Νέα συμφωνία με ΗΠΑ: Παζάρι με κοινό παρονομαστή τη βαθύτερη εμπλοκή

Μονάδες του Αμερικανικού Στρατού (ΗΠΑ) έχουν αποβιβαστεί στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης με προορισμό Βαλκάνια και δυτικά σύνορα με τη Ρωσία (Defender Europe 2021) - Mάης 2021
Φώτο Αρχείου / Μονάδες του Αμερικανικού Στρατού (ΗΠΑ) έχουν αποβιβαστεί στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης με προορισμό Βαλκάνια και δυτικά σύνορα με τη Ρωσία (Defender Europe 2021) – Mάης 2021/ Πηγή: Eurokinissi

Για τις ΗΠΑ ταξιδεύει στις 13/10 ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας, επικεφαλής πολυμελούς κυβερνητικού κλιμακίου. Προγραμματίζονται συνάντησή του εκεί με τον Αμερικανό ομόλογό του και με άλλους παράγοντες, αλλά και η έναρξη του 3ου γύρου του «Στρατηγικού Διαλόγου» μεταξύ των δύο κυβερνήσεων (εγκαινιάστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ το 2018), με εκπροσώπους μιας σειράς υπουργείων, καθώς πιάνει πλειάδα θεματικών που ενδιαφέρουν το κεφάλαιο, όπως μπίζνες, Ενέργεια κ.λπ.

Μεθοδεύεται επίσης η υπογραφή της «επικαιροποιημένης» – με υπόβαθρο τις σύγχρονες συνθήκες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών – Συμφωνίας για τις Βάσεις και τη διμερή «αμυντική συνεργασία».

Η νέα Συμφωνία έρχεται έτσι να προσθέσει έναν ακόμα κρίκο στην πορεία των εν λόγω Συμφωνιών, που η κάθε φορά επικαιροποίησή τους σηματοδοτούσε και νέο βήμα παραπέρα εμπλοκής:

Η λεγόμενη MDCA υπεγράφη για πρώτη φορά το 1990 και προέβλεπε 10ετή ισχύ, με δυνατότητα ετήσιας ανανέωσής της κατόπιν ανταλλαγής ρηματικών διακοινώσεων 6 μήνες πριν από τη λήξη της.

Εκτοτε ανανεώνεται κάθε χρόνο, τις περισσότερες φορές «αθόρυβα», για να αποφευχθούν αντιδράσεις. Στον πυρήνα της ήταν η χρήση από τους Αμερικανούς της βάσης τους στη Σούδα, την οποία «αξιοποίησαν» στις επιχειρήσεις τους εναντίον του Ιράκ τόσο το 1991 όσο και το 2003, αλλά και στον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Η συμφωνία έχει «συμπληρωθεί» έκτοτε από διάφορα «Μνημόνια Κατανόησης» (ΜoUs) επί διαφόρων ειδικότερων ζητημάτων που ενδιαφέρουν τους Αμερικανούς. Για το τυπικό, οι «διευκολύνσεις» συνεχίζουν να «παραχωρούνται» κατόπιν «άδειας» της ελληνικής κυβέρνησης.

Τον Ιούνη του 2001 υπεγράφη στις Βρυξέλλες από τους τότε υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και ΗΠΑ, Γ. Παπανδρέου και Κ. Πάουελ, «Συμπληρωματική Τεχνική Συμφωνία». Καθιέρωσε καθεστώς γενικευμένης ετεροδικίας για όλους τους Αμερικανούς (στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό) που υπηρετούν εδώ. Ετσι, τα μέλη οποιουδήποτε είδους κρατικής αποστολής των ΗΠΑ μπορούν να παραβιάζουν τους ελληνικούς νόμους και να διαπράττουν εγκλήματα επί ελληνικού εδάφους χωρίς τον φόβο της τιμωρίας από την ελληνική Δικαιοσύνη.

Επί ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησαν συζήτηση και παζάρι για την καθιέρωση, ήδη από τότε, πολυετών ανανεώσεων της MDCA και τη διεύρυνση του στρατιωτικού αποτυπώματος των Αμερικανών στη χώρα, και βέβαια ξεκίνησε ο «Στρατηγικός Διάλογος» με τις ΗΠΑ σε μια σειρά τομέων.

Το «νήμα» έπιασε η ΝΔ, που τον Οκτώβρη του 2019, με φιέστες σε Κρήτη και Αθήνα, υπέγραψε τροποποίηση του παραρτήματος της MDCA, εξειδικεύοντας τις επιπλέον βάσεις που παραχωρούνται στις ΗΠΑ. Εκτοτε απέκτησαν και επισήμως δυνατότητα παρουσίας σε άλλα τρία στρατηγικά σημεία της ελληνικής επικράτειας: Λάρισα, Στεφανοβίκειο, Αλεξανδρούπολη. Νέες βάσεις – μαγνήτης κινδύνων, καθώς η χώρα μπαίνει στο …ρουθούνι αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Το 2020 η Συμφωνία ανανεώθηκε για ένα ακόμα έτος, έως τις 6 Νοέμβρη 2021.

Η κάθε νέα Συμφωνία φέρνει ακόμα πιο κοντά μεγάλους κινδύνους για τον λαό, σηματοδοτεί την κλιμάκωση των πολεμικών σχεδιασμών των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην περιοχή, την ακόμα ενεργότερη εμπλοκή της αστικής τάξης για κομμάτι από τη «λεία», διεκδικώντας ρόλο «πρωτοπαλίκαρου» των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδιασμών σε όλη την περιοχή.

