Τουρκικός Τύπος: Πως η Ελλάδα κλιμακώνει τις ελληνοτουρκικές εντάσεις

Τουρκικός Τύπος
Φώτο αρχείου

Πρακτορείο Αναντολού

Η επίκουρος καθηγήτρια Δρ.Ζουχάλ Μερτ Ουζούνερ από το Πανεπιστήμιο Μαρμαρά, έγραψε το παρακάτω άρθρο,από το οποίο δίνονται αποσπάσματα, για το Πρακτορείο Αναντολού σχετικά με το πώς και για ποιο σκοπό οι πρόσφατες τουρκο-ελληνικές εντάσεις κλιμακώθηκαν από την Ελλάδα.

Η πολιτική έντασης της Ελλάδας με την Τουρκία και οι ιστορικές αναφορές

Το καλοκαίρι του 2022 ήταν χωρίς προβλήματα όσον αφορά την καθημερινότητα των πολιτών και του τουρισμού, παρά τις δυσοίωνες φήμες για πιθανή θερμή σύγκρουση στην Ελλάδα. Σε πολιτικό επίπεδο, αντίθετα, συνεχίστηκαν οι σοβαρές προσπάθειες για την αύξηση των εντάσεων.Για την ακρίβεια, τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου,το κλείδωμα των τουρκικών F-16 από τα ραντάρ των πυραυλικών συστημάτων S-300 που κατέχει η Ελλάδα θεωρήθηκε από τις τουρκικές αρχές ως ένα ζήτημα που πρέπει να εκληφθεί ως ένα βήμα και ποιο πέρα από την προβοκάτσια.Στις συζητήσεις στην Τουρκία απαιτήθηκε η κινητοποίηση διεθνών μηχανισμών.Η δε ελληνική πλευρά,προσπάθησε να νομιμοποιήσει το περιστατικό εξηγώντας το ως “υβριδικό πόλεμο” με αφορμή τη ροή μεταναστών στο Αιγαίο.Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό των δηλώσεων της ελληνικής κυβέρνησης είναι να μην θεωρηθεί ως η πλευρά που επιτίθεται αλλά η πλευρά που σέβεται τις διεθνείς νόρμες και κανόνες.Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος για τη λήψη μέτρων για την αύξηση της έντασης και την επιβολή μιας θερμής σύγκρουσης που θα οδηγούσε σε έναν καταστροφικό ολοκληρωτικό πόλεμο;

Οι λόγοι για την κλιμάκωση της έντασης

Σύμφωνα με τη γενική άποψη στην Τουρκία, η συντομότερη απάντηση σε αυτό το ερώτημα που μπορεί να δοθεί όσον αφορά στην Ελλάδα είναι η παραδοχή ότι η Ελλάδα υποστηρίζεται από ισχυρότερους περιφερειακούς και παγκόσμιους παράγοντες απ’ ότι η Τουρκία και ότι έχει προκύψει μια ευθυγράμμιση απόψεων εναντίον της Τουρκίας.Σε σχετικές δηλώσεις Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων υποστηρίζεται ότι επειδή η Ελλάδα έχει επικρατήσει στην ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ η Τουρκία έχει γίνει επιθετική εξαιτίας αυτού,Η κατάσταση αυτή θεωρείται ως ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας για την Ελλάδα, η οποία βιώνει το μειονέκτημα της ασυμμετρίας ισχύος.Η ιδέα ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ έχει στραφεί υπέρ της Ελλάδας αυξάνει την αντίληψη της ισχύος και την προσδοκία θετικών αποτελεσμάτων στην Ελλάδα.Παρά τις πρόσφατες διπλωματικές επιτυχίες της Άγκυρας, η ελληνική πλευρά φαίνεται να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια στρατιωτική σύγκρουση είναι επωφελής για τα εθνικά συμφέροντα της με βάση την υπόθεση ότι η Τουρκία είναι “αδύναμη και μόνη”.Οι φιλόδοξοι στόχοι της Ελλάδας να οδηγήσει στην έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και να εργαλειοποιήσει το ΝΑΤΟ για τα ελληνικά συμφέροντα, όπως έγινε και στη διαδικασία με την ΕΕ, μπορούν επίσης να αξιολογηθούν σε αυτό το πλαίσιο.

Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα που θα τροφοδοτήσουν αυτόν τον φιλόδοξο στόχο είναι η δημόσια διπλωματία και οι δραστηριότητες άσκησης πίεσης με τα διάφορα λόμπι που πραγματοποιεί η Ελλάδα.

Φιλόδοξοι στόχοι, όπως η παρουσίαση της Τουρκίας ως χώρας που, όπως η Ρωσία, δεν τηρεί το διεθνές δίκαιο και τους διεθνείς κανόνες, και η ανάθεση στην Ελλάδα μεγαλύτερου ρόλου από αυτόν που μπορεί να αναλάβει σε αυτή τη διαδικασία, όπως ο ρόλος του υπερασπιστή της Δύσης παρατηρούνται έντονα. Στην Ουάσινγκτον, ειδικότερα, η ελληνική κυβέρνηση έχει εξαπολύσει έναν “μεγάλο πόλεμο” κατά οποιασδήποτε προσέγγισης που θα ενίσχυε την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης των F-16.

