Ποιος από τους προστάτες θα μας προστατέψει; Ο Λαός!

Πορεία ΠΑΜΕ για επίσκεψη Πομπεο-συμφωνία για τις βάσεις

Με την κυβέρνηση να δηλώνει «έτοιμη από καιρό» να καθίσει στο τραπέζι που «στρώνουν» ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ , ξετυλίγονται βήμα το βήμα οι επικίνδυνοι ευρωατλαντικοί σχεδιασμοί και οι διεργασίες υλοποίησης των ιμπεριαλιστικών σχεδίων για την συνδιαχείριση- συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και Ανατ. Μεσογείου.

Η επιτάχυνση τους με την «πολυμερή συνάντηση» που προωθεί, η ΕΕ και τον «μηχανισμό στρατιωτικής αποκλιμάκωσης» που προωθεί, το ΝΑΤΟ, μαζί με τα «επιχειρήματα» και τη «σθεναρή στήριξη» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο διάλογο Ελλάδας και Τουρκίας, ίδια ώρα που αποκαλύπτεται ότι η ελληνική κυβέρνηση, σε δυο τουλάχιστον περιπτώσεις το τελευταίο δίμηνο (έγγραφη συμφωνία με γερμανική διαμεσολάβηση και «πλατφόρμα» Στόλτενμπεργκ για διάλογο), έχει έρθει σε προχωρημένες συνεννοήσεις με την τουρκική για τη δρομολόγηση των διευθετήσεων, υπό την αιγίδα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, περιέχει επώδυνους συμβιβασμούς και διευθετήσεις, επικίνδυνες για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και των λαών της περιοχής, περιπλέκει ακόμα περισσότερο το κουβάρι των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, σηματοδοτεί πιο βαριά τη βία που ασκεί το κεφάλαιο στους λαούς της περιοχής.

Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, του Αιγαίου, εκδηλώνονται ανταγωνισμοί, και πολεμικές συγκρούσεις. Μια σειρά ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ρωσία, η Βρετανία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Κίνα, για το ποιος θα βάλει στο χέρι τον πλούτο αυτής της περιοχής. Μέσα σε αυτό πλαίσιο εξελίσσονται και οι τουρκικές διεκδικήσεις.

Η χώρα μας, με τη συμμετοχή της στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και την ΕΕ, ολοένα και περισσότερο βαθαίνει την εμπλοκή της σε αυτούς, δέχεται επιδράσεις και πιέσεις από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις των κρατών – μελών που τους απαρτίζουν.

Ο λευκός Οίκος- ΗΠΑ

Καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας έχουν οι ΗΠΑ. Οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ βλέπουν τις σχέσεις αυτές από τη σκοπιά της προώθησης των δικών τους συμφερόντων. Όλα τα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αποδέκτες τις δύο χώρες, σχετικά με την τουρκική προκλητικότητα, και οι αντίστοιχες δηλώσεις αξιωματούχων, είναι όλα πάντα διφορούμενα και καταλήγουν να ευνοούν την τουρκική πλευρά. Ταυτόχρονα καλούν για επίλυση των «ανοιχτών ζητημάτων» σε «πνεύμα συμμαχικής αλληλεγγύης», και μιλάνε σταθερά για «αμφισβητούμενα ύδατα», βάζοντας ολοφάνερα στο ζύγι τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, που κάθε άλλο παρά «απομονωμένη» είναι, αφού κάνει πλάτες στο ΝΑΤΟ έναν ακόμα επικίνδυνο δρόμο αμφισβήτησης των συνόρων στην περιοχή, με την επέμβαση στη Λιβύη, ώστε να παίξει το ρόλο του «αναχώματος» στη ρωσική επιρροή, όπως και με την επέμβαση στη Συρία, (θυμίζουμε, και με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης).

