Συμπληρώνονται σήμερα 107 χρόνια από τα γεγονότα που μετά τον βάρβαρο ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου, με πάνω από 350.000 θύματα και πάνω από 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους, έχουν σηματοδοτηθεί ως Γενοκτονία των Ποντίων, προσφέροντας πολύτιμα ιστορικά και πολιτικά συμπεράσματα για τα φονικά αδιέξοδα που προκαλούν στους λαούς οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και ο εγκλωβισμός στα εθνικιστικά σχέδια που τους περιβάλλουν.
Ήταν 19/5/1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Βασικοί παράγοντες που συντέλεσαν στη Γενοκτονία ήταν: Η άνοδος του τουρκικού αστικού εθνικισμού, καθώς για την ανερχόμενη τουρκική αστική τάξη, που διεκδικούσε το έθνος-κράτος της, το χτύπημα των βασικών ανταγωνιστών της (κυρίως της ελληνικής και της αρμενικής αστικής τάξης) αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για την εδραίωση της κυριαρχίας της στον συγκεκριμένο γεωγραφικό – οικονομικό χώρο.
Ήταν ακόμα οι επιδιώξεις της αστικής τάξης της Ελλάδας, για την οποία, λόγω των βλέψεών της στην ιδιαίτερα πλούσια περιοχή της Μικράς Ασίας, ο Πόντος ερχόταν σε «δεύτερη μοίρα» και υποτιμήθηκε η οργάνωση ή η βοήθεια οποιασδήποτε μορφής προς αυτόν.
Επίσης, οι επιδιώξεις και επιλογές της ελληνικής άρχουσας τάξης του Πόντου, αφού οι ιδιαίτερες -και ενίοτε αντικρουόμενες- επιδιώξεις στους κόλπους της ποντιακής πολιτικής, οικονομικής και θρησκευτικής ηγεσίας είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά κινήσεις οι οποίες εντέλει άφησαν έκθετο και ανυπεράσπιστο τον ποντιακό λαό, ενώ και οι σφοδρότατοι ανταγωνισμοί μεταξύ της ελληνικής και της αρμενικής αστικής τάξης όχι μόνο υπονόμευσαν μια ενδεχόμενη κοινή τους δράση, αλλά συχνά κατέληγαν ακόμα και σε συγκρούσεις μεταξύ ποντιακών και αρμενικών ένοπλων σωμάτων.
Όλα αυτά με φόντο τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή, αφού η Γενοκτονία των Ποντίων σχετίζεται άμεσα με τις ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις που έλαβαν χώρα για τη νομή της κλυδωνιζόμενης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο πλαίσιο και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, για την αναδιανομή των παγκόσμιων αγορών και πλουτοπαραγωγικών πηγών. Άλλωστε, οι σφαγές, οι εθνοκαθάρσεις, οι προσφυγοποιήσεις, οι αναγκαστικές αφομοιωτικές πολιτικές κ.ο.κ. ήταν κοινός παρονομαστής στα Βαλκάνια και όχι μόνο, όπου οι λαοί πλήρωσαν με το αίμα τους τις μεγαλοϊδεατικές επιδιώξεις των εθνικών τους αστικών τάξεων.
Με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο να φουντώνει στην ευρύτερη γειτονιά μας και τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να επαναχαράζουν τα σύνορα όλης της περιοχής και με την αστική τάξη της χώρας μας βαθιά μπλεγμένη στους ανταγωνισμούς και στα ευρωατλαντικά σχέδια, ο λαός έχει όλο και μεγαλύτερο συμφέρον να σκύψει με αποφασιστικότητα στα ιστορικά αυτά διδάγματα και να αντιπαλέψει κάθε εμπλοκή του στους επικίνδυνους σχεδιασμούς που θέλουν να τον βυθίσουν, να μη δεχτεί καμία θυσία για τους πολέμους και τους ανταγωνισμούς των εκμεταλλευτών του.
