Ο λαός της Κύπρου να κηρύξει εμπάργκο στους ιμπεριαλιστές

Στρατιώτες ΕΛΔΥΚ σε άσκηση στην Κύπρο
Φώτο Αρχείου / Στρατιώτες ΕΛΔΥΚ σε άσκηση στην Κύπρο / Πηγή: alt.gr

Το εμπάργκο

Η απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανεξάρτητου κράτους –μέλους του ΟΗΕ και του κινήματος των αδεσμεύτων χωρών το 1974, με το προδοτικό πραξικόπημα της χούντας και της ΕΟΚΑ Β’, τη βάρβαρη Τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη  κατοχή του 37% του εδάφους της, έγινε για να εξυπηρετηθούν τα αμερικανονατοϊκά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Το έγκλημα ενάντια στην Κύπρο, έφερε τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ και των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών  και συνοψίστηκε εύστοχα από το λαό στο σύνθημα «ΝΑΤΟ- CIA-ΠΡΟΔΟΣΙΑ».

Κάτω από το βάρος της παγκόσμιας κατακραυγής για το έγκλημα αυτό, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να επιβάλλουν  εμπάργκο στην πώληση όπλων προς την Τουρκία και την Κύπρο. Η επιβολή του εμπάργκο έγινε με βάση το «Νόμο περί εξωτερικής βοήθειας» για παράνομη χρήση των όπλων στην Κύπρο, αφού η παραχώρησή του στις χώρες του ΝΑΤΟ αποσκοπούσε γενικά στην επίθεση ενάντια στις σοσιαλιστικές χώρες.

Όμως, η εξυπηρέτηση των αμερικανονατοϊκών σχεδιασμών κατά της ΕΣΣΔ, επέβαλλε το 1978 την τροποποίηση της νομοθεσίας των ΗΠΑ, με στόχο την άρση του εμπάργκο. Παρότι και η νέα νομοθεσία έβαζε κάποιους όρους (απόσυρση των κατοχικών στρατευμένων από την Κύπρο, η διατήρηση της σχέσης 7 προς 10 στην εξωτερική βοήθεια FMS προς Ελλάδα και Τουρκία, χρήση όπλων για υποχρεώσεις ΝΑΤΟ), η σημαντική θέση της Τουρκίας στη Ν/Α πτέρυγα του ΝΑΤΟ (σύνορα με ΕΣΣΔ, Ελλάδα εκτός στρατιωτικού σκέλους ΝΑΤΟ) και η ανακοπή της Σοβιετικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο, είχαν καταλυτική σημασία στις αποφάσεις των ιμπεριαλιστών. Με μια διαβεβαίωση του προέδρου Κάρτερ προς το Κογκρέσο πως «η Τουρκία ενεργεί καλόπιστα για δίκαιη και ειρηνική λύση του Κυπριακού, με απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων και επιστροφή των προσφύγων», άρθηκε το εμπάργκο προς την Τουρκία ως μέσο πίεσης, διαψεύδοντας κάθε προσδοκία που καλλιεργούσε στο λαό η αστική τάξη της Κύπρου και το  ελληνοαμερικανικό «λόμπυ» για λύση από τις ΗΠΑ. Με τον επανεξοπλισμό της η Τουρκία ενίσχυσε περαιτέρω και τη στρατιωτική παρουσία της στην κατεχόμενη Κύπρο.

Το 1987 οι ΗΠΑ επιβάλλουν εμπάργκο στην Κυπριακή Δημοκρατία, με βάση τον περιορισμό της Διεθνούς Κυκλοφορίας Όπλων (ITAR), επικαλούμενες την «ενθάρρυνση των προσπαθειών επανένωσης του νησιού και την αποτροπή εξοπλιστικού ανταγωνισμού Τουρκίας και Κυπριακής Δημοκρατίας». Ήταν μια κυνική απόφαση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που εξίσωνε το θύτη με το θύμα της παράνομης εισβολής και κατοχής, για να εξομαλυνθούν την εποχή εκείνη οι τριβές ΗΠΑ και Τουρκίας.

