Η 22χρονη Luana d’Orazio: Θύμα της εργοδοτικής ασυδοσίας αφήνει πίσω ένα ορφανό 5χρονο

Θέμα που θα έπρεπε να μπει πρωτοσέλιδο – εν όψει και της πρωτομαγιάς, στα ψιλά γράμματα κάποιων ιταλικών εφημερίδων: «Η Luana d’Orazio, μια 22χρονη νεκρή στο Prato εγκλωβισμένη σε αργαλειό  κλωστοϋφαντουργίας»…

«Με καταγωγή την Pistoia, όπου ζούσε με τους γονείς της και τον αδελφό της, από ένα χρόνο δούλευε στις μηχανές (αργαλειούς) μιας εταιρείας του Prato στην Oste di Montemurlo» (σσ. 12km δυτικά έξω από τη Φλωρεντία).

Θυμίζουμε πως στην περιοχή είναι το δεύτερο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα φέτος: στις 2 Φεβρουαρίου ο 23χρονος αλλοδαπός Sabri Jaballah, είχε χάσει τη ζωή του όταν τον έλιωσε μια πρέσα εργοστάσιου στο Montale.

Στο μεταξύ οι εργατικές συνομοσπονδίες CGIL-CISL- UIL (σσ. σε μεγάλο βαθμό συμβιβασμένες) καθώς και τοπικές οργανώσεις του Prato θα προχωρήσουν σε «ισχυρή δράση και κινητοποίηση» …την Παρασκευή!

Συλλυπητήρια … οι πάντες, δήμαρχος, περιφερειάρχης και Σια, που δήλωσαν για ακόμη μια φορά πως “δεν πάει άλλο» (sic) –ακόμη και ο εργοδότης που έσπευσε να δηλώσει πως τηρούνταν όλα τα μέτρα ασφαλείας.

Αντίθετα το συνδικάτο βάσης USB, κινητοποιήθηκε με σύνθημα «Τέρμα στη σφαγή και στις μαζικές δολοφονίες των εργατών –να καθιερωθούν σαν εγλήματα τα εργατικά ατυχήματα» συμπληρώνοντας:

“Δεν υπάρχουν φωτογραφίες του άψυχου κορμιού της Luana d’Orazio 22 ετών, εγκλωβισμένο στο στημόνι του μηχανήματος της κλωστοϋφαντουργικής εταιρεία του Prato.

Υπάρχουν μόνο οι φωτογραφίες από ένα χαμογελαστό κορίτσι με μια κόρη ηλικίας 5 ετών.

“Κανείς δεν ξέρει” ακόμη τι την σκότωσε, αν υπήρχαν μέτρα ασφάλειας και αν τηρούνταν, αν η Luana είχε εκπαιδευτεί σ’ αυτά μηχανήματα, αν παρακολούθησε τα «υποχρεωτικά» σεμινάρια εκπαίδευσης και αντίδρασης στον κίνδυνο και αν η ίδια είχε τα απαραίτητα προσωπικά μέσα προστασίας.”

Όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, θα εξαρτηθεί από το αστικό δικαστικό σώμα και ίσως, ποιος ξέρει πότε, θα προκύψουν «ευθύνες» που θα οδηγήσουν σε ένα είδος «ενοχοποίησης» του αφεντικού της εταιρείας.

Αλλά πρόκειται για οργανωμένο έγκλημα (σσ. Omicidio colposo = δολοφονία από πρόθεση), έγκλημα που ταιριάζει στους δολοφόνους, σε εκείνους που για να αυξήσουν τα κέρδη και τα αγαθά τους, δε δίνουν σημασία στα μέτρα ασφαλείας, στην ανανέωση των εγκαταστάσεων και στην εκπαίδευση των υπαλλήλων τους.

  • Για να υποστηριχτεί το κατεστημένο τα ΜΜΕ και ΜΚΔ ονομάζουν «εργατικό ατύχημα» μια πραγματική δολοφονία που δεν προβλέπεται ως όρος στο νομικό μας σύστημα.
    Το ιταλικό κράτος επιχείρησε και τα κατάφερε να εισαγάγει το έγκλημα της οδικής δολοφονίας, αλλά δεν συζητά τις προτάσεις νόμου, που χρονίζουν στο Κοινοβούλιο, για την εισαγωγή ενός παρόμοιου μέτρου για τις δολοφονίες που πραγματοποιούνται καθημερινά στους χώρους εργασίας.
  • Τα νούμερα είναι τρομερά, το INAIL -Istituto Nazionale Assicurazione Infortuni sul Lavoro (Ινστιτούτο Ασφάλειας Εργατικών Ατυχημάτων) μιλάει για συνεχή αύξηση των ατυχημάτων και των θανάτων στους χώρους εργασίας, αλλά ο ρόλος του έχει περιοριστεί σε κάποια ψίχουλα και στις εκπτώσεις –δώρα από το νταραβέρι με ασφαλιστικές εταιρείες σε βάρος των εργαζόμενων. Εν ολίγοις, αυτές οι εταιρείες υποδεικνύουν τι απαιτεί ο νόμος και πρέπει να γίνει!
    Και το πλέον απογοητευτικό – αναφέρει η USB, την Πρωτομαγιά οι μεγαλύτερες αρχές της χώρας κατακόπιασαν καταθέτοντας λουλούδια στα μνημεία των «πεσόντων στην εργασία»…
  • Σχετική ανακοίνωση με τίτλο «το αθόρυβο έγκλημα» έκανε πριν λίγο –μέσω facebook και το ΚΚ Ιταλίας

Επιμέλεια Γιάννης Παπαγιάννης

Δείτε ακόμα...