Να συνθλιβεί στις μυλόπετρες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και σχεδιασμών κινδυνεύει ο λαός, όσο προχωρούν οι τυχοδιωκτισμοί της ντόπιας αστικής τάξης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χαρακτηριστικά, ανώτατες διπλωματικές πηγές περιέγραφαν χθες σε δημοσιογράφους τη συγκυρία ως μια από τις πιο δύσκολες, με συγκρούσεις να αναδύονται από παντού. Την ίδια ώρα ωστόσο άφηναν ανοικτό το ενδεχόμενο για «συμμετοχή» στη «Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης». Περιγράφεται εντός του σχεδίου Τραμπ για τη Γάζα, το οποίο η κυβέρνηση υπερψήφισε τον Νοέμβρη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, και πρόκειται για τη δύναμη που θα αναλάβει τον βρώμικο ρόλο της μετατροπής της Λωρίδας σε προτεκτοράτο, με ενταφιασμό του αιτήματος για ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος.
Προσώρας στην κυβέρνηση βάζουν ερωτήματα του τύπου τι «εντολή» θα έχει η δύναμη, ποιος θα διοικεί, σε ποιες περιοχές θα κινείται, αν θα αναλάβει και τον αφοπλισμό της Χαμάς κ.λπ. «Δεν μπορείς να πεις (αν θα συμμετέχεις), αν δεν ξέρεις ακόμα τους ακριβείς όρους (ανάπτυξης της δύναμης), θα το αξιολογήσουμε με βάση τις συνθήκες, αλλά σε κάθε περίπτωση θα τηρήσουμε εποικοδομητική στάση», έλεγαν οι ίδιες πηγές, δείχνοντας ότι όντως «συζητείται» η αποστολή Ελλήνων κυανόκρανων στην ισοπεδωμένη – από τον «στρατηγικό εταίρο» τους, Ισραήλ – Λωρίδα της Γάζας.
Ετσι κι αλλιώς έκαναν για άλλη μια φορά σαφή την πρεμούρα της ντόπιας αστικής τάξης να μετέχει στο «ψητό» της «ανοικοδόμησης», με τη στρατιωτική παρουσία να έρχεται περίπου ως προαπαιτούμενο εφόσον μπίζνες και πόλεμος πάνε μαζί.
Χώρια το γεγονός πως ό,τι παρουσιάζουν ως «διεύρυνση του γεωστρατηγικού αποτυπώματος της χώρας στην ευρύτερη περιοχή» μέσα από την εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ («είμαστε από τις ελάχιστες χώρες που συνομιλούν με όλους στη Μέση Ανατολή» έλεγαν χαρακτηριστικά οι ίδιες πηγές χθες, φέρνοντας για παράδειγμα ότι τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός επισκέπτεται Ιεροσόλυμα και Ραμάλα) φέρνει ακριβώς και περισσότερες «υποχρεώσεις» στην υλοποίηση των σχεδιασμών.
Κομμάτι των οποίων είναι και οι διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά, που επίσης αναμένεται να «τρέξουν» το αμέσως επόμενο διάστημα. Ενδεικτικά, στις 20/1 αναμένεται να γίνει συνάντηση στο πλαίσιο του Πολιτικού Διαλόγου και στις 21/1 της Θετικής Ατζέντας (αφορά τις διμερείς μπίζνες, με τις ίδιες πηγές να λένε με ικανοποίηση ότι «το διμερές εμπόριο έχει εκτοξευτεί»). Ψάχνουν ημερομηνίες και για το επόμενο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας με παρουσία Μητσοτάκη – Ερντογάν, το οποίο τοποθετούν στο α’ τρίμηνο του νέου έτους (ίσως όχι τυχαία στο ίδιο διάστημα αναμένεται ο επόμενος γύρος «Στρατηγικού Διαλόγου» Ελλάδας – ΗΠΑ, με άφιξη στην Αθήνα του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο), ενώ κάποιοι το προσδιορίζουν για το α’ 15ήμερο του Φλεβάρη.
«Εχουμε αναπτύξει μια σχέση ικανοποιητική, λειτουργική. Δεν έχουμε ανοίξει ακόμα το μεγάλο θέμα (της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών), αλλά έχουν περάσει μόνο δύο χρόνια από τη Διακήρυξη των Αθηνών. Δεν είναι τόσο μεγάλος ο χρόνος. Κάποια στιγμή πρέπει να το επιλύσουμε. Οσο παραμένει θα παραμένουν και τα υποκείμενα προβλήματα που αναπαράγουν τις κρίσεις. Υπάρχει περιθώριο να προχωρήσουμε» λένε οι ίδιες πηγές, παραδεχόμενες βέβαια ότι υπάρχει «διαφορά στο εύρος της συζήτησης», καθώς η συζήτηση βάζει κι άλλα θέματα.