Αντίστοιχη είναι επίσης και η στάση της ΕΕ. Στο «μεγάλο παζάρι» της με την Τουρκία που θεωρεί «στρατηγικό και εμπορικό εταίρο», με τα κυριαρχικά δικαιώματα μπαίνουν στο ζύγι με βάση τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων που ενώνουν τις δύο πλευρές, αλλά και με τις «γεωπολιτικές προκλήσεις», όπως λέγονται, από τη διαχείριση του Προσφυγικού που προκαλούν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, έως το «πόδι» που θέλει να πατήσει πιο αποφασιστικά η ΕΕ σε Μ. Ανατολή και Β. Αφρική.

Η εμπλοκή ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των λαών της περιοχής ή την υπεράσπιση του «διεθνούς δικαίου», των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Αντίθετα, όλοι αυτοί παρεμβαίνουν με μοναδικό κριτήριο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών τους ομίλων, τις γεωπολιτικές επιδιώξεις τους στην περιοχή και ευρύτερα, τα σχέδιά τους απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, όλα αυτά δηλαδή που συσσωρεύουν παραπέρα «καύσιμη ύλη» στην περιοχή και στρώνουν το έδαφος σε επικίνδυνες εξελίξεις και διευθετήσεις.

Ταυτόχρονα η εμπλοκή και των ελληνοτουρκικών σχέσεων στα σχέδια αυτά δίνει «αέρα στα πανιά» της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης, περιπλέκει παραπέρα τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις δύο αστικές τάξεις, κάνει την επίλυση των διμερών ζητημάτων ακόμα πιο σύνθετη.

Η επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, που εκτυλίσσεται με φανερή και μυστική διπλωματία, απειλεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, την ειρήνη και τη ζωή του λαού μας.

Το ΝΑΤΟ αποδεδειγμένα υποδαυλίζει την επιθετικότητα της άρχουσας τάξης της Τουρκίας και σπρώχνει στο συμβιβασμό της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτό που παρουσιάζεται ως «παράγοντας σταθερότητας» για το λαό και «ασπίδα» για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, η εμπλοκή δηλαδή στα ευρωατλαντικά σχέδια, δεν είναι η λύση αλλά το ίδιο το πρόβλημα.

Οι δυνάμεις που παρουσιάζουν τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ -και σήμερα τη Γαλλία- ως σωτήρες και αντίδοτο στην τουρκική επιθετικότητα κοροϊδεύουν τον λαό και αποκρύπτουν ότι οι διευθετήσεις που προετοιμάζονται είναι μόνο προς όφελος των ευρωπαϊκών και αμερικάνικων ενεργειακών ομίλων.

Καμία ασπίδα δεν αποτελούν οι «συμμαχίες» με δυνάμεις όπως η Γαλλία, που απλώνει ασπίδα για τους επιχειρηματικούς της ομίλους, τα τριμερή και άλλα σχήματα, όπως με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ. Η ένταξη δηλαδή των Ελληνοτουρκικών σε ένα όλο και πιο μπερδεμένο κουβάρι αντιθέσεων και ανταγωνισμών.

Η Pax Mediterranea (Μεσογειακή Ειρήνη) είναι το παραπλανητικό σύνθημα, που επιχειρεί να κρύψει τους σφοδρούς ανταγωνισμούς και τα πολύμορφα παζάρια των αστικών τάξεων της περιοχής, μέρος των οποίων είναι και η προωθούμενη συνεκμετάλλευση στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος των λαών.

Γαλλικό Αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ στο Μαράθι στη Σούδα
Φώτο Αρχείου / Γαλλικό Αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ στο Μαράθι στη Σούδα Μάιος 2020 / Πηγή: Eurokinissi

Απόδειξη η εμπλοκή αυτών των δυνάμεων και ενεργειακών κολοσσών στα «οικόπεδα» της κυπριακής ΑΟΖ, που τάχα θα «διασφάλιζε» την Κύπρο, και στην πραγματικότητα αποδείχθηκε παράγοντας επιτάχυνσης των επικίνδυνων εξελίξεων και των σχεδίων συνεκμετάλλευσης, αλλά και των διχοτομικών σχεδίων.

