Συνέντευξη με τον γεν. γραμματέα της ΕΣΠΕΕΒΤΑ Διονύσιο Τσακαλάκη, αντισυνταγματάρχη (ΜΧ)

Το ALT.GR μίλησε με τον Γενικό Γραμματέα της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Βόρειου Τομέα Αθηνών Περιφέρειας Αττικής (Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Β.Τ.Α.) κ. Διονύσιο Τσακαλάκη, Αντισυνταγματάρχη (ΜΧ) και του ζήτησε να αναφερθεί στα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων αυτή την περίοδο και ειδικότερα τα στελέχη της Περιφερειακής Ενότητας Βόρειου Τομέα Αθηνών;

– Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε τη δυνατότητα για επικοινωνία και δημοσιοποίηση προβλημάτων που απασχολούν τους στρατιωτικούς αλλά και εν γένει τις οικογένειες τους, δια μέσω της έγκριτης ιστοσελίδας σας. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι στρατιωτικοί στο επίπεδο της Περιφερειακής Ενότητας Βόρειου Τομέα Αθηνών, συνοψίζονται στα παρακάτω:

1. Το υψηλό κόστος στέγασης στη Αθήνα. Τα διατιθέμενα οικήματα της στρατιωτικής Υπηρεσίας, δεν επαρκούν για την κάλυψη του μεγάλου αριθμού των στελεχών που υπηρετούν στην Περιφερειακή Ενότητα. λαμβάνοντας υπόψη και την αναγκαιότητα υποχρεωτικής αποστέγασης από τα λιγοστά υφιστάμενα, κάθε δύο (2) έτη, προκειμένου να εξυπηρετηθούν όσο το δυνατό περισσότεροι συνάδελφοι. Το κόστος ενοικίασης στην Αθήνα είναι ιδιαίτερα υψηλό, κυρίως για τους χαμηλόβαθμους στρατιωτικούς. Εδώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι με τη μετάθεση του/της στρατιωτικού οι σύζυγοί τους, που δεν εργάζονται στο δημόσιο τομέα, αδυνατώντας να βρουν δουλειά, επιλέγουν είτε να παραμείνουν στο τόπο που εργάζονται (συντήρηση 2ου σπιτιού) είτε να χάσουν τη δουλειά τους ακολουθώντας τους/τις στρατιωτικούς συζύγους τους, ενώ και οι ίδιοι απαγορεύεται να ασκήσουν δεύτερη εργασία στον ελεύθερο χρόνο τους, προκειμένου να υποστηρίξουν οικονομικά την οικογένεια. Η Ένωσή μας υποστηρίζει την αναγκαιότητα επιδότησης ενοικίου, βάση οικονομικών και κοινωνικών κριτηρίων, στους στρατιωτικούς.

2. Η μη τήρηση (σε αριθμό περιπτώσεων) του ωραρίου εργασίας, υπό τις συνήθης συνθήκες εργασίας (κατάσταση ειρήνης) και η αναγκαιότητα θέσπισης υπερωριακής αποζημίωσης εργασίας, σε περίπτωση που αυτή απαιτηθεί, για υπηρεσιακούς λόγους. Οι στρατιωτικοί ως εργαζόμενοι σε ιδιαίτερες συνθήκες, οι οποίες πολλές φορές είναι άκρως στρεσογόνες, καλούνται λόγω της ιδιότητας αλλά και της άμεσης διαθεσιμότητάς τους, να αναλάβουν επιπρόσθετες εργασίες πλέον αυτών που επιβάλλονται από τα αυστηρώς ορισμένα καθήκοντα τους. Ο σεβασμός του προσωπικού τους ελεύθερου χρόνου, η αποζημίωση της επιπρόσθετης εργασίας, με όλους τους κινδύνους που ενδεχομένως καλείται να αντιμετωπίσει σε αυτή, (η οποία είναι θεσπισμένη ως δικαίωμα των άλλων εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα), αποτελεί ζητούμενο για τον στρατιωτικό χώρο αλλά είναι και ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση του αυτοσεβασμού των στρατιωτικών.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ένας ζωντανός οργανισμός και ως τέτοιος καλείται να αντιμετωπίσει καθημερινά προβλήματα και δυσλειτουργίες. Η αποστολή της Ένωσής μας είναι να παρακολουθεί, να προλαμβάνει και να μεριμνά για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι στρατιωτικοί, με την αγαστή συνεργασία της πολιτικής/στρατιωτικής ιεραρχίας αλλά και δια μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου (όταν απαιτείται), με μοναδικό αντικειμενικό σκοπό το συμφέρον των συναδέλφων και της στρατιωτικής Υπηρεσίας.

