536
Ο Βυζαντινός στρατηγός Βελισάριος εισέρχεται στη Ρώμη χωρίς να συναντήσει αντίσταση. Η γοτθική φρουρά εγκαταλείπει την πόλη.
730
Οι Χάζαροι υπό τον Μπαρτζίκ νικούν στην Αρνταμπίλ το στρατό του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και σκοτώνουν το διοικητή του, αλ-Τζαράχ αλ-Χακαμί.
1608
Γεννιέται ο Βρετανός ποιητής Τζον Μίλτον (John Milton). Το 1667 κυκλοφόρησε το αριστούργημά του «Απολεσθείς Παράδεισος», στο οποίο, σε δώδεκα άσματα περιγράφεται η πτώση του ανθρώπου συνεπεία του προπατορικού αμαρτήματος.
Άλλα ποιητικά έργα του Μίλτον είναι ο «Ανακτηθείς Παράδεισος» (Paradise Regained, 1671) και ο «Σαμψών αγωνιστής» (Samson Agonistes, 1671) Τον «Απολεσθέντα Παράδεισο» μετέφρασε έμμετρα ο Αλέξανδρος Κάσδαγλης (Λονδίνο, 1887) και σε πεζό ο Ι.Γ.Καραγεωργιάδης (Λευκωσία, 1925).
1641
Πεθαίνει ο Φλαμανδός ζωγράφος της μπαρόκ Άντονι Βαν Ντάικ (Anthony van Dyck).
Ήταν εκπρόσωπος της μπαρόκ τεχνοτροπίας του 17ου αιώνα και ιδιαίτερα παραγωγικός στον τομέα των πορτρέτων Ευρωπαίων αριστοκρατών, αλλά και πινάκων με θρησκευτικά θέματα και σκηνές της μυθολογίας.
Ήταν, επίσης, επιδέξιος σχεδιαστής και χαράκτης.
1714
Η Οθωμανική αυτοκρατορία κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Βενετίας. Ο πόλεμος διήρκεσε 4 χρόνια και έληξε με νίκη των πρώτων. Ως αποτέλεσμα, η βενετοκρατούμενη Πελοπόννησος πέρασε στους Οθωμανούς.
Στον πόλεμο αυτό, οι Έλληνες κοτζαμπάσηδες του Μωριά τάχθηκαν με την Οθωμανική αυτοκρατορία, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα αυξημένα προνόμια.
1824
Κατά τον περουβιανό πόλεμο της Ανεξαρτησίας, οι Ισπανοί ηττώνται στη μάχη του Αγιακούτσο. Η ήττα αυτή οδήγησε στην ανεξαρτησία του Περού.
1852
Γεννιέται ο Ρώσος πρίγκιπας και βασικός θεωρητικός του αναρχισμού Πιότρ Κροπότκιν. Θεωρείται «κληρονόμος» των ιδεών του Μπακούνιν. Η περίοδος που έζησε και ανέπτυξε τις θεωρίες του είναι η περίοδος που ο καπιταλισμός περνά στο ανώτατο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.
Ο αναρχισμός ταυτίζεται με τη μικροαστική διαμαρτυρία όχι στον καπιταλισμό που αναπτύσσεται αλλά στον καπιταλισμό που αρχίζει να σαπίζει και γίνεται πιο επιθετικά αντικομμουνιστικός. Κατά τον, και για τον, πρώτο ιμπεριαλιστικό πόλεμο ο Κροπότκιν παίρνει σοβινιστικές θέσεις και αρχίζει να αναζητά «φύτρα του κομμουνισμού, νησίδες κομμουνισμού».
1859
Γεννιέται ο ποιητής και πεζογράφος Γεώργιος Δροσίνης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής και ακαδημαϊκός από το 1926. Γόνος της οικογένειας κλεφτοαμαρτολών και αγωνιστών του 1821 από τα Άγραφα, μετά από τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε στη Νομική Σχολή, αλλά με σύσταση του Νικολάου Πολίτη μετεγγράφηκε στη Φιλοσοφική.
