Τα ελληνοτουρκικά – Mε αφορμή αγοραία σχόλια σε βάρος του Ναυάρχου Β. Αποστολάκη

Τεθωρακισμένο όχημα BMP-1 (Ρωσικής κατασκευής) του Ελληνικού Στρατού
Φώτο Αρχείου / Τεθωρακισμένο όχημα μάχης BMP-1 (Ρωσικής κατασκευής) του Ελληνικού Στρατού

Με τις ευρύτερες πολιτικές επιλογές του Ναυάρχου Βαγγέλη Αποστολάκη μπορεί να διαφωνούμε. Δεν μπορούμε όμως, να μη του αναγνωρίσουμε τον ήπιο, κατά βάση, λόγο σε ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά κατά τις εμφανίσεις του στα κανάλια. Με τα γραφόμενα σε βάρος του σε γνωστή φυλλάδα πρόσφατα, δεν αξίζει νομίζω καν να ασχοληθεί κάποιος. Αρκεί ο χαρακτηρισμός τους ως απαράδεκτα και αγοραίου στυλ που προκαλούν αηδία!

Επειδή έτυχε να παρακολουθήσουμε την σχετική παρέμβασή του Ναυάρχου, νομίζουμε στη συγκεκριμένη αποστροφή του λόγου του, κατέληξε σε ένα λογικό συμπέρασμα. Είπε περίπου δηλαδή, ότι εφόσον οι επιθετικές – προκλητικές δηλώσεις σε βάρος της χώρας διαρκούν ήδη μεγάλο διάστημα χωρίς ενέργεια στο πεδίο, επομένως μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι πρόκειται για μια περίπτωση “σκυλιού που γαυγίζει μα δεν δαγκώνει”.

Η ουσία των ελληνοτουρκικών

Σε ότι αφορά την ουσία των ζητημάτων, η γνώμη μας είναι ότι οι διεκδικήσεις της Τουρκίας, η ανοιχτή πρόταση αναθεώρησης των παλαιών συνθηκών δεν οφείλεται σε τρελούς εθνικιστές, ούτε είναι απλά λόγια και “ρητορική έντασης” για εσωτερική κατανάλωση. Αντίθετα αποτελούν ένα κομμάτι του παζλ των ανταγωνισμών μεταξύ γειτονικών κρατών στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και ευρύτερα μεταξύ ισχυρών ιμπεριαλιστικών Δυνάμεων και συμμαχιών.

Μη ξεχνάμε ότι ζούμε σε εποχή ιμπεριαλισμού.Με άλλα λόγια, ζούμε στην εποχή οξύτατων οικονομικών ανταγωνισμών, που διεξάγονται ανάμεσα σε καπιταλιστές – μεγαλομετόχους, μεταξύ κλάδων παραγωγής, ανάμεσα σε μονοπώλια του ίδιου κλάδου σε όλα τα επίπεδα. Ανταγωνισμοί διεξάγονται σε κάθε γωνιά της γης. Τα ίδια τα καπιταλιστικά κράτη από τη μια τσακίζουν τους λαούς σε περίοδο “ειρήνης” και από την άλλη δε διστάζουν να τους σύρουν σε νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, εξασφαλίζοντας κέρδη για τα μονοπώλια τους.

Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, όπως και η Ρωσία με την Κίνα πρωταγωνιστούν στους ανταγωνισμούς.Σε αυτό το πλαίσιοτο ΝΑΤΟ, ως ιμπεριαλιστική συμμαχία, στοχεύει στη διατήρηση της συνοχής του. Στις μέρες μας γίνεται πιο κατανοητό, ότι η επίκληση από τα αστικά κόμματα, της διαμεσολάβησης του στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι λάθος αφού στα σχετικά παζάρια κυριαρχεί ο στόχος του ΝΑΤΟ για απόσπαση της Τουρκίας από την επιρροή της Ρωσίας.Γενικότερα όμως από τον στόχο της ΝΑΤΟϊκής συνοχής απορρέουν οι αποφάσεις του, που δεν αναγνωρίζουν σύνορα μεταξύ των κρατών μελών. Γι’ αυτό το ΝΑΤΟ μιλάει για «νατοϊκό έδαφος», γι’ αυτό θεωρούν το Αιγαίο «ενιαίο επιχειρησιακό χώρο». Όλα αυτά τελικά είναι, πιστεύομε, που οδηγούν σε “λύση” συνδιαχείρισης του πελάγους με αμερικανοΝΑΤΟϊκή εποπτεία!

