Ο αντικομμουνισμός του κ. Κοντογιαννόπουλου

Βασίλης Κοντογιαννόπουλος

Ο Υπουργός της Κυβέρνησης του “επιτρέπεται η ανακατάληψη σχολείων”, που όπλισε το χέρι των μπράβων της νύχτας – οργανωμένων τότε στην ΟΝΝΕΔ – που δολοφόνησαν τον Τεμπονέρα, ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά η αντικομμουνιστική υστερία του κ. Κοντογιανόπουλου Βασίλη ξύπνησε από το ύφος ενός ΣΥΡΙΖέου απέναντι στην κα. Ντόρα σε πάνελ τηλεόρασης.

Το προσπερνάει γρήγορα το γεγονός, εννοείται, με κάνα δυο “καθώς πρέπει” ατάκες για Αριστερά που αποπνέει μίσος, εχθρότητα και διχασμό. Τώρα πού είδε το μίσος στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν γίνεται σαφές. Θυμίζουμε μιλά για τον ΣΥΡΙΖΑ που μαζί με τη ΝΔ ψηφίζει τα καζίνο στο Ελληνικό και το Μαρούσι, τις πολεμικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τα τσιμέντα στις βουνοκορφές, την επέκταση των χωματερών κ.α. Αυτά σήμερα γιατί κι ως Κυβέρνηση πέρασε στην ιστορία ως η Νατοϊκη Αριστερά της κολωτούμπας, του 4ου Μνημονίου, των κατασχέσεων πρώτης κατοικίας, των περιορισμών στο απεργιακό δικαίωμα και τόσων άλλων.

Αυτά τα κρύβει επίτηδες ο Υπουργός Παιδείας του Μητσοτάκη (μπαμπά) γιατί βολεύει να ενοχοποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ και να επιτίθεται ταυτόχρονα στον κύριο αντίπαλό του, το ΚΚΕ. Το αφήγημα στήνεται πονηρά.

Συνταγή βαρετή αν και παραδοσιακή. Αφού ρίχνει σ’ ένα μπλέντερ λίγο Κουφοντήνα, λίγο “κίτρινα γιλεκα”, μια μεζούρα από αντεπαναστατικές ανατροπές 1990, 2 δάχτυλα “Ερυθρές Ταξιαρχίες”, μια ιδέα (που έλεγε η γιαγιά μου) “Ρουβίκωνες” και 2 κουταλιές Οκτωβριανή Επανάσταση… καταλήγει στο κύριο.

Αυτό που καίει, τον, καμμένο πολιτικά ακόμη και στη ΝΔ, Κοντογιανόπουλο είναι η απειθαρχία, των φοιτητών, των εργατών, του λαού. Το “Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” του προκαλεί αϋπνίες. Το κύρος που απέκτησε το ΠΑΜΕ από το 1999 που ιδρύθηκε (3 Απρίλη 1999) μέχρι σήμερα προκαλεί τον αντικομμουνισμό του κ. Κοντογιαννόπουλου. Βέβαια τότε το 1999 είχε ήδη πάει στο ΠΑΣΟΚ και τον ρόλο αυτο (αντικομμουνισμό), τον έπαιζε ο Πάγκαλος. Σήμερα που συνεχίζει να πορεύεται, αλλά μπρατσέτα, με το φασιστοειδές τον Τζήμερο και άλλους, έχει πιο “ελεύθερη τη γλώσσα” του.

Τα περί επανίδρυσης της Αριστεράς εκφράζουν  απλώς την σταθερή αγωνία της αστικής τάξης για το δεύτερο καλό παιδί της, μην τυχόν και ξεστρατίσει τώρα που υποκρίνεται την αντιπολίτευση. Ξέρει η αστική τάξη ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια βράζει. Ο λαός ασφυκτιά. Γι’ αυτό κι ενισχύεται η καταστολή. Ο ΣΥΡΙΖΑ τους καθησυχάζει με κάθε ευκαιρία. Γι αυτό δεν ψελλίζει τίποτα για κατάργηση των νόμων της ΝΔ όταν θα έρθει η σειρά του (αργά ή γρήγορα). Ούτε με κωλοτούμπες δεν τολμάει να παίξει πια ο ΣΥΡΙΖΑ. Κοιμάται ήσυχος και χαμογελαστός ο κ. Κοντογιανόπουλος όταν συλλογίζεται την κυβερνητική εναλλαγή.

Ωστόσο επειδή η πραγματικότητα είναι πεισματάρα… κι όσο κι αν έχει υποχωρήσει, προσωρινά, λαός, οι εφιάλτες, του Υπουργού του ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ, θα επιστρέφουν κάθε φορά που θα ακούει ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ…

Εμείς επειδή ξέρουμε ότι η ιστορία δεν πάει πίσω… για νανούρισμα του θυμίζουμε και το άλλο… ΧΩΡΊΣ ΕΣΈΝΑ ΓΡΑΝΆΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΆ – ΕΡΓΆΤΗ ΜΠΟΡΕΊΣ ΧΩΡΊΣ ΑΦΕΝΤΙΚΆ

Η θάλασσα είναι το ίδιο βαθιά και στη μπουνατσα και στο λέσι…

Καληνύχτα κ. Κοντογιαννοπουλε!!!

Μαρκόνης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...