Τα σύμβολα της ελληνικής προπαγάνδας

Σε αυτόν τον προπαγανδιστικό αγώνα χρησιμοποιούνται διάφορα ιστορικά γεγονότα και σύμβολα. Για παράδειγμα, υποστηρίζεται ότι η Τουρκία έχει αποσχιστεί από τη Δύση και ότι αυτή η ρήξη αποτελεί γενική προτίμηση στη Δύση και, ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο οι δυτικοί σύμμαχοι να ταχθούν στο πλευρό της Ελλάδας.

Συμβολικές εκφράσεις, λέξεις και αναφορές στον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιούνται επίσης για την ενίσχυση της εθνικής πολιτικής. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2022, μιλώντας στο Διεθνές Φόρουμ Εμπορίου, ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης, εξηγώντας την κατάσταση της Ελλάδας, είπε ότι από την Τουρκία έρχονται απαράδεκτες δηλώσεις, στις οποίες θα απαντήσουν με “Όχι, κύριε Ερντογάν”. Θύμισε το “όχι” του Μεταξά στις 28 Οκτωβρίου 1940, στο κάλεσμα του Μουσολίνι να “παραδοθεί η Ελλάδα“.

Η αναφορά στην Ημέρα του Όχι, η οποία εξακολουθεί να γιορτάζεται ως σύμβολο της εθνικής αντίστασης, είναι μια σημαντική επιλογή όσον αφορά την κατασκευή της εικόνας της Ελλάδας που βρίσκεται σε άμυνα και της κυβέρνησης που ηγείται ηρωικά σε αυτό το πλαίσιο.

Η Ελλάδα ως όργανο των αμερικανικών πολιτικών

Πώς λοιπόν μπορεί να αντιμετωπιστεί η σχέση που δημιουργείται με τα σύμβολα και τις παρομοιώσεις που χρησιμοποιούνται και την προτιμώμενη μορφή πολιτικής και στόχων στο πλαίσιο της ελληνικής πολιτικής; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα δώσει επίσης στοιχεία για τις σημερινές προσδοκίες και τις συνέπειές τους.

Ο Μητσοτάκης έκανε μια πολιτική επιλογή που αποδέχεται να μετατρέψει την Ελλάδα σε όργανο της αμερικανικής πολιτικής, όπως ακριβώς ο Βενιζέλος έθεσε την Ελλάδα υπό βρετανικό έλεγχο. Σε αυτό το πλαίσιο ξεκίνησε η περιπέτεια του Βενιζέλου στην Ανατολία, με την υποστήριξη και τη βοήθεια των μεγάλων δυνάμεων.

Από την άλλη πλευρά, η άλλη αναφορά στην ομιλία ήταν στην Ημέρα του Όχι το 1940 και στον αρχιτέκτονα της Μεταξά, ο οποίος θεωρείται εθνικός ήρωας και ο οποίος είχε πρώτα αντιταχθεί στην κατοχή του 1919 (σ.σ. Μικρασιατική Εκστρατεία) και στη συνέχεια είπε “Όχι” στον Μουσολίνι το 1940 για να υπερασπιστεί την πατρίδα του.

Όταν ο Μεταξάς πέθανε το 1941,ο οποίος είχε αρνηθεί να επιτρέψει την είσοδο βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, διότι αυτό θα είχε αρνητικά αποτελέσματα και θα προκαλούσε την αντίδραση της Γερμανίας, και δέχτηκε μόνο περιορισμένη αεροπορική υποστήριξη, ο διάδοχός του Αλέξανδρος Κοριζής παραμέρισε τις αναστολές και κάλεσε βρετανικά στρατεύματα στην Ελλάδα, γεγονός που οδήγησε σε μια καταστροφική σύγκρουση, και η Ελλάδα έγινε παράγοντας στην πολιτική μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ενώ η πολεμική διάθεση του Μεταξά είχε αμυντική χροιά, εκείνη του Βενιζέλου ήταν περισσότερο επεκτατική και εκδηλώθηκε στην ελληνική πολιτική με διαφορετικούς τρόπους.

Σε αυτή την περίπτωση, ποια παράδοση συνεχίζει ο Μητσοτάκης; Αν και προσπαθεί να πάρει τη θετική παρακαταθήκη όλου του παρελθόντος με τα σύνθετα σύμβολα και τις μεταφορές που χρησιμοποιεί, ο Μητσοτάκης, που προσπαθεί να κερδίσει γρήγορα εθνικιστικές ψήφους ως ηγέτης πηγαίνοντας στις εκλογές, βρίσκεται σε βενιζελική γραμμή και δίνει διακριτικά μηνύματα ότι δεν θα αρκεστεί μόνο στην άμυνα.

Η αύξηση των αντιδημοκρατικών και παράνομων πρακτικών κατά της ελληνικής αντιπολίτευσης, σε συνδυασμό με την εθνικιστική ρητορική, μοιάζει με έναν “εθνικό διχασμό” στην ελληνική πολιτική ζωή. Το γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση διατηρείται στην εξουσία επειδή ενεργεί σύμφωνα με τις διεθνείς πολιτικές ισορροπίες δείχνει επίσης ότι η Ελλάδα, η οποία έχει επιλέξει να είναι εργαλείο στις περιφερειακές ισορροπίες, αντί για μια προσεκτική πολιτική όπως η εποχή Μεταξά, θεωρείται αποδεκτή.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...