να επαναπροσληφθούν.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...