Μιχάλης Βαρδάνης για τον Σπύρο Μουστακλή

Σπύρος Μουστακλής
Εδώ βασανίστηκε ο Αντιστράτηγος Σπύρος Μουστακλής – Διακρίνεται το χαρακτικό του Τάσσου

Επίτιμος Αντιστράτηγος Μιχάλης Βαρδάνης (+)*: Λόγια τιμής προς τον «φίλο και σύντροφο» του Στρατηγό ΣΠΥΡΟ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ.

Το Μάιο του 2006 διοργανώθηκε εκδήλωση τιμής και μνήμης του Σπύρου Μουστακλή με την συμπλήρωση 20 χρόνων από τον θάνατο του. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Πολεμικό Μουσείο από τον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-74 (ΣΦΕΑ 1967-74) και συνδιοργανωτές την Κίνηση για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ) και τον Πολιτιστικό Μορφωτικό Σύλλογο αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών ΠΝ (ΠΜ/ΣΑΣΥ/ΠΝ – «ΞΙΦΙΑΣ»).

Στη συνέχεια παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του Μιχάλη Βαρδάνη που παραχώρησε στο alt.gr, η ΚΕΘΑ από το αρχείο της (διατηρείται η αρχική μορφή κειμένου):


«ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗΣ»

Ομιλία του Επίτιμου Αντιστράτηγου Μιχάλη Βαρδάνη, σε εκδήλωση του «ΣΦΕΑ» 1967-1974 μνήμης και τιμής στο Στρατηγό ΣΠΥΡΟ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ με τη συμπλήρωση 20 χρόνων από το θάνατο του, στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου.


 3 Μαΐου 2006

Κύριες και Κύριοι,

Επαινετή η πρωτοβουλία του «ΣΦΕΑ» 1967- 1974 και των φορέων που την στηρίζουν: Η Κίνηση για την Εθνική Άμυνα [ΚΕΘΑ] και το ΔΣ του Συλλόγου Αποφοίτων Παραγωγικών Σχολών Υπαξιωματικών Π.Ν. [ΣΑΣΝ/ΠΝ], (σημ. ALT.gr: εννοεί τον ΠΜ/ΣΑΣΥ/ΠΝ – «Ξιφία») για τη σημερινή εκδήλωση μνήμης και τιμής με στόχευση την έμπνευση.

Σήμερα που απειλούνται, κυριαρχικά μας δικαιώματα, καταπατιούνται βάναυσα δημοκρατικοί θεσμοί, ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, ξευτελίζονται αξίες και συρρικνώνεται καθημερινά η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο του λαού μας. Είναι εθνική αναγκαιότητα να ξαναζωντανεύουν μνήμες και να ξυπνούν τελματωμένες συνειδήσεις.

Ακόμη είναι χρέος της γενιάς της Αντιδικτατορικής Αντίστασης προς τη νεολαία μας που σκόπιμα την αποκόπτουν από την πρόσφατη ιστορία μας, πλούσια σε αγώνες και μάρτυρες για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη για προάσπιση ατομικών δικαιωμάτων, για Ειρήνη, να της θυμίζει και να την καθοδηγεί. Εμβληματική μορφή των Εθνικών και Δημοκρατικών αγώνων αυτής της Ιστορίας αποτελεί ο ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗΣ τιμώμενο πρόσωπο της εκδήλωσης με την συμπλήρωση 20 χρόνων από το θάνατο του.

Ένα χαρακτικό του Τάσσου για τον ήρωα-μάρτυρα Μουστακλή δίνει την ακριβή διάσταση. Σ αυτό απεικονίζεται ο στρατιώτης της δημοκρατίας και της ειρήνης, με το φωτοστέφανο του οσιομάρτυρα, σακατεμένος από τα φρικτά βασανιστήρια με πρόσωπο αθώο, σχεδόν παιδικό που εκπέμπει αγάπη και με το γερό χέρι που του έχει απομείνει κρατά το όπλο που πολέμησε το Κακό.

