Ο λαός πρέπει να είναι «ψυλλιασμένος» μπροστά στις γρήγορες και αρνητικές εξελίξεις, είτε αφορούν την κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων είτε το χτύπημα στα δικαιώματά του, επισήμανε ο Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, σε παρέμβασή του στο «ERTNews».
Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στη στροφή στην πολεμική οικονομία, που στο πλαίσιο της ετοιμασίας για πόλεμο που επιφέρει μεγάλους κινδύνους για τους λαούς και ταυτόχρονα χτυπά τα δικαιώματά τους, όπως στον εργάσιμο χρόνο με το νομοσχέδιο για 13 ώρες δουλειά ή οι εργαζόμενοι να τσακίζονται σε χώρους δουλειάς-κάτεργα, γεγονότα που σημειώνουν την ανάγκη ένας εργαζόμενος να οργανωθεί και να παλέψει με το σωματείο του.
Αναφορικά με τις μεταναστευτικές ροές τόνισε ότι με το νέο Σύμφωνο Ασύλου και Μετανάστευσης της ΕΕ «βγαίνουν λάδι» οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που δημιουργούν τις καραβιές των ξεριζωμένων και η συμμετοχή της ΕΕ σε αυτές. Υπογράμμισε την πλήρη συμφωνία των κομμάτων «όλων των αποχρώσεων» στο Ευρωκοινοβούλιο, για παράδειγμα σοσιαλδημοκρατών και ακροδεξιών, τονίζοντας τη σύμπνοιά τους στα απαράδεκτα μέτρα που εντείνουν την καταστολή απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Σε σχέση με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, μίλησε για τη διαχρονικότητα των ευθυνών όλων των κυβερνήσεων και ανέφερε ότι κανείς δεν μπορεί να «πέσει στα μαλακά» και να την πληρώσει ο λαός και οι βιοπαλαιστές αγρότες, αφού τα χρήματα της ΚΑΠ αποτελούν χρήματα των λαών της ΕΕ, όπου τώρα ό,τι θα κόβεται από τους αγρότες θα δίνεται για την πολεμική οικονομία.
Ο Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος μίλησε και για τα σχέδια της κυβέρνησης για τη «διαχείριση του νερού» ενώ επισήμανε πως το κράτος συνολικά αντιμετωπίζει και αυτό το κρίσιμο ζήτημα στη λογική του «κόστους – οφέλους» και έδωσε το χαρακτηριστικό παράδειγμα με τα νησιά που ενώ εντείνεται η οικοδομική δραστηριότητα με κατασκευή 5στερων ξενοδοχείων με πισίνες την ίδια στιγμή οι αγρότες δεν έχουν νερό για τα χωράφια τους. Ανέδειξε μάλιστα ότι η Οδηγία της ΕΕ για το νερό, που έχουν εγκρίνει όλα τα κόμματα, προωθεί τη λογική της «ανάκτησης κόστους». Δηλαδή, ότι επειδή το «κόστος είναι μεγάλο» ο χρήστης των υπηρεσιών θα καλείται να πληρώσει ένα ολοένα αυξανόμενο τιμολόγιο, που μπορεί να μην του εξασφαλίζει καν πόσιμο νερό.
