Λένιν Βλαντιμίρ Ίλιτς – Επαναστάτης και άνθρωπος

Λένιν

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 150 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου επαναστάτη και στοχαστή Λένιν. Η ιστοσελίδα ALT.GR θεωρεί ότι ένας ευρύτερος κόσμος πρέπει να γνωρίσει την προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη αλλά και του ανθρώπου που με τις σπάνιες αρετές του, άλλαξε τη ροή της οικουμένης προς το σοσιαλισμό.

Ο Λένιν πίστευε απεριόριστα στις δημιουργικές δυνάμεις των εργατών, των αγροτών. Ολόκληρη τη ζωή του την αφιέρωσε στον αγώνα για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων από την εκμετάλλευση, να σταθούν όρθιοι από τη λάσπη των Ουραλίων. Για το λόγο αυτό τα πρώτα διατάγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης που ψηφίστηκαν, μετά το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια των Σοβιέτ των εργατών, των αγροτών ήταν το «Διάταγμα για την ειρήνη», το «Διάταγμα για τη γη» και το «Διάταγμα για τον εργατικό έλεγχο στις βιομηχανικές, εμπορικές και τραπεζικές επιχειρήσεις».

Η αγάπη του προς την πατρίδα, ο συνεπής διεθνισμός του, η στοργή του απέναντι στους συντρόφους του, η απαιτητικότητα προς τον εαυτό του και τους άλλους, η ηθική καθαρότητα, η απλότητα και η σεμνότητα ήταν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Λένιν, του ηγέτη, του ανθρώπου.

Ο Λένιν γεννήθηκε στις 22.4.1870 στο Σιμπίρσκ της Ρωσίας και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Ούλιάνοφ. Ο πατέρας του Λένιν δίδασκε σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης και αργότερα έγινε επιθεωρητής και διευθυντής του κυβερνείου του Σιμπίρσκ.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, A. I. Ούλιάνοφ, καταδικάστηκε το 1887, σε θάνατο και εκτελέστηκε για συμμετοχή στην προετοιμασία δολοφονικής απόπειρας εναντίον του τσάρου Αλέξανδρου Γ’.

Από το 1879 ως το 1887, ο Λένιν σπούδαζε στο γυμνάσιο του Σιμπίρσκ. Πολύ νωρίς, ξύπνησε μέσα του το πνεύμα διαμαρτυρίας εναντίον του τσαρικού καθεστώτος, εναντίον της κοινωνικής και εθνικής καταπίεσης.

Αφού τελείωσε το γυμνάσιο με χρυσό μετάλλιο, ο Λένιν γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Καζάν. Συνελήφθη για ενεργό συμμετοχή σε επαναστατική συγκέντρωση των φοιτητών αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο και εκτοπίστηκε στο χωριό Κοκούσκινο.

Το 1891, ο Λένιν αφού έδωσε εξετάσεις ως εξωτερικός φοιτητής, πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης. Άρχισε να εργάζεται ως βοηθός δικηγόρου, στη Σαμάρα, όπου το 1889 είχε μετοικήσει η οικογένεια Ούλιάνοφ.

Κατά τα τέλη του 1893, ο Λένιν μετοίκησε στην Πετρούπολη, όπου προσχώρησε σε μαρξιστικό κύκλο. Εξήγησε την ανάγκη για το πέρασμα από την προπαγάνδα τού μαρξισμού σε μικρούς κύκλους, στην επαναστατική προπαγάνδα στις πλατιές προλεταριακές μάζες. Ο Λένιν, πρώτος από τους Ρώσους μαρξιστές, έθεσε σαν επιτακτικό καθήκον τη δημιουργία κόμματος της εργατικής τάξης στη Ρωσία, και ανέλαβε την ηγεσία του αγώνα των επαναστατών σοσιαλδημοκρατών. Πίστευε ότι έπρεπε να δημιουργηθεί ένα προλεταριακό κόμμα νέου τύπου, που από την άποψη των αρχών, των μορφών και των μεθόδων δράσης, θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της νέας εποχής — της εποχής του ιμπεριαλισμού και της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Τον Απρίλη του 1895, ο Λένιν έφυγε στο εξωτερικό για να έρθει σε επαφή με την ομάδα «Απελευθέρωση της Εργασίας». Στην Ελβετία, γνωρίστηκε με τον Πλεχάνοφ, στη Γερμανία με τον Β. Λίμπκνεχτ και στη Γαλλία με τον Π. Λαφάργκ και άλλους παράγοντες του διεθνούς εργατικού κινήματος.

Το Φλεβάρη του 1897, ο Λένιν εκτοπίστηκε για τρία χρόνια στο χωριό Σουσένσκογε, της περιφέρειας Μινουσίνσκ. Για την ενεργό επαναστατική της δράση, καταδικάστηκε σε εξορία και η Κρούπσκαγια, αρραβωνιαστικιά του Λένιν, και στάλθηκε και αυτή στο Σουσένσκογε, όπου και παντρεύτηκαν. Στην εξορία, ο Λένιν έγραψε πάνω από 30 έργα. Στον αγώνα του για τη δημιουργία ενός προλεταριακού κόμματος νέου τύπου, που θα τηρούσε αδιάλλακτη στάση απέναντι στον οπορτουνισμό.

Τον Ιούλη του 1900 έφυγε στο εξωτερικό, όπου φρόντισε για την έκδοση της εφημερίδας «Ίσκρα» («Σπίθα»). Ήταν ο άμεσος καθοδηγητής της εφημερίδας.

Μεταξύ 1900 και 1905, ο Λένιν έζησε στο Μόναχο, το Λονδίνο και τη Γενεύη.

