Τραγωδία σε διαρκή επανάληψη

Πυρκαγιά στην Πεντέλη, Τρίτη 19 Ιούλη 2022 / Πηγή: Eurokinissi
Πυρκαγιά στην Πεντέλη, Τρίτη 19 Ιούλη 2022 / Πηγή: Eurokinissi

Ούτε ένας χρόνος δεν έχει περάσει από τις περσινές τραγικές καταστροφές δασών, καλλιεργειών, κατοικιών, κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, αιγοπροβάτων, λαϊκών περιουσιών και πλημμυρών που ακολούθησαν στην Αττική, στην Εύβοια, στην Πελοπόννησο και αλλού.

Και φέτος, η κυβέρνηση της ΝΔ (όπως άλλωστε τα προηγούμενα χρόνια όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις) πριν από την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου δήλωνε ότι «έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα», «έχουν εξασφαλίσει περισσότερα εναέρια μέσα», «ο κρατικός μηχανισμός είναι πανέτοιμος» και «με δεδομένες τις οικονομικές δυσκολίες εξασφάλισαν το μεγαλύτερο δυνατό ποσό για τη δασοπυροπροστασία», «έχει γίνει μια καταπληκτική, πρότυπη δουλειά» …αλλά η «κλιματική κρίση απειλεί». Τίποτα το πρωτότυπο.

Όλες οι κυβερνήσεις, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, υποδεικνύουν τους ίδιους φταίχτες των φυσικών καταστροφών, πότε τις ακραίες καιρικές συνθήκες, πότε τον «στρατηγό άνεμο» και τις «ασύμμετρες απειλές», πότε την «κλιματική αλλαγή». Μετά από κάθε τραγική καταστροφή εμφανίζονται να «χαράζουν νέους δρόμους» για την αντιμετώπισή τους. Επιδιώκουν να πείσουν τον λαό ότι την επόμενη φορά «θα είναι αλλιώς», μόνο που η κάθε «επόμενη φορά» επιφυλάσσει νέες καταστροφές και νέες τραγωδίες.


Τραγικά, όμως, είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, αφού οι ανυπολόγιστες καταστροφές για πάνω από 7 δεκαετίες σε όλη την Ελλάδα επαναλαμβάνονται σε βάρος της ζωής της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και του περιβάλλοντος.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

2021, κυβέρνηση ΝΔ: 1.332.000 καμένα στρέμματα δασών και γεωργικών εκτάσεων. Κι ακολούθησαν οι πλημμύρες, ο αποκλεισμός της Αττικής από τα χιόνια, ο εγκλωβισμός χιλιάδων αυτοκινήτων στη χρυσοπληρωμένη Αττική Οδό. 2018, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Μάτι με 102 νεκρούς, ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Συνολική καμένη έκταση πάνω από 200.000 στρέμματα. 2007, κυβέρνηση ΝΔ: 63 νεκροί, συνολική καμένη έκταση 2.257.340 στρέμματα. 49 νεκροί στην Ηλεία, κάηκαν 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα, 60.000 ζώα, 147 χωριά, περισσότερα από 1.500 σπίτια. 2000, κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ: 1.470.060 στρέμματα καμένα δάση και δασικές εκτάσεις (μετά τη μεταφορά της κατάσβεσης στην Πυροσβεστική Υπηρεσία).

Μια τραγωδία σε διαρκή επανάληψη, που κάνει θρύψαλα κάθε επίκληση στην «κλιματική κρίση», που αποδεικνύει ότι τα «ακραία φαινόμενα» αξιοποιούνται ως άλλοθι για τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού σε μέσα και υποδομές για την ουσιαστική προστασία του λαού.


Η Πεντέλη που ξανακάηκε αυτές τις μέρες είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Τα τελευταία 40 τουλάχιστον χρόνια καίγεται συνέχεια. Χιλιάδες στρέμματα από το 1981 έως σήμερα. Πάντα σε αυτά τα καμένα συνεχιζόταν το «πάρτι» της οικοπεδοποίησης μέσω συνεταιρισμών οικιστών και εμπόρων γης με τη στήριξη του αστικού κράτους. Επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι παρ’ όλη την καταστροφή, σταθερή είναι η υποχρηματοδότηση των δήμων για την πυροπροστασία από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ειδικότερα για φέτος δόθηκαν στον δήμο Πεντέλης 75.000 ευρώ, στον δήμο Παλλήνης 48.000 ευρώ, στον δήμο Ραφήνας – Πικερμίου 42.000 ευρώ, ενώ και την τελευταία στιγμή διατέθηκε 1,5 εκατ. για όλη την Αττική.

Ταυτόχρονα, από τα κυβερνητικά επιτελεία επιστρατεύεται όλο το οπλοστάσιο για την «ατομική ευθύνη», για το ότι οι περιοχές που καίγονται είναι μεικτές ζώνες (δασικές – οικιστικές), λες και δεν έχει ευθύνη το αστικό κράτος για αυτό το καθεστώς, που αξιοποιήθηκε διαχρονικά ώστε να κρατούνται «όμηροι» πλατιά λαϊκά στρώματα μέσα από τους χειρισμούς των αυθαιρέτων, με τους νόμους «κομμένους και ραμμένους» για μπίζνες του κεφαλαίου στα καμένα και τα …αναδασωτέα. Επίσης σε τέτοιες περιοχές δημιουργούνται και βιομηχανικές ζώνες με γενικευμένο τον κίνδυνο ενός μεγάλου ατυχήματος.


Όλα τα παραπάνω αποτελούν αποδείξεις της διαχρονικότητας του εγκλήματος, με τις υπογραφές όλων των αστικών κυβερνήσεων, όλων των αποχρώσεων, είτε υπηρετούσαν τη «δίκαιη ανάπτυξη», είτε την «ανάπτυξη για όλους», είτε αυτή έχει χρώμα «πράσινο», είτε όχι, πάντα όμως είναι η ίδια καπιταλιστική βαρβαρότητα. Στον αντίποδα στέκεται το ΚΚΕ, που παίρνει θέση για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος, με κριτήριο ότι αυτή πουθενά δεν συναντιέται με τη στρατηγική που υπηρετούν οι κυβερνήσεις και το κράτος τους για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτή η στρατηγική αποτελεί το μεγάλο εμπόδιο στην αξιοποίηση όλων των σύγχρονων δυνατοτήτων για ολοκληρωμένη Πολιτική Προστασία, πρόληψη και προστασία από φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές, για ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασών, του περιβάλλοντος. Βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ ο λαός έχει τη δύναμη, στηριγμένος στην αλληλεγγύη, την οργάνωση και τη διεκδίκηση, να αναμετρηθεί με την πολιτική που του μαυρίζει τη ζωή.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Αποκαλυπτικά» του Ριζοσπάστη

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...