Σαν Σήμερα 14 Μαΐου – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Σαν σήμερα 14 Μαΐου-San shmera 14 May

1264

Μάχη του Λούες: Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας αιχμαλωτίζεται και ο Σιμόν ντε Μονφόρ γίνεται de facto κυβερνήτης της Αγγλίας.

1509

Γαλλικές δυνάμεις νικούν τους Βενετούς στη μάχη του Ανιαντέλο στη βόρεια Ιταλία.

1643

Ο 4χρονος Λουδοβίκος ΙΔ’ ανακηρύσσεται βασιλιάς της Γαλλίας, μετά το θάνατο του πατέρα του, Λουδοβίκου ΙΓ’.

1787

Αντιπρόσωποι συγκαλούν στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) Συντακτική Συνέλευση για να συντάξει ένα νέο Σύνταγμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Προεδρεύει ο Τζορτζ Ουάσινγκτον.

1796 

Ο Βρετανός γιατρός, Έντουαρντ Τζένερ, ο άνθρωπος που έθεσε τα θεμέλια της επιστήμης της ανοσολογίας, δοκιμάζει για πρώτη φορά εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς σε ένα 8χρονο αγόρι.

1811 

Η Παραγουάη κερδίζει την ανεξαρτησία της από την Ισπανία.

1854 

Ο Βασιλιάς Όθωνας ανακηρύσσει την ουδετερότητα της Ελλάδας και διορίζει νέα κυβέρνηση υπό τον Αλ. Μαυροκορδάτο. Ο Όθωνας αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αυτές τις κινήσεις έπειτα από έντονες πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων (ναυτικός αποκλεισμός των ελληνικών λιμανιών από τη Γαλλία και τη Βρετανία, στρατιωτική κατάληψη του Πειραιά στις αρχές του Μάη), οι οποίες επιδίωκαν την αναστολή των εξεγέρσεων σε Ήπειρο και Θεσσαλία, όπου εμπλέκονταν και πολλοί Έλληνες αξιωματικοί. Η νέα κυβέρνηση, με αυστηρά μέτρα και πιέσεις, κατάφερε την επάνοδο όλων των παραιτηθέντων εξεγερμένων αξιωματικών. Οι διπλωματικές σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποκαταστάθηκαν με τη συνθήκη του Κανλιτζά το Μάιο του 1855. Η τραγικότερη όμως συνέπεια του αποκλεισμού και της κατοχής που κράτησε ως το Φεβρουάριο του 1857 ήταν ένας τρομερός λιμός που άφησε πολλούς νεκρούς και ένα πλήθος ορφανά παιδιά (902.gr)

1854

Πεθαίνει η Σοφί ντε Μαρμπουά Λεμπρέν, δούκισσα της Πλακεντίας

1899

Γεννιέται ο τραγουδιστής Στέλιος Περπινιάδης

1900 

Αρχίζουν οι Β’ Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι, με τη συμμετοχή 995 αθλητών και για πρώτη φορά αθλητριών, από 28 χώρες, που διαγωνίζονται σε 19 αθλήματα. Θα ολοκληρωθούν στις 28 Οκτωβρίου.

1912

Πεθαίνει ο κορυφαίος Σουηδός θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ.

1913

Ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης εγκρίνει τον καταστατικό χάρτη για το Ίδρυμα Ροκφέλερ, το οποίο αρχίζει τη λειτουργία του με μία δωρεά 100.000.000$ από τον Τζον Ντάβισον Ροκφέλερ.

1920 

Ο Ελληνικός Στρατός διατάσσεται να αναλάβει εξ ονόματος των συμμάχων τη διοίκηση της Δυτικής Θράκης, αντικαθιστώντας τα Γαλλικά στρατεύματα. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτάται οριστικά στην Ελλάδα.

1921

Αρχίζει τις εργασίες του το ιδρυτικό συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχοσλοβακίας (14-16/5/1921). Το ΚΚ Τσεχοσλοβακίας ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ΚΚ του Μεσοπολέμου, με 138.000 μέλη το 1928 και ποσοστά στις εκλογές που ξεπερνούσαν το 10%.

1924

Γεννιέται στη Σάμο η μεγάλη τραγουδίστρια του ελαφρού και λαϊκού τραγουδιού.Καίτη Γκρέι (πραγματικό όνομα Αθανασία Γκιζίλη)

Υιοθετήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά.
Αρχικά έγινε ηθοποιός στα μπουλούκια της Ρίτας Τσάκωνα και αργότερα να τραγούδησε ελαφρό τραγούδι με τον Γιάννη Βέλλα καθώς και άλλους καλλιτέχνες του είδους – πρότυπό της τότε ο Τζίμης Μακούλης.

Το πρώτο της τραγούδι το ηχογράφησε το 1952 και ήταν «Το μαράζι» του Γιώργου Μητσάκη και στη συνέχεια -μετά και την επιτυχία που σημείωσε, κατάφερε να γίνει το πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα κέντρα της εποχής αλλά και να γραμμοφωνήσει όλους τους μεγάλους συνθέτες της εποχής της.

Ερμήνευσε τις πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών συνθετών όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιώργος Μητσάκης, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Ζαμπέτας και Πάνος Τζαβέλλας.

Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες όπως: Ρόζα Εσκενάζυ, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλιος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Μαίρη Λίντα, Γιώτα Λύδια, Αντώνης Ρεπάνης, Στράτος Διονυσίου, Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Βιτάλη, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Πάνος Γαβαλάς, Ρίτα Σακελλαρίου, Σπύρος Ζαγοραίος, Δήμητρα Γαλάνη, Εκείνος & Εκείνος, Χρήστος Δάντης, Στέφανος Κορκολής και Αντώνης Βαρδής.

Για ένα μεγάλο διάστημα βρέθηκε στα μεγαλύτερα κέντρα της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά και της Γερμανίας γνωρίζοντας τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζίμι Χέντριξ, την Ρίτα Χέιγουορθ, την Μαρία Κάλλας, τον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Στην δεκαετία του ΄60 ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια έχοντας «μεροκάματο» που ξεπερνούσε ακόμα και τις 8.000 δραχμές.
Ηχογράφησε περισσότερα από 1.500 τραγούδια, μέχρι και το 1996, οπότε και αποσύρθηκε από την δισκογραφία και τα νυχτερινά κέντρα.

Το 1995 ο Κώστας Φέρρης υπογράφει συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1 για την μεταφορά της θρυλικής ζωής της στην μικρή οθόνη.
Ωστόσο αυτό δεν έμελλε να επιτευχθεί εξολοκλήρου μιας και το κόστος του προϋπολογισμού δεν έφτασε και για τα 26 επεισόδια που είχε υπογραφεί η σύμβαση. Τα γυρίσματα έγιναν σε Ελλάδα, Τουρκία και Αίγυπτο ενώ το τραγούδι των τίτλων «Εγώ σε νίκησα ζωή» με ερμηνευτή τον Γιάννη Πάριο δε βγήκε ποτέ στη δισκογραφία.
Το 2006 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Έτσι όπως τα έζησα».

