Με κουτσουρεμένα «θαλάσσια πάρκα» προχωράει η κυβέρνηση στο φόντο των εξελίξεων του «οδικού χάρτη» του ΝΑΤΟ για θωράκιση του νοτιοανατολικού σκέλους του και διευθέτηση των «διαφορών» μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας και του τουρκο-λιβυκού μνημονίου.
Προκειμένου η κυβέρνηση να δείξει ότι προχωρά στις δικές τς κινήσεις γα λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης, διαρροές σε ΜΜΕ («Νέα») παρουσιάζουν ως «θέμα ωρών» τις επίσημες ανακοινώσεις για τον ορισμό των θαλάσσιων πάρκων σε Ιόνιο και Αιγαίο.
Βέβαια, πέρυσι τον Απρίλη το υπουργείο Περιβάλλοντος έκανε λόγο για ένα θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο το οποίο θα ξεκινούσε από τις νησίδες Βελοπούλα και Φαλκονέρα, δυτικά της Μήλου (διοικητικά ανήκουν στην Αττική), θα περιλάμβανε τις ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω από τη Μήλο (π.χ. Αντίμηλο και Πολύαιγο), τις νησίδες γύρω από την Ανάφη, την Αστυπάλαια, τη Σύρνα και τις νησίδες του Καρπάθιου πελάγους, και θα κατέληγε στις νησίδες της Νισύρου.
Τώρα δίνουν όρια «από τη Μήλο δυτικά έως ανατολικά την Αμοργό και βόρεια από το Κουφονήσι έως νότια τις τρεις νησίδες νοτίως της Ανάφης, επικεντρώνοντας την περιοχή θαλάσσιας προστασίας στον πυρήνα και πέριξ της Φολεγάνδρου, της Ανάφης, της Μήλου και της Αμοργού».
Δεν θα περιλαμβάνει δηλαδή τις νησίδες και τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές των Δωδεκανήσων, που περιλαμβάνονταν στην αρχική «εκδοχή» του πάρκου.
Επίσης δεν θα φτάνει έως τη νησίδα Αυγό, βόρεια της Κρήτης, όπως προβλεπόταν στην αρχική μελέτη, ενώ η όποια διαχείριση και προστασία θα γίνεται στο «μέγιστο δυνατό των 6 ν.μ., εντός πάντα των χωρικών μας υδάτων» και ούτε μέτρο παραέξω, μια που και αυτή η υπόθεση αποτελεί μέρος του παζαριού με την τουρκική αστική τάξη για τις μερίδες της καπιταλιστικής λείας στην περιοχή.
Στο πλαίσιο αυτού ακριβώς του παζαριού, μιλώντας χθες στο συνέδριο του «Economist» ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας στηλίτευσε το «casus belli», καθώς όπως τόνισε «η ενίσχυση της αμυντικής τους βιομηχανίας, χωρίς να υπάρχει δέσμευση από την πλευρά της Τουρκίας ότι θα αλλάξουν αυτήν την προσέγγισή τους προς την Ελλάδα, είναι πρόβλημα».
Απέκλεισε επίσης κάθε σκέψη για «βέτο» από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης. «Η ΕΕ δεν λειτουργεί στη βάση του βέτο. Λειτουργεί κυρίως στη βάση των συναινέσεων, και νομίζω ότι οι φίλοι και οι εταίροι μας εντός της ΕΕ θα κατανοήσουν αυτό το οξύμωρο. Να χρηματοδοτείς ένα όπλο το οποίο μπορεί να στραφεί εις βάρος ενός εκ των εταίρων της ευρωπαϊκής οικογένειας», είπε.
