Η ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ: Η μετεξέλιξη της ιμπεριαλιστικής «συμμαχίας» του ΝΑΤΟ μέσα από τις συνόδους κορυφής μεταξύ 1999-2019

ΝΑΤΟ
Πηγή: Eurokinissi

Το ALT.GR συνεχίζει σήμερα Κυριακή 28 Φλεβάρη τη δημοσίευση του πέμπτου μέρους της σειράς «Η ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ» με θέμα: «Η μετεξέλιξη της ιμπεριαλιστικής «συμμαχίας» του ΝΑΤΟ μέσα από τις συνόδους κορυφής μεταξύ 1999-2019».

Η εργασία, για τη «ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ» είναι του Τριαντάφυλλου Φωτιάδη, Αντιπλοιάρχου του Πολεμικού Ναυτικού ε.α.

Στην Ουάσιγκτον, τον Απρίλη του 1999, μπήκαν τα θεμέλια για τη διαμόρφωση του «νέου δόγματος» του ΝΑΤΟ.

Χαρακτηριστική για το ρόλο του ως «παγκόσμιου χωροφύλακα» του ιμπεριαλισμού κατά των λαών είναι η σχετική αναφορά στην ομιλία του τότε ΓΓ Χαβιέ Σολάνα, ότι «η Σύνοδος της Ουάσιγκτον βασίστηκε «στα διδάγματα που αποκόμισε το ΝΑΤΟ από τη διαχείριση άλλων σύνθετων κρίσεων, όπως αυτή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και προσφάτως στο Κοσσυφοπέδιο. Θα αντικατοπτρίζει την εμπειρία που αποκτήσαμε στην ανάπτυξη εξαιρετικά πολύπλοκων μοντέλων επικοινωνίας και συνεργασίας με όλες κυριολεκτικά τις χώρες που βρίσκονται στην ευρωατλαντική περιοχή, η οποία εκτείνεται από το Βανκούβερ ως το Βλαδιβοστόκ».

Σταχυολογούμε ορισμένα από τα κυριότερα σημεία της απόφασης για την Στρατηγική Αντίληψη της Συμμαχίας (1999):

— Θεωρούνται ως νέοι κίνδυνοι για την Ευρωατλαντική ειρήνη «η καταπίεση, οι φυλετικές συγκρούσεις, η οικονομική δυσπραγία, η κατάρρευση της πολιτικής τάξης και η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής». (παρ. 3 )

— Τα συμφέροντα ασφάλειας της Συμμαχίας μπορούν να επηρεαστούν από πράξεις τρομοκρατίας, δολιοφθορές, το οργανωμένο έγκλημα και από τη διατάραξη ροής ζωτικών πόρων (παρ.24)

— Η παρουσία αμερικανικών συμβατικών και πυρηνικών δυνάμεων στην Ευρώπη είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της Ευρώπης (παρ. 42)

–Η αρχή της συλλογικής προσπάθειας …συμπεριλαμβάνει κοινό σχεδιασμό, κοινή χρηματοδότηση… υποδομή, εξοπλισμούς και συνεργασία στη διοικητική μέριμνα… (παρ 43). Κανείς πλέον δεν πρέπει να πιστεύει ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα αφορούν μόνον αντιμετώπιση εθνικών κινδύνων. Το ΝΑΤΟ και οι αποστολές του, ρυθμίζουν από ποιόν και τι αγοράζουμε.

–… Στάθμευση και ανάπτυξη δυνάμεων εκτός εθνικού εδάφους.. (παρ.43)

–Για να προστατευτεί η ειρήνη… θα διατηρηθεί κατάλληλη αναλογία συμβατικών και πυρηνικών δυνάμεων…. Τα πυρηνικά όπλα .έχουν τη δική τους συνεισφορά… έτσι παραμένουν απαραίτητα. (παρ 46)

— Πραγματοποίηση επιχειρήσεων απάντησης σε κρίσεις, με ελάχιστη προειδοποίηση, μακριά από τις εθνικές βάσεις των στρατευμάτων… και εκτός εδάφους των Συμμάχων… ( π. χ. Αφρική, Κασπία, Μ. Ανατολή, Αφγανιστάν ή οπουδήποτε στον κόσμο ολόκληρο ) ( παρ. 52 )

Στην Πράγα, το Νοέμβρη του 2002, η σύνοδος εξέτασε τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και οι αποφάσεις της προκάλεσαν ρωσικές αντιδράσεις, πολύ περισσότερο που έγινε λόγος για την έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας της Ουκρανίας και της Γεωργίας.