Η Κύπρος στράφηκε για την απόκτηση αμυντικού εξοπλισμού σε άλλες χώρες (Γιουγκοσλαβία, Κίνα, Γαλλία και Ρωσία) και ο λαός της επιβαρύνθηκε με τεράστιο κόστος για την προμήθεια οπλικών συστημάτων (άρματα μάχης, αντιαεροπορικούς πυράλους) που τελικά ελάχιστα πρόσφεραν στην αμυντική θωράκιση του νησιού. Χαρακτηριστικά, οι ρωσικοί πύραυλοι S-300, κάτω από τις αντιδράσεις της Τουρκίας και τις αμερικανικές πιέσεις δεν εγκαταστάθηκαν στο νησί. Ο Κυπριακός λαός εξακολουθεί και πληρώνει βαρείς ειδικούς φόρους για την άμυνα.

Η στροφή της Κύπρου στις ΗΠΑ

 Για το παραδοσιακό τμήμα της Κυπριακής αστικής τάξης, η άρση του εμπάργκο από τις ΗΠΑ ήταν ένα διαρκές αίτημα κυρίως για πολιτικούς λόγους (σχέσεις με τη Δύση), παρά για τον αποκλεισμό της Κύπρου από την προμήθεια οπλισμού υψηλής τεχνολογίας. Το αίτημα της άρσης συνδέεται κυρίως με την παρουσία της συντηρητικής κυβέρνησης (δεξιά και παραδοσιακή ακροδεξιά) του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη στην εξουσία. Ο Αναστασιάδης που ηγείται της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 2013, έχει πάγιο στόχο τη δημιουργία στενότερης σχέσης με τους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές και έχει ταχθεί υπέρ της συμμετοχής της χώρας στο νατοϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη». Η υλοποίηση των σχεδιασμών στην εξωτερική πολιτική που καθυστέρησαν, λόγω της οικονομικής χρηματοπιστωτικής κρίσης (μνημόνιο) και των προσαρμογών της κυπριακής οικονομίας στις επιταγές της Ε.Ε, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Η Κύπρος του κινήματος των αδεσμεύτων, που μετά το 1974 διατηρούσε ιδιαίτερες σχέσεις με τις σοσιαλιστικές και τρίτες χώρες, καθώς και τον αραβικό κόσμο αλλάζει προσανατολισμό. Μετά την ένταξη της στην Ε.Ε το 2004, ακολουθεί τα τελευταία χρόνια και η σταδιακή πρόσδεσή της στο άρμα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, δηλαδή των υπαίτιων για την καταστροφή και το διαμελισμό της το 1974.

Οι επιδιώξεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Κύπρο υπηρετήθηκαν από τις στρατιωτικές και οικονομικές συμμαχίες που έχουν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως ο άξονας Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και ο Διεθνής Συνασπισμός Αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους, καθώς και από τις κοινές ασκήσεις της Κύπρου με χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Επίσης, από την παραχώρηση διευκολύνσεων σε αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις χωρών του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ σε κυπριακά αεροδρόμια και λιμάνια, τη συνεργασία στους τομείς της τρομοκρατίας, της κυβερνοασφάλειας και της ανταλλαγής πληροφοριών.

  Όμως, η ώθηση στις διμερείς σχέσεις των ΗΠΑ με την Κύπρο δόθηκε ιδιαίτερα την τελευταία διετία, μετά την υπογραφή από τις δύο κυβερνήσεις της Δήλωσης Προθέσεων Κυπριακής Δημοκρατίας και ΗΠΑ στα θέματα άμυνας και ασφάλειας (6-11-2018). Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έδεσε στους σχεδιασμούς του το λαό της Κύπρου.