Το ΚΚΕ είναι περήφανο γιατί από την πρώτη στιγμή στάθηκε στο πλευρό των ξεριζωμένων Ελλήνων του Πόντου
Εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, πραγματοποιήθηκε Χτες το απόγευμα στη Βουλή, τιμώντας τη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Ομιλίες απηύθυναν ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Κακλαμάνης, ο υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας κ.ά.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό, υπογραμμίζοντας ότι «οι Έλληνες του Πόντου είναι και αυτοί ένας κρίκος στη μεγάλη αλυσίδα των θυμάτων του ιμπεριαλισμού, των ανταγωνισμών, των αντιθέσεων του συστήματος, όπως ήταν και οι συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου».
Σήμερα, αντιπροσωπεία των ΚΟ Μενιδίου του ΚΚΕ κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο Γενοκτονίας των Ποντίων στο Μενίδι, τιμώντας τη 19η Μάη, Μέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Χρήστος Τσοκάνης, βουλευτής του ΚΚΕ, ο Αλέξανδρος Κάμπας, γραμματέας της ΤΟ Βορειοδυτικής Αττικής του ΚΚΕ και ο Γιώργος Ψαραδέλλης, μέλος του ΤΓ Βορειοδυτικής Αττικής και δημοτικός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Σε δήλωσή του ο Χρήστος Τσοκάνης ανέφερε:
«Ημέρα μνήμης, τιμής η σημερινή για τους 353.000 νεκρούς συμπατριώτες μας, για το πάνω από 1,5 εκατομμύριο εκτοπισμένους. Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή δίνει όλες του τις δυνάμεις για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, παρά τις δυσκολίες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπο μιας και όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ως τώρα δεν έχουν κάνει το παραμικρό σε αυτή την κατεύθυνση.
Όποτε οι λαοί του κόσμου εμπιστεύτηκαν την άρχουσα τάξη της πατρίδας τους, πάντοτε βρέθηκαν σε δίνη αρνητικών εξελίξεων, στη δίνη ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, που θύματα ήταν οι ίδιοι οι λαοί.
Έτσι και σήμερα επιβάλλεται ο λαός μας, εκτός από τον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, να δώσει όλες του τις δυνάμεις για την απεμπλοκή από όλους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που με ευθύνη και της σημερινής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων η χώρα μας είναι μπλεγμένη. Για την επιστροφή όλων των Ενόπλων Δυνάμεων και των στρατιωτικών πίσω στην πατρίδα μας, όπως και το κλείσιμο όλων των αμερικανικών βάσεων, που σήμερα αποτελούν ορμητήριο συμμετοχής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Καταδικάζουμε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τη γενοκτονία που διαπράττεται από το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, αλλά και όλους του ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που έχουν στοχοποιήσει λαούς όπως αυτός της Κούβας που παλεύει για μια πατρίδα ελεύθερη, για μια πατρίδα σοσιαλιστική.
Σήμερα ο ποντιακός ελληνισμός έρχεται αντιμέτωπος με δεκάδες προβλήματα και άλυτες καταστάσεις που έχουν παγιωθεί. Κινδυνεύει να πεταχτεί στον δρόμο λόγω δανείων που του φόρτωσαν ενώ ήταν στεγαστικές επιδοτήσεις, λόγω του ότι ακόμα και σήμερα βρίσκεται σε εκτός σχεδίου περιοχές, χωρίς βασικές υποδομές σε δίκτυο ύδρευσης, αποχέτευσης κλπ., όπως άλλωστε και δεκάδες άλλοι συμπατριώτες μας. Ως ΚΚΕ δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την επίλυση όλων των προβλημάτων που θέτει το οργανωμένο ποντιακό κίνημα, που παλεύει, διεκδικεί, αγωνίζεται για την οριστική δικαίωση, την αναγνώριση της Γενοκτονίας, αλλά και όλων των δίκαιων αιτημάτων του ποντιακού ελληνισμού».