Ο Δροσίνης πρωτοεμφανίστηκε στα Γράμματα το 1878 στην εφημερίδα «Ραμαπαγάς» γράφοντας στίχους. Η πρώτη ποιητική του συλλογή ήταν οι «Ιστοί της Αράχνης». Η πρώτη ποιητική συλλογή δίνει τις πρώτες ενδείξεις μιας νέας αντίληψης για την ποίηση, μακριά από κάθε ρομαντισμό, με θέματα καθημερινά, τα οποία οδήγησαν και στη χρήση της δημοτικής πριν ακόμη εκδοθεί το ταξίδι του «Ψυχάρη». Τα ποιήματα του Δροσίνη διακρίνονται για την ειλικρίνεια, την απλότητα και το ειδυλλιακό τους τόνο και θυμίζουν δημοτικά τραγούδια. Ο Δροσίνης έγραψε και αρκετά πεζά, όπου μαζί με τον ειδυλλιακό τόνο που τον διέκρινε αρχίζει να διαφαίνεται και η ικανότητα της ψυχογραφικής παρατήρησης των ηρώων του.
1867
Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας Γρηγόριος Ξενόπουλος. Μεγάλωσε στη Ζάκυνθο και από το 1892 έζησε στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με εφημερίδες, περιοδικά και φιλολογικά ημερολόγια. Χρημάτισε αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η διάπλασις των παίδων», όπου μέσα από τις σελίδες του δημοσίευσε τις περίφημες «Αθηναϊκές επιστολές», με την υπογραφή «Σας ασπάζομαι Φαίδων».
Από το περιοδικό «Παναθήναια» πρωτοπαρουσίασε το 1903 τον Καβάφη. Υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού «Νέα Εστία» και διευθυντής του. Εκλέχθηκε ακαδημαϊκός το 1931. Πέθανε φτωχός το 1951, αφού από τότε που καταστράφηκε το σπίτι του τον φιλοξενούσαν φίλοι και συγγενείς του. Το πεζογραφικό του έργο είναι τεράστιο. Έγραψε περισσότερα από 85 μυθιστορήματα, έντεκα συλλογές διηγημάτων, θεατρικά έργα, 4.500 άρθρα, μελέτες και χρονογραφήματα. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος επέλεξε να ζήσει και να επιβιώσει από την πένα του, γράφοντας δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα. Μαζί με τους Παλαμά, Σικελιανό και Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας ήταν και πρώτος πρόεδρος (1934-37).
Μερικά από τα έργα του είναι τα «Αθηναϊκά διηγήματα – Ιστορία μιας χωρισμένης» (1924), «Πώς πολεμούν;» (1935), «Θαύματα του Διαβόλου» (1883), «Πλούσιοι και Φτωχοί» (1926), «Ανάμεσα σε τρεις γυναίκες» (1930), τα θεατρικά «Ψυχοσάββατο» (1911), «Το φιόρο του Λεβάντε» (1914) κ.ά.
1882
Γεννιέται ο Ισπανός συνθέτης της κλασσικής μουσικής Χοακίν Τουρίνα (Joaquín Turina).
Στα έργα του περιλαμβάνονται οι όπερες Margot (1914) και Jardín de Oriente (1923), οι Danzas fantásticas (1919, εκδοχές για πιάνο και ορχήστρα), La oración del torero (γράφτηκε πρώτα για ένα λαγούτο κουαρτέτο, έπειτα έγχορδο, και έπειτα ορχήστρα), μουσική δωματίου, πιάνο, κομμάτια κιθάρας και τραγούδια.
Μεγάλο μέρος της δουλειάς του δείχνει την επιρροή της παραδοσιακής μουσικής της Ανδαλουσίας.
1895
Γεννιέται η Ντολόρες Ιμπαρούρι (Isidora Dolores Ibárruri Gómez). Ηγετική μορφή του ισπανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος. Συμμετείχε από το 1920 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και το 1932 μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος.
Από το 1931 ως το 1933 ήταν μέλος της αρχισυνταξίας της εφημερίδας «Μούντο Ομπρέρο», οργάνου του ΚΚΙ. Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Ως ηγέτης του ΚΚΙ έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα του ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλο-γερμανών εισβολέων. Στον αγώνα αυτό πήρε και το όνομα «Πασιονάρια» με το οποίο έγινε γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Από το 1939 ως το 1977 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 1942, μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ εκλέχτηκε Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΙ.
