Ο θρύλος «Έλληνας Βιετμίνχ» δεν είναι πια μαζί μας…

Έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 94 ετών, ο Κώστας Σαραντίδης (Νγκουιέν Βαν Λαπ), η εμβληματική μορφή του «Έλληνα Βιετμίνχ» που πέρασε πολλά χρόνια της ζωής τους πολεμώντας στο πλευρό των Βιετμίνχ ενάντια στους αποικιοκράτες.

«Ο αγαπημένος πατέρας-παππούς και προπάππους μας, Κώστας Σαραντίδης έφυγε από κοντά μας αλλά όχι από το νου και την καρδιά μας. Έφυγε γεμάτος αγάπη στην αγκαλιά των αγαπημένων του προσώπων. Καλό ταξίδι ήρωά μας!» αναφέρεται σε μήνυμα που αναρτήθηκε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook.

Σαλονικιός, από μια φτωχή λαϊκή οικογένεια της Τούμπας.

Τον συνέλαβαν σε ηλικία 16 ετών στην κατοχή  για να τον στείλουν στη Γερμανία –δεν τα κατάφεραν. Αντί για τα Τάγματα Εργασίας των Γερμανών στην κεντρική Ευρώπη, βρέθηκε λεγεωνάριος της γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων στην Αλγερία κι έπειτα στην Ινδοκίνα.

Αυτομόλησε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο «Βιετμίνχ» (οι αντάρτες την περίοδο της γαλλικής αποικιοκρατίας), πολέμησε με το Λαϊκό Στρατό κι έζησε στο Βιετνάμ για είκοσι χρόνια. Στη δράση του στο Βιετνάμ αποτυπώνεται η δύναμη των ιδεών και αξιών ενός επαναστατικού στρατού, ενάντια στους αποικιοκράτες και ιμπεριαλιστές, Γάλλους και Αμερικανούς. Είναι ο ιδρυτής του Συνδέσμου Ελληνοβιετναμικής Φιλίας στην Αθήνα. Του απενεμήθη τιμής ένεκεν η βιετναμική ιθαγένεια.

«ΒΙΕΤ ΚΩΣΤΑΣΥπηκοότης: Ακαθόριστος» μια ταινία του Γιάννη Τριτσιμπίδα, 2012-2014, διάρκειας 88΄ (υπάρχει και τηλεοπτική εκδοχή 3 επεισοδίων Χ 45′ στα ελληνικά)

Ο Κώστας Σαραντίδης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Με επτά αδέρφια και εκτός σχολείου την περίοδο της γερμανικής κατοχής, αναγκάστηκε από μικρός να βγει στο μεροκάματο.

Συνελήφθη από Ελληνες Γκεσταπίτες και στις 22-Σεπ-1943 πέρασε τα σύνορα με προορισμό τη Γερμανία ώστε να οδηγηθεί σε ναζιστικό στρατόπεδο για καταναγκαστικά έργα. Στη Γιουγκοσλαβία κατάφερε να δραπετεύσει. Σύντομα βρέθηκε στη Βιέννη μαζί με μία γερμανική στολή που είχε κλέψει και του επέτρεπε να περνάει απαρατήρητος και να παραμείνει ελεύθερος.
Εκεί έκανε διάφορες δουλειές μέχρι το τέλος του πολέμου για να επιβιώσει.

Έπειτα βρέθηκε στην Ιταλία, όπου γνώρισε έναν έλληνα που ήταν στη Λεγεώνα των Ξένων και στις 16-Αυγ-1945 εντάχθηκε κι αυτός χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά ήταν.

Το Φλεβάρη του 1946 φτάνει στη Σαϊγκόν της τότε Ινδοκίνας. Έπειτα από δύο μήνες αυτομολεί και προσχωρεί στις αντάρτικες ομάδες των Βιετκόνγκ.

Το 1949 γίνεται μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βιετνάμ. Πολεμάει στο πλευρό του βιετναμέζικου λαού έως τη συντριβή των Γάλλων και την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, που χωρίζεται σε Βόρειο και Νότιο στη Διάσκεψη της Γενεύης.

Στη συνέχεια ζει στο Βόρειο Βιετνάμ έως το 1965, οπότε και επιστρέφει στην Ελλάδα.

Το 2010 λαμβάνει τη βιετναμέζικη υπηκοότητα και το 2013 ονομάζεται Ήρωας των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων.

Έχει στη συλλογή του αρκετούς τιμητικούς τίτλους, με πιο πρόσφατο αυτόν για τη συμπλήρωση των 70 χρόνων ως μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βιετνάμ.

Τον Οκτώβρη του 2019 -92 χρονών, έδωσε συνέντευξη στο Ριζοσπάστη, όπου αναφέρεται αναλυτικά στη ζωή του … από τα πρώτα χρόνια και τον αγώνα για την επιβίωση, τη σύλληψη από τους Γερμανούς και το πώς δραπέτευσε, το τέλος του πολέμου και η προσπάθεια επαναπατρισμού και μετά φτάνοντας στη Σαϊγκόν (σημερινή Χο Τσι Μιν) να περνά με τους Βιετμίνχ.

Το 2005, ο Ριζοσπάστης είχε κάνει ακόμη ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Κώστα Σαραντίδη (ρεπορτάζ  Ελένης Μαΐλη και Μπάμπη Γεωργίκου) με τίτλο «ένας Ελληνας βιετκόγκ θυμάται…» δείτε το! |> 1 – |> 2 –  |> 3  –  |> 4 –  |> 5  – |> 6 –

Κατά την παρουσίαση της ταινίας τιμήθηκε με την παρουσία των Σπύρου Χαλβατζή και Γιώργου Μαρίνου μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο Κώστας Σαραντίδης διατηρώντας τη ζωτικότητα και τα πολιτικά του πιστεύω, στα 96 του χρόνια προσχώρησε με ενθουσιασμό στην κίνηση για την απονομή νόμπελ στους γιατρούς της διεθνιστικής μπριγάδας  Χένρι Ριβ μεταφέροντας τους αδερφικούς χαιρετισμούς του στον κουβανικό λαό και την επανάστασή του, των οποίων ήταν πάντα θαυμαστής, με πίστη που τον ώθησε να αγκαλιάσει την Επιτροπή πρωτοβουλίας και τον ευγενή της σκοπό, υπέρ του υποδειγματικού έργου κουβανών γιατρών, νόμιμων παιδιών της πατρίδας τους και της επανάστασής της.

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης

Δείτε ακόμα...