Τροπολογία για την Αστική Ευθύνη του Τύπου: Απαράδεκτες ρυθμίσεις και «περίεργες» εξαιρέσεις

Εφημερίδες - ΜΜΕ - Ενημέρωση - Διάβασμα
Πηγή: Pexels

Η αλλαγή του νόμου περί αστικής ευθύνης του Τύπου, αλλά μόνο για τις εφημερίδες, αφήνοντας – περιέργως – εκτός τα άλλα Μέσα και το διαδίκτυο, η αναβάθμιση του ρόλου του ΕΣΡ, αυτού του κυβερνητικού φερέφωνου, και σε ρόλο …θεματοφύλακα για την επιβολή των προστίμων στον Τύπο και η συμμετοχή των διευθυντικών στελεχών, δηλαδή των εκπροσώπων των εκδοτών, στις επαγγελματικές Ενώσεις των δημοσιογράφων, είναι οι βασικές ρυθμίσεις της απαράδεκτης τροπολογίας που κατατέθηκε από την κυβέρνηση στη Βουλή και ψηφίστηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στην Ολομέλεια.

Το ΚΚΕ καταψήφισε την τροπολογία. Ο ειδικός αγορητής του, Μανώλης Συντυχάκης, σχολιάζοντας τις ρυθμίσεις της, επεσήμανε όσον αφορά τα περί αστικής ευθύνης του Τύπου ότι προβλέπει μεν πως μετά από μία δικαστική αγωγή σε αστικό δικαστήριο που επιδικάζει χρηματικές αποζημιώσεις θα πληρώσει το Μέσο που καταδικάστηκε, και πως εφόσον δεν πληρώνει η εταιρεία – ιδιοκτήτης του Μέσου θα πληρώνει ο μέτοχος που είναι ιδιοκτήτης του 50% των μετοχών, ωστόσο προκύπτει το ερώτημα «γιατί αυτή η διάταξη περιορίζεται στον Τύπο και όχι και στα άλλα Μέσα, στο διαδίκτυο;».

Πράγματι, πρόσθεσε, «τις περισσότερες φορές όταν υπάρχει αγωγή για κάποιο Μέσο δεν δικάζεται ο διευθυντής, δικάζεται ο δημοσιογράφος. Ο δημοσιογράφος έχει γίνει ο σάκος του μποξ. Οι δημοσιογράφοι χειρίζονται θέματα και τα παρουσιάζουν μετά με βάση την πολιτική που διαμορφώνει ο επιχειρηματικός όμιλος. Μέσω του διευθυντή, του διευθυντή σύνταξης και των αρχισυντακτών μεταφέρεται η εντολή στον δημοσιογράφο, και αυτός είναι υποχρεωμένος να προβάλλει τα θέματα με βάση την πολιτική που του υποδεικνύουν. Τώρα, αν εδώ εμπλέκονται και ανταγωνισμοί και υπάρχουν μηνύσεις και αγωγές για συκοφαντικές δυσφημίσεις, οι δημοσιογράφοι δεν έχουν ευθύνη, ή δεν έχουν την κύρια ευθύνη, και δεν πρέπει να δικάζονται. Οι ιδιοκτήτες όμως και τα διευθυντικά στελέχη έχουν ολάκερη την ευθύνη. Και εδώ επικρατεί ο νόμος του ισχυρού».

Οσον αφορά τις ρυθμίσεις για το ΕΣΡ, σημείωσε ότι «αυτός ο θεματοφύλακας, τάχα μου, της αντικειμενικής ενημέρωσης, τώρα αναλαμβάνει και ρόλο μεσάζοντα επιβολής προστίμων στον Τύπο. Αυτό δηλαδή το ανυπόληπτο όργανο, κυβερνητικό φερέφωνο, που δεν κάνει απολύτως τίποτα για να βάλει έναν φραγμό σε αυτό το χάλι που υπάρχει σήμερα στα ΜΜΕ, για την παραβίαση όχι της ισότιμης προβολής – δεν μιλάμε εδώ για ισότιμες προβολές – αλλά έστω αυτής της αρχής της αναλογικής προβολής των κομμάτων στα Μέσα Ενημέρωσης. Ζούμε πραγματικά έναν μιντιακό αυταρχισμό, μια ιδεολογική χειραγώγηση από τα ΜΜΕ».

Οσον αφορά τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε ότι «ανέβηκε στα κεραμίδια» για την αναβάθμιση του ρόλου του ΕΣΡ, κάνοντας λόγο για αντισυνταγματικότητα, ο Μ. Συντυχάκης επεσήμανε ότι «πρέπει να σταματήσει αυτήν την υποκρισία, τη στιγμή που έχει βάλει τη σφραγίδα του σε αυτό το καθεστώς, με τον νόμο Παππά. Ενώ ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γνωρίζει ότι η σύνθεση του ΕΣΡ, για την οποία διαμαρτύρεται, είναι προϊόν διακομματικής συναίνεσης πλην ΚΚΕ».

Για τη ρύθμιση που προβλέπει ότι ο διευθυντής και ο διευθυντής σύνταξης θα πρέπει να είναι μέλη των Ενώσεων των δημοσιογράφων, διαφορετικά το Μέσο θα πληρώνει πρόστιμο 10.000 ευρώ, ο βουλευτής του ΚΚΕ τόνισε: «Από πού κι ως πού διευθυντής και διευθυντής σύνταξης πρέπει να είναι μέλη του σωματείου; Το να είναι μέλη του σωματείου των εκδοτών το καταλαβαίνουμε, με γεια τους και χαρά τους, έχουν κάθε δικαίωμα». Και πρόσθεσε: «Τα διευθυντικά στελέχη, που είναι τα πρώτα βιολιά των ιδιοκτητών, δεν μπορούν να συμμετέχουν στις ίδιες Ενώσεις, στα ίδια συνδικάτα όπου συμμετέχουν οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι. Αυτοί είναι οι κατ’ εξοχήν άνθρωποι της εργοδοσίας, τα συμφέροντά τους είναι με την εργοδοσία, κόντρα στα συμφέροντα των εργαζομένων».

Στην ίδια τροπολογία υπάρχει ρύθμιση που αφορά το επίδομα μετάβασης εργαζομένων της ΕΡΤ σε εμπόλεμη ζώνη. Οπως ανέφερε ο Μ. Συντυχάκης, «το ΚΚΕ ήταν πάντα της άποψης ότι θα πρέπει αυτό το επίδομα να είναι ιδιαίτερα αυξημένο. Και λέμε επίσης ότι πρέπει να προμηθεύονται με μέσα ατομικής προστασίας, μέσα ασφάλειας, δηλαδή αλεξίσφαιρα γιλέκα, κράνη και ό,τι άλλο χρειάζονται για να πάνε στον πόλεμο. Τους έστειλαν στην Ουκρανία χωρίς τίποτα απ’ όλα αυτά, και έτρεχαν βέβαια εκ των υστέρων να τους καλύψουν. Εχουν ευθύνη γι’ αυτά και η κυβέρνηση και η εργοδοσία».

Δείτε ακόμα...