Για ακόμα μία φορά το τελευταίο διάστημα οι ΗΠΑ απευθύνουν «ερωτήματα» πολεμικής προετοιμασίας σε ΝΑΤΟικούς του «σύμμαχους» σε μία περίοδο όπου η τελική αναμέτρηση με την Κίνα οδηγεί σε όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων, αναδιατάσσει δυνάμεις, αναδιαμορφώνει τις δεδομένα ρευστές λυκοφιλίες των αστικών τάξεων.
Σε αυτές τις εξελίξεις καλείται να «ακροβατήσει» η κάθε αστική τάξη με κριτήριο την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της και δεδομένη την ένταση της επίθεσης στον λαό.
Σύμφωνα με την «Καθημερινή» το υπ. Πολέμου των ΗΠΑ έχει απευθύνει ερωτηματολόγιο σε 31 χώρες κράτη μέλη του ΝΑΤΟ.
«Τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Ευρωπαίοι προκειμένου να υποστηρίξουν το ΝΑΤΟ, ενώ οι Αμερικανοί μειώνουν ποικιλοτρόπως το αποτύπωμά τους στην Ευρώπη;», αναφέρει η αστική εφημερίδα ότι είναι «περίπου, το νόημα» των 6 ερωτήσεων – απαιτήσεων των ΗΠΑ.
Φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλοϊκά, για παράδειγμα ποικιλοτρόπως έχει καταγραφεί ότι οι ΗΠΑ δεν «μειώνουν» γενικά και αόριστα το «αποτύπωμα» τους. Οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή διατηρούν από 80-100 χιλιάδες στρατιώτες στην Ευρώπη σε φάση που όντως αναδιατάσσονται. Για παράδειγμα μπορεί να μειώνονται στην Γερμανία αλλά στην Ελλάδα αυξάνονται. Επίσης σε χώρες που μειώνουν το προσωπικό τους στέλνουν πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Στέλνουν πιο σύγχρονα όπλα, μεταφέρουν δυνάμεις σε άλλες χώρες κ.λπ
Ας δούμε όμως σε κάθε περίπτωση ερωτήματα που καταγράφονται.
Οι ΗΠΑ ζητούν να μάθουν πως οι «σύμμαχοι» τους θα φτάσουν – δαπανήσουν το 5% του ΑΕΠ τους για τον πόλεμο. Αυτό φυσικά συνδέεται με το κατά πόσο θα αγοράζονται αμερικάνικα οπλικά συστήματα σε βάρος άλλων (Γερμανικά, Γαλλικά κ.ά) σε περίοδο που η «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ εντείνει και αυτή τους ανταγωνισμούς στο ευρωατλαντικό μπλοκ. Για παράδειγμα τέτοιες γρίνιες εκφράστηκαν από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του υπ. Άμυνας Νίκου Δένδια στην Ουάσιγκτον.
Όλα αυτά φυσικά αφορούν τις συμπληγάδες που οι αστοί έχουν να διαχειριστούν στα πλαίσια της ΝΑΤΟικής… «σταθερότητας» ενώ λένε στον λαό ματώνει με περίπου 30 δισ. έως το 2030 για τις πολεμικές δαπάνες του κεφαλαίου.
Ερώτηση υπάρχει και για το πως τα αστικά κράτη σκοπεύουν «να αντιμετωπιστούν πιθανές ελλείψεις προσωπικού και, με βάση αυτή την παραδοχή, πώς θα επιτευχθεί αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων». Εν μέρει αποτυπώνει παραδοχή της δυσκολίας οι αστοί να στρατεύσουν κόσμο στα θανάσιμα σχέδια τους και να αναπτύξουν οι λαοί «κουλτούρα πολέμου» όπως αρέσκονται να λένε και από την άλλη την αποφασιστικότητα τους να βρουν κρέας για τα κανόνια τους.
Επιπλέον, γράφει η «Κ» πως «Κρίσιμο ερώτημα για το σύνολο των χωρών του ΝΑΤΟαλλά και την Ελλάδα είναι τι σχεδιάζουν να κάνουν προκειμένου να συνεισφέρουν στο νέο πρότυπο ανάπτυξης δυνάμεων του ΝΑΤΟ (NATO Force Model)». Πρόκειται, ουσιαστικά, για τις δυνάμεις οι οποίες συμμετέχουν στις μεγάλες ασκήσεις που γίνονται σε καιρό ειρήνης και θα μεταπέσουν σε καθεστώς δύναμης ταχείας αντίδρασης στο πεδίο σε περίπτωση πολέμου.
Δείγμα της εμπλοκής της Ελλάδας σε θανάσιμους σχεδιασμούς αλλά και το παζάρι που διεξάγεται για το βάθεμα της εμπλοκής της είναι η προφανώς οι ΝΑΤΟικές αποστολές που ήδη συμμετέχουν – όπως η επιτήρηση εναέριου χώρου βαλκανικών χωρών – η συμμετοχή σε ασκήσεις πρόβα πυρηνικού πολέμου κ.λπ.
«Ωστόσο, το ουκρανικό υπόδειγμα απαιτεί πλέον προσαρμογή σε δόγματα που αφορούν μεγάλες ασκήσεις χερσαίων δυνάμεων, στο πλαίσιο και της λεγόμενης «κινητικότητας» (mobility), δηλαδή της δυνατότητας μετακίνησης μεγάλων τμημάτων σε απόσταση» γράφει και φυσικά η κυβέρνηση με την στήριξη – ανοχή των κομμάτων του συστήματος υλοποιεί την «Ατζέντα 2030» που ανάμεσα σε άλλα περιλαμβάνει τη δημιουργεί ειδικού σώματος υπαξιωματικών κατάλληλου και για το παραπάνω «υπόδειγμα»…
Τέλος, στο ερωτηματολόγιο «περιλαμβάνεται και ερώτημα σχετικά με το πώς κάθε κράτος επιχειρεί να επεκτείνει την αμυντική βιομηχανία του και ζητείται αναφορά στους τρόπους με τους οποίους θα έχουν πρόσβαση σε αυτήν όλοι οι σύμμαχοι εντός ΝΑΤΟ». Δύσκολοι καιροί για ΝΑΤΟικούς «πρίγκιπες… σε μία περίοδο που και η ΕΕ- όχι μόνο οι ΗΠΑ – θέλουν την Τουρκία μέρος της «ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας».
