Στο πλαίσιο της ολοένα και βαθύτερης εμπλοκής στα σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, ο Μητσοτάκης σήμερα Τετάρτη μετά από πρόσκληση του Ζελένσκι μεταβαίνει στην Οδησσό για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Ουκρανίας – Νοτιοανατολικής Ευρώπης, έχοντας στον «φάκελό» του όλη την υποστήριξη που έχει παράσχει τρία χρόνια τώρα η κυβέρνησή του στο μακελειό και διεκδικώντας μερτικό για τους ομίλους από την «ανοικοδόμηση».
Συνεχίζοντας μάλιστα την ευρωετλαντική τουρνέ, αύριο Πέμπτη θα ταξιδέψει στη Μολδαβία, όπου θα συναντηθεί με την πολιτική ηγεσία της χώρας. Βασικός στόχος η «ενίσχυση της συνεργασίας κυρίως στον τομέα της Ενέργειας», καθώς η Μολδαβία είναι μία από τις χώρες από όπου θα περάσει ο λεγόμενος Κάθετος Διάδρομος, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ελλάδα στη Ουκρανία, για την «απεξάρτηση» από το ρωσικό αέριο, η οποία φουντώνει κι άλλο τους ανταγωνισμούς.
Από Μολδαβία μεταβαίνει ακολούθως στη Σουηδία, για να συντονίσουν με τον Σουηδό ομόλογό του τα «βήματά» τους σε σχέση κυρίως με τη λεγόμενη Ευρωπαϊκή Αμυνα και Ασφάλεια, αλλά και το Μεταναστευτικό. Στη συνέχεια ο Μητσοτάκης θα συμμετάσχει στη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στη Στοκχόλμη, για πρώτη φορά με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, καθώς είχε μετάσχει και το 2018, από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στο μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης μιλώντας στο «mononews.gr» είπε ότι η ατζέντα στα Ελληνοτουρκικά δεν αφορά μόνο τα διμερή, αλλά και τη Μέση Ανατολή, το Ουκρανικό και «τα τεράστια ανοιχτά μέτωπα στην Αφρική», επιβεβαιώνοντας το ευρύτερο πλαίσιο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όπου δρομολογούνται ευρωατλαντικές διευθετήσεις κόντρα σε άλλα κέντρα. «Δεν περιμέναμε ότι η Τουρκία θα υπαναχωρήσει από τις βασικές θέσεις» της, ανέφερε για το γεγονός ότι η τουρκική αστική τάξη δεν κάνει πόντο πίσω από τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της, βάζοντας ως ζητούμενο «να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια σχέση λειτουργική και στοιχειώδους εμπιστοσύνης». Πρόταξε τις μπίζνες, παραπέμποντας στους Τούρκους τουρίστες που «επισκέπτονται τα νησιά μας και δημιουργούν ένα τεράστιο ρεύμα στις τοπικές οικονομίες».
Για το πότε θα συνεχιστεί η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου (GSI) δεν κατάφερε να απαντήσει συγκεκριμένα, παρά μόνο ότι «θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο», κλείνοντας ταυτόχρονα το ματάκι με διαβεβαιώσεις τύπου «επιδιώκουμε τη συναίνεση. Θα ήταν επιθυμία μας να υπάρξει με όλες τις γειτονικές χώρες – και με τη Λιβύη και με την Τουρκία – οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών» κ.λπ.
Εξάλλου, δείχνοντας τις πολυεπίπεδες σχέσεις που καλλιεργεί η τουρκική αστική τάξη με την ΕΕ κεντρικά αλλά και με ισχυρά κράτη – μέλη της, είπε για τον κανονισμό SAFE (και τη δυνατότητα που δίνεται σε τουρκικά μονοπώλια να κάνουν πάρτι με ευρωενωσιακά κονδύλια για εξοπλισμούς) ότι «η συντριπτική πλειονότητα των κρατών – μελών της ΕΕ επιθυμούν μια όσο το δυνατόν πιο ανοιχτή αγορά εξοπλισμών» και ότι «υπάρχει μια πόρτα που δεν ελέγχεται αποκλειστικά από εμάς». Για τη δε προσέγγιση του ηγέτη της Ανατ. Λιβύης, Χαφτάρ, με την Αγκυρα, έσπευσε να εφησυχάσει με ισχυρισμούς τύπου «πόσο σημαντική είναι για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα η παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της χώρας δύο αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών, της “Exxon” και της “Chevron”» (έχουν άδειες για έρευνες σε υδρογονάνθρακες σε θαλάσσια οικόπεδα στη Δυτ. Ελλάδα και νότια της Κρήτης). Προανήγγειλε εξάλλου επίσκεψή του το αμέσως επόμενο διάστημα «και στις δύο πλευρές της Λιβύης».
Ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική» και εκφράζοντας διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της αστικής τάξης (ή και σε μοιρασμένους ρόλους), θύμισε ότι «τελεί σε ισχύ η απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας, υφίσταται το τουρκολιβυκό μνημόνιο, διατηρείται μια αρνητική στάση για την επίλυση του Κυπριακού και ευθέως αντίθετη με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και προβάλλεται μια ολοένα και διευρυνόμενη ατζέντα διεκδικήσεων, βασισμένη στο αναθεωρητικό δόγμα της “γαλάζιας πατρίδας”. Τα δε περί ηρεμίας επί του πεδίου, μετά την αντίδραση στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δεν μπορούν να τα ισχυρίζονται οι Τούρκοι».
