«Τα μισά παιδιά πρόσφυγες στον κόσμο βρίσκονταν –και προ πανδημίας- εκτός σχολείων»

Σεπτέμβρης 2020 - Μεταναστόπουλα στη Λέσβο μετά την πυρκαγιά στο «στρατόπεδο συγκέντρωσης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μόρια
Σεπτέμβρης 2020 – Μεταναστόπουλα στη Λέσβο μετά την πυρκαγιά στο «στρατόπεδο συγκέντρωσης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μόρια / Πηγή: Eurokinissi

«Τα μισά παιδιά πρόσφυγες στον κόσμο βρίσκονταν –και προ πανδημίας- εκτός σχολείων», δήλωση ύπατου αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Filippo Grandi.

Η δήλωση αυτή είναι μία από τις πολλές που αποδεικνύουν ότι η πανδημία ήρθε να επιδεινώσει την κατάσταση που επικρατεί στη ζωή των προσφυγόπουλων, και πιο συγκεκριμένα στην εκπαίδευση τους.

Δεν φτάνει που η εναρμονισμένη με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ πολιτική αυτής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων δημιουργεί ορδές προσφύγων, που καταλήγουν με όποιον τρόπο μπορούν στην χώρα μας, για να βρουν μια καλύτερη ζωή. Δεν φτάνει που όλες οι κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει Μόριες και Αμυγδαλέζες και πολλές άλλες «κολάσεις» για αυτούς τους ανθρώπους, η ομαλή ένταξη τους μοιάζει άπιαστο όνειρο.

Μετανάστες - παιδιά στη Λέσβο μετά την πυρκαγιά στο στρατόπεδο της ΕΕ στη Μόρια
Φώτο Αρχείου / Μετανάστες – παιδιά στη Λέσβο μετά την πυρκαγιά στο στρατόπεδο της ΕΕ στη Μόρια Πηγή: Eurokinissi

Ποια είναι η μέριμνα για αυτά τα χιλιάδες παιδιά που έχουν ξεριζωθεί από τις πατρίδες τους; Ποια φροντίδα υπάρχει για αυτές τις αθώες ψυχές που οι τελευταίες τους μνήμες είναι εικόνες φόβου, φρίκης και πολέμου, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν ομαλά στη νέα τους πραγματικότητα; Να μπορέσουν όχι μόνο να μάθουν τη γλώσσα της χώρας στην οποία έρχονται αλλά να μπορέσουν να διδαχθούν την μητρική τους γλώσσα, να κοινωνικοποιηθούν, να εμπιστευτούν ανθρώπους, να πάρουν αισιοδοξία για τη ζωή που έχουν μπροστά τους, συνυπολογίζοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά είναι ασυνόδευτα.

Οι όποιες προσπάθειες των εκάστοτε κυβερνήσεων περιορίζονται σε προσλήψεις συμβασιούχων εκπαιδευτικών, χωρίς υποδομές για να μπορέσουν να στηρίξουν το έργο που μπορούν να επιτελέσουν. Στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί) ώστε να μπορεί παράλληλα με την μαθησιακή διαδικασία, να επουλώνονται τα τραύματα των εμπειριών που έχει το κάθε παιδί, να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του. Ουσιαστικά ο στόχος δεν είναι άλλος από το να μπορέσουν αυτά τα παιδιά έστω να αντιλαμβάνονται την ελληνική γλώσσα, για να μπορούν να συνεννοούνται. Τελικά η όποια κρατική ευθύνη μετατρέπεται σε ατομική φιλοτιμία, ώστε να μπορέσει να δοθεί διέξοδος σε αυτά τα παιδιά. Στην πλειοψηφία τους πέφτουν θύματα των διάφορων ΜΚΟ που σε βάρος τους βγάζουν κέρδη.

Πηγή: Eurokinissi

Η εκπαίδευση και συνολικά η ζωή τους δεν μπορεί να καλύπτεται με τη λογική «ό,τι περίσσεψε». Είναι τουλάχιστον προκλητικό να δίνονται δισεκατομμύρια, για να χρηματοδοτούνται οι «πολεμομηχανές» που δημιούργησαν τα δεινά αυτών των παιδιών και τα ίδια να αντιμετωπίζονται ως αναγκαίο κακό, που πρέπει κάπως να καλυφθεί χωρίς να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα.

Είναι ρεαλιστικό σήμερα, με τις δυνατότητες που υπάρχουν σε εκπαιδευτικό προσωπικό, εξειδικευμένους επιστήμονες να μπορέσει να δοθεί λύση όχι μόνο στην εκπαίδευση αυτών των παιδιών αλλά να μπορέσουν συνολικά να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους. Να μπορούν στα πλαίσια του σχολείου να εξελίσσουν τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις τους. Ζήτημα που ισχύει και για τα παιδιά των ελληνικών οικογενειών. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις να μπορούν παράλληλα με την ελληνική γλώσσα να διδάσκονται και την μητρική τους, τον πολιτισμό τους, την κουλτούρα τους. Μπορούν να διαμορφωθούν τέτοια προγράμματα μαθημάτων. Έτσι αυτά τα παιδιά θα μπορούν να δημιουργήσουν υγιείς σχέσεις με παιδιά της ηλικίας τους ανεξαρτήτως χώρας, χρώματος και φυλής.

Πρόσφυγες από τη Μόρια στην Πλατεία Βικτωρίας
Πρόσφυγες από τη Μόρια στην Πλατεία Βικτωρίας / Πηγή: Eurokinissi

Αυτός είναι ο τρόπος για να φιμωθούν ρατσιστικές αντιλήψεις. Αντιλήψεις που τα προσφυγόπουλα διαρκώς βρίσκουν μπροστά τους. Θα σταματήσουν να «γκετοποιούνται» γιατί δεν είναι αποδεκτοί από το σύνολο. Τα παιδιά των φτωχών λαϊκών οικογενειών ανεξαρτήτως εξωτερικών χαρακτηριστικών διαφορών δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Τα ενώνει η αλληλεγγύη τους, η ανάγκη τους να μάθουν, να ζήσουν καλύπτοντας τις ανάγκες τους.

Χρειάζεται  να δυναμώσει η πάλη για να μπορέσουν να ανακουφιστούν αυτοί τους άνθρωποι από τα δεινά που τώρα ζουν και να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους και προσφυγιά.

Σταυρούλα Σ.Μ.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...