Οι τελευταίες υποψηφιότητες – Ο ρόλος των νέων φρεγατών και η «στρατηγική εταιρική σχέση»

Σχέδιο Γαλλικής φρεγάτας Belhara
Γαλλική φρεγάτα Belhara

Εδώ και πάνω από ένα χρόνο και ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό «έπαιζε» πολύ το σενάριο για απόκτηση αμερικανικής προέλευσης πολεμικά πλοία για το Πολεμικό Ναυτικό. Μάλιστα, ενώ λίγο πρωτύτερα διαρρεόταν η απόκτηση ενός αποτυχημένου τύπου φρεγατών, τελευταία πολύ συζήτηση έγινε για τα παροπλισμένα γιγαντιαία καταδρομικά τύπου «Ticonderoga». Τα τελευταία μάλιστα, σε αντίθεση με τις φρεγάτες, έχουν πλήρωμα κοντά στις τέσσερεις εκατοντάδες, με πολλές δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ ετήσιο κόστος λειτουργίας και χωρίς διάθεση των μεγάλου βεληνεκούς κατευθυνομένων βλημάτων που φέρουν με αμερικανική σημαία.

Παλαιότερες κυβερνήσεις είχαν επίσης οδηγηθεί σε ανάλογες λύσεις προμήθειας αντιτορπιλικών και φρεγατών από τις ΗΠΑ, που είχαν μικρή συνεισφορά και ζωή, αλλά κόστισαν πολλά στο ΠΝ και στο λαό τελικά. Ανάλογες αποφάσεις δείχνουν τον βαθμό υπακοής, ή καλύτερα ταύτισης συμφερόντων της εγχώριας αστικής τάξης στις υπερατλαντικές επιθυμίες – συμφέροντα!

Τότε, πριν ένα χρόνο, η αμερικανική πρόταση ήρθε να υποσκελίσει την γαλλική, της οποίας η σχετική συμφωνία είχε φθάσει σχεδόν να είναι «θέμα ημερών αν όχι ωρών». Ενώ λοιπόν μέχρι πρόσφατα, ήταν σχεδόν σίγουρη η αμερικανική λύση, αν και υστερούσε σημαντικά άλλων προτάσεων, τελικά, μετά πάνω από ένα χρόνο επανέρχεται η συμφωνία με την Γαλλία και απνευστί ολοκληρώνεται. Είναι μάλλον κοινό μυστικό, ότι “κατά σύμπτωση”, η ελληνογαλλική συμφωνία έκλεισε αμέσως μετά την συμφωνία AUKUS, που στέρησε από την Γαλλία μια δουλειά πολλών δισεκατομμυρίων με την Αυστραλία.

Οι νέες φρεγάτες

Φαίνεται πάντως, πως μάλλον ο «καλός θεός» του Πολεμικού Ναυτικού, δεν άφησε τελικά να φορτωθεί, προς το παρόν, τα σαπάκια των ΗΠΑ και να δρομολογηθεί η λύση, που, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, οι επιτελείς του ιεραρχούσαν στην πρώτη θέση. Παρ’ όλα αυτά πολλές σοβαρές «λεπτομέρειες» γύρω από τη συμφωνία για τις φρεγάτες ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί, όπως πχ το ζήτημα της προμήθειας πλοίων «ενδιάμεσης λύσης», του οπλισμού κτλ.

Με την δρομολογημένη αγορά των 3 +1 φρεγατών Belhara, όμως εγείρονται διάφορα θέματα, που πρέπει να σημειώσουμε, όπως π.χ.:

  1. Τηρείται η ΝΑΤΟϊκή «υποχρέωση» για διάθεση του 2% του ΑΕΠ σε πολεμικές δαπάνες και το 20% από αυτές για προμήθεια νέου εξοπλισμού.
  2. Τα 3 + 1 πλοία παρέχουν «άμυνα περιοχής» και όχι «άμυνα σημείου» όπως τα πλοία που μέχρι σήμερα διαθέτει η χώρα για την άμυνα των συνόρων της. Επομένως τα πλοία έχουν δυνατότητα να ελέγχουν μεγάλη περιοχή γύρω από το καθένα και να απαγορεύουν πτήσεις μέσα στην εμβέλεια των όπλων που θα διαθέτουν.
  3. Τα 3+1 πλοία, εκτός από κατευθυνόμενα βλήματα (Κ/Θ) επιφανείας – επιφανείας, διαθέτουν, εφόσον παραχωρηθούν, και Κ/Θ βλήματα κρούσεως εναντίον στόχων ξηράς με βεληνεκές χιλίων χιλιομέτρων.
  4. Θα κατασκευαστούν σε γαλλικά ναυπηγεία, ενώ το συνολικό τους κόστος αναμένεται να ανέβει πολύ πάνω από τα 5 δις ευρώ.