Έπαιξε σε 19 ταινίες ως ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Παντρεύτηκε και χώρισε σε νεαρή ηλικία. Ήταν για πέντε χρόνια αρραβωνισμένη με τον Στέλιο Καζαντζίδη, έπειτα με τον Ανδρέα Μπάρκουλη.
Επίσης είχε δεσμό με τον εφοπλιστή Νίκο Λαιμό, αλλά και με τον ηθοποιό Κώστα Καρρά.

Μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια που ερμήνευσε είναι:

  • “Το μαράζι”
  • “Το βουνό”
  • “Πήρα την στράτα και έρχομαι”
  • “Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια”
  • “Άνοιξε άνοιξε”
  • “Καλέ μάνα δεν μπορώ”
  • “Μάγκικο τα δυο σου μάτια”
  • “Αγγελοκαμωμένη”
  • “Θέλω να είναι Κυριακή”
  • “Τα ξένα χέρια”
  • “Το πες και τό ‘κανες”
  • “Άναψε το τσιγάρο”
  • ” Μια γυναίκα μόνο ξέρει”

Δείτε επίσης

1925

Εκδίδεται το μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ Η κυρία Ντάλογουεη.

1928 

Ξεκινούν οι εργασίες της Τράπεζας της Ελλάδος. Πρώτος διοικητής αναλαμβάνει ο Αλέξανδρος Διομήδης.

1936

Γεννιέται ο Αμερικανός τραγουδιστής Μπόμπι Ντάριν

1939 

Στο Περού, η Λίνα Μεδίνα καταγράφεται ως η νεότερη μητέρα στην ιστορία της ιατρικής, γεννώντας ένα αγόρι, σε ηλικία πέντε ετών.

1940 

Τα δύο τρίτα της ολλανδικής πόλης Ρότερνταμ καταστρέφονται από τους βομβαρδισμούς της ναζιστικής Λουφτβάφε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 1.000 άνθρωποι και άλλοι 80.000 να μείνουν άστεγοι. 
Ο Ολλανδικός στρατός συνθηκολογεί. Η αντίστασή του στους Ναζί κράτησε μόλις 4 μέρες, ενώ οι συνολικές του απώλειες ήταν 2.332 άνδρες

1942

Γεννιέται η στιχουργός Σώτια Τσώτου

1941 

Εκτελείται στο Βερολίνο ο Ελβετός φοιτητής, Μορίς Μποβόντ, επειδή σχεδίασε τη δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ το 1938.

1942

Συνέρχεται στη Λαμία πλατιά σύσκεψη στελεχών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας με θέμα την οργάνωση του ένοπλου αγώνα στη Ρούμελη. Στη σύσκεψη αυτή παίρνει μέρος και ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης). Κατόπιν ο Άρης συγκροτεί την πρώτη αντάρτικη ομάδα στη Ρούμελη.

1944

Στο χωριό Κορυσχάδες της Ευρυτανίας συνέρχεται το Εθνικό Συμβούλιο, του οποίου οι εργασίες κράτησαν έως τις 27/5. Μεταξύ άλλων, το Εθνικό Συμβούλιο ασχολήθηκε με τους λαϊκούς θεσμούς (λαϊκή Αυτοδιοίκηση, Παιδεία, Δικαιοσύνη, κλπ.), ενώ ψήφισε και Καταστατικό Χάρτη της Ελεύθερης Ελλάδας.

1944

Γεννήθηκε ο Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός, Τζορτζ Λούκας, (“Ο πόλεμος των άστρων”)

1948 

Το Ισραήλ κηρύττει την ανεξαρτησία του από τη Μεγάλη Βρετανία. Πρώτος πρόεδρος ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν. Λίγες ώρες αργότερα, ξεσπά ο πρώτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος.

1950 

Στην Τουρκία, ο Τζελάλ Μπαγιάρ εκλέγεται πρωθυπουργός, τερματίζοντας έτσι την 27ετή θητεία του κόμματος του Ισμέτ Ινονού.

1952

Γεννιέται ο Αμερικανός σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ζεμέκις,

1954

Πεθαίνει ο Γερμανός στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν,

1955

Υπογράφεται στην πρωτεύουσα της Πολωνίας το Σύμφωνο Φιλίας Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας (Σύμφωνο της Βαρσοβίας), με ιδρυτικά μέλη τις ΕΣΣΔ, Αλβανία, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία, Λαϊκή Δημοκρατία Γερμανίας, Ουγγαρία, Πολωνία και Ρουμανία.

1962 

Ο Χουάν Κάρλος Α’ της Ισπανίας παντρεύεται στην Αθήνα, την Πριγκίπισσα Σοφία της Ελλάδας. Το μυστήριο του γάμου τελείται στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και στη συνέχεια στον Καθολικό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.

1967

Με πρωτοβουλία στελεχών της Ε.Δ.Α. ιδρύεται το Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ), με επικεφαλής τον Μίκη Θεοδωράκη, το οποίο εκδίδει παράνομα στην Αθήνα το έντυπο Νέα Ελλάδα.
Στην πορεία στρέφεται κατά των συνεπών αντιδικτατορικών οργανώσεων και του ΚΚΕ, προσπαθώντας να μονοπωλήσει τον αγώνα και σταδιακά μετατρέπεται σε μια σφραγίδα με δράση μόνο στο εξωτερικό.

1969

Γεννιέται η Αυστραλή ηθοποιός Κέιτ Μπλάνσετ

1970

Η Ουλρίκε Μάινχοφ και άλλοι απελευθερώνουν από τη φυλακή τον Αντρέας Μπάαντερ, γεγονός που αποτελεί καίρια στιγμή στο σχηματισμό της οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός.

1971

Γεννιέται η Αμερικανίδα σκηνοθέτης Σοφία Κόπολα

1972 

Το σύμπλεγμα νησιών της Οκινάουα επιστρέφεται από τις ΗΠΑ στην Ιαπωνία.

1973

Εκτοξεύεται ο Skylab, ο πρώτος διαστημικός σταθμός των Ηνωμένων Πολιτειών.

1974

Σε συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό «Φωνή της Αλήθειας», ο ΓΓ του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Αλβάρο Κουνιάλ, δηλώνει μεταξύ άλλων πως ο Ελληνικός λαός μπορεί να υπολογίζει στην αλληλεγγύη και την υποστήριξη των Πορτογάλων κομμουνιστών.

