Θάνος Ντόκος: Έθεσε στη διάθεση του Πρωθυπουργού την παραίτησή του

Γεωτρύπανο Yavuz
Φώτο αρχείου / Γεωτρύπανο Yavuz _ συνοδευόμενο απο Φρεγάτες του πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας

Μετά το θόρυβο που προκάλεσαν οι δηλώσεις του για «συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο», ο αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Θάνος Ντόκος έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του πρωθυπουργού. «Η παραίτηση είναι πάντοτε στη διάθεση του Πρωθυπουργού. Το λάθος μου είναι ότι άνοιξα ένα ζήτημα άκαιρο – καθαρά υποθετικό – σε μία στιγμή που έχουμε πάρα πολλά ζητήματα, τα οποία είναι καυτά και τρέχουν» επεσήμανε, μεταξύ άλλων, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Real FM».

«Είναι άκαιρο και κακώς χρησιμοποίησα το συγκεκριμένο σενάριο γιατί ούτε η Τουρκία φαίνεται διατεθειμένη να αλλάξει συμπεριφορά και να πάμε σε μία ομαλοποίηση των σχέσεων, ούτε έχει ανακαλυφθεί κάτι για να κάνουμε συζήτηση για το πώς θα το μοιράσουμε» κατέληξε ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας.

Στην κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» ο Θάνος Ντόκος είχε δηλώσει σχετικά: «εφόσον ανακαλυφθούν σημαντικά κοιτάσματα στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον το κοίτασμα εκτείνεται στις θαλάσσιες ζώνες και των δύο χωρών, εφόσον η ποσότητα, η τιμή και οι τάσεις απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα επιτρέψουν την εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος και τέλος, εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει ότι αυτό τη συμφέρει, τότε θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια συμφωνία συνεκμετάλλευσης με ποσοστά που θα καθοριστούν σύμφωνα με τα συμφωνημένα θαλάσσια σύνορα».

Υπενθυμίζεται ότι με τις συμφωνίες Μαδρίτης το 1997 και Ελσίνκι το 1999, στο πλαίσιο μάλιστα συνόδων κορυφής του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αντίστοιχα, η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναγνώρισε αφενός “νόμιμα” και “ζωτικά συμφέροντα” της Τουρκίας στο Αιγαίο και αφετέρου αποδέχθηκε την ύπαρξη “μεθοριακών διαφορών” στη θέση των μονομερών τουρκικών διεκδικήσεων.

Στη βάση εκείνων των συμφωνιών, σήμερα πληθαίνουν οι φωνές που προτείνουν τη συνδιαχείριση, συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στη θάλασσα. Οι φωνές αυτές προτείνουν τον συμβιβασμό της χώρας με τις αξιώσεις της τουρκικής αστικής τάξης σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού. Μάλιστα, δεν σταματούν απλά στη συνεκμετάλλευση αλλά προχωρούν και θέτουν στο λαό το πλαστό δίλημμα “συνεκμετάλλευση ή πολεμική εμπλοκή”. Και είναι πλαστό το δίλημμα, γιατί τόσο η “πολεμική εμπλοκή” μπορεί να οδηγήσει σε “συνεκμετάλλευση”, όσο και η “συνεκμετάλλευση” και πάλι μπορεί να οδηγήσει σε νέα και μάλιστα μεγαλύτερης έκτασης “πολεμική εμπλοκή”.

Δείτε ακόμα...