Επίσης κ. γραμματέα θα θέλαμε να μας μιλήσετε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους, οι οικογένειες των στελεχών όπως σύζυγοι, παιδιά και άλλοι συγγενείς;

Πολλοί πιστεύουν ότι, ο στρατιωτικός έχει τάξει τον εαυτό του στο δομημένο οικοδόμημα των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδεχόμενος την ύπαρξη των δυσκολιών στη ζωή του, μαζί με «την εξασφάλιση και την οικονομική αποκατάσταση». Όμως είναι η οικογένεια του στρατιωτικού αυτή που τον στηρίζει συναισθηματικά, πρακτικά, οικονομικά και υποφέρει μαζί του. Η συναισθηματική βίωση των προβλημάτων των οικογενειών των στρατιωτικών είναι μια παραγνωρισμένη μορφή σιωπηλού ηρωισμού που ουδέποτε αξιολογήθηκε. Ακόμη και όταν αναγνωρίζεται η δυσκολία, δεν είναι πλήρως κατανοητή από την Ελληνική κοινωνία. Οι οικογενειακές δυσκολίες αποφεύγονται ακόμη ως θέμα, ίσως γιατί εμείς οι στρατιωτικοί δεν θέλουμε καν να θυμόμαστε τί προκαλεί η ιδιότητά μας στους οικείους μας, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζουμε πως τα προβλήματα είναι σχεδόν αναπόφευκτο να εμφανιστούν. Η οικογένεια του στρατιωτικού καλείται πολλές φορές να αντιμετωπίσει τον αποχωρισμό του στρατιωτικού λόγω μετάθεσης (στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό) ή αποστολής στο εξωτερικό, το στρες της διαδικασίας μετάθεσης και του αποχωρισμού για μεγάλο χρονικό διάστημα, τις δυσκολίες προσαρμογής του/της (μη στρατιωτικού) συζύγου και των παιδιών στο νέο περιβάλλον (κοινωνικό, σχολικό) που καλούνται να ζήσουν λόγω της ανά διετία (2ετία) ή τριετία (3ετία) μετάθεσης σε νέα τοποθεσία ανά την Ελλάδα, την πολύωρη απουσία του/της συζύγου και γονέα στρατιωτικού από την οικογένεια και τα δρώμενα μέσα σε αυτή, λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας. Αναλυτικότερα η οικογένεια του στρατιωτικού προκειμένου να μην αποσυντεθεί και να κρατηθεί ενωμένη, είναι υποχρεωμένη να βιώσει ανά τακτά χρονικά διαστήματα αλλαγή τόπου διαμονής, μετακόμιση και μεταφορά οικοσκευής, αλλαγή σχολείων των παιδιών, απόλυση συζύγου από την εργασία της σε ιδιωτικό φορέα στον προηγούμενο τόπο διαμονής και ανεργία στον νέο τόπο διαμονής, απώλεια φίλων των γονέων αλλά κυρίως των παιδιών, αναζήτηση νέων φίλων στη νέα τοποθέτηση του γονέα (τους οποίους γνωρίζουν ότι θα αποχωριστούν μετά από μερικά χρόνια), αίσθηση μοναξιάς και αποξένωση της οικογένειας στον νέο τόπο διαμονής, σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες καθώς υποχρεώνεται να νοικιάσει το συντομότερο δυνατό σπίτι στο νέο τόπο διαμονής, υποκύπτοντας πολλές φορές λόγω ανάγκης, σε πρακτικές εκμετάλλευσης από τους ντόπιους. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί η παντελής έλλειψη επιδότησης του ενοικίου των στρατιωτικών από την πολιτεία.

Αναφερθήκατε σε μια σειρά προβλημάτων που σας απασχολούν και θα θέλαμε να μας αναφέρετε με ποια από αυτά τα προβλήματα ασχολήθηκε η Ένωσή σας, καθώς και η Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΕΣ);

Η Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Βορείου Τομέα Αθηνών στέκεται στο πλευρό της κάθε συναδέλφισσας και του κάθε συναδέλφου, αναδεικνύοντας και συμβάλλοντας μέχρι σήμερα στην επίλυση πολλών θεμάτων που αντιμετωπίζουν, πάντοτε σε αγαστή συνεργασία με την Π.Ο.Ε.Σ., η οποία στέκεται αρωγός, συμπαραστάτης και διεκδικητής σε κάθε δίκαιο αίτημα που της γνωστοποιείται.

