Η οργή να γίνει οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή

αθήνα 8 μάρτη απεργιακές συγκεντρώσεις

Εδώ και πάνω από 10 μέρες, χιλιάδες λαού και νεολαίας έχουν μετατρέψει την οργή σε αγώνα. Δεν ήταν δεδομένο ότι αυτό θα συμβεί. Επρεπε να γίνουν πολλά. Επρεπε να κάνουμε πολλά. Για να παρέμβει ο λαός δυναμικά στις εξελίξεις. Για να μη μετατραπεί ο σπαραγμός για την τραγωδία σε μοιρολατρία τού «έτσι είναι τα πράγματα». Για να μη μείνουμε θεατές της σκηνοθετημένης θλίψης και υποκρισίας των αστικών κομμάτων που με κάθε τρόπο προσπαθούν να πείσουν πως για το ότι η ζωή έχει «φτηνύνει» πολύ στον καπιταλισμό, φταίνε τα «ανθρώπινα λάθη» και «η κακιά η ώρα» και όχι τα κέρδη, όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα.

Στη συγκέντρωση της ΚΝΕ στο Σύνταγμα, το Σάββατο 4 Μάρτη, ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η Ιστορία κατέγραψε το έγκλημα, τώρα θα καταγράψει τη στάση και την ευθύνη του καθενός».

Τι έχει καταγραφεί

Ο κυνισμός, τα ψέματα αλλά και ο φόβος της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων. Η κυβέρνηση της ΝΔ, διά στόματος πρωθυπουργού, έβγαλε το πόρισμά της: «Φταίμε όλοι»! Αλήθεια; Ο Πάγκαλος του έγραψε την ομιλία; Δεν πρόλαβαν, λένε, να εκσυγχρονίσουν τους σιδηρόδρομους, όπως έχουν κάνει με τόσους άλλους τομείς και γι’ αυτό είχαμε το έγκλημα.

«Εκσυγχρόνισαν» την Πολιτική Προστασία γι’ αυτό σε κάθε καταστροφή, όταν γίνεται επί ΣΥΡΙΖΑ θα φταίνε των «ανθρώπων τα έργα», όπως στην πλημμύρα της Μάνδρας, και όταν γίνεται επί ΝΔ θα φταίνε «κυρίως τα ανθρώπινα λάθη». «Εκσυγχρόνισαν» την Εκπαίδευση, γι’ αυτό στις Σέρρες πέθανε ένα μικρό παιδί από έκρηξη λέβητα και πέφτουν σοβάδες και υπόστεγα στα σχολεία όλης της Ελλάδας. Γι’ αυτό όλες οι κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία έχουν μειώσει κατά σχεδόν 70% τη χρηματοδότηση στην Παιδεία. «Εκσυγχρόνισαν» την αστική Δικαιοσύνη και τους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Γι’ αυτό η Δικαιοσύνη «κώφευε» όταν οι εργαζόμενοι προειδοποιούσαν για τις ελλείψεις σε συστήματα ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, αλλά ήταν πολύ «αποτελεσματική» στο να βγάζει τις απεργίες αυτών των εργαζομένων παράνομες. Γι’ αυτό η προηγούμενη κυβέρνηση «εκσυγχρόνισε» τους πλειστηριασμούς των σπιτιών μας κάνοντάς τους ηλεκτρονικούς. «Εκσυγχρόνισαν» την Υγεία. Γι’ αυτό την ώρα που δεν υπήρχε στα φαρμακεία ούτε «Ντεπόν», ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «κόπτονταν» για το κέρδος των φαρμακοβιομηχάνων! Γι’ αυτό στην πανδημία χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ θα μπορούσαν να έχουν σωθεί, γι’ αυτό ιδιωτικοποιούν τη μοναδική ογκολογική κλινική παίδων στην Ελλάδα. «Εκσυγχρόνισαν» και τις εργασιακές σχέσεις και τις γύρισαν 200 χρόνια πίσω. Εντατικοποίηση της εργασίας με σύγχρονους όρους, απλήρωτη δουλειά, χιλιάδες νεκροί και σακατεμένοι εργαζόμενοι, όλα με τη σφραγίδα όσων έχουν κυβερνήσει μέχρι σήμερα.