Επομένως γίνεται φανερό ότι τα πλοία αυτά, ή οπωσδήποτε τα περισσότερα από αυτά θα αξιοποιηθούν κυρίως σε ευρωνατοικές επιθετικές αποστολές και όχι για την άμυνα της χώρας. Είναι 3+1 επιχειρήματα – πολεμικά μέσα που αναβαθμίζουν την θέση του ελληνικού κεφαλαίου στην γεωστρατηγική αγορά, αλλά τα αντίστοιχα γραμμάτια θα εξοφλούνται από τον ελληνικό λαό.

Εγκαθίδρυση «στρατηγικής εταιρικής σχέσης»

Ο ευρωνατοϊκός ρόλος των νέων φρεγατών γίνεται εύκολα αντιληπτός, εκτός από τις επιχειρησιακές δυνατότητες τους και με τη συμφωνία που υπέγραψαν οι δύο χώρες για την εγκαθίδρυση «στρατηγικής εταιρικής σχέσης». Με την συμφωνία αυτή: 

  1. Υπογραμμίζεται η πίστη των δυο μερών στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ
  2. Τίθενται οι προδιαγραφές της αξιοποίησης των πλοίων για τις ανάγκες «αυτόνομης» μάλιστα δράσης της ΕΕ.
  3. Η πολυδιαφημισμένη «αμοιβαία αμυντική συνδρομή» υλοποιείται «… εάν (τα μέρη) διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο …». Διευκρινίζεται επίσης, ότι «Τα Μέρη έχουν την κύρια ευθύνη για την άμυνα και ασφάλειά τους».
  4. Διατίθενται ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια για χρήση από γαλλικά σκάφη. Προβλέπονται συνεκπαιδεύσεις των Ενόπλων Δυνάμεων και συνεργασίες στο Αιγαίο και την Αν Μεσόγειο αλλά και στο εξωτερικό (Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική).
  5. Γίνεται ειδική αναφορά σε «κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ».

Με λίγα λόγια:

  • Η ελληνογαλλική συμφωνία αποτελεί ακόμη μία εμπλοκή σε επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά επιθετικά σχέδια εξειδικευμένα αυτή τη φορά σε σχέση με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις της Γαλλίας και επιπλέον από εκείνα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ειδική αναφορά γίνεται για την «ανάγκη» υποστήριξης στη γαλλική επέμβαση στο Σαχέλ.
  • Η «αμοιβαία αμυντική συνδρομή», μάλλον θα περνάει μέσα από 40 κύματα! Δεν γίνεται αναφορά στην προστασία κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά μόνο «συνόρων». Σε κάθε περίπτωση πάντως η «συνδρομή» δεν αφορά περιπτώσεις κρίσεων, ή τοπικών θερμών επεισοδίων στο Αιγαίο και την ΑΟΖ. Ακόμη μάλιστα και προς άρση τυχόν παρανοήσεων, στη συμφωνία επισημαίνεται ότι η άμυνα αποτελεί κυρίως ευθύνη του κάθε κράτους.

Δε θα παραλείψουμε να υπενθυμίσουμε, ότι η Γαλλία, όπως οι άλλοι Ευρωπαίοι και οι ΗΠΑ έχουν μεγάλα στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα που σχετίζονται με την Τουρκία, της οποίας διαχρονικά τροφοδοτούν την προκλητικότητα “νίπτοντας συνήθως τας χείρας “ των. Άλλωστε δεν θέλουμε να φανταστούμε τι θα κάνει η Γαλλία και τι θα λένε οι θιασώτες της συμφωνίας, όταν η Τουρκία, για παράδειγμα αποφασίσει να … αναθέσει ένα πακέτο εξοπλισμών στην γαλλική βιομηχανία.

Γι’ αυτούς όλους τους λόγους νομίζουμε ότι ο λαός δεν πρέπει να παρασυρθεί από πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, αλλά να καταδικάσει την πολιτική της εμπλοκής σε επικίνδυνα επιθετικά σχέδια και να επαγρυπνεί.

Γιάννης Ντουνιαδάκης
υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

Ετικέτες: , , ,

Δείτε ακόμα...