Σε αυτό το έδαφος οξύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των αστικών τάξεων της Ελλάδας και Τουρκίας. Η δύναμη της τουρκικής αστικής τάξης έχει πλέον μεγαλώσει τόσο πολύ που δεν χωράει στο κοστούμι που της έραψαν οι παλιές συμφωνίες. επιδιώκει να αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο τη θέση της στην περιοχή. Επιδιώκει να μετατραπεί η Τουρκία σε ρυθμιστή στην ευρύτερη περιοχή και σε ενεργειακό κόμβο, σε κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων. Σε αυτήν την επιδίωξη ανταγωνίζεται τη στρατηγική της Ελληνικής αστικής τάξης, που αν και είναι λιγότερο ισχυρή επιδιώκει να πετύχει ανάλογους στρατηγικούς στόχους. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκει την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, ώστε να υπηρετήσει αυτά τα σχέδια.

Τελικά σαν αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, μια αμερικανοΝΑΤΟϊκής έμπνευσης συμφωνία συνεκμετάλλευσης – συνδιαχείρισης μεταξύ των αστικών τάξεων της Ελλάδας Τουρκίας δεν πρόκειται να εξασφαλίσει Ειρήνη στην περιοχή. Αντίθετα μια τέτοια συμφωνία θα ανοίξει την όρεξη των εγχώριων ελληνικών, τουρκικών και ξένων μονοπωλίων. Θα οξύνει τους ανταγωνισμούς για το μοίρασμα της λείας, θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερες συγκρούσεις στην περιοχή μας, αφού θα ανοίξει αντικειμενικά τον ασκό του Αιόλου, για ένα νέο γύρο αιματηρών πολεμικών συρράξεων.

Ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτε βεβαίως από τη διαφύλαξη της νατοϊκής συνοχής, αλλά ούτε και από την εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών και τη χρησιμοποίηση αγωγών, καθώς τη μερίδα του λέοντος θα επωφεληθούν ισχυρά μονοπώλια. Το κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή δε λύνεται, μόνο κόβεται αν οι λαοί βαδίσουν το δρόμο της ανατροπής. Ανατροπή του συστήματος που για τους λαούς επιφυλάσσει φτώχεια, περιορισμό κοινωνικών δικαιωμάτων και πολέμους και πλούτο για τους κεφαλαιούχους. Αυτή είναι και μοναδική επιλογή υπέρ των λαών τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας.

Σαν υστερόγραφο

Το αν η τουρκική αστική τάξη θα αποφασίσει ή όχι μια πολεμική σύγκρουση με την ελληνική εξαρτάται από την εκτίμηση κερδών και ζημιών. Εξαρτάται για παράδειγμα, από το αν εκτιμά ότι μπορεί να κερδίσει διεκδικήσεις στο πλαίσιο ευρωΝΑΤΟϊκών παζαριών, μόνο απειλώντας! Είναι γνωστό άλλωστε ότι οι διάφορες «αγορές του αιώνα» από μόνες τους δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Απαιτείται παράλληλα η ηγεσία να πείθει, ότι είναι αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει τους εξοπλισμούς, αν χρειαστεί. Όσοι από αυτούς φυσικά δεν θα βρίσκονται εκτός συνόρων σε ευρωΝατοϊκές αποστολές …

Γι’ αυτό Ναύαρχε, πρέπει να φύγουμε από ΝΑΤΟ – EE και να διώξουμε τις βάσεις!

Ο Μαρκόνης

Δείτε ακόμα...