Στιγμές από τη δράση των Γερμανών Αντιφασιστών στην Πελοπόννησο το 1944

Γερμανοί αντιφασίστες με αντάρτες ΕΛΑΣ
Γερμανοί μέλη της A.K.F.D., με αντάρτες του ΕΛΑΣ έξω από το Βόλο τον Αύγουστο του 1944

Στα τέλη του Ιούλη του 1944, στην κατεχόμενη Ελλάδα λειτούργει η Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση “Ελεύθερη Γερμανία” (A.K.F.D.). Με πρότυπο ανάλογες οργανώσεις που είχαν δημιουργηθεί στην Σοβιετική Ένωση, στη Γαλλία, στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, με πρωτοβουλία της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας δουλεύει στον τομέα της διαφώτισης μέσα στις γερμανικές μονάδες.

Η A.K.F.D έχει στενότατη συνεργασία με το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, το οποίο της προμήθευε το απαραίτητο υλικό για το τύπωμα αφισών και φυλλαδίων που μοιράζονταν στα γερμανικά στρατόπεδα. Μετά τα γεγονότα του Ιουλίου του 1944 στη Γερμανία, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός Γερμανών που αυτομόλησε από τις γερμανικές μονάδες και προσχώρησε στις τάξεις του ΕΛΑΣ.

Η «Οργάνωση Γερμανών Αντιφασιστών στην Πελοπόννησο», (Verbanddeutscher Antifaschisten auf dem Pelopones), ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 1944 στο χωριό Τρόπαια, με  στόχο να στασιάσουν κατά της γερμανικής Βέρμαχτ και να αναλάβουν «στην κατάλληλη στιγμή τη διοίκηση». Το κέντρο αυτής της παράνομης οργάνωσης βρισκόταν στην Αμαλιάδα, στους κόλπους του 4ου Τάγματος Πεζικού 999 Αμύνης Πόλεων και Φρουρίων, ενώ οι δραστηριότητές της εξαπλώνονταν και σε Λόχους άλλων Ταγμάτων. 

Με βάση τις μαρτυρίες του Ίλμερ, που στηρίζονταν στις επαφές του με ομοϊδεάτες στο 4ο και στο 2ο τάγμα πεζικού 999, ωρίμαζε στις αρχές του καλοκαιριού η απόφαση για ανταρσία έτσι ώστε να ενωθούν με την 3η Μεραρχία του ΕΛΑΣ. Όμως τον Ιούλιο συνελήφθησαν 6 σκοπευτές από το 4ο τάγμα του Ίλμερ. Στους άνδρες αυτούς ανήκε και ο πρώην δημοτικός σύμβουλος του κομμουνιστικού κόμματος στο Μπραουνσβάικ Χέρμαν Μπόντε  που είχε μεγάλη επιρροή μέσα στον 4ο λόχο. Ο λόγος της σύλληψης ήταν ένα φυλλάδιο με τίτλο: «Συντεταγμένο από Γερμανούς στρατιώτες που βρίσκονται κοντά στους αντάρτες». Το φυλλάδιο περιείχε την προτροπή να αυτομολήσουν στους αντάρτες. Μαζί του συλλαμβάνονται και άλλοι 6. Καταδικάζονται όλοι σε θάνατο. Τρεις για «προδοσία σε συνδυασμό με διάβρωση της στρατιωτικής δύναμης» και οι υπόλοιποι απλώς επειδή είχαν διαβάσει το φυλλάδιο, αλλά δεν κατέδωσαν τους συστρατιώτες τους. Ένα δεύτερο, ακόμη πιο αποφασιστικό πλήγμα δέχονται οι οργανωτές της στάσης στις 22 Ιουλίου όταν μια περίπολος συνάντησε εκτός ώρας κυκλοφορίας τον Ίλμερ όπου τον πυροβόλησε, τον τραυμάτισε και τον συνέλαβε. Φορούσε πολιτικά και είχε πάνω του πολιτικά έγγραφα. Ως λιποτάκτης ο Ίλμερ καταδικάζεται αμέσως. Χωρίς να προδώσει κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του την επιχείρηση της ανταρσίας, καταδικάζεται τρεις μέρες αργότερα σε θάνατο και εκτελείται στις 28 Ιουλίου. Την επομένη τουφεκίσθηκε, ύστερα από κατάδοση, ο Άντον Μπέργκχουμπερ, ενώ 120 στρατιώτες στέλνονται σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. 

Ανάλογες καταστάσεις επικρατούν  και στο τάγμα 999 που σταθμεύει στην περιοχή Καλαμάτα-Μεσσήνη-Πύλος-Κυπαρισσία. Και εδώ η καταστολή από τους αξιωματικούς είναι αμείλικτη. Στην παραλία της Καλαμάτας εκτελούνται 13 στρατιώτες, ενώ μεμονωμένες εκτελέσεις γίνονται στην Πύλο και την Κυπαρισσία. Στο Γύθειο μια άλλη ομάδα στρατιωτών προμήθευσε τον ΕΛΑΣ με πυρομαχικά, ενώ 32 Γερμανοί στρατιώτες επωφελούνται από μια επίθεση του ΕΛΑΣ εναντίον θέσεων της μονάδας τους στη Μονεμβασία για να αυτομολούν στον ΕΛΑΣ. Όταν τμήμα αυτού του τάγματος μετασταθμεύει στη Ζάκυνθο, οι Γερμανοί αντιφασίστες έρχονται σε επαφή με τον ΕΛΑΣ και τον ενισχύουν ποικιλοτρόπως. 

Ακόμα μια ενδιαφέρουσα ιστορία των Γερμανών αντιφασιστών αξιωματικών είναι αυτή του Λεωνίδα. Ο Λεωνίδας ήταν Γερμανός αξιωματικός και εκπαιδευτής σκύλων, υπασπιστής του Γερμανού Διοικητή της ευρύτερης περιοχής. Αυτομόλησε μαζί με τον εκπαιδευμένο σκύλο Γκραφ και προσχώρησε στον ΕΛΑΣ αναλαμβάνοντας καθήκοντα στο Λόχο Διοικήσεως της Ταξιαρχίας. Στις μάχες αναλάμβανε να μιλά με τηλεβόα στους Γερμανούς και να τους καλεί να προσχωρήσουν στον ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος μαζί με τον Γκραφ στη μάχη της Καλαμάτας. Έξω από το ξενοδοχείο «Πάνθεον», όπου είχαν ταμπουρωθεί οι ταγματασφαλίτες, ο Λεωνίδας σύρθηκε σε ένα χαντάκι με τον Γκραφ, του έδωσε τέσσερις μικρές νάρκες σαν τα πιατάκια του γλυκού και ο σκύλος τα έβαλε σε ισάριθμες γωνιές του ξενοδοχείου, το οποίο και ανατινάχτηκε. Ο Λεωνίδας τραυματίστηκε τελικά στη μάχη και μετά την ανάρρωσή του συνέχισε τη δράση του.  

Ο Λεωνίδας με το σκύλο Γκραφ.


Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...