Β-52: Από τις Ναπάλμ στο Allied Sky

Η πολιτική εναέρια κυκλοφορία στην Ευρώπη αναμένεται να μειωθεί κατά 60% φέτος σε σύγκριση με το 2019, λόγω περιορισμών Covid-19, βάζοντας σε κίνδυνο περισσότερες από 7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Από την άλλη πλευρά, η στρατιωτική εναέρια κυκλοφορία αυξάνεται.

Την Παρασκευή 28-Αυγ, έξι στρατηγικά βομβαρδιστικά B-52 της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ πέταξαν σε μια μέρα πάνω από τις 30 χώρες του ΝΑΤΟ σε (βόρεια) Αμερική και Ευρώπη, πλαισιωμένα –ανάλογα με τον εναέριο χώρο από 80 μαχητικά από συμμαχικές χώρες.

Αυτή η μεγάλη άσκηση που ονομάζεται «Συμμαχικός Ουρανός» (Allied SkyCielo Alleato) δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg – καταδεικνύει «την ισχυρή δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών προς τους Συμμάχους και επιβεβαιώνει ότι είμαστε σε θέση να αποθαρρύνουμε την επιθετικότητα».
Ο υπαινιγμός για τη «ρωσική επιθετικότητα» στην Ευρώπη είναι προφανής.

Τα B-52, που μεταφέρθηκαν στις 22 Αυγούστου από την Air Minot της Βόρειας Ντακότα στο Fairford της Μεγάλης Βρετανίας, δεν είναι τα παλιά αεροπλάνα του Ψυχρού Πολέμου που χρησιμοποιούνται μόνο για παρελάσεις.
Συνεχώς εκσυγχρονισμένα, έχουν διατηρήσει το ρόλο τους ως στρατηγικών βομβιστών μεγάλης εμβέλειας. Τώρα βελτιώνονται περαιτέρω.

Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, με κόστος 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύντομα θα εξοπλίσει 76 B-52 με νέους κινητήρες, που θα τους δίνουν τη δυνατότητα να πετάνε 8.000 χιλιόμετρα χωρίς εν πτήσει ανεφοδιασμό, με 35 τόνους βομβών και συμβατικούς ή πυρηνικής κεφαλής πυραύλους.
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, τον Απρίλιο, σύναψε με την Raytheon Co για την κατασκευή ενός νέου cruise missile πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς, εξοπλισμένου με πυρηνική κεφαλή, ειδικά για τα B-52.

Με αυτά και άλλα στρατηγικά βομβαρδιστικά πυρηνικής επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του B-2 Spirit, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ πραγματοποίησε πάνω από 200 εξορμήσεις στην Ευρώπη από το 2018, κυρίως πάνω από τη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα κοντά στον ρωσικό εναέριο χώρο.
Οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ συμμετέχουν σε αυτές τις ασκήσεις, ιδίως στην Ιταλία, μαζί με δικά της μαχητικά που συμμετέχουν για να προσομοιώσουν μια κοινή αποστολή επίθεσης.
Αμέσως μετά, τα μαχητικά της Eurofighter Typhoon της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας έφυγαν για να αναπτυχθούν στη βάση Siauliai της Λιθουανίας, υποστηριζόμενα από εκατό περίπου αερομεταφερόμενους εξειδικευμένους στρατιώτες.
Από την 1η Σεπτεμβρίου θα παραμείνουν εκεί για 8 μήνες, μέχρι τον Απρίλιο του 2021, για να «υπερασπιστούν» τον εναέριο χώρο της Βαλτικής.
Είναι η τέταρτη αποστολή «αεροπορικής αστυνόμευσης» του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στη Βαλτική από την ιταλική Πολεμική Αεροπορία.

Τα ιταλικά μαχητικά είναι σε επιφυλακή –σε 24ωρη βάση να πετάξουν για αναχαίτιση «άγνωστων» αεροσκαφών, που είναι πάντα ρωσικά και πετούν μεταξύ κάποιου εσωτερικού αεροδρομίου και του Καλίνινγκραντ μέσω του διεθνούς εναέριου χώρου πάνω από τη Βαλτική.
Η λιθουανική βάση Siauliai, στην οποία αναπτύσσονται, έχει αναβαθμιστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν τριπλασιάσει την ικανότητά της επενδύοντας 24 εκατομμύρια ευρώ σε αυτήν.
Ο λόγος είναι ξεκάθαρος: η αεροπορική βάση απέχει μόλις 220 χλμ. από το Καλίνινγκραντ και 600 από την (Αγία) Πετρούπολη, μια απόσταση που ένα μαχητικό όπως το Eurofighter Typhoon καλύπτει μέσα σε λίγα λεπτά.

Γιατί το ΝΑΤΟ αναπτύσσει αυτά και άλλα συμβατικά και πυρηνικά αεροσκάφη διπλής χωρητικότητας κοντά στη Ρωσία;
Σίγουρα όχι για να υπερασπιστεί τις χώρες της Βαλτικής από μια ρωσική επίθεση που, αν συνέβαινε, θα σήμαινε την έναρξη του θερμοπυρηνικού παγκόσμιου πολέμου.
Το ίδιο θα συνέβαινε εάν αεροπλάνα του ΝΑΤΟ επιτίθεντο σε γειτονικές ρωσικές πόλεις από τη Βαλτική.

Ο πραγματικός λόγος αυτής της ανάπτυξης είναι η αύξηση της έντασης δημιουργώντας την εικόνα ενός επικίνδυνου εχθρού, της Ρωσίας, που ετοιμάζεται να επιτεθεί στην Ευρώπη.
Αυτή είναι η στρατηγική έντασης που εφαρμόζει η Ουάσινγκτον, με τη συνενοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτή η στρατηγική συνεπάγεται μια συνεχή και παραπέρα αύξηση των στρατιωτικών δαπανών εις βάρος των κοινωνικών δαπανών.
Ένα παράδειγμα: το κόστος μιας ώρας πτήσης για ένα μαχητικό Eurofighter υπολογίστηκε από την ίδια Πολεμική Αεροπορία στα 66.000 ευρώ (συμπεριλαμβανομένης της απόσβεσης του αεροπλάνου).
Κάθε φορά που ένα Eurofighter απογειώνεται για να «υπερασπιστεί» τον εναέριο χώρο της Βαλτικής, καταργεί τουλάχιστον δύο θέσεις εργασίας για κάθε ώρα πτήσης.

Γιάννης Παπαγιάννης

Πηγή |> Comitato promotore della campagna #NO GUERRA #NO NATO – Italy

Δείτε ακόμα...