ΟΗΕ: Σχεδόν 50000 άνθρωποι στην Υεμένη, κινδυνεύουν να λιμοκτονήσουν τους επόμενους 6 μήνες

Σαναά Υεμένη
Άποψη της πόλης Σαναά, Υεμένη

Αυτό προειδοποίησαν χτες τρεις υπηρεσίες του ΟΗΕ. Θύλακες παρόμοιες με αυτές του λιμού… επανεμφανίστηκαν για πρώτη φορά τα τελευταία 2 χρόνια τόνισαν σε κοινή ανακοίνωση τους ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (PAO), το Παγκόσμιο Πρόγραμμα (WFP), και το Ταμείο του ΟΗΕ για την παιδική ηλικία (Unisef).Οι αριθμοί προκύπτουν από σχετική μελέτη για την επισιτιστική κρίση στην Υεμένη. Στην Υεμένη των 30εκατ κατοίκων μαίνεται από το 2014 ενδοαστικη ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στην κυβέρνηση που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία και τους Σιίτες αντάρτες Χουθι που υποστηρίζονται από το Ιράν.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, στην χώρα αυτή εκτυλίσσεται η χειρότερη ανθρωπιστική κρίση στον πλανήτη, με το 80% του πληθυσμού να χρειάζεται ανθρωπιστική βοήθεια για να επιβιώσει, παρά το γεγονός ότι δεν έχει κηρυχθεί επίσημα κατάσταση λιμού στη χώρα. Προβλέπεται ότι ο αριθμός των Υεμενιτων που αντιμετωπίζουν διατροφική ανεπάρκεια φάσης 4, μιας βαθμίδας κάτω του λιμού, υπάρχει κίνδυνος να αυξηθεί από τα 3,6 εκατ στα 5 εκατ την αμέσως προσεχή περίοδο.

Η Υεμένη πληρώνει ακριβά το ότι βρίσκεται σε στρατηγική θέση από όπου περνούν εμπορικοί δρόμοι, από την αρχαιότητα ήδη από το βασίλειο του Σάββα (ο δρόμος των αρωμάτων), ο έλεγχος του σημαντικού θαλάσσιου δρόμου από την Αραβική θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν, μέχρι και το πέρασμα από τα στρατηγικά Στενά Μπαμπ Αλ Μαντεπ (Πόρτες των Δακρύων) προς την Ερυθρά θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ, που θεωρούνται στρατηγική πύλη της διεθνούς ναυσιπλοϊας.

Η Υεμένη εκτός από τα αγροτικά της προϊόντα, διαθέτει και τεράστια κοιτάσματα αερίου και πετρελαίου. Ιστορικά η διαπάλη αυτή κρατά χρόνια. 

Τον Οκτώβριο του 1963 δυνάμεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Κατεχόμενης Νότιας Υεμένης  στο οποίο συμμετέχουν και οι κομμουνιστές, ξεκινούν ένοπλο αγώνα εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών και σουλτάνων. 

Υεμένη
Φώτο Αρχείου / Υεμένη / Πηγή: EUROKINISSI

Η ανατροπή της μοναρχίας προκάλεσε την αντίδραση της αστικής τάξης η οποία στηριζόμενη από τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της εκ των οποίων και η Σαουδική Αραβία, εξαπέλυσαν εμφύλιο πόλεμο. Στις 30 Νοεμβρίου του 1970 οι Βρετανοί αποχωρούν από τη Ν. Υεμένη και δημιουργείται η Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης, η οποία προωθεί την ειρηνική επίλυση των διαφορών ανάμεσα σε αυτήν και την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης που έμεινε στο καπιταλιστικό σύστημα.

Μετά την ανταπαναστατικη ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και τις σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης, οι δύο χώρες στις 22 Μάη του 1990 ενώθηκαν σε μια ενιαία. Αναβιώνουν και ενισχύονται ορισμένες ισλαμικές ένοπλες ομάδες που ενώνονται με άλλες της Σαουδικής Αραβίας και δημιουργούν την Αλ Κάιντα της Αραβικής χερσονήσου (AQAP), που αποτελεί το πρόσχημα στις ΗΠΑ να επιχειρούν αεροπορικές επεμβάσεις στην Υεμένη. Από την άλλη, δημιουργούνται οι Χουθι, Σιίτες ισλαμιστές.

