Οι στόλοι των πολεμικών πλοίων – Οι «επιδιαιτητές» και πού το πάνε;

Πηγή: Eurokinissi

Το διάστημα από 20 – 25/ 7/2020 και από 9/8 μέχρι και σήμερα ο τουρκικός και ο ελληνικός στόλος είναι σε ετοιμότητα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα το πρώτο διάστημα, τον Ιούλιο, το τουρκικό ερευνητικό ήταν αγκυροβολημένο στον κόλπο της Αττάλειας και το δεύτερο πλέει στην ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ διεξάγοντας έρευνες, ενώ συνοδεύεται από αρμάδα πολεμικών.

Η ομάδα του Ουρούτς Ρέις από μόνη της είναι κάτι πολύ σοβαρό. Και μόνο με τη στενή συνοδεία του ερευνητικού από τα πολεμικά, η Τουρκία θέλει να δείξει ότι είναι αποφασισμένη να μην ανεχτεί ενέργειες παρεμπόδισης της δράσης του. Εννοείται ότι αναμένει ελληνική αντίδραση και δείχνει ότι έχει σκοπό να μη την ανεχτεί! Η ελαφρά σύγκρουση του «ΛΗΜΝΟΣ» με την τουρκική φρεγάτα δείχνει τις εκατέρωθεν προθέσεις.

Ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει, ή τι μπορεί να προκύψει με το ερευνητικό, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας η συνύπαρξη των δύο στόλων! Δεν είναι κάτι που συνηθίζεται! Αντίστοιχη ανάπτυξη του ελληνικού στόλου είχαμε το 1987 και το 1996 με τα γνωστά επακόλουθα σε πολιτικό επίπεδο. Τότε όμως η διάρκεια της ενεργοποίησης του στόλου, εκτός ναυστάθμων, ήταν σχετικά σύντομη! Αυτή τη φορά συμπληρώνεται μήνας με ένα διάλειμμα μιας εβδομάδας και μάλιστα μες το κατακαλόκαιρο.

Κατανοούμε ότι οι αντοχές των ανθρώπων και των ίδιων των πλοίων δοκιμάζονται και στην τουρκική και στην ελληνική πλευρά! Τα σωματικά και ψυχικά αποθέματα σιγά – σιγά εξαντλούνται! Τα νεύρα είναι τεντωμένα! Οι αντιδράσεις στη θάλασσα επηρεάζονται επικίνδυνα. Δεν ισχύει, αυτό που λέγεται ότι η «υπερσυγκέντρωση» πολεμικών μονάδων φέρνει το κίνδυνο πιο κοντά! Με άλλα λόγια, δεν «στριμώχτηκαν» το ΛΗΜΝΟΣ με την τουρκική φρεγάτα και έγινε, ότι έγινε. Είναι τι εντολές δέχονται οι στόλοι από την πολιτική τους ηγεσία. Μέσα στο πλαίσιο των εντολών που τους δίνονται, ίσως θα γίνει και το …«κάτι» επιπλέον.

Το επεισόδιο με την έρευνα – διάσωση δυτικά της Χάλκης, που όλα δείχνουν ότι δεν έγινε τυχαία, είναι χαρακτηριστικό. Η κατεύθυνση όμως του προβολέα προς το ελληνικό ελικόπτερο διάσωσης, ίσως ήταν σχεδιασμένο κεντρικά, ίσως όμως να ήταν πρωτοβουλία του πληρώματος της τουρκικής ακταιωρού.

Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο ORUC REIS με τη συνοδεία της Φρεγάτας TCG ORUCREIS (F245
Φώτο Αρχείου / Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο ORUC REIS με τη συνοδεία της Φρεγάτας TCG ORUCREIS (F245) / Πηγή: Turkish Navy

Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι τελευταίες δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων δεν αφήνουν περιθώρια για αισιόδοξες προβλέψεις για εκτόνωση. Αντίθετα θα λέγαμε ότι αποτελούν ευθεία απειλή.