Αποφασίστηκε η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ μέσω της δημιουργίας μιας νέας πολυεθνικής δύναμης ταχείας επέμβασης για τις ανάγκες της «αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας».

Στη Σύνοδο της Πράγας οξύνθηκε η συζήτηση για την αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών και ασκήθηκε πίεση από τις ΗΠΑ για την αγορά νέων οπλικών συστημάτων και τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στην Κωνσταντινούπολη, τον Ιούνη του 2004, αποφασίστηκε η μεγαλύτερη διεύρυνση στην ιστορία του ΝΑΤΟ με την ένταξη της (Βουλγαρίας, Εσθονίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Ρουμανίας, Σλοβακίας και Σλοβενίας), στους κόλπους της λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ. Πάρθηκαν πρόσθετα μέτρα για τη στήριξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου στο Ιράκ και συζητήθηκε η επίσπευση της συγκρότησης στρατιωτικής δύναμης ταχείας δράσης με αιχμή την ενίσχυση των επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή.

Αποφασίστηκε η ενίσχυση του «Μεσογειακού Διαλόγου», της παρέμβασης στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Και, τέλος, τέθηκε το θέμα της αναδιάταξης των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, με στόχο τα κράτη-μέλη να διατηρούν το 40% των εθνικών Στρατών Ξηράς εκπαιδευμένο, οργανωμένο και εξοπλισμένο για να εκστρατεύει. Μάλιστα το 8% του συνόλου θα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα να εκστρατεύει άμεσα («αναπτύσσεται»). Σαν σε παρένθεση ας αναφέρουμε, ότι μερικά χρόνια αργότερα (2008) ο Έλληνας Α/ΓΕΕΘΑ δέχτηκε, συγχαρητήρια νατοϊκού αξιωματούχου επειδή οι ελληνικές ΕΔ είχαν πετύχει, περισσότερο από άλλες χώρες (συμπληρώνουμε εμείς όχι ανέξοδα) αυτό το στόχο του ΝΑΤΟ. Να σχολιάσουμε όμως ότι το ΝΑΤΟ, όπως και η ΕΕ, θέλουν έτσι το στρατό τους, για να επιτίθενται όπου γης. Η Ελλάδα όμως πρόκειται να επιτεθεί, ή να αμυνθεί; Στην περίπτωσή μας η Τουρκία είναι αυτή, που θα στηριχτεί σε στρατό με δυνατότητες εκστρατείας, για να καταλάβει π.χ. ένα νησί. Για να μη συμβεί το απευκταίο αυτό, τα νησιά μας και ο Έβρος πρέπει να διαθέτουν επιτόπου τις απαραίτητες δυνάμεις και όπλα.

Στη Ρίγα, το Νοέμβρη του 2006, αποφασίστηκε η ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και η αύξηση της «Δύναμης Ταχείας Επέμβασης» σε 25.000 στρατιώτες, ώστε να επεμβαίνει με όλα τα μέσα σε κάθε σημείο του πλανήτη μέσα σε λίγες μέρες. Στη Σύνοδο εξετάστηκε η διεύρυνση του ΝΑΤΟ με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και η προώθηση «στρατηγικών συνεργασιών με κράτη – μη μέλη του ΝΑΤΟ στην Ασία (Αυστραλία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα κλπ.) που συμμετείχαν στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Στο Βουκουρέστι, τον Απρίλη του 2008, αντιμετωπίστηκαν πρακτικά προβλήματα του πολέμου στο Αφγανιστάν και της παρουσίας Νατοϊκών δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο, η κατάσταση που διαμορφώθηκε με την ανακήρυξη της «ανεξαρτησίας» του προτεκτοράτου. Τη Σύνοδο απασχόλησε ιδιαίτερα η διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την Αλβανία, την Κροατία και την ΠΓΔΜ, για την οποία εκφράστηκε βέτο από την ελληνική κυβέρνηση, μέχρι να βρεθεί λύση στο πρόβλημα του ονόματος.

