Συνέντευξη του Γιάννη Δελή στο ALT.gr

Η ιστοσελίδα ALT.GR συνομίλησε με το Γιάννη Δελή Βουλευτή του ΚΚΕ στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης.

Κύριε Δελή η νέα καπιταλιστική κρίση σε συνδυασμό με την εκδήλωση της πανδημίας του κορονοϊού, συνέτεινε στην μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας στο χώρο του τουρισμού και του επισιτισμού. Οι νέοι που υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και σύντομα θα απολυθούν, αλλά και συνολικότερα η νεολαία, με ποιους τρόπους και τι μέτρα πρέπει να πάρει για την αντιμετώπιση της ανεργίας;

Στην πραγματικότητα, η βαθιά καπιταλιστική κρίση που ξέσπασε εδώ και δέκα χρόνια δεν ξεπεράστηκε ποτέ ούτε στη χώρα μας ούτε πουθενά.

Παρά την όποια αδύναμη καπιταλιστική ανάπτυξη, παρά τα γιατροσόφια των κυβερνήσεων, η κρίση συνέχιζε να σιγοβράζει κι αυτό πονοκεφάλιαζε τα επιτελεία του συστήματος.

Ώσπου στις αρχές του 2020, εκδηλώθηκε η πανδημία του κορονοϊού, η οποία λειτούργησε ως καταλύτης και επιταχυντής μιας καινούριας κρίσης, πριν καλά καλά ξεπεραστεί η παλιά.

Σουπερμάρκετ Μέτρα Κορονοϊός
Πηγή : Eurokinissi

Κι όπως είναι γνωστό, κάθε καπιταλιστική κρίση γεννάει τη φτώχεια και την ανεργία.

Έτσι κι η πανδημία, έγινε το λάδι στη φωτιά της ανεργίας και ο αριθμός των ανέργων εκτινάχτηκε απότομα.

Δεν είναι πια μόνο το 1, 1 εκατομ. των ανέργων που είναι γραμμένοι στον ΟΑΕΔ.

Η δεξαμενή της ανεργίας γεμίζει ολοένα τόσο με τους εποχικούς που δεν προσλαμβάνονται όσο και με τους «ελαστικά» απασχολούμενους που δεν τους χρειάζονται πια.

Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα για τους εργαζόμενους του τουρισμού και του επισιτισμού, δυο κλάδων με σημαντική ανάπτυξη στη χώρα μας, στους οποίους έβρισκαν επαγγελματική διέξοδο μετά τη στρατιωτική τους θητεία και πολλοί νέοι.

Είναι σκληρή, λοιπόν, η πραγματικότητα, αλλά οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε.

Όπως έχει αποδειχτεί, η ανεργία των νέων δεν αντιμετωπίζεται με τα διάφορα προγράμματα του ΟΑΕΔ, τα οποία απλώς την ανακυκλώνουν με κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας και με ημερομηνία λήξης, προσφέροντας, αυτά τα πολυδιαφημισμένα προγράμματα του ΟΑΕΔ, στην ουσία πάμφθηνη εργατική δύναμη στις επιχειρήσεις.

oaed

Σήμερα η διεκδίκηση κι ο αγώνας του λαού και της νεολαίας του δεν μπορεί να πάνε πίσω από την βασικότερη ανάγκη, που είναι να μη μείνει κανείς εργαζόμενος χωρίς εισόδημα.

Να μη μείνει κανείς άνεργος χωρίς το επίδομα ανεργίας, γιατί τώρα το παίρνει μόνο το 15% με τους όρους και τις προϋποθέσεις που βάζουν.

Και μη μας πούνε πού θα βρεθούν τα λεφτά!

22 δισεκατομμύρια έβγαλαν μόνο πέρυσι τα τουριστικά μεγαθήρια και πάνω από 120 δισ. συνολικά την τελευταία δεκαετία.

Οι οργανώσεις για τις διεκδικήσεις αυτές και υπάρχουν και λειτουργούν.

Είναι τα ταξικά κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία που αγωνίζονται για όλα αυτά σε κάθε τόπο και γωνιά της πατρίδας μας, είναι το ΠΑΜΕ που δεν το βάζει κάτω ούτε στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως απέδειξε την Πρωτομαγιά.

Φώτο Αρχείου / Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ την Πρωτομαγιά 2020 στο Σύνταγμα

Κι όσο θα δυναμώνει αυτή η πάλη τόσο και θα συνειδητοποιείται η πικρή αλήθεια ότι η ανεργία βρίσκεται στο DNA του καπιταλισμού και άλλο τόσο θα ξανοίγεται μπροστά μας κι ο δρόμος για μια άλλη κοινωνία χωρίς ανεργία, φτώχεια και πολέμους για μια κοινωνία όπου τον πλούτο θα τον απολαμβάνουν αυτοί που τον παράγουν, οι εργαζόμενοι δηλαδή, κι όχι οι λιγοστοί μέτοχοι των ανωνύμων εταιρειών.

Κύριε Δελή, το Μάρτη 2018, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πούλησε το 67% του μετοχικού κεφαλαίου του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης σε ιδιώτες. Ποιες είναι οι συνέπειες από την πώληση αυτή για τους εργαζόμενους στο λιμάνι και το λαό της Θεσσαλονίκης;

Όπως είναι γνωστό, το 2018, επί ΣΥΡΙΖΑ και με την ψήφο των υπόλοιπων αστικών κομμάτων ολοκληρώθηκε η παράδοση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης σε μια κοινοπραξία ιδιωτών.

Αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ότι παρά τους καβγάδες τους, «νεοφιλελεύθεροι» και «αντι-νεοφιλελεύθεροι», συναντιούνται στην εξυπηρέτηση του καπιταλιστικού κέρδους και «απελευθερώνουν», αν χρειαστεί, από «τα κρατικά δεσμά» κρίσιμα πεδία της οικονομίας –όπως τα λιμάνια, τα αεροδρόμια κ.ά.- για να μπορούν οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι να επενδύουν και να έχουν σίγουρα, εξασφαλισμένα κέρδη και με όσο γίνεται μικρότερο επιχειρηματικό ρίσκο.

Η ιδιωτικοποίηση, όμως, του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης, δεν υλοποιεί απλώς τους σχεδιασμούς του εγχώριου κεφαλαίου για μετατροπή της Ελλάδας σε κόμβο συνδυασμένων μεταφορών.

Υπακούει και στις γενικότερες στρατηγικές επιλογές της ΕΕ, που πέρα από την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, αφορά και στους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για τον γεωστρατηγικό έλεγχο περιοχών και δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας.

Κι «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε»!

Μια περιοχή όπου εκδηλώνονται σφοδροί ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για τον έλεγχό της, ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία, Κίνα, κι έτσι ο ρόλος του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης γίνεται πολύ κρίσιμος.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, γιατί το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης έχει τόση σημασία για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ως οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο – επιτελείο.

Καταλαβαίνουμε, όμως, και το πόσο επικίνδυνη είναι η ιδιωτικοποίηση μιας στρατηγικής πύλης εισόδου – εξόδου της χώρας, τόσο κρίσιμη για την άμυνα και την ασφάλεια του λαού και της χώρας, ιδιαίτερα τώρα που το θερμόμετρο στην περιοχή ανεβαίνει.

Οι μόνοι που πανηγυρίζουν με την ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης είναι όσοι κερδίζουν από αυτήν: οι βιομήχανοι, οι μεγαλοεξαγωγείς και οι μεγαλέμποροι.

Γιατί η ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού στρέφεται σε βάρος του λαού της Θεσσαλονίκης, των εργαζομένων στο λιμάνι και όλου του ελληνικού λαού.

Αφού:

Γίνεται άλλη μια αιτία για να ακριβύνουν βασικά αγαθά που καταναλώνει σήμερα η λαϊκή οικογένεια και που μεταφέρονται μέσα από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, λόγω της αύξησης της τιμής των λιμενικών υπηρεσιών, με μοναδικό κερδισμένο το μονοπώλιο που ανέλαβε το λιμάνι.

Γίνεται αιτία για να χειροτερέψουν οι εργασιακές σχέσεις στο λιμάνι, να επεκταθεί το άθλιο καθεστώς της εργολαβικής εργασίας και να αφανιστούν μια σειρά αυτοαπασχολούμενοι που δραστηριοποιούνται γύρω από το λιμάνι, όπως οι μεταφορείς, οι εκτελωνιστές κ.ά.

Να γιατί ο λαός της Θεσσαλονίκης και οι χιλιάδες άνεργοι της πόλης δεν έχουν τίποτα να περιμένουν.

Εκτός από την αύξηση του εργάσιμου χρόνου χωρίς την πληρωμή του, την κατάργηση του σταθερού πενθήμερου και τη δουλειά όλη τη βδομάδα χωρίς υπερωριακή αμοιβή, την εισαγωγή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου και τις απολύσεις με μια απλή πια καταγγελία της σύμβασης από την εταιρεία.

Αυτά έφερε η COSCO στο Πειραιά, αυτά φέρνει ήδη και η ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης.

Όσο για τα πολυδιαφημισμένα «αντισταθμιστικά οφέλη» σε δυο Δήμους, καθώς και την πρόσβαση και τη χρήση της προβλήτας 1 του Λιμανιού -η οποία, βέβαια, ήδη από καιρό αξιοποιείται για πολιτιστικές δραστηριότητες από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και όχι για λιμενικές, όλα αυτά δεν αποτελούν παρά στάχτη στα μάτια του λαού της περιοχής προκειμένου να ελεγχθούν οι αντιδράσεις του.

Το ερώτημα το θέτει η ίδια η ζωή!

Μπορεί το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και συνολικά τα λιμάνια, και οι υποδομές της χώρας να γίνουν μοχλός πραγματικής ανάπτυξης και ευημερίας για τους εργάτες και τις λαϊκές οικογένειες, να προσφέρουν σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να γίνουν μοχλός συνολικά κοινωνικής και πολιτιστικής ανάπτυξης για όλο το λαό της περιοχής;

Ναι, μπορούν όλα αυτά να γίνουν!

Εφόσον η αξιοποίησή τους δεν θα γίνεται για τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Μόνο που τότε χρειάζεται ο ίδιος λαός να βρεθεί στο τιμόνι της εξουσίας, κι η εξουσία του απαλλαγμένη από το καπιταλιστικό κέρδος να οργανώσει την κοινωνική παραγωγή και να τη σχεδιάσει κεντρικά και επιστημονικά θέτοντάς την στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...