«Έκθεση Πισσαρίδη»: Στρατηγική αντεργατικών μεταρρυθμίσεων

Βουλή - Από την κινητοποίηση των συνδικάτων κι ομοσπονδιών ενάντια στο νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων - 09/7/2020

Χτες έγινε με την παρουσία του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη η παρουσίαση της τελικής έκθεσης του «Σχεδίου Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία», γνωστότερο ως «Εκθεση Πισσαρίδη». Ενα σχέδιο, που σηματοδοτεί την επιτάχυνση σαρωτικών αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, απ’ την Υγεία και την Εκπαίδευση έως την εργασία και το Ασφαλιστικό, με στόχο να πληρώσει και αυτήν την καπιταλιστική οικονομική κρίση ο λαός για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αυτόν τον στόχο έθεσε επί της ουσίας ο πρωθυπουργός, αναφέροντας ότι σκοπός είναι να γίνει η χώρα «διεθνώς ανταγωνιστική και ελκυστική στους επενδυτές» και πως η έκθεση απαντάει στο αίτημα της κυβέρνησης για διάγνωση των χρόνιων διαρθρωτικών αδυναμιών της χώρας καθώς και στο αίτημά της για φιλόδοξους στόχους «ως προς το εύρος των αλλαγών που καλούμαστε να κάνουμε για να αλλάξουμε τη χώρα μας».

Οι αντιλαϊκές προτάσεις που εμπεριέχονται στο σχέδιο της επιτροπής Πισσαρίδη που θα… αλλάξουν τη χώρα είναι κατάδηλα φανερός, π.χ. επιτάχυνση των αντιασφαλιστικών ανατροπών, παραπέρα σφοδρή επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, νέα μέτρα για ενίσχυση της «ευελιξίας», μείωση του λεγόμενου «κόστους εργασίας», διευκόλυνση των απολύσεων, πάμφθηνο εργατικό δυναμικό από τη «δεξαμενή» των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και παραπέρα χτύπημα των δικαιωμάτων των εργαζόμενων γυναικών, συνέχιση της φοροληστείας για το λαό και της φοροασυλίας για το κεφάλαιο κ.ά.

Αυτό το νέο τσουνάμι επίθεσης στους εργαζόμενους, ο Κυρ. Μητσοτάκης το παρουσίασε με το επιχείρημα των «ειδικών» και «τεχνοκρατών», για να αποσπάσει την συναίνεση των εργαζομένων στη στρατηγική του κεφαλαίου, λέγοντας ότι «αυτή η έκθεση δεν αποτελεί κυβερνητικό πρόγραμμα, δεν είναι πολιτικό κείμενο και γι’ αυτό και πιστεύω ότι πρέπει να μείνει έξω από την πολιτική, μάλλον θα έλεγα την κομματική, αντιπαράθεση (…) Αλλά θέλω να τονίσω ότι είναι ανεξάρτητη οικονομική έκθεση. Είναι ένα κείμενο αναφοράς στο οποίο κάθε πολίτης, η ελληνική κοινωνία, τα κόμματα, οι φορείς της αγοράς, της κοινωνίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μπορούν να ανατρέχουν ανά πάσα στιγμή και να το συμβουλεύονται»!

Εμμέσως πλην σαφώς, πάντως, παραδέχτηκε ότι για την κυβέρνησή του οι αντιλαϊκές συστάσεις της έκθεσης συνιστούν «καλές πρακτικές, ιδέες, προτάσεις που έχουν δοκιμαστεί επιτυχημένα σε πολλές άλλες χώρες και θα μπορούσαν να υιοθετηθούν και στην Ελλάδα». Αλλωστε, όπως παραδέχτηκε, «σε πολλές από τις εισηγήσεις βλέπω να αντικατοπτρίζονται κυβερνητικές πολιτικές που, ήδη, υλοποιούνται ή έχουν δρομολογηθεί», φέρνοντας ως παράδειγμα μεταξύ άλλων τις ανατροπές στην Ασφάλιση και τη δημιουργία «ενός ανταποδοτικού δεύτερου πυλώνα – επικουρικού πυλώνα – στο ασφαλιστικό μας σύστημα» και σημειώνοντας πως «η έκθεση θέτει ως κυρίαρχο στόχο πολιτικής την αύξηση των εισοδημάτων. (…) όχι με τον παραδοσιακό τρόπο, που μας οδήγησε παραλίγο στην πτώχευση, δηλαδή με παροχές και αυξήσεις μισθών κατά κανόνα με δανεικά, αλλά μέσα από τη βελτίωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και των επιχειρήσεων»!

Για να καταλήξει αναγορεύοντας την «Εκθεση Πισσαρίδη» σε «οδικό χάρτη που μας οδηγεί σε αυτήν την κατεύθυνση και ένας οδικός χάρτης ο οποίος έχει στη διάθεσή του και τα πρόσθετα πολεμοφόδια του Ταμείου Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που για πρώτη φορά θέτει στη διάθεση του μετασχηματισμού της χώρας σημαντικότατα κεφάλαια από το 2021 και μετά, τα οποία και πρέπει να αξιοποιηθούν ακριβώς στην κατεύθυνση την οποία συνιστά το “Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία”».

Απο την άλλη, ο Χ. Πισσαρίδης υπεραμύνθηκε της έκθεσης, λέγοντας ότι αυτή συνιστά «ένα πρόγραμμα οικονομικών δράσεων που θα ενισχύσει την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας σε βιώσιμη βάση».

Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής, γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ και καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Ν. Βέττας, μεταξύ άλλων, ανέφερε πως «χωρίς τις απαραίτητες δομικές παρεμβάσεις, η ανάκαμψη της οικονομίας μετά τη λήξη της τρέχουσας πρωτοφανούς κρίσης δεν θα έχει την απαραίτητη διάρκεια και ένταση για πραγματική σύγκλιση με τις άλλες οικονομίες της Ευρώπης», προκρίνοντας την επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων για να γίνει ακόμη πιο φτηνή η εργατική δύναμη, να πληρώσει την κρίση που δημιουργεί ο καπιταλισμός μέσα απο τις αντιθέσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ξανά ο λαός.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ριζοσπάστης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...