KFOR-Ελληνική Αποστολή
Φώτο Αρχείου / NATO – Ελληνική Δύναμη Κοσσυφοπεδίου 2009 / Πηγή: Eurokinissi

Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα, το Νοέμβρη του 2010, η οποία περιγράφηκε, ως η πλέον σημαντική εδώ και δεκαετίες, επικυρώθηκε το «νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ» για τη δεκαετία 2010-2020 και πάρθηκαν μέτρα για να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα ως «πολιτικοστρατιωτικός οργανισμός» την δεκαετία αυτή. Στο όραμα της μακροσκελούς διακήρυξης της Συνόδου περιλαμβάνεται η θέληση «να αμυνθεί για κάθε απειλή όσο εξαιρετική – προκλητική και αν είναι, να συνεργαστεί καλύτερα με άλλους οργανισμούς και χώρες προωθώντας την διεθνή σταθερότητα». Το όραμα μάλιστα κλείνει με την εκδήλωση της αποφασιστικότητας των ηγετών πλην όμως κάτω από την προβιά του αγώνα για την ειρήνη(!): «Το ΝΑΤΟ θα γίνει πιο ευέλικτο, πιο ικανό και πιο συμφέρον οικονομικά και θα συνεχίσει να ενεργεί σαν ένα σημαντικό όργανο για την ειρήνη». Βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη νέα αυτή στρατηγική είναι:

Η ενίσχυση και η γενίκευση του προσανατολισμού για τη συγκρότηση ευέλικτων ισχυρών στρατιωτικών μονάδων ταχείας επέμβασης, με την δημιουργία νέας ευέλικτης πιο αποτελεσματικής ενιαίας Νατοϊκής διοίκησης. Δόθηκαν κατευθύνσεις για αναπροσαρμογή των στρατιωτικών δυνατοτήτων της συμμαχίας στο νέο δόγμα.

Επιβεβαίωσε ότι αποτελούν απειλές για την συμμαχία η «αστάθεια» και οι συγκρούσεις ακόμη και εκτός των συνόρων της. «Στις απειλές αυτές περιλαμβάνονται ο εξτρεμισμός, η τρομοκρατία, καθώς και η παράνομη διακίνηση όπλων, ναρκωτικών, ανθρώπων». Διευρύνθηκαν οι προσχηματικές «ασύμμετρες απειλές» που χρησιμοποιεί το ΝΑΤΟ για επεμβάσεις σε όλο τον πλανήτη, προσθέτοντας π.χ. την κλιματική αλλαγή, τις ενεργειακές κρίσεις και την ενεργειακή ασφάλεια, τις ανθρωπιστικές καταστροφές, τις επιθέσεις στον κυβερνοχώρο κ.ά.

Δόθηκε βάρος στην υλοποίηση του προγράμματος «αντιπυραυλικής προστασίας» και έγινε έλεγχος για τις διάφορες ΝΑΤΟϊκές αποστολές και προγράμματα σε πολλές περιοχές της Υδρογείου. Επίσης λήφθηκαν αποφάσεις για τις σχέσεις ΝΑΤΟ-Ρωσίας, με την Ουκρανία, την Γεωργία, με χώρες των Βαλκανίων, με τους συνεταιρισμούς κ.λ.π.

Στο Σικάγο, το Μάη του 2012, εξετάστηκε η πορεία υλοποίησης των αποφάσεων της Συνόδου της Λισαβόνας και δόθηκε βάρος στην εξειδίκευση του ΝΑΤΟϊκού δόγματος περί «ασύμμετρων απειλών».