Κύριες και Κύριοι,

Η ταπεινότητα μου είχα την τύχη να βιώσω για μακρύ χρονικό διάστημα φίλος και σύντροφος του ΣΠΥΡΟΥ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ και η κατάθεση μου είναι κατάθεση ψυχής όπως τον βίωσα στους δύσκολους καιρούς της επτάχρονης τυραννίας και στους χρόνους της δοκιμασίας του αποτέλεσμα των βασανιστηρίων από τα ανθρωποειδή του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Ήδη ανήκει εν δυνάμει στην Ιστορία και ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναδείξει την πλούσια εθνική, δημοκρατική και κοινωνική δράση του.

Ο Σπύρος Μουστακλής, γεννημένος το 1926 στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, βίωσε τις χαρές και τις πίκρες των ψαράδων της λιμνοθάλασσας και γαλουχήθηκε με το ολοκαύτωμα του Καψάλη και των Ελεύθερων Πολιορκημένων προγόνων του. Αυτά του τα βιώματα σημάδεψαν τη ζωή του κι ήταν πάντα ευγενικός, πρόσχαρος  φίλος με τους απλούς ανθρώπους του λαού μας και κεραυνός στους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες.

Αμούστακος ακόμη, μαθητής Γυμνάσιου, ανέβηκε αντάρτης στα βουνά της ιδιαίτερης Πατρίδας του να πολεμήσει τον κατακτητή ενταγμένος στις οργανώσεις του ΕΔΕΣ. Νεαρός Ανθυπολοχαγός Πεζικού στον Εμφύλιο. Ανώτερος Αξιωματικός βρίσκεται εθελοντής στην Κύπρο σε κρίσιμες στιγμές για τη Μεγαλόνησο πάντα δοσμένος στο χρέος.

Ο Σπύρος Μουστακλής βίωσε την ακροδεξιά ιδεολογία του Σώματος των Αξιωματικών των μετεμφυλιοπολεμικών χρόνων, τον φεουδαρχικό ρολό των Ανακτόρων στις Ένοπλες Δυνάμεις, το μεγάλο σύμμαχο «προστάτη» να συμμετέχει με καθοριστικό ρόλο ακόμη και στην επιλογή της Ηγεσίας τους. Καθορίζονταν τότε ως μόνη απειλή ο από Βορρά κίνδυνος και αντιμετώπιση της απειλής η Νατοϊκή ομπρέλα.

Ο ίδιος αντάρτης πολεμιστής αντιδρούσε ανοιχτά και διαμόρφωνε το πολιτικό του «Πιστεύω» αυτό της αβασίλευτης Δημοκρατίας με το Κοινωνικό περιεχόμενο. Είχε πρότυπα τους Πλαστήρα, Οθωναίο, Επίλαρχο Βολάνη εκτελεσμένο του κινήματος του ’35. Πίστευε ότι οι ελάχιστοι δημοκρατικοί Αξιωματικοί μαζί με το λαό είναι οι εγγυητές της προάσπισης της Δημοκρατίας.

Οι εκλογές του ’63 και ’64 είναι ανάσα για τους δημοκρατικούς Αξιωματικούς μα και ευκαιρία για τον ΙΔΕΑ και τα Ανάκτορα να συμπληρώσουν τις λίστες των προγραφών μιας και δεν αποτολμήθηκαν βαθιές θεσμικές αλλαγές από τη δημοκρατική κυβέρνηση της Ε.Κ. Ο Σπύρος Μουστακλής με την πολεμική και δημοκρατική δράση του, την αγέρωχη και έντιμη στάση του, το δημοκρατικό ήθος και το αδούλωτο φρόνημά του, γράφτηκε στη λίστα των προγραφών που συνέταξαν οι εχθροί της δημοκρατίας με στόχο να ξεκαθαρίσουν το Στρατό από τα δημοκρατικά «μιάσματα» και να επιβάλουν την τυραννία. Η νύχτα της 21ης Απριλίου βρίσκει τον Μουστακλή, όπως και πολλούς δημοκρατικούς Αξιωματικούς στη διαδικασία της απόταξης.

