Στην πρώτη γραμμή των πολεμικών σχεδιασμών η ελληνική αστική τάξη

ΝΑΤΟ

Του Νίκου Αξυπολιτίδη – Καραγιάννη

Στην πρόσφατη Ανακοίνωση-Κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ (Ριζοσπάστης 12-13/9/2020) καταγγέλλεται η έμπρακτη συμβολή της ελληνικής αστικής τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και αναδεικνύονται οι πολύ σοβαροί κίνδυνοι που αυτή δημιουργεί για τον ελληνικό -και όχι μόνο- λαό. Στη βάση αυτή, το ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα στο λαό να μη δεχτεί καμία υποχώρηση στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και να συνδέσει αυτό το αίτημα με την πάλη:

  • Για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ.
  • Για να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα.
  • Για την αποδέσμευση από αυτούς τους οργανισμούς, με τον λαό στην εξουσία, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Σε μια περίοδο που οξύνεται η επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης, με ανοιχτή -και έμπρακτα- αμφισβήτηση διεθνών συνθηκών που καθορίζουν τα σύνορα (Συνθήκη Λωζάνης, Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας) αξίζει να αποκαλύπτεται στον ελληνικό λαό και η στάση της ελληνικής αστικής τάξης και των κομμάτων της τα οποία υλοποιούν την ιμπεριαλιστική πολιτική για λογαριασμό της. Για να απορρίπτεται η λογική ότι το κράτος της Ελλάδας και η αστική της τάξη είναι μια «φιλειρηνική δύναμη» η οποία θέλει την «ειρηνική» επίλυση των διαφορών «μέσω της διπλωματίας» και νέων -ιμπεριαλιστικών πάλι- συμφωνιών. Για να γίνεται ακόμα πιο καθαρός ο επικίνδυνος χαρακτήρας τέτοιων συμφωνιών οι οποίοι στην ουσία προετοιμάζουν την επόμενη σύγκρουση. Ιδιαίτερα, για να αποκαλύπτεται στα μάτια των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των οπλιτών που υπηρετούν τη θητεία τους ότι το λεγόμενο «αμυντικό στρατιωτικό δόγμα» και η υπεράσπιση των ελληνικών συνόρων ως μοναδική αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων πάνε …περίπατο όταν μπαίνουν στη μέση οι στρατηγικές επιδιώξεις της αστικής τάξης.

Πώς εκφράζεται, λοιπόν, αυτή η συμβολή της ελληνικής αστικής τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο;

Μητσοτάκης και Πομπέο στη Σούδα
Μητσοτάκης και Πομπέο στη Σούδα / Πηγή: Eurokinissi

Καταρχάς, πηγάζει από το στόχο της γεωστρατηγικής αναβάθμισης που αφορά την αύξηση της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων, τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, την ενίσχυση της ελληνικής ναυτιλίας κ.ά. Γι αυτό το λόγο η Ελλάδα επιχειρεί να αναλάβει αυτή τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση των σχεδιασμών των ΗΠΑ στην περιοχή διαλέγοντας ξεκάθαρα στρατόπεδο στην μεγάλη αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας.

Τι θέλουν, με απλά λόγια, οι Αμερικάνοι στα Βαλκάνια; Να αποκόψουν την οικονομική και στρατιωτική επέκταση των Ρώσων, να τους περικυκλώσουν και οικονομικά και στρατιωτικά. Τι κάνει γι’ αυτό η Ελλάδα; Ας απαριθμήσουμε -μερικά μόνο- στοιχεία:

1) Πρωταγωνιστεί στην περαιτέρω ΝΑΤΟποίηση της χερσονήσου με κορυφαίο παράδειγμα την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών με τη Βόρεια Μακεδονία η οποία αξιοποιείται σαν πιλότος και για άλλες αντίστοιχες συμφωνίες. Παράδειγμα η πρόσφατη συμφωνία Κοσόβου-Σερβίας, υπό την επίβλεψη των ΗΠΑ, με απώτερο στόχο την πρόσδεση της -παραδοσιακά φιλορωσικής- Σερβίας στο ΝΑΤΟ.