Η Κύπρος έχει αποκτήσει την τελευταία περίοδο ιδιαίτερο βάρος για τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό οφείλεται τόσο στον εντοπισμό φυσικού αερίου στην Κυπριακή ΑΟΖ, όπου δραστηριοποιούνται αμερικανικές εταιρείες, όσο και στην πάγια στρατηγική των ΗΠΑ για εξουδετέρωση της Ρωσικής παρουσίας και επιρροής στην περιοχή. Οι ΗΠΑ χρειάζονται την Κύπρο για τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, το φυσικό αέριο. Την χρειάζονται επειδή είναι δίπλα στην Τουρκία, στη Συρία, το Λίβανο, το Ισραήλ. Αποτελεί στρατηγικό βάθος για το Ισραήλ, αβύθιστο αεροπλανοφόρο για επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, μέρος των ενεργειακών σχεδιασμών για απεξάρτηση της Ε.Ε από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πάνω απ’ όλα όμως για τις ΗΠΑ,  η ένταξη της Κύπρου στο «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» ενισχύει τη Νατοϊκή παρουσία στην περιοχή.

Το σημαντικό αυτό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η Κύπρος για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως σχηματοποιείται και μέσα από το Νόμο EastMed Act, επιβεβαιώνει η αναπτυσσόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο κρατών και η άρση του εμπάργκο από τις ΗΠΑ.

Στο πλαίσιο της στρατιωτικής συνεργασίας, τονίζεται ότι στις ΗΠΑ παραχωρήθηκαν διευκολύνσεις για στάθμευση και μεταφορά δυνάμεων στην αεροπορική βάση «Α. Παπανδρέου» στην Πάφο. Στόχος των ΗΠΑ είναι η μονιμοποίηση και διεύρυνση της στρατιωτικής παρουσίας τους στην Κύπρο, με πρόσχημα την ασφάλεια των πετρελαϊκών τους εταιρειών, για να αποκτήσουν ορμητήριο για επεμβάσεις ενάντια στους λαούς της περιοχής.  Οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν Κύπριους αξιωματικούς στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και εξτρεμιστικών -κατά τις ΗΠΑ- οργανώσεων, στη διαχείριση εκρηκτικών και πυρομαχικών και στην ασφάλεια εγκαταστάσεων φυσικού αερίου. Η συνεργασία έχει προσλάβει θεσμικό χαρακτήρα με την ένταξη της Κύπρου στο αμερικανικό πρόγραμμα Διεθνούς Στρατιωτικής Εκπαίδευσης και Προετοιμασίας (ΙΜΕΤ). Πρόκειται για εξέλιξη που οδηγεί σε εξάρτηση των δυνάμεων άμυνας και ασφάλειας της Κύπρου από τις ΗΠΑ και προκαλεί προβληματισμούς. Αυτούς επιχείρησε να διασκεδάσει ο Κύπριος πρόεδρος, δηλώνοντας ότι η συνεργασία δεν στρέφεται κατά της Ρωσίας και της Κίνας, μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που στηρίζουν διαχρονικά την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η μερική άρση του εμπάργκο

Η ανακοίνωση (1-9-2020) της μερικής άρσης του εμπάργκο πώλησης αμερικανικών όπλων στη Κυπριακή Δημοκρατίαγίνεται στο πλαίσιο του Νόμου «EastMed Act» και θα έχει μερικό χαρακτήρα, καθώς η απαγόρευση για την πώληση όπλων που έχουν φονικό χαρακτήρα (lethal weapon) θα παραμείνει σε ισχύ. Η άρση του εμπάργκο αφορά το δημοσιονομικό έτος 2020-2021(έγκριση προϋπολογισμού εθνικής άμυνας ΗΠΑ, NDAA 2020) και θα έχει τη δυνατότητα να ανανεωθεί. Ουσιαστικά, οι ΗΠΑ παρέχουν τη δυνατότητα στην Κύπρο να προμηθευτεί μη θανατηφόρα συστήματα και υπηρεσίες ασφάλειας, όπως ραντάρ, εξοπλισμό έρευνας και διάσωσης, μέσα θαλάσσιας επιτήρησης, εξοπλισμό προστασίας εγκαταστάσεων του φυσικού αερίου. Αυτού του είδους προηγμένοι τεχνολογικά εξοπλισμοί, δεν εξυπηρετούν βέβαια τις αμυντικές ανάγκες της Κύπρου, μπροστά στην Τουρκική επιθετικότητα, αλλά τις απαιτήσεις των ΗΠΑ αναφορικά με τις επιδιώξεις τους από την Κύπρο. Ο λαός της Κύπρου θα κληθεί τώρα να πληρώσει για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ είναι σαφείς σε σχέση με τις επιδιώξεις τους στην Κύπρο, ιδιαίτερα με την άρση του εμπάργκο. Αυτές προκύπτουν τόσο από την αιτιολογία της πρότασης νόμου για την άρση, όσο και από τις δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών Πομπέο και των άλλων αμερικανών αξιωματούχων. Αρκεί μια σύνοψη:

  • Συμμετοχή της Κύπρου στο Νατοϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη».
  • Αποκλεισμό του στόλου της Ρωσίας από διευκολύνσεις στα λιμάνια της Κύπρου.
  • Απεξάρτηση της Κύπρου από Ρώσικα και Κινέζικα συστήματα άμυνας και ασφάλειας.
  • Μόνιμη ένταξη της Κύπρου στη σφαίρα πολιτικής και οικονομικής της Δύσης και οικονομική απεξάρτηση από τη Ρωσία και την Κίνα.
  • Συμμετοχή της Κύπρου στον αμερικάνικο σχεδιασμό ασφάλειας (αντιμετώπιση των σιϊτικών οργανώσεων στην περιοχή όπως η Χεζμπολάχ κ.α).
  • Διασφάλιση των συμφερόντων των ενεργειακών κολοσσών των ΗΠΑ στην Κύπρο.
  • Διατήρηση του status στην περιοχή (προτεραιότητα στην Τουρκία) με σχέδια για συνομοσπονδία-ουσιαστικά διχοτόμηση- στην Κύπρο και συνεκμετάλλευση στην ΑΟΖ.

Η απόφαση των ΗΠΑ για τη μερική άρση του εμπάργκο δεν είναι μια μεμονωμένη ενέργεια που έγινε με στόχο να ενισχύσει, έστω πολιτικά, την Κυπριακή Δημοκρατία αυτή την περίοδο που εκδηλώνεται η επιθετικότητα της Τουρκίας. Εντάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό των ΗΠΑ για την περιοχή και έγινε με ιδιαίτερη προσοχή και μελέτη. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι αφενός είναι μερική άρση και από την άλλη μόνο για ένα χρόνο και με δικαίωμα ανανέωσης, ώστε στο διάστημα αυτό να διαπιστωθεί η βούληση συμμόρφωσης της Κύπρου στις απαιτήσεις της.

Η επιλογή του χρόνου της ανακοίνωσης εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυβέρνησης των ΗΠΑ, παρότι επιχειρήθηκε η αξιοποίησή της από την Ελληνική και Κυπριακή πλευρά και προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Όπως δήλωναν αμερικανοί αξιωματούχοι, δεν θα υπήρχε ποτέ καλός χρόνος για την ανακοίνωση με δεδομένη τη δυναμική των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι δηλώσεις αυτές περιγράφουν τη βούληση των ΗΠΑ  να υλοποιήσουν σχεδιασμούς, λόγω της κατάστασης στη Λιβύη, όπου εξελίσσεται η διπλωματική τους παρέμβαση, τη Συρία, καθώς και για την αντιμετώπιση της επιρροής της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ασφαλώς, στους λόγους αυτούς πρέπει να προστεθούν και οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Η άρση του εμπάργκο λειτουργεί ως μέτρο «εξευμενισμού» του συντηρητικού ελληνοκυπριακού λόμπυ από τον «φιλότουρκο» πρόεδρο Τραμπ, όπως και από τον υπουργό εξωτερικών Πομπέο, στην περιφέρεια του οποίου υπάρχει ισχυρή ελληνοαμερικανική παρουσία. Σημειώνεται ότι τα λόμπυ αυτά έχουν πάγια θέση υπέρ της ένταξης της Κύπρου στον άξονα των ΗΠΑ και μεταφέρουν και τις απόψεις της παραδοσιακής κυπριακής αστικής τάξης.