Από την άλλη πλευρά οι παρεμβάσεις των συμμάχων – επιδιαιτητών αποδεικνύονται τουλάχιστον αναποτελεσματικές! Δεν είναι όμως μόνο αυτό! Δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι στις «επαφές» τους με την Τουρκία πρωτεύοντα ρόλο έχουν τα συμφέροντα των χωρών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που εκπροσωπεί ο καθένας. Ακόμη επιδιώκουν να διατηρήσουν την ηρεμία στο ΝΑΤΟ, αλλά και ειδικά την Τουρκία στη δική τους σφαίρα επιρροής και να την αποκολλήσουν από την αντίστοιχη ρωσική.

Επίσης δεν είναι καθόλου αθώες οι συστάσεις τους για «συνομιλίες»! Μέσω των «συνομιλιών» μεθοδεύεται η συνεκμετάλλευση του πλούτου του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου. Μιλάμε για συνεκμετάλλευση ανάμεσα σε ενεργειακούς κολοσσούς, που δρουν την ίδια ώρα και ανταγωνιστικά μεταξύ τους, πράγμα που καμιά σχέση δεν έχει με πραγματικά συμφέροντα γειτονικών λαών.

Πρέπει πάντως να είναι καθαρό, ότι τα σχέδια των ισχυρών συμμάχων των ελληνικών κυβερνήσεων δεν έχουν ως μπούσουλα το Δίκαιο! Αντίθετα, οδηγούν με βεβαιότητα στην αναβάθμιση της Τουρκίας στην όποια μοιρασιά ακολουθήσει. Και οπωσδήποτε τα σχέδια τους αυτά σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται με την αναβάθμιση της ζωής, της ειρήνης και της φιλίας των λαών. Το αντίθετο. Έτσι λοιπόν, το συμφέρον για τον λαό εκφράζει μόνο η θέση για καμιά αλλαγή συνόρων, καμιά αλλαγή των διεθνών συνθηκών, καμιά συμμετοχή σε παζάρια για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου.

Γιατί τα σύνορα αλλάζουν μόνο με πολέμους, που πληρώνουν τελικά με τη ζωή τους οι εργαζόμενοι, οι λαοί. Μια ματιά να ρίξουμε στα Βαλκάνια, θα δούμε πως τα σύνορα έχουν αλλάξει με το αίμα των λαών της περιοχής. Και η αλλαγή αυτή, πριν 20 και χρόνια, έχει τη σφραγίδα των συμμάχων των ελληνικών κυβερνήσεων, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αλλά και οι ΗΠΑ δεν είναι αυτές, που έδωσαν στην Τουρκία κάλυψη για τις επεμβάσεις στη Συρία, στο Β. Ιράκ και της δίνουν κάλυψη και για την κατοχή της Κύπρου εδώ και 46 χρόνια;

Όλοι αυτοί καλούνται από τις ελληνικές κυβερνήσεις, να «παρέχουν καλές υπηρεσίες» ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία! Μπορεί, όμως αυτοί να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη; Να εγγυηθούν τα σύνορα της χώρας μας, τα κυριαρχικά της δικαιώματα, την εδαφική της ακεραιότητα; Αυτοί που έχουν εφαρμόσει και συνεχίζουν τη λογική του “διαίρει και βασίλευε” σε όλο τον κόσμο; Αυτοί που δεν αναγνωρίζουν σύνορα ανάμεσα στα κράτη μέλη τους όπως το ΝΑΤΟ που θεωρεί το Αιγαίο ενιαίο επιχειρησιακό χώρο;

Τελικά, η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της εδαφικής ακεραιότητας, των συνόρων, αποκτούν πραγματικό νόημα, μόνο όταν συμβαδίζουν με την πάλη για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ, με το διώξιμο των στρατιωτικών βάσεων, με το λαό να κάνει κουμάντο στον τόπο του.

Γιάννης Ντουνιαδάκης,
υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
μέλος της επιτροπής για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας της ΚΕ του ΚΚΕ

Δείτε ακόμα...