Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στην Εργατική Πρωτομαγιά 2021

Η προετοιμασία της μεγάλης μάχης της Πέμπτης 6 Μάη «όλοι στους δρόμους, όλοι στην απεργία»! με  σύνθημα «Τα κέρδη τους – οι νεκροί μας. Βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής», για το φετινό αγωνιστικό γιορτασμό της εργατικής πρωτομαγιάς – πρώτη απεργιακή απάντηση στο αντεργατικό νομοσχέδιο από εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις βρίσκεται στο φόρτε της.

10 πμ. στο Σύνταγμα η συγκέντρωση της Αθήνας,

10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη

Στο μεταξύ όλο και διευρύνεται το απεργιακό μέτωπο: Δεμένα τα βαπόρια (13 ναυτεργατικά σωματεία έχουν πάρει ομόφωνη απόφαση), στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα καλεί η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ), η Εκτελεστική Γραμματεία του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ) και 10άδες άλλες οργανώσεις και φορείς –στον απόηχο και του γιορτασμού της εργατικής τάξης παγκόσμια.

Απεργία έχει εξαγγελθεί σε μέσα σταθερής τροχιάς (μετρό, ηλεκτρικό, τραμ) και τρόλεϊ, ενώ θλιβερή εξαίρεση με διασπαστικές μεθοδεύσεις αποτελεί τμήμα των ΜΜΕ.

Φέτος ο Συριζα (Προοδευτική Συμμαχία πλέον) δεν ακολούθησε την πεπατημένη των περασμένων χρόνων –και τότε που ήταν κυβέρνηση, αλλά και ως αντιπολίτευση επί ΝΔ, να συνταχτεί με τους θλιβερούς εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, αλλά καλεί «στην απεργία και τις κινητοποιήσεις των συνδικάτων την Πέμπτη 6 Μάη».

Στη σχετική ανακοίνωση, μετά τα περί Πρωτομαγιάς ως «διαχρονικό σύμβολο των αγώνων του κόσμου της εργασίας σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης 135 χρόνια μετά την εξέγερση των ηρωικών εργατών στο Σικάγο» κλπ. μιλάει προκλητικά για:

  • Αντεργατικές ρυθμίσεις των δύο τελευταίων ετών και
  • Ανεξέλεγκτη εργοδοτική αυθαιρεσία (επί ΝΔ),
  • Ελαστικοποίηση της εργασίας και άλλες αντεργατικές ρυθμίσεις (επί ΝΔ), με την κυβέρνηση
  • (να) κηρύσσει ουσιαστικά τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας …
  • Διάλυση του οκταώρου, απλήρωτες υπερωρίες, ατομικές συμβάσεις αντί για επιχειρησιακές συλλογικές (μπλα-μπλα-μπλα) κλπ κλπ (αναφορικά με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα εργασιακά)

Συνηθισμένοι στις αντιπολιτευτικές κορόνες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με τις οποίες μπορεί να γελάει και το παρδαλό κατσίκι –έχοντας βεβαρημένο παρελθόν αλλά και παρόν, για τα οποία αναζητεί «άφεση αμαρτιών» από τους εργαζόμενους, αλλά δεν παύουν να είναι επικίνδυνες και εν δυνάμει δούρειος ίππος για το κίνημα, γι αυτό δεν πρέπει να υποτιμάμε.

  • Αν ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», γιατί δεν κατάργησε τον νόμο του ΠΑΣΟΚ του 2011, που επέτρεπε και τα 10ωρα και τις απλήρωτες υπερωρίες, με μόνο αστερίσκο την ύπαρξη Συλλογικής Σύμβασης και τη συμφωνία εργοδοσίας – σωματείων; Ποιος δεν τον άφησε;
  • Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε ως κυβέρνηση να εμπλουτίσει τον παραπάνω νόμο με τον 4498!2017, που αφορά τους νοσοκομειακούς γιατρούς και όπου καθιερώνεται «ως βάση για την οργάνωση του χρόνου εργασίας μέχρι δώδεκα (12) ώρες συνεχής εργασία με παρουσία στον χώρο εργασίας»;
  • Αν τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει ότι «καταργείται η κυριακάτικη αργία για χιλιάδες εργαζόμενους», τότε γιατί ως κυβέρνηση επέβαλε δουλειά για 32 Κυριακές τον χρόνο, κάνοντας ένα σοβαρό βήμα υπέρ των συμφερόντων των μεγαλεμπόρων;
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ που καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση «καθιστά ουσιαστικά αδύνατο το δικαίωμα στην απεργία», δεν ήταν αυτό που νομοθέτησε περισσότερα εμπόδια για την προκήρυξη απεργίας, επιχειρηματολογώντας τότε, ως κυβέρνηση, ότι είναι «για το καλό του συνδικαλιστικού κινήματος»;
  • Δεν ήταν τότε που ο Αδωνις Γεωργιάδης έλεγε στη Βουλή «ερχόμουν και δεν κρατιόμουν για να ψηφίσω τη διάταξη για τις απεργίες»…

Τον δρόμο για το εργοδοτικό ξεσάλωμα, όπως αυτό αποτυπώνεται στο έκτρωμα που ετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ, το μεθόδευσαν, το συντήρησαν και το επέκτειναν όλες οι κυβερνήσεις.

Χωρίς το αντίστοιχο νομοθετικό οπλοστάσιο δεν θα ήταν δυνατό να υπερτερούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας σε σχέση με την πλήρη απασχόληση.

Χωρίς το αντίστοιχο νομοθετικό οπλοστάσιο δεν θα κατρακυλούσε ο μέσος μισθός διαρκώς από το 2010 μέχρι σήμερα.

Χωρίς το αντίστοιχο νομοθετικό οπλοστάσιο δεν θα είχαν καταργηθεί επί της ουσίας οι κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αφού ακόμα κα στους λίγους κλάδους όπου έχουν υπογραφεί, δίνονται στην εργοδοσία μια σειρά εργαλεία για τη μη εφαρμογή τους.

Το τι έκανε και τι δεν έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το αποδεικνύουν τα έργα της και όχι τα λόγια της ηγεσίας του.

Για παράδειγμα, αντί να κάνει πράξη την πρόταση νόμου που διαμόρφωσαν πάνω από 500 συνδικαλιστικές οργανώσεις, για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να «υιοθετήσει» τον νόμο Βρούτση (ΝΔ, 2012).

Δηλαδή τον νόμο που ουσιαστικά καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ορίζει ως «ρυθμιστές» του κατώτατου μισθού αποκλειστικά τις εργοδοτικές οργανώσεις και τις κυβερνήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται – όπως λέει η ηγεσία του – να δώσει «τη μητέρα όλων των μαχών» σε ένα πόλεμο όπου «έβγαλαν τα τεθωρακισμένα απέναντι στους εργαζόμενους».

Αυτό που δεν λέει είναι ότι το «οπλοστάσιό» του στη μάχη είναι η υπερψήφιση δεκάδων αντιλαϊκών νόμων της κυβέρνησης της ΝΔ το τελευταίο δίχρονο, η συμφωνία του με το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, που αποτελεί για τους λαούς μία νέα αλυσίδα, η στοίχιση πίσω από τον «εθνικό στόχο» της ανάκαμψης, που όμως για το λαό σημαίνει νέο γύρο απωλειών.

Βλέπε και Ασταμάτητα δουλεύουν τα ρολόγια… και η μνήμη.

Επιμέλεια Γιάννης Παπαγιάννης

Δείτε ακόμα...