Μετά από 4 χρόνια η Νότια Υεμένη κήρυξε την απόσχιση της με αποτέλεσμα την κατάληψη της και τον εμφύλιο πόλεμο του 1994.

Σε μια χρονική εξέλιξη πολλών αντιπαραθέσεων και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, τον Ιούλη του 2014 η κυβέρνηση Χάντι, επιχειρεί την υλοποίηση αντιλαϊκών μέτρων. Οι Χούθι ξεσηκώνονται και απαιτούν την παραίτηση της κυβέρνησης.

Η Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου κλιμακώνει τις επιθέσεις της εναντίον του Νότου, χτυπώντας Σιίτες με στόχο να ανακόψει την προέλαση των Χούθι. Οι Αμερικάνοι πυκνώνουν τις επιδρομές τους μέχρι και την κεντρική Υεμένη.

Τον Γενάρη του 2015, οι Χούθι καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα Σαναά. Η κυβέρνηση παραιτείται και ο Χάντι διαφεύγει στην Σαουδική Αραβία. Εκεί ανακαλεί την παραίτησή του και ζητά την στρατιωτική παρέμβαση του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Η Σαουδική Αραβία εξαπολύει τον Μάρτη αεροπορική επίθεση όπου σε αυτήν συνδράμουν το Κουβέιτ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία. Επίσης την επίθεση υποστηρίζουν οι ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Τουρκία και ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Αμπάς. Την αντίθεση τους εκφράζουν το Ιράν, η Ρωσία, Αλγερία, Συρία, το Ιράκ και η Χεζμπολάχ Λιβάνου.

Η ενδοαστική διαμάχη και η ιμπεριαλιστική επέμβαση συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Σε μια πορεία εμπλέκεται και η Κίνα με το πλευρό του μπλοκ των χωρών με την Ρωσία.

Η διαμάχη φυσικά δεν γίνεται για θρησκευτικούς λόγους ανάμεσα στους λαούς της χώρας, άσχετα του ότι χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα. Η σύγκρουση σχετίζεται με τον έλεγχο του ενεργειακού πλούτου της περιοχής , τους δρόμους μεταφοράς, τον έλεγχο των στενών που οδηγούν στην Ερυθρά θάλασσα και το Σουέζ. Σχετίζεται με την ενδοιαστική διαπάλη για τον έλεγχο της εξουσίας άρα και της οικονομίας που συνδέεται και με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και σχεδιασμούς για την Μέση Ανατολή στο σύνολό της, των ΗΠΑ, Ιράν, της Σαουδικής Αραβίας, των μοναρχιών του Κόλπου, της ΕΕ, της Ρωσίας, Κίνας, Ισραήλ, Ινδίας και Τουρκίας, για τον έλεγχο της περιοχής.

Οι λαοί για άλλη μια φορά βιώνουν με τραγικό τρόπο τις συνέπειες δράσης του κεφαλαίου σε εγχώριο και διεθνές περιβάλλον, στο κυνήγι των αγορών. Ένα συνεχές κυνηγητό τόσο ανάμεσα σε εγχώρια τμήματα της αστικής τάξης, όσο και στη διαπάλη ανάμεσα σε ιμπεριαλιστές συμμάχους και ανταγωνιστές των χωρών.  Ο σοσιαλισμός όσο ποτέ αναγκαίος και επίκαιρος που καταργεί την άδικη-ταξική αιτία του πολέμου, την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής που κριτήριο της είναι το κέρδος. Κέρδος μέσα από την ταξική εκμετάλλευση των εργαζομένων, του πλούτου των λαών μέσα από τους πολέμους και τις ληστρικές εκμεταλλεύσεις του

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ετικέτες: , ,

Δείτε ακόμα...