Είναι επικίνδυνο, να πιστεύει κανείς πως εκείνοι που έχουν σπείρει τον όλεθρο στους λαούς της περιοχής, με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, τις αλλαγές συνόρων και τη διάλυση κρατών, οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί που «γκριζάρουν» χρόνια το Αιγαίο αφού δεν αναγνωρίζουν σύνορα, θα γίνουν οι… εγγυητές της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η εξελισσόμενη βρώμικη θεωρία των «μαξιμαλιστικών θέσεων», όπως βαφτίζουν τα αστικά επιτελεία την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, το επιχείρημα ότι δήθεν θα αποφύγουμε τον πόλεμο εάν προχωρήσουμε σε έναν επώδυνο συμβιβασμό με την Τουρκία, δηλαδή στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και των «οικοπέδων» της Κύπρου, είναι ψεύτικα και επικίνδυνα, γιατί, όπως δείχνουν και οι ίδιες οι εξελίξεις, πολεμική εμπλοκή και επώδυνοι συμβιβασμοί είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, αφού τα «θερμά» περιστατικά που καταγράφονται όλες αυτές τις μέρες που το τουρκικό ερευνητικό αλωνίζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, η συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων με το δάχτυλο στη σκανδάλη, οι συνεχείς ασκήσεις και απειλές, αποτελούν την άλλη όψη των ιμπεριαλιστικών παζαριών, των εκκλήσεων για «διάλογο» και συμβιβασμούς σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων, των σχεδίων για τη συνεκμετάλλευση.

Οι όποιες συμφωνίες σκοπιμότητας και συμβιβασμοί καταληχτούν δεν θα τις κάνουν οι λαοί για δικό τους αμοιβαίο όφελος, αλλά οι πολυεθνικές εταιρείες, τα μονοπώλια, οι αστικές τάξεις και ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα σε βάρος των λαών, και βέβαια ανάλογα με τους πολιτικούς, στρατιωτικούς, οικονομικούς και άλλους συσχετισμούς δύναμης, και όχι με το «διεθνές δίκαιο». Αποτελούν το «θερμοκήπιο» για τον επόμενο γύρο των ανταγωνισμών, που κάθε φορά είναι όλο και πιο εκτεταμένος, ακόμα πιο επώδυνος για τους λαούς.

Όλοι οι προηγούμενοι «συμβιβασμοί» στους οποίους κατέληξε η αστική τάξη με την τουρκική, με τη σφραγίδα κάθε φορά των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, το «γκριζάρισμα» του Αιγαίου, το Ελσίνκι κ.ο.κ., όχι μόνο δεν εξάλειψαν τους ανταγωνισμούς, όχι μόνο δεν αποτέλεσαν ανάχωμα στις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης, αλλά έγιναν και το πάτημα για την αναβάθμισή τους, συνολικά για παραπέρα όξυνση.

Χαρακτηριστικές όμως είναι και οι συμφωνίες που ψήφισε πρόσφατα η κυβέρνηση για τον καθορισμό ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, καθώς και οι ανακοινώσεις για την μερική επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, συμφωνίες που οδηγούν στην υποχώρηση βήμα – βήμα από τον ενιαίο χαρακτήρα της Ελληνικής επικράτειας, που δημιουργούν επικίνδυνο «δεδικασμένο», και ολοφάνερα περιέχουν τέτοιους συμβιβασμούς σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, με στόχο τον «μεγάλο συμβιβασμό» με την Τουρκία για να «τρέξουν» τα σχέδια συνεκμετάλλευσης.