Τα Ανάκτορα και ο ΙΔΕΑ με αφορμή τον «ΑΣΠΙΔΑ» τους χαρακτηρίζουν ως ενεχόμενους και τους αποτάσσουν. Ακολουθούν έκτακτες κρίσεις με εκατοντάδες αξιωματικούς να περνούν στην αποστρατεία.

Σ αυτούς λίγους μήνες αργότερα προστίθενται οι απότακτοι της 13ης Δεκεμβρίου. Όλους τους συνδέει ως κοινός τόπος η αντίθεσή τους στην παράνομη χούντα των συνταγματαρχών. Είναι όμως νωπές οι διώξεις των Κέντρων από τους δεξιούς-βασιλικούς κι αυτό αποτελούσε στην αρχή εμπόδιο σε αντιστασιακές συνεργασίες. Ο Μουστακλής πρωταγωνιστεί στην Οργάνωση του δημοκράτη συνταγματάρχη Οπρόπουλου κι όταν ο τελευταίος συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται, περνά και με άλλους στην οργάνωση «Ελεύθεροι Έλληνες» που έχει ως πυρήνα της τους απότακτους του Κινήματος της 13ης Δεκεμβρίου. Η χούντα εξαρθρώνει την Οργάνωση και ο Μουστακλής εκτοπίζεται για 3 ½ χρόνια στη Σαμοθράκη και τον Άγιο Νικόλαο Κυνουρίας. Μα δεν βολευόταν η λιονταρίσια του καρδιά κι ήθελε να βρίσκεται πίσω από κάθε κροτίδα αντίστασης. Εντάχθηκε στην οργάνωση «Α.Α.Α.» του Τάσου Μήνη, ο οποίος με την πολύμηνη σιωπή του κάτω από φρικτά βασανιστήρια στο ΕΑΤ/ΕΣΑ απέτρεψε τη σύλληψη των συντρόφων του και τους αποκαλύπτει στη μεταπολίτευση, κατήγορος πια στη δική των βασανιστών του, αναδείχνοντάς τους, πως η αξιοπρέπεια είναι ισχυρότερη από τη βία.

Συνδέθηκε με το ΠΑΚ μέσω Αλευρά- Τουλούπα. Έρχεται σε επαφή με το κυοφορούμενο Κίνημα του Ναυτικού. Συμμετείχε στην Οργάνωση Ε.Α.Ν.

Όλα εκείνα τα πέτρινα χρόνια είχα την τύχη να τον ζήσω από κοντά και να γνωρίσω το μεγαλείο της ψυχής του. Οργισμένος για τα άνομα συμβαίνοντα από τους παράνομους, ανήσυχος για το μάκρος της εφιαλτικής νύχτας με την ελπίδα όμως και την εκδίκηση πάντα στη ματιά του, καθοδηγούσε τους συντρόφους του και προετοιμαζόταν για τη θυσία.

Αποθαύμαζα τη λατρεία με την οποία τον περιέβαλλαν απλοί άνθρωποι της γειτονιάς του. Την εκτίμηση, την εμπιστοσύνη και τη φιλική σχέση παλιών αγωνιστών των εμφυλίων στο πρόσωπο του κι ας βρέθηκαν εκείνη την εποχή σ’ αντικριστές πολεμίστρες. Ήταν γι’ αυτούς ο Σπύρος Μουστακλής ο πατριώτης δημοκράτης αξιωματικός.

Έχει μείνει βαθειά χαραγμένη στη μνήμη μου η εικόνα του λίγες μέρες πριν από την τελευταία και μοιραία για τη ζωή του σύλληψη λόγω συμμετοχής του στο Κίνημα του Ναυτικού. Κάπνιζε το ένα τσιγάρο πίσω απ’ το άλλο κι εδοκίμαζε το σβήσιμο της καύτρας στη παλάμη του. Ανήσυχος τον ρώτησα γιατί το κάνει «Δεν ξέρουμε τι μας περιμένει, πρέπει ν’ αντέξουμε» ήταν η απάντηση. Κι άντεξε στα χέρια τανάλιες των ανθρωποειδών του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Όχι παραμένοντας παθητικά σιωπηλός αλλά προκαλώντας τους με οργισμένο λόγο. Το τίμημα της στάσης του, το μοιραίο χτύπημα που απόφραξε την καρωτίδα.