1912
Το υποβρύχιο «Δελφίν», με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Στέφανο Παπαρρηγόπουλο, επιτίθεται με τορπίλες κατά του τουρκικού θωρηκτού «Μετζιτιέ». Είναι η πρώτη αναφερόμενη στην παγκόσμια ναυτική ιστορία επιχείρηση υποβρυχίου με τορπίλη.
1916
Γεννιέται ο ηθοποιός, παραγωγός και σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου Κερκ Ντάγκλας (Kirk Douglas). Στην 70χρονη καριέρα του εμφανίστηκε σε περίπου 100 ταινίες και αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο μεγάλους καλλιτέχνες του Χόλιγουντ.
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1946 στην ταινία «Αμαρτωλές γυναίκες» του Λιούις Μάιλστοουν. Ήταν υποψήφιος τρεις φορές για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου: «Φλογισμένα Πάθη» του Μαρκ Ρόμπσον, «Η ωραία και το κτήνος» του Βινσέντε Μινέλι και «Η ζωή ενός ανθρώπου» του Βινσέντε Μινέλι, όπου υποδύθηκε τον ζωγράφο Βαν Γκογκ. Το 1955 δημιούργησε την εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών «Bryna Productions». Ανάμεσα στις ταινίες που χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε ήταν το πολεμικό δράμα «Σταυροί στο Μέτωπο» (1957) και το ιστορικό δράμα «Σπάρτακος» (1960). Το 1963 έπαιξε στο «Μπροντγουέι» στο θεατρικό έργο του Κεν Κέσεϊ «Στη Φωλιά του Κούκου». Τη δεκαετία του ’70 σκηνοθέτησε ταινίες και τη δεκαετία του ’80 ασχολήθηκε και με τη συγγραφή βιβλίων. Το 1996 τιμήθηκε με Όσκαρ για το σύνολο του έργου του στον κινηματογράφο.
Το όνομα του Κερκ Ντάγκλας θα μείνει στην ιστορία και για έναν ακόμα λόγο. Ήταν από αυτούς που πρωταγωνίστησαν στην προσπάθεια να σπάσει η λεγόμενη «μαύρη λίστα» του Χόλιγουντ, ο αποκλεισμός δηλαδή ηθοποιών, σκηνοθετών και σεναριογράφων διότι συνδέονταν με το κομμουνιστικό κίνημα ή θεωρούνταν συμπαθούντες του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο ίδιος είχε εξομολογηθεί πως αισθανόταν μεγαλύτερη υπερηφάνεια γι’ αυτό, παρά για οποιονδήποτε ρόλο του. Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κερκ Ντάγκλας αποκάλυψε ότι ο Ντάλτον Τράμπο ήταν ο σεναριογράφος της νέας ταινίας του, «Σπάρτακος». Μάλιστα, όταν η ταινία έκανε πρεμιέρα, το όνομα του Τράμπο εμφανιζόταν στην οθόνη.
Ο Τράμπο ήταν ένας από τους περίφημους «Δέκα» του Χόλιγουντ, που αρνήθηκαν να καταθέσουν στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Υποθέσεων. Γι’ αυτή του την ενέργεια φυλακίστηκε για 11 μήνες και στη συνέχεια κατέφυγε στο Μεξικό, όπου έγραφε σενάρια για μεξικάνικες ταινίες και βιβλία. Έστελνε επίσης σενάρια στο Χόλιγουντ με ψευδώνυμο ή χρησιμοποιώντας άλλο πρόσωπο. Για δύο από αυτά τα σενάρια κέρδισε και Όσκαρ, χωρίς όμως να αναγράφεται το όνομά του.
Το 2015 κυκλοφόρησε η ταινία «Τράμπο» του Τζέι Ρόουτς. Με αφορμή την ταινία ο Κερκ Ντάγκλας μίλησε για αυτή την εποχή.
«Είναι μια περίοδος που θυμάμαι καλά. Οι επιλογές ήταν δύσκολες. Οι συνέπειες ήταν επίπονες και πολύ αληθινές. Στη διάρκεια του «μακαρθισμού» είχα φίλους που εξορίστηκαν, γιατί κανείς δεν τους προσλάμβανε, ηθοποιούς που αυτοκτόνησαν πάνω στην απελπισία τους. Η συμπρωταγωνίστριά μου στην ταινία «Αστυνομική Ιστορία», Λι Γκραντ, δεν μπορούσε να δουλέψει για δώδεκα χρόνια, αφού αρνήθηκε να καταθέσει εναντίον του συζύγου της, μπροστά στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Υποθέσεων.