Αποφασίστηκαν πρόσθετα μέτρα για την ενίσχυση της πυρηνικής υποδομής και μελετήθηκε παραπέρα το δόγμα της λεγόμενης «έξυπνης άμυνας». Το δόγμα αυτό πήρε υπόψη του την τάση περικοπής των στρατιωτικών δαπανών των κρατών-μελών λόγω της καπιταλιστικής κρίσης. Σύμφωνα με τον τότε ΓΓ του ΝΑΤΟ Rasmussen (στην ομιλία του στη Σύσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου το Φλεβάρη του 2011), η έξυπνη άμυνα ανταποκρίνεται «στη διασφάλιση μεγαλύτερης ασφάλειας, με λιγότερα χρήματα, μέσα από μια ευέλικτη συνεργασία, με στόχο τη συνένωση και την κατανομή των πόρων έτσι ώστε τα μέλη του ΝΑΤΟ να μπορέσουν μαζί να αποκτήσουν τις απαραίτητες επιχειρησιακές δυνατότητες».

Στην Ουαλία, το Σεπτέμβρη του 2014, η προσοχή συγκεντρώθηκε στην κρίση της Ουκρανίας και τη διαπάλη με τη Ρωσία, στις εξελίξεις στο Ιράκ και στη Συρία, στο «Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε».

Αποφασίστηκε η ενίσχυση της ΝΑΤΟϊκής παρουσίας στην Κεντρική -Ανατολική Ευρώπη και στις Χώρες της Βαλτικής. Η δημιουργία «Διακλαδικής Δύναμης επιχειρήσεων Πολύ Υψηλής Ετοιμότητας» (Very High Readiness Joint Task Force – VJTF) με επίλεκτες μονάδες του στρατού ξηράς, ναυτικού και αεροπορίας, από το σύνολο των κρατών-μελών, με τη στήριξη σύγχρονων οπλικών συστημάτων και μέσων μεταφοράς, ώστε μέσα σε 48 ώρες να αναπτύσσεται και να επεμβαίνει σε κάθε περιοχή του κόσμου, καθώς και η αύξηση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Επίσης εξετάστηκε ο σχεδιασμός της αποχώρησης της «Διεθνούς Δύναμης από το Αφγανιστάν» ( ISAF) και, όπως γράφτηκε στον Τύπο, συζητήθηκε η αποστολή περίπου 4.000 στρατιωτικών το 2015 για να συνεχιστεί η εκπαίδευση των αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας.

Στη Σύνοδο επανήλθε το θέμα των στρατιωτικών δαπανών, αφού σύμφωνα με προηγούμενες δηλώσεις του τότε ΓΓ του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν, στη διάρκεια του 2013 μόνο τρεις ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ διέθεσαν περισσότερο από το 2% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες.

Πρόκειται για την Ελλάδα (2,3%), την Εσθονία και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι άλλες ΝΑΤΟϊκές ευρωπαϊκές χώρες διέθεσαν περίπου το 1,6% του ΑΕΠ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία το Ρωσικό Συμβούλιο Ασφαλείας ανακοίνωσε ότι αλλάζει το στρατιωτικό δόγμα της χώρας «προκειμένου να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες ασφαλείας, στην επέκταση του ΝΑΤΟ και την Αμερικάνικη αντιπυραυλική Ασπίδα που θα εγκατασταθεί στην Ευρώπη…».

Στη Βαρσοβία, στις 8-9 Ιουλίου 2016, αποφασίστηκαν, η παραπέρα συγκέντρωση και μετακίνηση ετοιμοπόλεμων στρατιωτικών δυνάμεων προς τις χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία.

Η ολοκλήρωση της εγκατάστασης και η λειτουργία της λεγόμενης «Πυραυλικής Ασπίδας» με βάσεις στη Ρουμανία, στην Πολωνία, με τη ναυτική στήριξη και γενικότερες υποδομές που συνδέονται με τη χρήση πυρηνικών όπλων. Μάλι στα, στην Ανακοίνωση των Συμπερασμάτων της Συνόδου δηλώνεται η ετοιμότητα του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιήσει και πυρηνικά όπλα.

Η μονιμοποίηση και ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βαλτική, στον Βόρειο Ατλαντικό, στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, χρησιμοποιώντας για τις δύο τελευταίες θαλάσσιες περιοχές το πρόσχημα του ελέγχου των προσφυγικών ροών που προκαλούνται και ενισχύονται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις οδυνηρές συνέπειες σε βάρος των λαών.