Η Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Β.Τ.Α. ασχολήθηκε με θέματα που απασχόλησαν τα μέλη της αλλά και άλλων που άπτονται όλων των στρατιωτικών, πέρα από τα όρια της Ένωσης, όπως:

α. Η καταβολή αποζημίωσης για τη νυκτερινή εργασία, η οποία (αποζημίωση) έχει νομοθετηθεί αλλά δεν έχει καταβληθεί ούτε ένα λεπτό του ευρώ, από το 2017. Δυστυχώς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε το πινγκ πονγκ που παίζεται ανάμεσα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Οικονομικών, για

το ποιος έχει την ευθύνη σύνταξης της προβλεπόμενης εκ του νόμου κοινής υπουργικής απόφασης (κ.υ.α.) προκειμένου να καταβληθεί η υπόψη αποζημίωση. Η Π.Ο.Ε.Σ. ήδη έχει προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), με την απόφαση του οποίου προσπαθεί να «πιέσει» για την έκδοση της ως άνω κ.υ.α. Ωστόσο, πολλαπλές αναβολές εκδίκασης της υπόθεσης απογοητεύουν τους στρατιωτικούς, που παρακολουθώντας τη δικαστική εξέλιξη, αναμένουν το αποτέλεσμα. Τόσο η Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Β.Τ.Α. όσο και όλες οι ενώσεις – μέλη της Π.Ο.Ε.Σ. έχουν ξεκινήσει ενημέρωση των μελών τους, ώστε μαζικά να προσφύγουν (και έχουν προσφύγει) στη δικαιοσύνη (διοικητικά Πρωτοδικεία) προκειμένου να εξασφαλίσουν τις οικονομικές τους αξιώσεις πριν την παραγραφή και να τους καταβληθεί η δεδουλευμένη αποζημίωσή τους για τη νυκτερινή τους εργασία από την 1.1.2017 και εφεξής.

β. Η μισθολογική αναβάθμιση Αξιωματικών προερχομένων εξ Εθελοντών Πενταετούς Υποχρέωσης (ΕΠΥ). Εδώ πρέπει να γνωσθεί η τεράστια επιτυχία της Π.Ο.Ε.Σ., η οποία μεθοδικά και διαχρονικά πίεζε για τη βαθμολογική αναβάθμιση των συναδέλφων που κατετάγησαν στις τάξεις των ΕΔ από το 1985 και εντεύθεν ως ΟΠΥ-ΕΠΥ (αργότερα μετονομασθέντες ΕΜΘ). Τελικώς το 2019 το αποτέλεσμα επιτεύχθηκε μερικώς και οι συνάδελφοί μας αυτοί ονομάστηκαν Ανθυπολοχαγοί (και αντίστοιχοι). Πλην όμως, μέχρι και σήμερα, δεν έχει υπάρξει η μισθολογική τους αναβάθμιση και η πραγματική μισθολογική τους απεικόνιση, ώστε να πληρώνονται με το βαθμό που φέρουν και όχι με χαμηλότερο. Και εδώ γίνεται ακριβώς το ίδιο με αυτό που αναφέρθηκε πιο πάνω. Ένα πινγκ πονγκ ανάμεσα στα δύο ανωτέρω Υπουργεία.

γ. Τα ηλικιακά όρια αποστρατείας των Επαγγελματικών Οπλιτών (ΕΠΟΠ). Μετά την αλλαγή του συνταξιοδοτικού νόμου, πλέον όλοι στρατιωτικοί συνταξιοδοτούνται είτε με σαράντα (40) χρόνια πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας είτε με την κατάληψη του εξηκοστού (60ου) έτους της ηλικίας τους. Ωστόσο, μία κατηγορία συναδέλφων μας, οι Επαγγελματίες Οπλίτες( ΕΠΟΠ) διέπονται από νομοθετήματα που δεν άλλαξαν και δεν προσαρμόστηκαν με τα νέα συνταξιοδοτικά δεδομένα και εάν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι αρκετοί ΕΠΟΠ εισήλθαν στις ΕΔ σε ηλικία ακόμη και 28 ετών, θα καταληφθούν από το όριο ηλικίας του βαθμού τους (50ο έτος στον καταληκτικό τους βαθμό του Αρχιλοχία και αντιστοίχων) και θα απολυθούν/αποστρατευθούν λαμβάνοντες μια πολύ μικρή σύνταξη.