Ο πρωθυπουργός στην ομιλία του, με θράσος, «δικαιολόγησε» την οργή και τη διαμαρτυρία της νεολαίας. Εμμέσως πλην σαφώς θέλησε να δώσει και κατεύθυνση. Μείνετε σιωπηλοί για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα και τα επόμενα που προετοιμάζονται ήδη, αφού μένει ίδια η πολιτική που θυσιάζει ζωές για τα κέρδη των μονοπωλίων. Ούτε τη ΔΑΠ δεν πείθει η κυβέρνηση που είτε είναι άφαντη από τα πανεπιστήμια είτε παιδιά λαϊκών στρωμάτων που την στήριζαν, τώρα της γυρίζουν την πλάτη και κατεβαίνουν στον δρόμο με τους φοιτητικούς συλλόγους.

Αυτό, όμως, το «σκοτεινό κράτος του αναχρονισμού», που ανέφερε ο πρωθυπουργός, είναι το αστικό κράτος με όλους του τους μηχανισμούς. Είναι οι κρατικές μετοχικές εταιρείες και οι ιδιωτικοί μονοπωλιακοί όμιλοι που δεν διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα στο κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Είναι οι «Ανεξάρτητες Αρχές», που επιβλέπουν και καταγράφουν τελικά μόνο αν τηρούνται οι κατευθύνσεις της ΕΕ για την «απελευθέρωση» της αγοράς. Είναι αυτή η σάπια αστική εξουσία που υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα.

Σε μια περίοδο που υπάρχουν οι δυνατότητες να βαθύνει το ρήγμα στη σκέψη και τη δράση χιλιάδων ανθρώπων και να ενοχοποιηθεί το ίδιο το σύστημα που δολοφονεί ζωές, όνειρα και δικαιώματα γιατί «κοστολογεί» τα κέρδη πάνω από την ανθρώπινη ζωή, αστικές πολιτικές δυνάμεις και μηχανισμοί πασχίζουν να υψώσουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βάλει μπροστά τη «μονταζιέρα» και προσπαθεί να «κρυφτεί» πίσω από αποπροσανατολιστικές δηλώσεις του τύπου «ποιος τοποθέτησε σε αυτήν τη θέση τον σταθμάρχη;» και αν ο Καραμανλής θα είναι στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, δικαιολογώντας τη λογική του «ανθρώπινου λάθους»! Φοβούνται και αυτοί το γεγονός ότι από τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας έχουν μπει στο «κάδρο των ευθυνών». Ολη η Ελλάδα σειόταν από το σύνθημα «ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, το έγκλημα αυτό έχει ιστορία»! Δίνουν εξετάσεις στο σύστημα διαφημίζοντας την ικανότητά τους να «διασφαλίσουν την κοινωνική ειρήνη», που δεν την «διατάραξε» το έγκλημα αλλά οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις. Καλλιεργούν, μαζί με τη ΝΔ και διάφορα επιτελεία, την επικίνδυνη γραμμή ότι η νεολαία δεν πρέπει να στραφεί στην «αντισυστημική ψήφο». Μιλάνε για «άκρα» και εξισώνουν τη ριζοσπαστική δράση με τους φασίστες, την ίδια ώρα που βουλευτής του δήλωσε πρόθυμος να συγκυβερνήσει ακόμα και με τον Βελόπουλο, όπως άλλωστε, αντίστοιχα, έχουν ήδη κάνει με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ για 4 χρόνια. Κάνουν τα πάντα για να βγουν «λάδι» η ΕΕ και το ιταλικό κρατικό μονοπώλιο στο οποίο πούλησαν το μεταφορικό έργο του ΟΣΕ, πριμοδοτώντας το επιπλέον με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Σε στιγμές που κρίνονται πολλά, φαίνεται και πιο καθαρά ο ρόλος μιας σειράς άλλων πολιτικών δυνάμεων που προσπαθούν να παρέμβουν στη συνείδηση της νεολαίας. Δυνάμεις που αποπροσανατολίζουν από τον βασικό αντίπαλο, αφήνουν στο απυρόβλητο την πολιτική της ΕΕ για την «απελευθέρωση» των μεταφορών, παρουσιάζουν το σάπιο αστικό κράτος ως «εγγυητή» της ασφάλειας των σιδηροδρόμων. Ορισμένοι φτάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι τώρα δεν χρειάζεται «ούτε οργή ούτε διαμαρτυρία» αλλά μόνο να τους ψηφίσουν στις εκλογές. Πασπαλίζουν με ολίγη «επαναστατική» γαρνιτούρα το «κυρίως πιάτο» της κυβερνητικής εναλλαγής που αντικειμενικά σερβίρουν. Επιμένουν σε μια αδιέξοδη γραμμή και σε συνθήματα, όπως «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων», για να αθωώσουν τελικά τη δολοφονική, για τον λαό και τη νεολαία, πολιτική του αστικού κράτους, της ΕΕ, των μονοπωλιακών ομίλων και όλων των κυβερνήσεων.