Τα πέντε σημεία (A, B, C, D, E) που συμφώνησαν τα Υπουργεία Εξωτερικών για τον καθορισμός ΑΟΖ και Υφαλοκριπίδας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου
Τα πέντε σημεία (A, B, C, D, E) που συμφώνησαν τα Υπουργεία Εξωτερικών για τον καθορισμός ΑΟΖ και Υφαλοκριπίδας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου

Με την οριοθέτηση έως τον 28ο μεσημβρινό και τη μερική επέκταση της Αιγιαλίτιδας στα 12 ν.μ., αφήνουν ανοιχτή την πόρτα στις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο και προϊδεάζουν για το τι θα ακολουθήσει στις διαπραγματεύσεις αλλά και για το ποια θα είναι μια πιθανή απόφαση της Χάγης, η οποία μέσα σε αυτό το πλαίσιο όχι μόνο δεν θα είναι «το τέλος του δρόμου» των ανταγωνισμών, αλλά ο προθάλαμος ενός νέου γύρου.

Ταυτόχρονα η επίκληση της εντεινόμενης τουρκικής επιθετικότητας, με προβαλλόμενο στόχο, την ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ), έναντι των αντίστοιχων τουρκικών, αναδεικνύεται σταθερά, πολύμορφα κι από πολλά κέντρα, ως επιτακτική ανάγκη διεκδίκηση νέων, «γιγαντιαίων» εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Με βάση την προβολή αυτής της «ανάγκης», επιστρατεύονται και τα αστικά ΜΜΕ. Ανάγουν την υλοποίηση ή μη αυτών των σχεδιασμών σχεδόν σε κύριο στοιχείο επιβίωσης ή μη του «ελληνισμού» συνολικά. Προβάλλουν «ύποπτα» «απόλυτες» λύσεις για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας, καταδεικνύοντας, με εναλλαγές κατά χρονικές περιόδους και τις χώρες προέλευσης, αλλά και συγκεκριμένα οπλικά συστήματα. Η δε εναλλαγή των προτεινόμενων λύσεων, κατά κανόνα ακολουθεί τις γεωπολιτικές «ανάγκες» που ευκαιριακά επιλέγουν οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Προτάσεις για νέα πολεμικά αεροσκάφη αμερικανικής προέλευσης «F-35», αναβάθμιση των F-16, αλλά και τα Γαλλικά «Rafale», Γαλλικές φρεγάτες «Belh@rra», αμερικάνικες LCS, γερμανικές MEKO A200, αλλά πιθανόν και το ελληνικό «εθνικό» πλοίο Als αλλά και η επιτάχυνση των σχεδίων ιδιωτικοποίησης στην αμυντική βιομηχανία, με «εμβληματική» την προσπάθεια τα Ναυπηγεία Ελευσίνας να περάσουν στα χέρια της ONEX για να γίνουν επισκευαστήριο του αμερικανικού 6ου Στόλου, κι ενώ «τρέχουν» οι σχετικές διαδικασίες για Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.

Εκείνο που στοχευμένα όμως και επιμελώς αποκρύπτεται, είναι ότι με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, στο βωμό των «συμμαχικών» κυρίως ΝΑΤΟϊκών απαιτήσεων, διαθέτουν ετησίως πάνω από 4 δισ. ευρώ. Το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 2% του ελληνικού ΑΕΠ, με τη διάθεσή του εμφανώς να μην αποσκοπεί στην προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά στην στήριξη των επιχειρησιακών σχεδίων του ΝΑΤΟ, ενώ συσκοτίζουν σκόπιμα το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται για το 2019, στην 33η θέση της παγκόσμιας κατάταξης προμήθειας εξοπλισμών, δαπανώντας 5,5 δισ. δολάρια .

Πολεμικη Αεροπορια
Πηγή: Eurokinissi

Αυτά ίδια τα πραγματικά στοιχεία αποδομούν το ψευδεπίγραφο επιχείρημα της «εγκατάλειψης» των ΕΔ στη τύχη τους. Είναι φανερό ότι εξοπλισμοί γίνονται. Μόνο που κριτήριο της υλοποίησής τους, δεν είναι η άμυνα της χώρας, αλλά η περαιτέρω εμπλοκή της στους Νατοϊκούς σχεδιασμούς.