Με την καθοδήγηση του Λένιν, η σύνταξη της «Ίσκρα» επεξεργάστηκε το σχέδιο «Προγράμματος του Κόμματος», για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, αίτημα που δεν υπήρχε στα προγράμματα των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Δυτικής Ευρώπης.

Κατά την επανάσταση του 1905 – 07, ο Λένιν κατεύθυνε το έργο του Μπολσεβίκικου Κόμματος για την καθοδήγηση των μαζών.

Στα χρόνια της αντίδρασης του 1908 – 10, για να διαφυλάξει το παράνομο Μπολσεβίκικο Κόμμα, ο Λένιν αγωνίστηκε κατά των μενσεβίκων λικβινταριστών, οτζοβιστών, των διασπαστικών ενεργειών των τροτσκιστών, κατά του συμβιβασμού με τους οπορτουνιστές.

Για την εκπαίδευση κομματικών στελεχών, το 1911, ο Λένιν ίδρυσε κομματική σχολή κοντά στο Παρίσι, όπου και έδωσε 29 μαθήματα.

Στα χρόνια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, 1914 – 18, το Κόμμα των μπολσεβίκων με επικεφαλής τον Λένιν σήκωσε ψηλά τη σημαία του προλεταριακού διεθνισμού, ξεσκέπασε το σοσιαλσωβινισμό των ηγετών της 2ης Διεθνούς και έριξε το σύνθημα για μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου, σε πόλεμο εμφύλιο.

Όταν, στις 15 Μαρτίου 1917, πήρε τις πρώτες αξιόπιστες πληροφορίες για την αστικοδημοκρατική επανάσταση, που είχε αρχίσει στη Ρωσία, ο Λένιν καθόρισε τα νέα καθήκοντα του προλεταριάτου και του Μπολσεβικικού Κόμματος.

Στις 16 Απριλίου 1917, ο Λένιν επέστρεψε στην Πετρούπολη, όπου τον υποδέχτηκαν θριαμβευτικά χιλιάδες εργάτες και στρατιώτες. Εκφώνησε ένα σύντομο λόγο, που τον τελείωσε με τη φράση «Ζήτω η σοσιαλιστική επανάσταση!».

Στις 20 Ιουλίου, η Προσωρινή κυβέρνηση διέταξε τη σύλληψη του Λένιν, που υποχρεώθηκε να περάσει στην παρανομία. Ο Λένιν εξακολούθησε και από την παρανομία, να καθοδηγεί τη δράση του Κόμματος.

Το βράδυ της 6ης Νοεμβρίου ο Λένιν έφτασε κρυφά στο Σμόλνι για να αναλάβει άμεσα την αρχηγία της ένοπλης εξέγερσης. Στις 7 Νοέμβρη, στο 2ο Πανρωσικό συνέδριο των Σοβιέτ, που διακήρυξε τη μεταβίβαση όλης της εξουσίας στα Σοβιέτ, στην πρωτεύουσα καί σε όλη τη χώρα, ο Λένιν παρουσίασε εισηγήσεις σχετικά με την ειρήνη και με το ζήτημα της γης. Το συνέδριο δέχθηκε τις εισηγήσεις του καί σχημάτισε κυβέρνηση εργατών και αγροτών — το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού υπό την ηγεσία του Λένιν. Η νίκη της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης που κερδήθηκε με την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, εγκαινίασε μια νέα εποχή στην Ιστορία της ανθρωπότητας – την εποχή της μετάβασης από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.

Ο Λένιν κατεύθυνε τον αγώνα του Κομμουνιστικού Κόμματος και των λαϊκών μαζών της Ρωσίας, για την πραγματοποίηση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Το Κόμμα και η κυβέρνηση, με την καθοδήγησή του  δημιούργησαν το νέο σοβιετικό κρατικό μηχανισμό. Κατασχέθηκαν τα κτήματα των τσιφλικάδων, εθνικοποιήθηκαν όλες οι γαίες, οι τράπεζες, οι μεταφορές, η μεγάλη βιομηχανία και εφαρμόστηκε το μονοπώλιο του εξωτερικού εμπορίου. Δημιουργήθηκε ο Κόκκινος Στρατός και καταργήθηκε η εθνική καταπίεση.

Μετά το νικηφόρο τερματισμό του Εμφύλιου Πολέμου, ο Λένιν κατεύθυνε τον αγώνα του Κόμματος και όλων των εργαζομένων της Σοβιετικής Δημοκρατίας, για την ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της οικονομίας και για την πολιτιστική πρόοδο. Στην έκθεση της ΚΕ στο 9ο Συνέδριο του Κόμματος, ο Λένιν χάραξε τα καθήκοντα της οικονομικής οικοδόμησης και υπογράμμισε την εξαιρετική σημασία του ενιαίου σχεδίου οικονομικής ανάπτυξης, με βάση τον εξηλεκτρισμό της χώρας.

Το 1919, με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η 3η Κομμουνιστική Διεθνής.

Το Μάιο του 1923, η αρρώστια υποχρέωσε τον Λένιν να μετοικήσει στο χωριό Γκόργκι, κοντά στη Μόσχα. Το Γενάρη του 1924, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε απότομα και στις 21 Γενάρη του 1924, στις 6.50′ το βράδυ, ο Λένιν δεν υπήρχε πια. Στις 23 Γενάρη το φέρετρο με τη σορό του μεταφέρθηκε στη Μόσχα και τοποθετήθηκε στην Αίθουσα των Κιόνων του Μεγάρου των Συνδικάτων. Για πέντε μερόνυχτα, ο λαός αποχαιρετούσε τον ηγέτη του. Στις 27 Γενάρη, έγινε η κηδεία του στων Κόκκινη Πλατεία και το φέρετρο με τη βαλσαμωμένη σορό αποτέθηκε σε ειδικά κτισμένο μαυσωλείο.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...