2) Γεμίζει την Ελλάδα με ΝΑΤΟϊκές βάσεις. Η ελληνοαμερικανική συμφωνία του περασμένου Γενάρη έβαλε και τη βούλα στο γράμμα της διαχρονικής επιλογής των ελληνικών κυβερνήσεων να γίνει η χώρα ένα απέραντο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο. Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η παράδοση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης στους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ για να πηγαινοφέρνουν τους δολοφόνους τους και τον οπλισμό τους δίπλα στη θαλάσσια δίοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο.

3) Γίνεται ο φορέας της προσπάθειας, από πλευράς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, συγκράτησης της Τουρκίας στο φιλοαμερικάνικο στρατόπεδο. Ενδεχόμενη ολοκληρωτική συστράτευση της Τουρκίας με τη Ρωσία θα αλλάξει άρδην τους συσχετισμούς στη νοτιοανατολική Μεσόγειο (και όχι μόνο).

Νατοϊκή Αρμάδα στο Μαράθι, στη Σούδα, το 2008
Φώτο Αρχείου / Νατοϊκή Αρμάδα στο Μαράθι, στη Σούδα / Πηγή: Eurokinissi

Τι διαμορφώνεται, λοιπόν, απ’ αυτήν η στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης; ένα τεράστιο θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων για έναν στρατιωτικό μηχανισμό ο οποίος έχει αποδείξει πολλάκις πόσο αιμοσταγής είναι…. Γιατί δεν υπάρχει χώρα στον πλανήτη στην οποία να πάτησε το ΝΑΤΟ και να βασίλευσε η ειρήνη. Το αντίθετο, και τα παραδείγματα είναι πολλά.

Αλλά και η σχεδιαζόμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία, μόνο πολιτική “κατευνασμού” και “διασφάλισης της ειρήνης” δεν είναι κι ας πασχίζουν να πείσουν τον λαό για το αντίθετο. Συνεκμετάλλευση στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και στο κάδρο της αντιπαράθεσης των δύο μεγάλων στρατοπέδων (με επικεφαλής ΗΠΑ-Ρωσία) σημαίνει και αλλαγή συνόρων. Σημαίνει παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας όπως αυτά ορίζονται από τις διεθνείς συνθήκες. Και στην ιστορία του καπιταλιστικού κόσμου, δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα αλλαγής συνόρων χωρίς να χυθεί αίμα εργατών της μίας ή και των δύο χωρών. Γιατί, ακόμα κι όταν η αλλαγή συνόρων γίνεται “εμμέσως” μέσω άλλων συμφωνιών, χωρίς να ομολογείται ξεκάθαρα, ακόμα κι αν αυτή αλλαγή κρύβεται κάτω απ’ το χαλί διατυπώσεων και κατά το δοκούν ερμηνειών του Δικαίου, δεν παύει να ναι αλλαγή, δεν παύουν οι συμφωνίες που τη φέρνουν να καλλιεργούν το έδαφος της επόμενης σύγκρουσης. Και εδώ τα παραδείγματα είναι πολλά.

Αν όλα τα παραπάνω δεν είναι άμεση συμβολή της ελληνικής αστικής τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τότε τι είναι;

Ματωβαμμένο ΝΑΤΟ

Κι αν κάποιος έχει ξεχάσει την πείρα δεκάδων χωρών από το πέρασμα της δολοφονικής μηχανής του ΝΑΤΟ, υπάρχουν -δυστυχώς- και πιο χειροπιαστά παραδείγματα εμπλοκής ελληνικών εδαφών και Ενόπλων Δυνάμεων σε μάχες, σε πραγματικά πολεμικά θέατρα και στο σήμερα και στο πρόσφατο παρελθόν. Κι όλα αυτά ως αποτέλεσμα ακριβώς των παραπάνω επιδιώξεων της ελληνικής αστικής τάξης και εφαρμοσμένα από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 20 χρόνων:

  • Το 2017, 59 πύραυλοι Τόμαχοκ από δύο πολεμικά σκάφη των ΗΠΑ ελλιμενιζόμενα στη βάση της Σούδας ισοπέδωσαν μια συριακή αεροπορική βάση. Την ίδια βάση που η Ελλάδα παραχώρησε εις το διηνεκές στις ΗΠΑ με βάση και την πρόσφατη συμφωνία των δύο χωρών.
  • Από το 2006 το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό συμμετέχει στην, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, επιχείρηση ελέγχου του εμπάργκου όπλων στο Λίβανο. Τα πλοία του (ένα αρματαγωγό και μια κανονιοφόρος) επιτηρούν στα όρια των χωρικών υδάτων του Λιβάνου.
  • Από το 1999 παραμένει στο Κόσοβο ελληνική στρατιωτική δύναμη (η ΕΛΔΥΚΟ), στρατωνιζόμενη σε 2 στρατόπεδα στην Πρίστινα και στη Μιτροβίτσα η οποία απαριθμεί πάνω από 200 στρατιωτικούς στο έδαφος του Κοσόβου. Η ΕΛΔΥΚΟ αναπτύχθηκε στα πλαίσια της ΝΑΤΟϊκής αποστολής για την “οικοδόμηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή”, αφότου προηγουμένως οι ίδιοι διαμέλησαν την περιοχή. Ανάμεσα στα αντικείμενα της επιχειρησιακής δραστηριότητας της ΕΛΔΥΚΟ, ήταν και η συνεχής φύλαξη αποθηκών οπλισμού κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συγκρούσεων στην περιοχή.
  • Συνολικά, η Ελλάδα συμμετέχει σήμερα σε 12 ιμπεριαλιστικές αποστολές ανά τον κόσμο, ως μέλος “ειρηνευτικών” δυνάμεων, που αποτελεί τον μανδύα επεμβάσεων και κατοχής. Αρκεί κανείς να θυμηθεί τις “ειρηνευτικές” (κατά τις διακηρύξεις των υπευθύνων) διαθέσεις των αποστολών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη.
  • Ταυτόχρονα, η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί από την αρχή του έτους για:
    – Την αποστολή μιας συστοιχίας πυραύλων Patriot μαζί με πάνω από 100 άτομα στρατιωτικό και συνοδευτικό πολιτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία.
    – Την αποστολή πολιτικού και στρατιωτικού προσωπικού στη Λιβύη. Ταυτόχρονα, σε συνάντηση Μητσοτάκη-Μακρόν συζητήθηκε το ενδεχόμενο αποστολής στρατιωτικής δύναμης στο Μάλι για να συνδράμει στις γαλλικές που συμμετέχουν στον υπό εξέλιξη εμφύλιο πόλεμο.
    – Την αποστολή φρεγατών του πολεμικού ναυτικού στα στενά του Ορμούζ, δηλαδή κάποιες χιλιάδες μίλια μακριά από τα ελληνικά ύδατα και κάποιες λίγες δεκάδες από το Ιράν…

Η πραγματικότητα, λοιπόν, αποδεικνύει ότι η επιθετικότητα της αστικής τάξης, το ξέσπασμα πολεμικών συγκρούσεων, είναι στο DNA του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, είναι χαρακτηριστικά που δεν μπορούν να αποτινάξουν. Η σφοδρότητα των ανταγωνισμών για το ποιο κομμάτι του κεφαλαίου, ποιας χώρας, θα βγει κερδισμένο στη μοιρασιά της πίτας είναι τόσο μεγάλη που μπροστά της οι καπιταλιστές δεν υπολογίζουν ούτε πατρίδες, ούτε ζωές ανθρώπων. Γι αυτό και είναι επίκαιρο για όλο το λαό το κάλεσμα του ΚΚΕ.

Νίκος Αξυπολιτίδης-Καραγιάννης
Μαθηματικός

Ετικέτες: , , ,

Δείτε ακόμα...