Η συνέχιση της παρουσίας του στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, αλλά και στα Δυτικά Βαλκάνια, στον Καύκασο, στη Βόρεια Αφρική, καθώς και τη μεγαλύτερη παρουσία του ΝΑΤΟ στις περιοχές που γειτνιάζουν και συνδέονται επιχειρησιακά με τη Συρία.

Χαρακτηριστικά είναι τα όσα δήλωσε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ: «Οι αποφάσεις της Βαρσοβίας θα μορφοποιήσουν την στρατηγική μας για πολλά χρόνια μπροστά… Οι εναέριες δυνάμεις μας είναι απλωμένες από τη Βαλτική ως την Τουρκία. Οι χερσαίες από το Κόσσοβο ως το Αφγανιστάν.

Και οι ναυτικές από τον Ατλαντικό ως της Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα… Σε λιγότερο από δύο χρόνια από την προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής, κάναμε πολύ σημαντικά βήματα και τώρα προχωράμε κι άλλο μπροστά.

Ενισχύουμε την στρατιωτική παρουσία μας στις χώρες της Βαλτικής, σε Πολωνία και Ρουμανία. Επίσης τη βαλλιστική μας άμυνα ως τα ανατολικά». 

Στις Βρυξέλλες 11-12 Ιουλίου 2018, ξεκαθαρίζεται ότι τα κράτη – μέλη θα συνεχίσουν να αυξάνουν την συνεισφορά τους στις νατοϊκές αποστολές τους εξοπλισμούς και τις στρατιωτικές τους δαπάνες, προσανατολισμένες ως είναι στις ανάγκες και τα προτάγματα του ΝΑΤΟ.

Δημιουργούνται δύο νέες διοικήσεις, μια στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ που θα επικεντρωθεί στην εξασφάλιση ότι οι θαλάσσιες γραμμές μεταφορών μεταξύ Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής παραμένουν ελεύθερες και ασφαλείς και μια στη Γερμανία για να εξασφαλίσει την υλικοτεχνική υποστήριξη και την επίσης γρήγορη μετακίνηση ανατολικά, στρατευμάτων στην Ευρώπη. Εδώ να σημειώσουμε, ότι, την ίδια εποχή, η ΕΕ ανέλαβε να βάλει τάξη στην ταχεία μετακίνηση των στρατιωτικών δυνάμεων χωρίς προβλήματα στις υποδομές (τραίνα, δρόμους, γέφυρες) αλλά και με τις διαδικασίες στα σύνορα των χωρών (νομικά, τελωνειακά ζητήματα). «Η στρατιωτική κινητικότητα θα μπορούσε να είναι η ναυαρχίδα της συνεργασίας» μεταξύ ΝΑΤΟ – ΕΕ, δήλωσε χαρακτηριστικά ο γγ του ΝΑΤΟ. Άλλη μια απόδειξη ότι το παλιό σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» συνεχίζει να ισχύει και να επικαιροποιείται!

Επίσης, η ίδια Σύνοδος Κορυφής αντιμετώπισε το πρόβλημα της ετοιμότητας, με τη δέσμευση των κρατών – μελών να παράσχουν μέχρι το 2020 συλλογικά 30 πολεμικά πλοία, 30 μηχανοκίνητα τάγματα και 30 μοίρες αεροσκαφών, που να μπορούν να φτάσουν στο πεδίο της μάχης μέσα σε 30 μέρες.

Οι ηγέτες των κ-μ αποφάσισαν επίσης να δημιουργήσουν «Ομάδες Αντιμετώπισης Υβριδικών Απειλών». Αυτές θα μπορούν να αναπτύσσονται για υποστήριξη χωρών σε τομείς όπως: κυβερνοάμυνα, αντιμετώπιση επικοινωνιακών επιθέσεων, ενεργειακή ασφάλεια. 

Στη Σύνοδο αποφασίστηκε, ακόμα, να απευθυνθεί επισήμως πρόσκληση στην ΠΓΔΜ να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με το ΝΑΤΟ, μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών που καλωσορίστηκε από όλους τους ως «ιστορική».