Απειλήθηκα ότι αν χρησιμοποιούσα έναν συγγραφέα που βρισκόταν στη «μαύρη λίστα» για την ταινία μου «Σπάρτακος», τον φίλο μου Ντάλτον Τράμπο, συγκεκριμένα, θα χαρακτηριζόμουν ως φιλοκομμουνιστής και αυτό θα σηματοδοτούσε το τέλος της καριέρας μου. Έρχονται, όμως, καιροί που κάποιος πρέπει να παλέψει για τις αρχές του. Είμαι τόσο περήφανος για τους συναδέλφους μου ηθοποιούς που χρησιμοποιούν τη δημόσια επιρροή τους, για να μιλήσουν ανοιχτά ενάντια στην αδικία».
Το 1991 τιμήθηκε από την Ένωση Σεναριογράφων σε αναγνώριση αυτής της πράξης του.
1917
Κατά τον Α’ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι οθωμανικές δυνάμεις παραδίδουν την Ιερουσαλήμ στο βρετανικό στρατό.
1923
Η Ένωση Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων Στρατού πραγματοποιεί μεγάλη συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας με κύριο σύνθημα «πόλεμος εναντίον πολέμου». Η αστυνομία και ο στρατός επιτίθενται, δολοφονούν 6 και τραυματίζουν 26.
1929
Ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης παραιτείται από Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
1929
Γεννιέται στη Νέα Υόρκη ο ελληνικής καταγωγής ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών Τζον Κασσαβέτης (John Nicholas Cassavetes).
Προτιμούσε πάντα να χρηματοδοτεί ο ίδιος τις ταινίες του, παρά να εμπιστευτεί το τελικό μοντάζ σε άλλο παραγωγό. «Όταν κάνεις σινεμά», έλεγε «δεν πρέπει να φοβάσαι τίποτα και κανέναν».
Ο Τζον Κασσαβέτης ήταν ένας ανεξάρτητος δημιουργός, εκτός των κυκλωμάτων του Χόλιγουντ, που αναδείχτηκε σε σημαντική μορφή του αμερικανικού πρωτοποριακού κινηματογράφου και υπήρξε εμψυχωτής του αισθητικού κινήματος, γνωστού ως «Σχολή της Νέας Υόρκης». Έχει σκηνοθετήσει πολλές ταινίες, μεταξύ άλλων: «Μίνι και Μόσκοβιτς», «Μια γυναίκα εξομολογείται», «Γκλόρια» κ.ά.
1935
Υπογράφεται Βρετανογαλλική συμφωνία που ουσιαστικά σήμαινε την παράδοση της Αβυσσινίας (Αιθιοπίας) στην φασιστική Ιταλία (Συμφωνία «Χόαρ-Λαβάλ»).
Η συμφωνία προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στη Βρετανία και τη Γαλλία, με αποτέλεσμα να μη τεθεί ποτέ σε εφαρμογή. Η φασιστική Ιταλία τελικά προσάρτησε την Αβυσσινία το Μάη του 1936 (δεύτερος ιταλο-αβυσσινιακός πόλεμος).
1943
Οι Γερμανοί προχωρούν σε ομαδικές δολοφονίες στην Πελοπόννησο.
Το όργιο του αίματος θα συνεχιστεί έως τις 13 Δεκέμβρη και θα ολοκληρωθεί με μια από τις φοβερότερες θηριωδίες του ναζισμού, το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.
1944
Ο ΕΛΑΣ κινείται κατά της Σχολής Ευελπίδων, ενώ συνεχίζονται και οι επιθέσεις στου Μακρυγιάννη. Τμήματα του Τάγματος Καλλιθέας καταφέρνουν να φτάσουν μαχόμενα μέχρι την Ακρόπολη, διευρύνοντας έτσι ακόμη περισσότερο το άνοιγμα που είχε δημιουργήσει ο ΕΛΑΣ.
Η βρετανική αεροπορία συνέχισε την τρομοκρατική της δράση, βομβαρδίζοντας το νοσοκομείο του Άη Γιάννη, ενώ την «προσοχή» τους προς τις εργατοσυνοικίες της Αθήνας έστρεψαν και τα βαριά όπλα που είχαν εγκαταστήσει οι Βρετανοί στην Ακρόπολη. Χτυπήθηκαν επίσης τα γραφεία της 3ης Αχτίδας της ΚΟΑ του ΚΚΕ.