Προσδοκίες και συνέπειες

Οι ισχυρισμοί της Κυπριακής κυβέρνησης, όπως και της κυβέρνησης της Ελλάδας, ότι οι ΗΠΑ με την άρση του εμπάργκο, έστειλαν μήνυμα για αποτροπή της υλοποίησης των παράνομων σχεδιασμών στην Τουρκία και τάσσονται κατά των προκλήσεών της στην ΑΟΖ, είναι αβάσιμοι. Αυτό γίνεται φανερό και από τις διαβεβαιώσεις που έσπευσαν να δώσουν στην Τουρκία οι αμερικανοί αξιωματούχοι. Εξάλλου, η ανακοίνωση της Τουρκικής κυβέρνησης, πως αναμένει από τις ΗΠΑ να επανεξετάσουν την απόφαση και ότι «Η Τουρκία, ως εγγυήτρια χώρα για την Κύπρο, θα λάβει αποφασιστικά τα απαραίτητα μέτρα για να εγγυηθεί την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων, σύμφωνα με τη νομική και ιστορική ευθύνη της», δείχνει ότι η απόφαση για την άρση του εμπάργκο αύξησε την Τουρκική επιθετικότητα. Ήδη, η Τουρκία μαζί με το ψευδοκράτος των κατεχομένων, πραγματοποιεί αεροναυτικές ασκήσεις στη θάλασσα της Αμμοχώστου.

Για την παραδοσιακή αστική τάξη της Κύπρου, η απόφαση για την άρση του εμπάργκο αποτελεί ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα στήριξης και συνεργασίας για την Κυπριακή Δημοκρατία από τις ΗΠΑ, το οποίο έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή την περίοδο, αφού δείχνει την αλλαγή πολιτικής στάσης των αμερικανών και όπως προβάλλει, αίρει το «αντιδυτικό στίγμα» της Κύπρου και θωρακίζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Θεωρεί ότι μέσα από τις συνεργασίες με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ μπορούν να προκύψουν νέα οφέλη και κέρδη, ιδιαίτερα από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Η «νεότερη» αστική τάξη του νησιού, που αναπτύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και η ανάπτυξή της συνδέεται με την εισροή των ρωσικών, κινεζικών και αραβικών κεφαλαίων στην Κύπρο, εμφανίζεται επιφυλακτική. Αξιολογούν θετικά την άρση του εμπάργκο, ως απόφαση που συντελεί στην επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά δεν επιθυμούν να αναλάβουν το κόστος για την προμήθεια συστημάτων ασφάλειας και άμυνας. Οι προβληματισμοί της συνδέονται με την εκτίμηση ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ θα διαταράξει τις ιδιαίτερες σχέσεις της Κύπρου με τη Ρωσία και θα οδηγήσει σε εκροή των ρωσικών κεφαλαίων. Επιδιώκουν λοιπόν, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ να μην μεταβάλλουν ριζικά την πολιτική της Κύπρου, αλλά να αξιοποιηθεί το πολιτικό μήνυμα και να τεθούν ρήτρες στον οικονομικό και άλλους τομείς που θίγονται ζωτικά συμφέροντα.

Οι ΗΠΑ μετά την άρση του εμπάργκο, αναμένουν ότι η κυβέρνηση της Κύπρου θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να ενσωματωθεί οριστικά η Κύπρος στο αμερικανονατοϊκό πλαίσιο. Να δημιουργηθεί μακροπρόθεσμα μια στρατηγική εταιρική σχέση της Κύπρου με τις ΗΠΑ, αντίστοιχη της σχέσης που υπάρχει με την Ελλάδα. Από την τακτική που ακολουθούν οι ΗΠΑ και στο ζήτημα του εμπάργκο (μερική άρση, ετήσιας διάρκειας με προοπτική ανανέωσης) εκτιμάται ότι θα ακολουθήσουν πολιτικές σταδιακής πρόσδεσης της Κύπρου στο άρμα τους. Οπότε, στα πρώτα βήματα της σχέσης, θα «ανεχτούν» τις ενστάσεις ενός τμήματος της κυπριακής  αστικής τάξης για τη διατήρηση των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία. Εξάλλου, στον τομέα αυτό θα αναμένουν να λειτουργήσουν και οι ρωσικές αντιδράσεις. Ήδη η Ρωσία, μετά τη στροφή της Κύπρου προς τις ΗΠΑ, έδειξε τη δυσαρέσκειά της με την πίεση που άσκησε στην Κύπρο για το ζήτημα της φορολόγησης των ρωσικών κεφαλαίων στην Κύπρο. Εξαιρετικά ισχυρό μήνυμα προς όλους στέλνει και με τις δύο ναυτικές ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, αμέσως με την  άρση του εμπάργκο, για τις οποίες εξέδωσαν navtex και η Κύπρος και η Τουρκία. Η επίσκεψη του Ρώσου υπουργού εξωτερικών Λαβρόφ στην Κύπρο, κορυφώνει την αντίδραση στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ σ’ αυτή τη φάση.