Αποφασίστηκε ακόμη η παραπέρα συγκέντρωση δυνάμεων και στη Μαύρη Θάλασσα, μέσα και από το δίαυλο του Αιγαίου: «Ορισμένα εναέρια και ναυτικά μέτρα στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου οδήγησαν σε σημαντική αύξηση της παρουσίας και της ναυτικής δραστηριότητας του ΝΑΤΟ στον Εύξεινο Πόντο». Όπως όλα δείχνουν η προσοχή τους εστιάζεται στη Μαύρη Θάλασσα, με τη σταδιακή δημιουργία συνθηκών αλλαγής του συσχετισμού, κυρίως των ναυτικών δυνάμεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Η προσοχή εστιάστηκε όμως και προς τον Νότο, για την αντιμετώπιση απειλών που προέρχονται από εκείνη την πλευρά, περιλαμβάνοντας και αυτή της «τρομοκρατίας». Για το σκοπό αυτό δημιούργησαν κατάλληλη μονάδα (Hub for the South) στην Διοίκηση Διακλαδικών Δυνάμεων στην Νάπολη

Η σύνοδος κορυφής αποτέλεσε την ευκαιρία να δοθεί συνέχεια στη συνεργασία ΕΕ-NATO. Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ υπέγραψαν νέα κοινή δήλωση μεταξύ των Donald Tusk και Jean-Claude Juncker  με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg στο περιθώριο της συνόδου για ακόμη βαθύτερη συνεργασία.

Στο Λονδίνο μεταξύ 3-4 Δεκέμβρη 2019 συγκλήθηκε η τελευταία σύνοδος κορυφής κατά την οποία γιορτάστηκαν τα 70χρονα της λυκοσυμμαχίας και υποσχέθηκαν να ξανασυναντηθούν το 2021. Στη διακήρυξη που υπέγραψαν κατά τη σύνοδο αφού περηφανεύτηκαν για την συμμαχία τους, επαναβεβαίωσαν τον δεσμό μεταξύ Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής και την δέσμευσή τους για «συλλογική άμυνα» του άρθρου 5. Δήλωσαν επίσης αποφασισμένοι να μοιράζονται τα κόστη και τις ευθύνες για ασφάλεια τους με βάση και τους γνωστούς κανόνες για 2% και 20%. Προσδιόρισαν ότι η επιθετική τακτική της Ρωσίας, όπως και η «τρομοκρατία» αποτελούν συνεχή απειλή για τη συμμαχία, επαναλαμβάνοντας ότι η ίδια είναι αμυντικός οργανισμός. Υπογράμμισαν την ανάγκη να εξασφαλίσει η συμμαχία την ασφάλεια των επικοινωνιών που περιλαμβάνοντας και την τεχνολογία 5G.

Ιμπεριαλιστικός οργανισμός

Σε αναμονή της στρατηγικής της λυκοσυμμαχίας για την επόμενη δεκαετία, μπορούμε να πούμε συνοψίζοντας ότι με τη Στρατηγική Αντίληψη του 2010, το ΝΑΤΟ ήρθε να αναπτύξει τον παγκόσμιο πλέον ρόλο του ως πολιτικο-στρατιωτικός Οργανισμός και οπωσδήποτε όχι ως «αμυντική» Συμμαχία, όπως θέλει να παρουσιάζεται και που σε κάθε περίπτωση δεν ήταν ποτέ.

Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι σε κάθε Σύνοδο Κορυφής προστίθενται νέα στοιχεία στην ιμπεριαλιστική στρατηγική, γίνονται αλλαγές στη δομή του, εφαρμόζονται νέα στρατιωτικά δόγματα, αναζητούνται νέα προσχήματα για επεμβάσεις και πολέμους.

Αύριο Δευτέρα 1η Μάρτη θα δημοσιευθεί το έκτο μέρος της «ματωμένης ιστορίας του ΝΑΤΟ» με θέμα: «Συνεργασίες του ΝΑΤΟ – «Συνεταιρισμοί» – Παραμάγαζα του ΝΑΤΟ».

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...