Ο Τσόρτσιλ, από τη μεριά του, πίεζε για την αποστολή ακόμα περισσότερων ενισχύσεων στο μέτωπο της Αθήνας: «Οφείλετε να αποστείλετε ενισχύσεις εις τας Αθήνας», έγραφε στον στρατηγό Ουίλσον, «άνευ ουδεμίας χρονοτριβής». Ταυτόχρονα, τηλεγραφούσε στο Βρετανό Πρέσβη στην Αθήνα Ρ. Λήπερ: «Ο σκοπός είναι σαφής: Να συντριβεί το ΕΑΜ. Το σταμάτημα των μαχών υποτάσσεται σ’ αυτό τον σκοπό».
1946
Οι «Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης» αρχίζουν με τη «δίκη των Ιατρών», όπου ιατροί και αξιωματικοί κατηγορούνται ότι εμπλέκονται στα πειράματα των Ναζί σε ανθρώπους και στο Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4.
1963
Ο Κ. Καραμανλής φεύγει από την Ελλάδα, δηλώνοντας πως παραιτείται από την πολιτική. Ο Π. Κανελλόπουλος γίνεται αρχηγός της ΕΡΕ.
1970
Πεθαίνει ο Σοβιετικός Αρμένιος αεροναυπηγός Αρτέμ Μικογιάν, σχεδιαστής πολλών από τα αεροσκάφη τύπου MIG.
Για την προσφορά του τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με τον τίτλο «Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας», «Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης», με το Κρατικό Βραβείο «Στάλιν» και «Λένιν», κ.α.
1972
Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 17η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία εκλέγει τον Χαρίλαο Φλωράκη Α’ Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.
1981
Ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας διαδέχεται τον Γεώργιο Ράλλη στην προεδρία της ΝΔ.
1987
Ξεσπούν στη Λωρίδα της Γάζας, οι πρώτες εκδηλώσεις της «Ιντιφάντα», της άοπλης εξέγερσης των Παλαιστινίων κατά της Ισραηλινής κατοχής και καταπίεσης.
1994
Η Βρετανική κυβέρνηση και το Σιν Φέιν, η πολιτική πτέρυγα του IRA, αρχίζουν τις πρώτες, μετά από 70 χρόνια, επίσημες συνομιλίες τους.
1996
Ο ομοιοπαθητικός Γιώργος Βυθούλκας τιμάται με το Νόμπελ εναλλακτικής ιατρικής.
1997
Πεθαίνει ένας από τους δασκάλους της σύγχρονης τέχνης, ο Ανδριώτης Δημήτρης Τηνιακός.
Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην ΑΣΚΤ, στα εργαστήρια των Παρθένη και Κεφαλληνού και αποφοίτησε το 1950. Συμμετείχε σε όλες τις μεταπολεμικές πανελλήνιες εκθέσεις του Ζαππείου. Παρουσίασε είκοσι περίπου ατομικές εκθέσεις, συμμετείχε σε διπλάσιες ομαδικές και σε διεθνείς εκθέσεις (Σάο Πάολο – 1953, Λουγκάνο – 1966 κ. ά.). Στην Ελβετία, μάλιστα, τιμητικά κυκλοφόρησαν γραμματόσημό του. Ηταν από τους λίγους καλλιτέχνες που εν ζωή τίμησε η Εθνική Πινακοθήκη, με αναδρομική έκθεση έργων του (1989). Έργα του υπάρχουν σε υπουργεία, τράπεζες, δήμους και ιδιωτικές συλλογές.
Ο Δ. Τηνιακός χρησιμοποίησε στη ζωγραφική του όλα τα υλικά, με ιδιαίτερη προτίμηση στην έγχρωμη σινική μελάνη. Με σκληρή προσπάθεια μπόρεσε να τιθασεύσει αυτό το υλικό, που προσφέρει άπειρες ποσότητες χρωματικών διαβαθμίσεων. Στη χαρακτική, επίσης, συνδύασε τη γερή σύνθεση με τις αρμονικές αναλογίες και εξισορρόπησε τους όγκους. Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε και με την ποίηση.