Χρειάστηκαν πολλά για να ξεχυθεί το ποτάμι της οργής στους δρόμους της Ελλάδας

Επρεπε να γίνουν πολλά για να γίνει η οργή αγώνας. Οταν όλοι έλεγαν πως πρέπει να υπάρχει «σιωπή», έπρεπε να κυριαρχήσει το σύνθημα «Ολων των νεκρών θα γίνουμε φωνή, το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί». Οταν όλοι έλεγαν ότι «δεν είναι η ώρα για απόδοση ευθυνών», έπρεπε να αποκαλύψουμε τους πραγματικούς ενόχους, τις προειδοποιήσεις των εργαζομένων. Επρεπε να ακουστεί το σύνθημα «Τα κέρδη τους οι νεκροί μας». Οταν όλοι σκηνοθετούσαν τη θλίψη τους, έπρεπε να πούμε «Στέρεψαν τα δάκρυα και έγιναν οργή, η νέα γενιά δεν σας συγχωρεί». Επρεπε οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι μαθητικές κοινότητες να δημιουργήσουν τα δικά τους «μνημεία» ώστε να τιμηθούν οι νεκροί συνάδελφοι και συμμαθητές τους. Οταν κάποιοι σκύλευαν πάνω στο ανθρώπινο δράμα, όταν έλεγαν ψέματα και μιλούσαν για «θυσίες που μπορούν να γίνουν ευκαιρίες», έπρεπε κάποιος να τους κάνει να σιωπήσουν, αποκαλύπτοντας ότι το έγκλημα αυτό ήταν προδιαγεγραμμένο, με ευθύνες όλων των κυβερνήσεων και των πολιτικών της ΕΕ.

Οταν φανεροί και αθέατοι μηχανισμοί προετοιμάζονταν για να προβοκάρουν τους αγώνες ή έσπευσαν να μιλήσουν για «συνθήματα που δείχνουν πως η νεολαία είναι ακαπέλωτη και ζητά να αλλάξουν οι παθογένειες», έπρεπε τα εργατικά σωματεία, οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ μαζί με χιλιάδες ανθρώπους να οργανώσουν την απεργία σε σύγκρουση με την εργοδοσία και μια «ΓΣΕΕ από άλλον πλανήτη». Επρεπε να αποκαλύψουν «τα sms της πρεσβείας» και τους διάφορους μηχανισμούς που προσπάθησαν να δημιουργήσουν τα γνωστά «στημένα» σκηνικά.

Επρεπε, λοιπόν, να κάνουμε πολλά για να εκφραστεί η οργή και να γίνει αγώνας. Τώρα πρέπει να πρωτοστατήσουμε για να γίνει η οργή δύναμη ανατροπής. Αυτό είναι το σύνθημα που μπορεί να δώσει διέξοδο στο ερώτημα χιλιάδων νέων ανθρώπων που μας ρωτάνε «και τώρα τι κάνουμε;».