1984

Γεννιέται ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, Αμερικανός επιχειρηματίας και ιδρυτής του Facebook

1987 

Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός και χορεύτρια Rita Hayworth (Ρίτα Χέιγουορθ, γεννήθηκε17-Οκτ-1918)
Θεωρείται μια από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν ποτέ από το χώρο της έβδομης τέχνης κι αποτέλεσε ένα από τα εμπορικότερα ονόματα του κινηματογράφου κατά τη δεκαετία του ’40.
Η απήχηση που είχε στο κοινό είχε ως αποτέλεσμα να κοσμήσει το εξώφυλλο του περιοδικού Life πέντε φορές ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας.
Έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στις αρχές της δεκαετίας του ’30 με το όνομα Ρίτα Κανσίνο, το οποίο αποφάσισε να αλλάξει σε Ρίτα Χέιγουορθ, για να προσελκύσει μεγαλύτερη ποικιλία ρόλων.

Μαζί με το όνομά της η Χέιγουορθ άλλαξε και το χρώμα των μαλλιών της από καστανά σε κόκκινα.
Γύρισε 61 ταινίες σε χρονικό διάστημα 37 χρόνων, αλλά εκείνη με την οποία το όνομα της είναι συνδεδεμένο σε μεγαλύτερο βαθμό είναι η Τζίλντα (Gilda, 1946).

Άλλες ταινίες για τις οποίες είναι γνωστή η ηθοποιός είναι Μόνο οι Άγγελοι Έχουν Φτερά (Only Angels Have Wings, 1939), Η Κυρία της Σαγκάης (Lady from Sanghai, 1947), Μια Νύχτα στο Τρίνινταντ (Affair in Trinidad, 1952) και Χωριστά Τραπέζια (Separate Tables, 1958).

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 19η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Η Μαργαρίτα Κάρμεν Κανσίνο γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Γονείς της ήταν ο Εντουάρντο Κανσίνο, Ισπανός χορευτής από τη Σεβίλλη κι η Αμερικανίδα ηθοποιός Βόλγκα Χέιγουορθ.

Ξεκίνησε μαθήματα χορού από την ηλικία των τριών χρονών, παρά το γεγονός ότι δεν της άρεσε ιδιαίτερα. Σε ηλικία 8 χρονών συμμετείχε σε μια ταινία μικρού μήκους της Warner Bros. με τίτλο La Fiesta.

Στα 17 της έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, τράβηξε όμως την προσοχή του ιδιοκτήτη της εταιρίας Columbia Pictures ο οποίος γοητεύτηκε από την ομορφιά της και της παρείχε αποκλειστικό συμβόλαιο με την Columbia, αλλάζοντάς της το όνομα σε Ρίτα Χέιγουορθ.
Μαζί με το συμβόλαιο ξεκίνησε και η μεταμόρφωσή της σε μια από τις ωραιότερες γυναίκες που είδε ποτέ ο κινηματογραφικός φακός.

Μετά τη μεταμόρφωσή της η ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε μια σειρά ταινιών που είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό. Η Χέιγουορθ συμπρωταγωνίστησε με τους σημαντικότερους άνδρες ηθοποιούς της εποχής σε ταινίες διαφορετικών ειδών.
Εμφανίστηκε στο πλάι του Κάρι Γκραντ στην ταινία Μόνο οι Άγγελοι Έχουν Φτερά (Only Angels Have Wings, 1939), έπειτα συμπρωταγωνίστησε με τον Τάιρον Πάουερ στην ταινία Αίμα και Άμμος (Blood and Sand, 1941) κι εμφανίστηκε στο πλευρό του Τζέιμς Κάγκνεϊ στην κωμωδία Ο Πειρασμός (The Strawberry Blond, 1941).
Εκτός αυτού αποτέλεσε παρτενέρ του Φρεντ Αστέρ στα μιούζικαλ Ποτέ δε θα Πλουτίσεις (You’ll Never Get Rich) και Στον Ίλιγγο του Χορού (You Were Never Lovelier, 1942), καθώς και του Τζιν Κέλι στο μιούζικαλ Σαν τα Παραμύθια (Cover Girl, 1944). Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η φωτογραφία της Χέιγουορθ στο εξώφυλλο του περιοδικού Life το 1941 βρισκόταν στην κατοχή των περισσοτέρων Αμερικανών στρατιωτών στο μέτωπο.

Πρώτος της σύζυγος ήταν ο Έντουαρντ Τζάντσον, τον οποίο παντρεύτηκε το 1937 για λόγους συμφερόντων και από τον οποίο χώρισε το 1942.
Το 1943 συνάντησε τον Όρσον Γουέλς και τον ερωτεύτηκε. Οι δυο τους παντρεύτηκαν την ίδια χρονιά και ένα χρόνο αργότερα το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη τη Ρεβέκκα. Ο γάμος τους διήρκεσε 5 χρόνια.

Πρώτη της μεγάλη επιτυχία μετά τη λήξη του πολέμου ήταν η ταινία που της έδωσε μια θέση στην αιωνιότητα, η Τζίλντα (Gilda, 1946) του Τσαρλς Βίντορ. Ο άκρατος ερωτισμός με τον οποία η ηθοποιός ερμήνευε τα τραγούδια Put the Blame on Mame (στην εκτέλεση του οποίου προκαλεί τα πλήθη κάνοντας στριπτίζ αφαιρώντας μόνο ένα γάντι) και Amado mio συνάντησε επικρίσεις από κάποιους από τους συντηρητικούς κριτικούς της εποχής.
Η Χέιγουορθ μαζί με το συμπρωταγωνιστή της Γκλεν Φορντ στην ταινία αποτελούν ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα ζευγάρια στην ιστορία του κινηματογράφου. Η πειστικότητα με την οποία οι δυο τους ερμήνευσαν τους εραστές ενίσχυσε τις υποψίες του κοινού, ότι υπήρχε πραγματικό ειδύλλιο μεταξύ τους.
Η επιτυχία της Τζίλντα είχε ως αποτέλεσμα την τυποποίηση της Χέιγουορθ σε ρόλους μοιραίας γυναίκας, επισκιάζοντας έτσι τις υποκριτικές της ικανότητες.

Το καλοκαίρι του 1946 κι ενώ η ταινία προβαλλόταν ακόμη στις κινηματογραφικές αίθουσες, το όνομά της συνδέθηκε με πειράματα πάνω στην ατομική βόμβα που εκτελέστηκαν στο Νότιο Ειρηνικό.
Ενώ γίνονταν προετοιμασίες στην ατόλη Μπικίνι των Νήσων Μάρσαλ, οι δημοσιογράφοι που είχαν μαζευτεί στην περιοχή ανέφεραν ότι οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο πείραμα είχαν ονομάσει τη βόμβα Τζίλντα κι είχαν τοποθετήσει τη φωτογραφία της Χέιγουορθ πάνω της, ως υπαινιγμό πάνω στο χαρακτηρισμό σεξοβόμβα που αποδιδόταν στην ηθοποιό.
Ο Όρσον Γουέλς, σύζυγος της ηθοποιού, δήλωσε ότι θα ήταν ευχαριστημένος αν επρόκειτο για το τελευταίο πείραμα πάνω σε βόμβα που επρόκειτο να γίνει ποτέ, ενώ η Χέιγουορθ ήταν έξω φρενών για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε η εικόνα της.