Ετσι, με τις τελευταίες «επικαιροποιημένες» Συμφωνίες η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο ορμητήριο: Για τα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, τη στρατηγική περικύκλωσης της Ρωσίας, «προγεφύρωμα» για τα Βαλκάνια, την Ανατ. Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα. Για τον έλεγχο από ΗΠΑ – ΝΑΤΟ της Ανατ. Μεσογείου, όπου συγκρούονται με ισχυρά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και την αυξανόμενη επιρροή Κίνας και Ρωσίας. Για την «προβολή ισχύος» στη Βόρεια Αφρική, στη Μέση Ανατολή και στον Περσικό Κόλπο, και για να προχωρήσει η αναδιάταξη των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ προς τον Ινδο-Ειρηνικό, στη σύγκρουση με την Κίνα.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι διεργασίες για την τωρινή Συμφωνία, όπως και το παζάρι στο ενδιάμεσο, που κινήθηκε – και συνεχίζει να κινείται – σε δύο άξονες: Από τη μία στην εγκατάσταση των Αμερικανών και σε άλλα σημεία, όπως η Σκύρος, και στη Θράκη σε Χρυσούπολη ή και Ξάνθη. Από την άλλη, να πάνε σε πολυετείς ανανεώσεις της MDCA.

Ενδεικτικό είναι ότι ενώ τις προηγούμενες μέρες ο Κυρ. Μητσοτάκης έλεγε πως πάνε για 5ετή ανανέωση, στέλεχος του αμερικανικού ΥΠΕΞ ξεκαθάριζε την Τετάρτη, με δήλωσή του στο ΑΠΕ, ότι στο τραπέζι βρίσκεται ακόμα και η επ’ αόριστον ανανέωση.

Ελεγε συγκεκριμένα ότι «έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στην αναζήτηση κοινού εδάφους για την πιθανή αναβάθμιση της Συμφωνίας» και ότι «μια νέα επικαιροποίηση θα συμπεριλαμβάνει την επ’ αόριστον χρονική παράταση της συμφωνίας», κάτι που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκτιμά πως «θα βοηθήσει στην προώθηση της ειρήνης στην περιοχή και των κοινών στόχων άμυνας και ασφάλειας μεταξύ στενών συμμάχων του ΝΑΤΟ».

Στον λαό προσπαθούν να παρουσιάσουν ως δέλεαρ ότι έτσι οι Αμερικανοί θα έχουν την άνεση να κάνουν πιο μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς και να απελευθερώσουν πρόσθετα κονδύλια για την αναβάθμιση των εδώ στρατιωτικών τους υποδομών, χρήση των οποίων κάνουν και οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις.

Στο πλαίσιο αυτό, πληροφορίες αναφέρουν ότι εντολή Μητσοτάκη είναι η Συμφωνία να κλείσει οπωσδήποτε, με εναλλακτικά σενάρια ή να το «κόψουν στη μέση» καταλήγοντας σε 7ετή ανανέωση, ή να πάνε σε 5ετή με πρόβλεψη για επ’ αόριστον ανανέωση με το πέρας της 5ετίας, εκτός αν – τάχα – δηλώσει αντίθετο κάποιο από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη.

Πέραν της χρονικής διάρκειας, σύμφωνα με αρμόδιους παράγοντες η δυστοκία οφείλεται και στο ότι οι Αμερικανοί αρνούνται να δώσουν – έστω στα χαρτιά, μέσω κάποιας «δήλωσης» – «εγγυήσεις ασφαλείας» απέναντι και στην τουρκική αστική τάξη, με την οποία η ελληνική αστική τάξη διαγκωνίζεται μεταξύ άλλων για το ποιος μπορεί να αναλάβει ρόλο ΝΑΤΟικού «τοποτηρητή» στην περιοχή. «Δήλωσης» την οποία βέβαια θα μπορούσαν να «πουλήσουν» στον λαό και ως υποτιθέμενη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Σημειώνουν επίσης τη «διστακτικότητα» των ΗΠΑ να εγκατασταθούν στη Σκύρο, στην καρδιά του Αιγαίου, όπως ζητάει η κυβέρνηση, καθώς λαμβάνουν υπόψη τις «αντιρρήσεις» της «συμμάχου» Τουρκίας.

Σε ένα τέτοιο κουβάρι εκφράζονται και απόψεις ότι μπορούν να πάνε σε μια «κλασική» ετήσια ανανέωση και να «επαναδιαπραγματευτούν» κάποιους μήνες αργότερα τι θα γίνει μετά το 2022.

Στο ενδιάμεσο, βέβαια, οι βάσεις συνεχίζουν …κανονικά τη βρώμικη δουλειά τους, με καθημερινές αποστολές από τη Σούδα αμερικανικών κατασκοπευτικών αεροσκαφών στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα, υποστήριξη όλων των πλοίων του θανάτου που απλώνονται από την περιοχή μας μέχρι το μέτωπο του Ινδο-Ειρηνικού, νέα ανάπτυξη αμερικανικών επιθετικών ελικοπτέρων στην Κεντρική Ελλάδα και νέα γιγαντιαία – όπως οι ίδιοι την παρουσιάζουν – διεκπεραίωση δυνάμεών τους από τον λιμένα της Αλεξανδρούπολης προς Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη το επόμενο διάστημα.

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...