Τώρα χρειάζεται να μεγαλώσουν η οργάνωση και η συμμετοχή στους οργανωμένους φορείς του κινήματος. Τώρα χρειάζεται να δημιουργηθούν και νέες δομές. Είναι ελπιδοφόρο ότι εκατοντάδες σπουδαστές σε επαρχιακή πόλη στο «τώρα τι κάνουμε» «απάντησαν» ιδρύοντας σύλλογο στο ΙΕΚ για να γίνουμε πιο δυνατοί. Οτι ανέλαβαν ευθύνη τοπικές συντονιστικές επιτροπές σχολείων, εκλεγμένων πρωτοπόρων μαθητών και μαθητριών. Οτι οι φοιτητές συζήτησαν και πήραν άμεσες αποφάσεις για το πώς θα κατέβουν στον δρόμο, με ποια αιτήματα και τι πανό σε προαύλια σχολών και σχολείων. Οτι πήραν πρωτοβουλίες και με πολυμορφία «δημιούργησαν» δυνατές στιγμές μέσα στις σχολές και στις γειτονιές τους. Οτι δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και μαθητές άκουσαν, στηρίχθηκαν, εμπιστεύτηκαν και συντόνισαν τη δράση τους με σωματεία εργαζομένων.

Τώρα πρέπει να δείξουμε ακόμα μεγαλύτερη τόλμη και αποφασιστικότητα, ώστε να γίνουν πολλά και παντού. Να γίνουν δράσεις σε πλατείες και άλλους χώρους. Να βρεθεί «χώρος και τρόπος» ώστε χιλιάδες νέοι άνθρωποι να πουν τη γνώμη τους και να αναλάβουν ευθύνες. Από το πώς θα οργανωθεί η κάθε δράση, μέχρι το με ποιο μέσο θα προπαγανδιστούν τα αιτήματα σε κάθε χώρο.

Τώρα είναι η ώρα να υπάρχει σαφήνεια στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις. Παλεύουμε για το δικαίωμα στη ζωή και για ζωή με δικαιώματα. Παλεύουμε δηλαδή για σύγχρονες, ασφαλείς και δωρεάν μεταφορές. Για υποδομές σε σχολεία και πανεπιστήμια που τα προβλήματα παραμένουν εκρηκτικά. Για υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς. Για υψηλού επιπέδου μόρφωση, Υγεία, Πολιτισμό και Αθλητισμό. Παλεύουμε για όλες τις ανάγκες μας που συγκρούονται καθημερινά με τους νόμους του καπιταλιστικού κέρδους.

Τώρα είναι η ώρα να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στην αποκάλυψη της αλήθειας και των ενόχων κάθε εγκλήματος σε βάρος της ζωής και των δικαιωμάτων του λαού και της νέας γενιάς. Για να δυναμώσει η (δι)εκδίκηση απέναντι σε όσους υπηρετούν τις «αντοχές» της καπιταλιστικής οικονομίας. Σε όσους υπερασπίζονται ότι τον 21ο αιώνα η ζωή θα είναι απλά μια μάχη για την «επιβίωση». Σε όσους κάνουν τα πάντα για να αθωώσουν το καπιταλιστικό σύστημα, την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις. Σε όσους καλούν τους νέους και τις νέες να μην αγωνίζονται, να μη διεκδικούν, αλλά απλά να ψηφίσουν ποιος θα είναι ο επόμενος που θα «κάτσει η στραβή στη βάρδια του», που θα συνεχίσει την ίδια εγκληματική πολιτική.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει η συμπόρευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Να υπάρξει πολιτική τιμωρία. Να ενισχυθεί η συμμαχία των «από κάτω». Να «φουσκώσει» το ποτάμι ενός πανελλαδικού κινήματος εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών που μπορεί να ενοποιήσει τις διεκδικήσεις απέναντι στην πολιτική που μας διαλύει τη ζωή. Τώρα είναι η ώρα να ισχυροποιηθεί η ΚΝΕ παντού. Για να υπάρξουν ακόμα μεγαλύτερη διάρκεια, αντοχή και αποτελεσματικότητα στον αγώνα. Για να γίνει η οργή δύναμη ανατροπής του σάπιου, γερασμένου και εγκληματικού καπιταλισμού.

Του
Σωκράτη ΜΠΟΥΝΤΟΛΟΥ*
* Ο Σωκράτης Μπουντόλος είναι μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...