Πρώτη ταινία της Χέιγουορθ μετά την Τζίλντα ήταν το Κάτω στη Γη (Down to Earth, 1947) το οποίο ακολουθήθηκε από την ταινία Η Κυρία της Σαγκάης (Lady from Sanghai, 1947) στην οποία σκηνοθετήθηκε από το σύζυγό της Όρσον Γουέλς με τον οποίο βρισκόταν στα πρόθυρα διαζυγίου. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έλαβε καλές κριτικές, δεν είχε απήχηση στο κοινό. Η αποτυχία της ταινίας αποδόθηκε στον Γουέλς, ο οποίος την ανάγκασε να κόψει τα μαλλιά της κοντά και να τα βάψει ξανθά. Ο Κον ήταν έξω φρενών με το γεγονός ότι δεν είχε ενημερωθεί για την αλλαγή, που είχε ως αποτέλεσμα η εταιρία του να χάσει χρήματα από την ταινία.
Το 1948 η Χέιγουορθ, συμπρωταγωνίστησε για άλλη μια φορά με τον Γκλεν Φορντ στην ταινία Οι Έρωτες της Κάρμεν (The Loves of Carmen), η οποία αποτέλεσε την εμπορικότερη ταινία της Columbia εκείνη τη χρονιά. Αυτή η ταινία αποτέλεσε και την τελευταία ταινία στην οποία πρωταγωνίστησε η ηθοποιός τη δεκαετία του ’40, καθώς την ίδια χρονιά ταξίδεψε στις Κάννες και γνώρισε τον πρίγκιπα Άλι Χαν, με τον οποίο παντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα έχοντας πάρει την απόφαση να αφήσει το Χόλιγουντ.
Ο γάμος έληξε το 1952 κι η Χέιγουορθ με τις κόρες της αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αμερική.

Η επιστροφή της στη μεγάλη οθόνη έγινε με την ταινία Μια Νύχτα στο Τρίνινταντ (Affair in Trinidad, 1952) που απέφερε μεγαλύτερα κέρδη από την Τζίλντα.
Το 1953 γύρισε άλλες δυο επιτυχημένες ταινίες. Η πρώτη ήταν η ταινία Ο χορός της Σαλώμης (Salome) στην οποία εμφανίστηκε στο πλευρό των Τσαρλς Λότον και Στιούαρτ Γκρέιντζερ, ενώ η δεύτερη ήταν η ταινία Η Βροχή (Miss Sadie Thompson) πλάι στους Χοσέ Φερρέρ και Άλντο Ρέι. Η ερμηνεία της στην ταινία Βροχή έλαβε θετικές κριτικές.
Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον τραγουδιστή Ντικ Χέιμς, αλλά και αυτός ο γάμος έληξε άδοξα το 1955.

Το 1958 παντρεύτηκε τον παραγωγό ταινιών Τζέιμς Χιλ, χάρη στον οποίον έλαβε έναν από τους τελευταίους της αξιομνημόνευτους ρόλους στην ταινία Χωριστά Τραπέζια (Separate Tables, 1958) πλάι στους Μπαρτ Λάνκαστερ, Ντέιβιντ Νίβεν και Ντέμπορα Κερ, ενώ το 1960 εμφανίστηκε στην ταινία Η Ιστορία της Πρώτης Σελίδος (The Story on Page One) στο πλευρό του Άντονι Φρανσιόζα.
Το 1961 πήρε διαζύγιο από τον Χιλ, καθώς εκείνη ήθελε να εγκαταλείψει το Χόλιγουντ ενώ εκείνος ήθελε να συνεχίσει να γυρίζει ταινίες.

Το 1962 επρόκειτο να κάνει το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ κρατώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση Step on a Crack, αλλά εγκατέλειψε το εγχείρημα την τελευταία στιγμή επικαλούμενη προβλήματα υγείας.
Κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’60 το άστρο της άρχισε να δύει παρά το γεγονός ότι συνέχισε να γυρίζει ταινίες μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Τελευταία της ταινία ήταν Η Οργή του Θεού (The Wrath of God) το 1972.

Κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’60, η υγεία της Χέιγουορθ είχε αρχίσει να χειροτερεύει. Εμφάνισε τα πρώτα σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ σε σχετικά νεαρή ηλικία, εφόσον δεν είχε κλείσει ακόμα τα πενήντα κι η επίσημη διάγνωση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
Η κόρη της Τζάσμιν παρέμεινε στο πλευρό της μέχρι και το θάνατό της το 1987. Η ηθοποιός απεβίωσε σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης σε ηλικία 68 χρονών.

Ενδεικτική φιλμογραφία

  • 1935 – Υπό τον Ήλιο του Μεξικού (Under the Pampas Moon)
  • 1939 – Μόνο οι Άγγελοι Έχουν Φτερά (Only Angels Have Wings)
  • 1940 – Η Σούζαν κι ο Θεός (Susan and God)
  • 1941 – Αίμα και Άμμος (Blood and Sand)
  • 1941 – Ο Πειρασμός (The Strawberry Blond)
  • 1941 – Οι Δυο μου Αγάπες (Affectionately Yours)
  • 1941 – Ποτέ δε θα Πλουτίσεις (You’ll Never Get Rich)
  • 1942 – Στον Ίλιγγο του Χορού (You Were Never Lovelier)
  • 1942 – Ανοιξιάτικο Χτυποκάρδι (My Gal Sal)
  • 1944 – Σαν τα Παραμύθια (Cover Girl)
  • 1945 – Απόψε και Κάθε Βράδυ (Tonight and Every Night)
  • 1946 – Τζίλντα (Gilda)
  • 1947 – Κάτω στη Γη (Down to Earth)
  • 1947 – Η Κυρία της Σαγκάης (Lady from Sanghai)
  • 1948 – Οι Έρωτες της Κάρμεν (The Loves of Carmen)
  • 1952 – Μια Νύχτα στο Τρίνινταντ (Affair in Trinidad)
  • 1953 – Ο χορός της Σαλώμης (Salome)
  • 1953 – Η Βροχή (Miss Sadie Thompson)
  • 1957 – Ο Φιλαράκος Μου (Pal Joey)
  • 1957 – Στην Κόλαση των Τροπικών (Fire Down Below)
  • 1958 – Χωριστά Τραπέζια (Separate Tables)
  • 1959 – Οι Γενναίοι της Κορντούρα (They Came to Cordura)
  • 1960 – Η Ιστορία της Πρώτης Σελίδος (The Story on Page One)
  • 1961 – Κοσμικοί Απατεώνες (The Happy Thieves)
  • 1964 – Το Μεγαλύτερο Τσίρκο του Κόσμου (Circus World)
  • 1965 – Αριστοκράτης Λωποδύτης (The Money Trap)
  • 1967 – Ο Αντάρτης (L’avventuriero)
  • 1968 – Τα Καθάρματα (I Bastardi)
  • 1972 – Η Οργή του Θεού (The Wrath of God)

1988

Στο Κεντάκι, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ένας μεθυσμένος οδηγός που οδηγεί στο αντίθετο ρεύμα συγκρούεται με σχολικό λεωφορείο. Είκοσι επτά άτομα σκοτώνονται κατά τη σύγκρουση και την επακόλουθη πυρκαγιά.