δ. Η Βαθμολογική εξέλιξη Αξιωματικών εξ Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ) (καταταγέντων τα έτη 1991 και μετά). Αλλεπάλληλα νομοθετήματα δημιούργησαν βαθμολογικές στρεβλώσεις και ανισότητες στους αποφοίτους των ΑΣΣΥ, με αποτέλεσμα μαθητές ενός (1) έτους διαφοράς να φτάσουν να απέχουν βαθμολογικά μεταξύ τους μέχρι και έξι (6) έτη.

ε. Το αμετάθετο στρατιωτικών με τη συμπλήρωση 25 ετών πραγματικής υπηρεσίας. Η συνεχής εσωτερική μετανάστευση (μεταθέσεις) των στρατιωτικών είναι ο βασικός παράγοντας δημιουργίας τεράστιων προβλημάτων στην οικογενειακή εστία. Δεν είναι τυχαίο και καθόλου συμπτωματικό ότι τα διαζύγια στους στρατιωτικούς έχουν αυξηθεί.

στ. Η τήρηση (σε κανονικές συνθήκες) του ωραρίου εργασίας των στρατιωτικών. Αν και νομοθετικά το ωράριο εργασίας των στρατιωτικών είναι το 40ωρο, στην πράξη καταστρατηγείται. Δυστυχώς αν και οι στρατιωτικοί αντιλαμβάνονται πλήρως τη φύση του λειτουργήματος που επέλεξαν να ακολουθήσουν και να σταδιοδρομήσουν, η Πολιτεία δεν τους αντιμετωπίζει ούτε ως εργαζόμενους, προκειμένου να τους καταβάλλει το πραγματικό ποσό που αναλογεί για την υπερωριακή τους εργασία, αλλά και ούτε ως λειτουργούς, όπως ακριβώς αντιμετωπίζει τους λειτουργούς της δικαιοσύνης, παρ΄ όλο που και οι δύο λειτουργίες ανήκουν στο ίδιο ειδικό μισθολόγιο

ζ. Η πιστή εφαρμογή των μέτρων υγειονομικής προστασίας κατά του COVID-19. Ακόμη και σε αυτό το θέμα οι Ένοπλες Δυνάμεις δείχνουν να ακολουθούν με μεγάλη καθυστέρηση τα υγειονομικά πρωτόκολλα.

Κλείνοντας την ενδιαφέρουσα συζήτησή μας, θα θέλατε να αναφερθείτε σε κάτι ιδιαίτερο;

– Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι η ικανοποίηση των αναγκών, η επίλυση των βιοποριστικών και εργασιακών προβλημάτων των στρατιωτικών και η εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών συνθηκών διαβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους, είναι ακρογωνιαίος λίθος για την απερίσπαστη και επιτυχή εκτέλεση των σοβαρών καθηκόντων τους. Επιδίωξή μας είναι η αποσύνδεση της νοοτροπίας αντιμετώπισης του στρατιωτικού λειτουργήματος ως μέσου μόνο βιοπορισμού και η αντίληψη και σύνδεση της εργασίας και προσφοράς του στρατιωτικού στο κοινωνικό σύνολο, με την ευτυχία του ιδίου και της οικογένειας του. Η Ένωσή μας θα συνεχίσει το έργο της, αναδεικνύοντας με μεγαλύτερη επιμονή τα πολλά προβλήματα που απασχολούν τα μέλη της, θέτοντάς τα στους αρμόδιους κατά περίπτωση φορείς (μέσω της Π.Ο.Ε.Σ.), διεκδικώντας και προσδοκώντας τη δίκαιη επίλυσή τους, με γνώμονα το συμφέρον του συνόλου του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και των ίδιων των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως ακριβώς οι καταστατικοί σκοποί της προστάζουν.

Τέλος θα ήθελα να εκφράσω για άλλη μια φορά τις ευχαριστίες μου προς το ALT.GR, για τη φιλοξενία των απόψεων της Ένωσής μας στην ιστοσελίδα σας και να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και όλους τις/τους συναδέλφισσες/ους στρατιωτικούς για την εμπιστοσύνη με την οποία μας περιβάλλουν και να τις/τους διαβεβαιώσω ότι θα βρισκόμαστε πάντα στο πλευρό τους.

Σας ευχαριστώ.

Δείτε ακόμα...