Η «νέα αγορά του αιώνα», η προμήθεια γαλλικών οπλικών συστημάτων που ανακοινώθηκε, κινείται μέσα στο φαύλο κύκλο του κυνηγητού στρατιωτικών εξοπλισμών, δεν είναι δυνατόν να υπηρετήσει την λαϊκή απαίτηση για υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, όσο αυτή βρίσκεται θανατερά δεμένη, με ευθύνη των διαδοχικών κυβερνήσεων, στη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Το ίδιο αποδεικνύουν και οι εξαγγελίες για ιδιωτικοποίηση της αμυντικής βιομηχανίας και πιο στενή σύνδεση με αμερικάνικα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Πόσο «εθνική» είναι η αυτή η στρατηγική για την οποία μιλάνε κυβέρνηση και αστικά κόμματα και επιτελεία και πως πρέπει όλοι κόμματα και ο λαός με συναίνεση να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη κατάσταση;

Με «μπούσουλα» αυτόν το στόχο, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εγκαινίασε τον «στρατηγικό διάλογο», που μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο «πρώτης γραμμής» των αμερικανικών σχεδιασμών στην περιοχή, προετοίμασε την κατάπτυστη Συμφωνία για τις βάσεις, την οποία υπέγραψαν φαρδιά – πλατιά η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα.

Για την προώθηση αυτής της στρατηγικής απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, η χώρα έγινε «σημαιοφόρος» των επικίνδυνων σχεδίων της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» των Βαλκανίων, μεταξύ άλλων και με τη ΝΑΤΟική Συμφωνία των Πρεσπών για το μάντρωμα του γειτονικού λαού σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, την οποία ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα η ΝΔ δηλώνει «θεματοφύλακάς» της.

Με άξονα αυτήν την «εθνική» στρατηγική του κεφαλαίου, εγκαινιάστηκαν τα «τριμερή σχήματα», όπως το Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, που ξεκίνησαν επί ΣΥΡΙΖΑ και «εμπλουτίστηκαν» επί ΝΔ με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ, και τα οποία σχήματα περιπλέκουν σήμερα παραπέρα το κουβάρι των ανταγωνισμών στην περιοχή.

Η Ελλάδα είναι απολύτως ευθυγραμμισμένη με τη στρατηγική του ΝΑΤΟ, που έχει στόχο την περικύκλωση της Ρωσίας και την ανάπτυξη δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα και τη Βαλτική, έχει αποδεχτεί το δόγμα του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος», τα σχέδια για παραπέρα επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια με «οδηγό» τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αναλαμβάνει με προθυμία, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟικού καταμερισμού, το ρόλο «διαύλου» προς τους ανταγωνιστές του ΝΑΤΟ, π.χ. της Ρωσίας, του «μεντεσέ» στα Βαλκάνια. Έχει μετατραπεί σε διευρυμένη, σε σχέση με το παρελθόν, βάση εξόρμησης των ΗΠΑ. Προωθούνται και διαφυλάσσονται ως «κόρη οφθαλμού» οι στόχοι της αμερικανοΝΑΤΟικής «σταθερότητας» και «συνοχής» απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, οι επιδιώξεις των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών ΕΕ και ΝΑΤΟ, στις οποίες συμμετέχει.

Πηγή: ΓΕΕΘΑ

Είναι αυτή η «εθνική στρατηγική» που φέρει την υπογραφή όλων διαδοχικά των κυβερνήσεων, όπως και όλων των αστικών κομμάτων, που την υλοποιούν απαρέγκλιτα και με συνέπεια, είτε από κυβερνητικούς θώκους είτε από τις θέσεις της αντιπολίτευσης. Που για τα συμφέροντα της αστικής τάξης βάζει το λαό και τη χώρα όλο και πιο βαθιά στη δύνη των θανάσιμων ανταγωνισμών και σήμερα φέρνει στο προσκήνιο μια ακόμα επώδυνη διευθέτηση με σφραγίδα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, με κριτήριο την ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής «σταθερότητας» στην περιοχή και για να «τρέξουν» τα σχέδια συνεκμετάλλευσης.

ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, παρά κάποιες επιμέρους διαφορές για αντιπολιτευτικούς κυρίως λόγους, στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική και τις συμφωνίες που υπογράφει η ΝΔ. Δεσμεύονται μάλιστα να τις τηρήσουν. Διάφορες, επίσης, οπορτουνιστικές δυνάμεις, με τις θέσεις τους, ρίχνουν νερό στον μύλο της γραμμής της συνεκμετάλλευσης που προωθεί η ελληνική αστική τάξη σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Ορισμένοι, μάλιστα, φτάνουν στο σημείο να αρνούνται την ύπαρξη κυριαρχικών δικαιωμάτων ή να τα αποσπούν τελείως από την εδαφική ακεραιότητα.

Στην πράξη, παίζουν το παιχνίδι των ιμπεριαλιστικών κέντρων και της ελληνικής αστικής τάξης, η επιθετικότητα της οποίας μπορεί να συνυπάρχει και με παραχωρήσεις για να αποκτήσει αλλού οφέλη, αφήνουν το «ελεύθερο» στην αστική τάξη να ορίζει ως «πατριωτικό συμφέρον» τα κάθε φορά δικά της ταξικά συμφέροντα και να εγκλωβίζει τον λαό κάτω από τη δική της σημαία, με την αποδοχή των εθνικιστικών της εξάρσεων αλλά και των ιμπεριαλιστικών παζαριών και συμβιβασμών.

Η ταύτιση αυτή στους στρατηγικούς στόχους της αστικής τάξης, όπως και η «σκυταλοδρομία» της εμπλοκής ανάμεσα στις αστικές κυβερνήσεις, δείχνουν βέβαια και σε ποιον απευθύνονται τα καλέσματα για «εθνική ομοψυχία» και «συναίνεση». Από το λαό είναι που ζητάνε τη συναίνεση στους επικίνδυνους σχεδιασμούς, να δεχτεί δηλαδή να βάλει το κεφάλι του στον «τορβά» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, να αποδεχτεί τους «στρατηγικούς στόχους» της αστικής τάξης που οδηγούν ολοταχώς σε επώδυνους συμβιβασμούς σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων και σε μεγάλους κινδύνους.

Πόση εμπιστοσύνη πρέπει να δείξουν οι στρατευμένοι και τα μόνιμα στελέχη σε αυτούς τους χειρισμούς; Μαζί με το λαό πρέπει να είναι σε ετοιμότητα.

Συγκέντρωση ΚΚΕ στην Μακεδονία- Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ-ΕΕ

Ετοιμότητα γιατί, τα συμφέροντα του λαού δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά της αστικής τάξης, αντίθετα, επιτάσσουν να δυναμώσει ο αγώνας απέναντι στη στρατηγική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του, να χαράξει πορεία για να απαλλαγεί από το κεφάλαιο, την εξουσία του, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις που τον τραβάνε στη δίνη των επικίνδυνων εξελίξεων.

Ετοιμότητα, να μην δοθεί η «λευκή επιταγή» που ζητάνε.

Ο λαός πρέπει να αμφισβητήσει και να απορρίψει τα εκβιαστικά διλήμματα, να μη δεχτεί καμία υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα. Η θέση η οποία μπορεί να εκφράσει τα λαϊκά συμφέροντα είναι η θέση για καμία αλλαγή συνόρων, καμία αλλαγή των διεθνών Συνθηκών, καμία συμμετοχή σε παζάρια για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου.

  • Για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ που τροφοδοτούν την τουρκική προκλητικότητα και έχουν μεγάλες ευθύνες για την επικίνδυνη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο.
  • Για να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα.
  • Για την αποδέσμευση από αυτούς τους οργανισμούς, με τον λαό στην εξουσία, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Αρσένης Τσιριγώτης

Δείτε ακόμα...