1998 

Πέθανε στο Λος Άντζελες ο δημοφιλής αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός, Φρανκ Σινάτρα (Francis Albert Sinatra, γεννήθηκε στο Χόμποκεν, [Hoboken, New Jersey] 12-Δεκ-1915)

Στη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του, από τα τέλη της 10ετίας του 1930 μέχρι τα μέσα της 10ετίας του ’90, υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς εκτελεστές της βιομηχανίας του θεάματος, ενώ συχνά χαρακτηρίζεται ως ο σπουδαιότερος Αμερικανός τραγουδιστής του 20ού αιώνα, αλλά και συμβολική μορφή της αμερικανικής κουλτούρας.

Το μουσικό έργο του είναι ογκώδες, με περισσότερες από 1400 ηχογραφήσεις. Τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον Ρόναλντ Ρίγκαν το 1985 και με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου το 1997, ενώ του απονεμήθηκαν συνολικά έντεκα βραβεία Γκράμι, μεταξύ αυτών και το βραβείο για τη συνολική προσφορά του.

Ως ηθοποιός απέσπασε το βραβείο Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου για την ταινία Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity, 1953), ενώ ήταν υποψήφιος για το βραβείο καλύτερου α’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στο δραματικό έργο Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι (The Man with the Golden Arm, 1955).

Η έντονη και περιπετειώδης προσωπική ζωή του τοποθετήθηκε συχνά στο προσκήνιο, ειδικότερα η διασύνδεσή του με προσωπικότητες της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος.

Γεννημένος, από γονείς Ιταλούς μετανάστες, έδειξε νωρίς την προτίμησή του στο μπελκάντο (belcanto) και ως έφηβος αποφάσισε να στραφεί επαγγελματικά στο τραγούδι επηρεασμένος από τις ηχογραφήσεις του Μπινγκ Κρόσμπι.
Παρά την απουσία μουσικής παιδείας, κατάφερε γρήγορα να προκαλέσει την προσοχή του τρομπετίστα Χάρι Τζέιμς, ο οποίος τον προσέλαβε ως τραγουδιστή στην ορχήστρα του το 1939.
Ακολούθησε η τριετής συνεργασία του με τον Τόμι Ντόρσεϊ, στη διάρκεια της οποίας η δημοφιλία του στο νεανικό ακροατήριο έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, συγκρινόμενη μόνο με την αντίστοιχη αποδοχή που είχε πριν τον Σινάτρα ο Μπένι Γκούντμαν.
Από τα τέλη του 1942 ακολούθησε ατομική καριέρα και εξελίχθηκε σύντομα σε φαινόμενο της αμερικανικής κουλτούρας και ίνδαλμα για τις υπερενθουσιώδεις νεαρές θαυμάστριές του που έμειναν γνωστές στην ιστορία ως bobby soxers.
Την ίδια περίπου περίοδο, του αποδόθηκαν τα παρωνύμια Frankieboy, The Sultan of Swoon [Σουλτάνος του συναισθήματος], και το δημοφιλέστερο The Voice.
Στα τέλη του 1944 ξεκίνησε να ηχογραφεί με μεγάλη συχνότητα για τη δισκογραφική εταιρεία Columbia, σε συνεργασία με τον ενορχηστρωτή Axel Stordahl, ο οποίος καθόρισε τον ήχο εκείνων των ηχογραφήσεων.
Από το 1947/8 η καριέρα του παρουσίασε εμφανή πτώση.
Το γεγονός συνέπεσε χρονικά με τα πρώτα αρνητικά δημοσιεύματα του τύπου – που σχετίζονταν κυρίως με τις διασυνδέσεις του Σινάτρα με προσωπικότητες του οργανωμένου εγκλήματος, όπως ο Λάκι Λουτσιάνο – αλλά και το περιστατικό της επίθεσής του κατά του δημοσιογράφου Λη Μόρτιμερ
Το 1952, ενδεικτικό της παρακμής της καριέρας του υπήρξε το γεγονός πως δεν διέθετε κανένα δισκογραφικό ή κινηματογραφικό συμβόλαιο ούτε καλλιτεχνικό πράκτορα.

Κατά τη μαύρη περίοδο του «Μακαρθισμού», ο Φρανκ Σινάτρα μάλλον «κράτησε πισινή» δηλώνοντας «αν υποστηρίζεις τη δίκαιη μεταχείριση του κατηγορούμενου, γίνεσαι αυτομάτως κομμουνιστής;».
Πάντως και οι πλέον «προοδευτικοί» (πχ) Χάμφρι Μπόγκαρτ και Λόρεν Μπακόλ, ενώ προηγούμενα (το 1947), όταν ξεκίνησαν οι εγγραφές των φιλο-κομμουνιστών στη «Μαύρη Λίστα» του Χόλυγουντ, οι δυο τους μαζί με πολλά άλλα μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου, οργάνωσαν διαμαρτυρίες εναντίον της δράσης του Μακάρθι, στη συνέχεια κράτησαν «σταθερή απόσταση ασφαλείας» όταν κατηγορήθηκαν για τα αριστερά τους φρονήματα, δίνοντας ανοιχτά ξεκάθαρο στίγμα και μήνυμα σε συνεντεύξεις, … «Υποστηρίζουμε τον κομμουνισμό όσο ο Τζον Έντγκαρ Χούβερ», ο διευθυντής του FBI…
Πολλοί άλλοι το πάλεψαν με τα δικαστήρια της εποχής (πχ οι δέκα κομμουνιστές σεναριογράφοι που βρίσκονταν στην κορυφή της λίστας των «ανεπιθύμητων»), χόνοντας (φυσικά) τη δικαστική μάχη

Από τη βραβευμένη ταινία του 1953 «Όσο υπάρχουν άνθρωποι» (From Here to Eternity)

Η επάνοδός του πραγματοποιήθηκε κυρίως με την ερμηνεία του στην κινηματογραφική ταινία, σκηνοθεσίας Φρεντ Τσίνεμαν, Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity, 1953), για την οποία απέσπασε βραβείο Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου.
Τη δεκαετία του ’50 σημειώθηκε μια στροφή στον ήχο του, δίνοντας έμφαση περισσότερο στο είδος του σουίνγκ και λιγότερο στις μπαλάντες των προηγούμενων ετών.
Το 1953 υπέγραψε συμβόλαιο με την Capitol Records και οι ηχογραφήσεις του εκείνης της εποχής συγκαταλέγονται στις κορυφαίες δημιουργίες του.
Το άλμπουμ Come Dance with Me! (1959) τού εξασφάλισε το πρώτο του βραβείο Γκράμι.
Σημαντικές θεωρούνται οι συνεργασίες του με ορισμένους από τους σπουδαιότερους ενορχηστρωτές, όπως ο Νέλσον Ριντλ, ο Γκόρντον Τζένκινς και ο Μπίλι Μέι.