Όταν με την αμνηστία του ’73 μάθαμε το κακό και τον επισκεφτήκαμε στο Νοσοκομείο, εξακολουθούσε σακατεμένος, χωρίς λαλιά, με κραυγές και κινήσεις του ενός χεριού να μας δίνει κουράγιο και δύναμη. Μα και στο κρεβάτι της Πολυκλινικής Αθηνών που νοσηλευόταν στα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου ακούγοντας τον κρότο των φονικών όπλων και συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, έβγαζε οργισμένες κραυγές ζητώντας τη βοήθεια των παρισταμένων να βγει στο δρόμο ν’ αντιμετωπίσει τ άδικο.

Στη μεταπολίτευση έγινε το σπίτι του τόπος προσκυνήματος απλών ανθρώπων του λάου. Είχε δώσει τη ζωή του στον αγώνα και χαιρόταν όσο μπορούσε τη δικαίωση. Η συντεταγμένη Πολιτεία του απένειμε το βαθμό του Στρατηγού, μα ο ίδιος ανησυχούσε για τη συνολική δικαίωση και την τιμωρία των ενόχων. Η κραυγή του στην αίθουσα του Στρατοδικείου όταν οι κατηγορούμενοι προσπάθησαν να διακόψουν τη μάρτυρα σύζυγο του Χριστίνα την ώρα που κατέθετε αντ’ αυτού, πάγωσε έδρα και βασανιστές. Το βασανισμένο του κορμί έγειρε ένα απομεσήμερο του Απρίλη πριν 20 χρόνια. Άφησε κληρονομιά το βαρύ όνομα του στη Χριστίνα, στη Ναταλία που από νήπιο βίωσε τα πάθη του πατέρα της, στ’ αδέλφια του. Σ’ εμας, στον Ελληνικό Λαό παρακαταθήκη τη θυσία του για ελευθερία και δημοκρατία.

Ο Στρατηγός Μουστακλής μαζί με τους νεκρούς του αντιδικτατορικού αγώνα πέρασε στους οσιομάρτυρες της  λευτεριάς και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. ΖΕΙ.»


* Ο επίτιμος αντιστράτηγος ΜΙΧΑΛΗΣ  ΒΑΡΔΑΝΗΣ 

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1936 στην Απείραθο Νάξου.
Το 1958 εξέρχεται της Σχολής Ευελπίδων ονομαζόμενος Ανθυπολοχαγός.
Στις 26 Οκτώβρη 1967 αποτάσσεται με Συντακτική Πράξη ως ενεχόμενος στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.
Στις 22 Απρίλη 1972 συλλαμβάνεται ως ενεχόμενος στην οργάνωση του Τάσου Μήνη ΑΑΑ και φυλακίζεται στον Κορυδαλλό μέχρι τις 16 Δεκέμβρη 1972.
Στις 24 Μαΐου 1973 συλλαμβάνεται μαζί με τον Μουστακλή, βασανίζονται στο ΕΑΤ /ΕΣΑ ως ενεχόμενοι στην οργάνωση του Κινήματος του Ναυτικού και αποφυλακίζεται στις 24 Αυγούστου 1973 με την αμνηστία που δόθηκε.
Το 1976 αποκαθίσταται και επανέρχεται στην ενεργή υπηρεσία στο Στρατό Ξηράς απ’ όπου αποστρατεύεται τα 1990 με το βαθμό του Υποστρατήγου.
Από το 1995 μέχρι το 2005 είναι Πρόεδρος του ΔΣ του ΣΦΕΑ. 
Πέθανε 14/1/2014

Δείτε ακόμα...