Ο λαός της Κύπρου έχει μεγάλη εμπειρία από τις παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστών στον τόπο του. Η Κυπριακή Δημοκρατία επιβίωσε 60 χρόνια από την ίδρυσή της λόγω της αδέσμευτης εξωτερικής της πολιτικής και της φιλίας και συνεργασίας που ανέπτυξε με τις αδέσμευτες χώρες, τις σοσιαλιστικές χώρες, τον αραβικό κόσμο. Τις τελευταίες δεκαετίες, η διατήρηση αυτής της παράδοσης της επιτρέπει να συνεχίζει την πορεία της κάτω από τις συνεχείς προσπάθειες της Τουρκίας για την κατάλυσή της. Όσες φορές οι ΗΠΑ αναμείχθηκαν στην Κύπρο αυτό έγινε για να εξυπηρετήσουν τους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς. Οι ΗΠΑ εξυφαίνουν σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου από το 1964 μετά τους βομβαρδισμούς από την Τουρκία (σχέδια Άτσεσον). Η εγκληματική οργάνωση ΕΟΚΑ Β΄ την περίοδο της χούντας λειτούργησε για την αποσταθεροποίηση της Κύπρου με την καθοδήγηση της χούντας αλλά και πρακτόρων της CIA. Το προδοτικό πραξικόπημα και η Τουρκική εισβολή του 1974 που επέφεραν την καταστροφή και τον όλεθρο στον Κυπριακό λαό, εξυπηρετούσαν τους ιμπεριαλιστές. Τα σχέδια δήθεν επίλυσης του Κυπριακού των ΗΠΑ και των Άγγλων, με κορύφωση το επαίσχυντο σχέδιο Ανάν στόχευαν στη διχοτόμηση του νησιού και την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι ιμπεριαλιστικές πρωτοβουλίες ποτέ δεν απέτρεψαν την Τουρκική επιθετικότητα αλλά ασκούσαν πίεση για να αποδεχτεί τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής ο Κυπριακός λαός. Επίσης, η ένταξη στην Ε.Ε, που πανηγύρισε η αστική τάξη της Κύπρου, αποδείχτηκε ότι λειτουργούσε ενάντια στην προοπτική μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα.

Ο Κυπριακός λαός  έχει πληρώσει και με το αίμα του τις παρεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και δεν έχει να κερδίσει τίποτε από την επιχειρούμενη ενσωμάτωση του νησιού στην ευρωατλαντική συμμαχία. Αντίθετα, η απομάκρυνση από την αδέσμευτη πολιτική της Κύπρου, θα σημάνει και τη σταδιακή εγκατάλειψή του από τις δυνάμεις και τις χώρες που στήριξαν την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας εδώ και 60 χρόνια. Η άρση του εμπάργκο και η συνεργασία με τις ΗΠΑ βαθαίνει την εμπλοκή της Κύπρου στις ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις στην περιοχή. Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου δεν διασφαλίζονται αλλά μπαίνουν στο παζάρι της συνεκμετάλλευσης. Η εμπλοκή αυτή μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να έχει για τα ουσιώδη συμφέροντα του Κυπριακού λαού, τα λαϊκά δικαιώματα, τις σχέσεις φιλίας και την ειρήνη με τους λαούς της περιοχής. Γι’ αυτό ο λαός του μαρτυρικού νησιού, με βάση τις αγωνιστικές παραδόσεις του, πρέπει να παρέμβει για να διατηρηθεί η αδέσμευτη πορεία της Κύπρου και να μην άρει το δικό του εμπάργκο στους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές.   

Γ.Π.

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...