Το 1960, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Πίτερ Λόφορντ, ο Ντιν Μάρτιν, ο Σάμι Ντέιβις τζούνιορ και ο Τζόι Μπίσοπ πραγματοποίησαν κοινή εμφάνιση στο περίφημο ξενοδοχείο Σαντς του Λας Βέγκας.

Tην ίδια χρονιά, ο Σινάτρα ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία Reprise Records στην οποία, μέχρι το 1962, ηχογραφούσε παράλληλα με την Capitol.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, ηχογράφησε με μεγάλη συχνότητα, ολοκληρώνοντας άνισες κυκλοφορίες, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η συνεργασία του με τον Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ στο Francis Albert Sinatra and Antonio Carlos Jobim (1967) και το September of My Years (1965). Στις μεγαλύτερες επιτυχίες του ανήκουν ακόμα τα τραγούδια Strangers in the Night (1966), That’s Life (1967) και My Way (1969).

Ως ηθοποιός εμφανίστηκε σε 58 ταινίες, τόσο σε μιούζικαλ όσο και σε καθαρά ερμηνευτικούς ρόλους χωρίς να τραγουδά.
Κατά τη δεκαετία του ’50 και του ’60 υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής πρωταγωνιστής και εν γένει ένας από τους λίγους που κατάφεραν να γίνουν εξίσου επιτυχημένοι στον κινηματογράφο και το τραγούδι. Ξεχωρίζουν τα μιούζικαλ με συμπρωταγωνιστή τον Τζιν Κέλι, ειδικότερα το Τρία κορίτσια και τρεις ναύτες (On the Town, 1949), η ερμηνεία του στην ταινία Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι (The Man with the Golden Arm, 1955) για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου, το Μάγκες και κούκλες (Guys And Dolls, 1955) στο πλευρό του Μάρλον Μπράντο, Το Στίγμα του Κολασμένου (Some Came Running, 1958) πλάι στους Ντιν Μάρτιν και Σίρλεϊ Μακ Λέιν, καθώς και το πολιτικό θρίλερ Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (The Manchurian Candidate, 1962).

Ο Σινάτρα ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τα μουσικά δρώμενα το 1971, σε μια εποχή που η γενιά του Γούντστοκ κυριαρχούσε στη μουσική βιομηχανία.
Δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε με νέες ηχογραφήσεις και η ύστερη περίοδος της καριέρας του χαρακτηρίστηκε γενικά από προσεκτικές επιλογές και λιγοστές κυκλοφορίες, με σημαντικότερες αυτές των δίσκων Trilogy (1980), She Shot Me Down (1981) και L.A. Is My Lady (1984). Οι τελευταίοι δίσκοι που ηχογράφησε ήταν τα Duets (1993) και Duets II (1994), μετά από δεκαετή απουσία. Η τελευταία συναυλία του πραγματοποιήθηκε το 1995.

Είχε τρία παιδιά από την πρώτη του σύζυγο, Νάνσι Μπαρμπάτο.
Έκανε τρεις επιπλέον γάμους με την Άβα Γκάρντνερ (1951-7), τη Μία Φάροου (1966-8) και τη Μπάρμπαρα Μαρξ (από το 1976 μέχρι το θάνατό του).
Ο Φρανκ Σινάτρα πέθανε στο Λος Άντζελες, μετά από παρατεταμένη περίοδο προβλημάτων υγείας.

1992 

Η Βόρεια Κορέα επιβεβαιώνει πληροφορίες ότι επιστήμονες της χώρας κατάφεραν να παράγουν πλουτώνιο.

2015

Πέθανε στο Λας Βέγκας της Νεβάδα ο Ρίλεϊ Κινγκ, Αμερικανός θρύλος του μπλουζ, κιθαρίστας και τραγουδοποιός γνωστότερος ως Μπι Μπι Κινγκ (Riley B B.B. King, γεννήθηκε 16-9-1925) ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς της μπλουζ στον κόσμο

Σήμα κατατεθέν του ήταν η κιθάρα με το προσωνύμιο «Lucille», μια ειδικής κατασκευής Gibson που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1950.
Με το πέρασμα των χρόνων πέρασαν διάφορες «Lucille» από τα χέρια του, αλλά ουσιαστικά ήταν το ίδιο μοντέλο κιθάρας προσαρμοσμένο στις ανάγκες του καλλιτέχνη.
Είχε άδεια πιλότου, ήταν γνωστός τζογαδόρος και χορτοφάγος, δεν έπινε ποτέ αλκοόλ ούτε κάπνιζε.

Το 1949 ο B. B. King ξεκίνησε να ηχογραφεί δίσκους στην εταιρεία RPM Records η οποία έδρευε στο Λος Άντζελες.
Πολλές από τις πρώτες δουλειές του ηχογραφήθηκαν από τον Sam Phillips, ο οποίος αργότερα ίδρυσε την θρυλική Sun Records, ανακάλυψε τον Elvis Presley κλπ.
Ο King ήταν επίσης disc jockey στο Μέμφις, όπου και του δόθηκε το παρατσούκλι Beale Street Blues Boy, αργότερα γνωστό σαν B.B.

Την δεκαετία του ’50, ο King έγινε ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της R&B μουσικής, θέση στην οποία οδηγήθηκε από τραγούδια όπως τα You Know I Love You, Woke Up This Morning, Please Love Me, When My Heart Beats like a Hammer, Whole Lotta Love, You Upset Me Baby, Every Day I Have the Blues, “Sneakin’ Around, Ten Long Years, Bad Luck, Sweet Little Angel, On My Word of Honor, και Please Accept My Love. Το 1962 υπέγραψε με την εταιρεία ABC-Paramount Records.