Στο ίδιο πλαίσιο διευθετήσεων και το Κυπριακό (όπου οι ίδιες πηγές κάνουν λόγο για «σημαντική κινητικότητα», εκφράζοντας την ελπίδα ότι εντός του πρώτου τριμήνου του 2026 θα πραγματοποιηθεί διευρυμένη διάσκεψη 5+1), αλλά και το παζάρι με τη Λιβύη. Θυμίζουμε μετά την επίσκεψή του στην Αθήνα και τις επαφές του με τον υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, ο Ακίλα Σάλεχ, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της χώρας, που εδρεύει στη Βεγγάζη, αμφισβήτησε σε συνέντευξη που παραχώρησε, το δικαίωμα της Κρήτης σε πλήρη επήρεια. Στην κυβέρνηση σχολιάζουν σχετικά ότι στο πλαίσιο αυτής της «διαπραγμάτευσης» καθείς μπορεί να έχει την πιο συμφέρουσα θέση για τη χώρα του, και ότι «είναι πολλές οι βλέψεις και οι αξιώσεις στην Ανατ. Μεσόγειο». Σε κάθε περίπτωση, στις αρχές του 2026 αναμένεται να διεξαχθούν «τεχνικές συνομιλίες» με την Τρίπολη για τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών, ενώ στα μέσα Γενάρη θα πραγματοποιηθεί επιχειρηματική αποστολή στη Βεγγάζη, με τις ίδιες πηγές να λένε με ικανοποίηση ότι αναπτύσσεται ήδη «μεγάλη επιχειρηματική δραστηριότητα» από ελληνικής πλευράς στη Λιβύη.
Στο ίδιο μοτίβο, στο ΥΠΕΞ επιμένουν και για την 5μερή με Τουρκία, Κύπρο, Αίγυπτο, Λιβύη προκειμένου να συζητήσουν, μεταξύ άλλων, θαλάσσιες ζώνες και διασυνδέσεις. «Οι συζητήσεις έχουν ακόμα εξαιρετικά άτυπη μορφή», λένε οι ίδιες πηγές παρουσιάζοντας την πρωτοβουλία ως «αμιγώς ελληνική», διακρίνοντας προβλήματα όπως το πώς θα εκπροσωπηθεί η Λιβύη (π.χ. Τρίπολη ή Βεγγάζη) ή το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Τονίζουν ωστόσο ότι καθώς η Λευκωσία αναλαμβάνει το α’ εξάμηνο του 2026 την προεδρία στο Συμβούλιο της ΕΕ, «δεν μπορεί να υπάρξει αδρανοποίηση όλο αυτό το διάστημα της ευρωτουρκικής σχέσης», την ώρα που η ίδια η κυβέρνηση της Κύπρου λέει ότι θα αξιοποιήσει την προεδρία της για να άρει τις «επιφυλάξεις» της Τουρκίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ με αντάλλαγμα την ενίσχυση των ευρωτουρκικών σχέσεων.
Στη Γαλλία για όπλα και αποστολές
Στο μεταξύ στα ναυπηγεία της Λοριάν στη Γαλλία βρίσκεται ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας για την τελετή ονοματοδοσίας και ύψωσης της ελληνικής σημαίας στη φρεγάτα «Κίμων» και συνάντηση με την Γαλλίδα ομόλογό του, Κατρίν Βοτρίν. «Κατά τη συνάντηση θα συζητηθούν θέματα διμερούς αμυντικής συνεργασίας, περιφερειακής και ευρωπαϊκής ασφάλειας, καθώς και οι προοπτικές περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής σχέσης των δύο χωρών. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην υλοποίηση υφιστάμενων συμφωνιών, στη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας και στον συντονισμό των δύο πλευρών απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις ασφάλειας» λένε από το υπουργείο Αμυνας, σκιαγραφώντας τη βαθύτερη εμπλοκή σε κόντρες και ανταγωνισμούς του κεφαλαίου, στο πλαίσιο των οποίων πλοία όπως το «Κίμων» θα αξιοποιηθούν σε αποστολές του ευρωατλαντικού άξονα όπου Γης.