Η πρώτη του επιτυχία πέρα από την καθαρή μπλουζ μουσική ήρθε με το κομμάτι The Thrill Is Gone το οποίο ήταν επανεκτέλεση, με πρώτο εκτελεστή τον Roy Hawkins.
Το τραγούδι έγινε επιτυχία στα τσαρτς της R&B αλλά και τις ποπ, κάτι πρωτόγνωρο για έναν R&B καλλιτέχνη. Τα βλέμματα όλων κέρδισε όταν έκανε το άνοιγμα στις συναυλίες της περιοδείας των Rolling Stones το 1969.
Η επιτυχία του King συνεχίστηκε τη δεκαετία του ’70 με τραγούδια όπως τα To Know You Is to Love You και I Like to Live the Love. Από το 1951 έως και το 1985 εμφανίστηκε στον πίνακα των charts του Billboard για την R&B 74 φορές.

Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, (80-90-2000) ηχογραφούσε ολοένα και λιγότερα νέα τραγούδια.
Αντ’ αυτού, αφιερώθηκε σε εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες αλλά και ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες μετρούσαν 300 νύχτες κάθε χρόνο.
Το 1988 κυκλοφόρησε το θρυλικό single When Love Comes To Town, σε συνεργασία με το Ιρλανδικό συγκρότημα U2, στο άλμπουμ Rattle and Hum.
Το 2000, συνεργάστηκε με τον Έρικ Κλάπτον για την ηχογράφηση του Riding With the King.

Το 2003 μοιράστηκε τη σκηνή με το ροκ συγκρότημα Phish στο Νιου Τζέρσεϊ ενώ τον Ιούνιο του 2006 ο King ήταν παρόν στο Three Deuces Building στο Γκρίνγουντ του Μισισίπι για την γιορτή που έγινε προς τιμή της πρώτης του ραδιοφωνικής μετάδοσης.
Έως και σήμερα, πάνω από 100 συναυλίες του έχουν μεταδοθεί από το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση σε πολλές χώρες.

Σε ηλικία των 80 ετών, στις 29 Μαρτίου 2006, ο B. B. King έπαιξε στο Hallam Arena του Σέφιλντ. Αυτή ήταν η πρώτη μέρα της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του καλλιτέχνη για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Σε αυτή τη συναυλία συνεργάστηκε με τον Gary Moore, με τον οποίο ο King είχε και παλαιότερα συνεργαστεί για το τραγούδι Since I Met You Baby.
Η περιοδεία ολοκληρώθηκε στις 4 Απριλίου 2006 στο Wembley Arena.

Τον Ιούλιο του ίδιου έτους επέστρεψε στην Ευρώπη (στην Ελβετία), όπου και έδωσε δύο συναυλίες, στις 2 και στις 3 του μήνα, κατά τη σαρακοστή επέτειο του διάσημου Montreux Jazz Festival.
Συνέχισε στη Ζυρίχη με μια παράσταση στις 14 Ιουλίου στο Blues at Sunset.
Στη τελευταία του εμφάνιση στο Montreux εμφανίστηκε με τους Joe Sample, Randy Crawford, David Sanborn, Gladys Knight, Lella James, Earl Thomas, Stanley Clarke, John McLaughlin, Barbara Hendrix και George Duke. Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, ο B. B. King εμφανίστηκε επίσης στη Βραζιλία έξι φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας.

Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου στις 29 Νοεμβρίου 2006 στο Σάο Πάολο, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον καλλιτέχνη αν αυτή θα είναι η πραγματική αποχαιρετιστήρια περιοδεία.
Απάντησε «ένας από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες είναι ένας άνθρωπος από την Σκωτία με το όνομα Σον Κόνερι. Πολλοί θα τον ξέρετε σαν τον James Bond 007. Έπαιξε σε μια ταινία με τον τίτλο Never Say Never Again».

Δισκογραφία | Άλμπουμ

  • King of the Blues (1960)
  • My Kind of Blues (1960)
  • Live at the Regal (Live, 1965)
  • Lucille (1968)
  • Live and Well (1969)
  • Completely Well (1969)
  • Indianola Mississippi Seeds (1970)
  • B.B. King In London (1971)
  • Live in Cook County Jail (1971)
  • Lucille Talks Back (1975)
  • Midnight Believer (1978)
  • Live “Now Appearing” at Ole Miss (1980)
  • There Must Be a Better World Somewhere (1981)
  • Love Me Tender (1982)
  • Why I Sing the Blues (1983)
  • B.B. King and Sons Live (Live, 1990)
  • Live at San Quentin (1991)
  • Live at the Apollo (Live, 1991)
  • There is Always One More Time (1991)
  • Deuces Wild (1997)
  • Riding with the King (2000)
  • Reflections (2003)
  • The Ultimate Collection (2005)
  • B.B. King & Friends: 80 (2005)

Σινγκλ

  • “Miss Martha King” (1949, Bullet)
  • “Got the Blues” (1949)
  • “Mistreated Woman” (1950, RPM)
  • “The Other Night Blues” (1950)
  • “I Am” (1950)
  • “My Baby’s Gone” (1950)
  • “B.B. Blues” (1951)
  • “She’s a Mean Woman” (1951)
  • “Three O’Clock Blues” (1951)
  • “Fine-Looking Woman” (1952)
  • “Shake It Up and Go” (1952)
  • “Someday, Somewhere” (1952)
  • “You Didn’t Want Me” (1952)
  • “Story from My Heart and Soul” (1952)
  • “Woke Up This Morning With A Bellyache” (1953)
  • “Please Love Me” (1953)
  • “Neighborhood Affair” (1953)
  • “Why Did You Leave Me” (1953)
  • “Praying to the Lord” (1953)
  • “Love Me Baby” (1954)
  • “Everything I Do Is Wrong” (1954)
  • “When My Heart Beats Like a Hammer” (1954)
  • “You Upset Me Baby” (1954)
  • “Sneaking Around” (1955) R&B: #14
  • “Every Day I Have the Blues” (1955) R&B: #8 1
  • “Lonely and Blue” (1955)
  • “Shut Your Mouth” (1955)
  • “Talkin’ the Blues” (1955)
  • “What Can I Do (Just Sing the Blues)” (1955)
  • “Ten Long Years” (1955) R&B: #9 2
  • “I’m Cracking Up Over You” (1956)
  • “Crying Won’t Help You” (1956) R&B: #15
  • “Did You Ever Love a Woman?” (1956)
  • “Dark Is the Night, Pts. I & II” (1956)
  • “Sweet Little Angel” (1956) R&B: #6
  • “Bad Luck” (1956) R&B: #3 3
  • “On My Word of Honor” (1956) R&B: #3
  • “Early in the Morning” (1957)
  • “How Do I Love You” (1957)
  • “I Want to Get Married” (1957) R&B: #14
  • “Twoubles, Twoubles, Twoubles” (1957) R&B: #13 4
  • “(I’m Gonna) Quit My Baby” (1957)
  • “Be Careful with a Fool” (1957) Pop: #95 5
  • “The Keyblade to My Kingdom” (1957)
  • “Why Do Everything Happen to Me” (1958, Kent)
  • “Don’t Look Now, But You Got the Blues” (1958)
  • “Please Accept My Love” (1958) R&B: #9
  • “You’ve Been an Angel” (1958) R&B: #16 6
  • “The Fool” (1958)
  • “A Lonely Lover’s Plea” (1959)
  • “Time to Say Goodbye” (1959)
  • “Sugar Mama” (1959)
  • “Sweet Sixteen, Pt. I” (1960) R&B: #2
  • “You Done Lost Your Good Thing” (1960)
  • “Things Are Not the Same” (1960)
  • “Bad Luck Soul” (1960)
  • “Hold That Train” (1960)
  • “Someday Baby” (1961)
  • “Peace of Mind” (1961) R&B: #7 7
  • “Bad Case of Love” (1961)
  • “Lonely” (1962)
  • “I’m Gonna Sit Till You Give In” (1962, ABC)
  • “Down Now” (1962, Kent)
  • “The Road I Travel” (1963)
  • “The Letter” (1963)
  • “Precious Lord” (1963)
  • “How Blue Can You Get” (1964, ABC) Pop: #97 8
  • “You’re Gonna Miss Me” (1964, Kent)
  • “Beautician Blues” (1964)
  • “Help the Poor” (1964, ABC) Pop: #98 8
  • “The Worst Thing in My Life” (1964, Kent)
  • “Rockabye Baby” (1964) Pop: #34 8
  • “The Hurt” (1964, ABC)
  • “Never Trust a Woman” (1964) Pop: #90 8
  • “Please Send Me Someone to Love” (1964)
  • “Night Owl” (1964)
  • “I Need You” (1965)
  • “All Over Again” (1965)
  • “I’d Rather Drink Muddy Water” (1965)
  • “Blue Shadows” (1965, Kent)
  • “Just a Dream” (1965)
  • “You’re Still a Parallelogram” (1965, ABC)
  • “Broken Promise” (1965, Kent)
  • “Eyesight to the Blind” (1966)
  • “Five Long Years” (1966)
  • “Ain’t Nobody’s Business” (1966)
  • “Don’t Answer the Door, Pt. I” (1966, ABC) R&B: #2 Pop: #72
  • “I Say in the Mood” (1966, Kent) R&B: #45
  • “Waitin’ for You” (1966, ABC)
  • “Blues Stay Away” (1967, Kent)
  • “The Jungle” (1967)
  • “Growing Old” (1967)
  • “Blues for Me” (1968)
  • “I Don’t Want You Cuttin’ Off Your Hair” (1967, Bluesway)
  • “Shoutin’ the Blues” (1968, Kent)
  • “Paying the Cost to Be the Boss” (1968, Bluesway) R&B: #10 Pop: #39
  • “I’m Gonna Do What They Do to Me” (1968) R&B: #26 Pop: #74
  • “The B. B. Jones” (1968) Pop: #98
  • “You Put It on Me” (1968) R&B: #25 Pop: #82 9
  • “The Woman I Love” (1968) R&B: #31 Pop: #94
  • “Get Myself Somebody” (1969)
  • “I Want You So Bad” (1969)
  • “Get Off My Back Woman” (1969) R&B: #32 Pop: #74 10
  • “Why I Sing the Blues” (1969) R&B: #13 Pop: #61
  • “Just a Little Love” (1969) R&B: #15 Pop: #76
  • “I Want You So Bad” (1969) R&B: #34
  • “The Thrill Is Gone” (1970) R&B: #3 Pop: #15
  • “So Excited” (1970) R&B: #14 Pop: #54
  • “Hummingbird” (1970) R&B: #25 Pop: #48
  • “Worried Life” (1970) R&B: #48
  • “Ask Me No Questions” (1970, ABC) R&B: #18 Pop: #40
  • “Chains and Things” (1970) R&B: #6 Pop: #45
  • “Nobody Loves Me But My Mother” (1971)
  • “Help the Poor” (1971, re-recording) R&B: #36 Pop: #90
  • “Ghetto Woman” (1971) R&B: #18 Pop: #40
  • “The Evil Child” (1971) R&B: #34 Pop: #97
  • “Sweet Sixteen” (1972, re-recording) R&B: #37 Pop: #93
  • “I Got Some Help I Don’t Need” (1972) R&B: #28 Pop: #92
  • “Ain’t Nobody Home” (1972) R&B: #28 Pop: #46
  • “Guess Who” (1972) R&B: #21 Pop: #62
  • “To Know You Is to Love You” (1973) R&B: #12 Pop: #38
  • “I Like to Live the Love” (1974) R&B: #6 Pop: #28
  • “Who Are You” (1974) R&B: #27 Pop: #78
  • “Philadelphia” (1974) R&B: #19 Pop: #64
  • “My Song” (1975)
  • “Friends” (1975) R&B: #34 11
  • “Let the Good Times Roll” (1976) R&B: #20
  • “Slow and Easy” (1977) R&B: #88
  • “Never Make a Move Too Soon” (1978) R&B: #19
  • “I Just Can’t Leave Your Love Alone” (1978) R&B: #90
  • “Better Not Look Down” (1979) R&B: #30
  • “There Must Be a Better World Somewhere” (1981) R&B: #91
  • “Into the Night” (1985) R&B: #15
  • “Big Boss Man” (1985) R&B: #62
  • “When Love Comes to Town” (1988, with U2) Rock: #2 Pop: #68 12
  • “The Blues Come Over Me” (1992) R&B: #63
  • “Riding with the King” (2000, with Eric Clapton) Rock: #26

Διάφορα

  • Blues Summit; 1993
  • How Blue Can You Get? Live Performances; 1996
  • Deuces Wild; 1997
  • Take it Home; 1998
  • His Best – The Electric B.B. King; 1998
  • Completely Well; 1998
  • Greatest Hits; 1998
  • Blues on the Bayou; 1998
  • Millennium Collection – 20th Century Masters; 1999
  • His Definitive Greatest Hits; app. 1999
  • Live in Japan; 1999
  • Let the Good Times Roll; 1999
  • Makin’ Love is Good for You; 2000
  • Anthology; 2000
  • Live at San Quentin (Remastered); 2001
  • Here & There – The Uncollected B.B. King; 2001
  • A Christmas Collection of Hope; 2001
  • Blues is King; 2002
  • Christmas Collection – 20th Century Masters; 2003
  • Reflections; 2003

Βίντεο | DVD

  • The Electric B.B. King – His Best (1960)
  • Great Moments with B.B. King (1981)
  • The King of the Blues: 1989 (1988)
  • Got My Mojo Working (1989)
  • King of the Blues (Box Set, 1992)
  • Why I Sing the Blues (1992)
  • Martin Scorsese Presents the Blues: B.B. King; (2003)
  • Ultimate Collection (2005)
Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...