3.000 χιλιόμετρα και 300 ευρώ για μετακίνηση πριν ακόμα ξεκινήσει η θητεία…

Γραμμές τρένου

Όπως όλοι οι φαντάροι, έτσι και εγώ, ξεκίνησα την θητεία μου βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη για να προμηθευτώ τα απαραίτητα, καθώς αυτά που μας παρέχει ο στρατός, όπως ένα εσώρουχο και 8.67 ευρώ το μήνα, δεν φτάνουν για μια αξιοπρεπή και υγιεινή διαβίωση. Ακόμα και τα 35 ευρώ που δικαιούμαι εγώ ως παντρεμένος δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες μου.

Η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε μέσα στο στρατόπεδο είναι δύσκολη. Παρά την πανδημία, κοιμόμαστε σε σχεδόν γεμάτους από στρατιώτες θαλάμους. Οι θάλαμοι είναι επίσης γεμάτοι με κοριούς και τα υλικά καθαριότητας, όπως σακούλες σκουπιδιών, χλωρίνες, καθαριστικά κλπ, παρέχονται με φειδώ. Ακόμα και το χαρτί υγείας για τις τουαλέτες πρέπει να το αγοράζουμε με δικά μας έξοδα.

Και βέβαια, η μετακίνηση από το στρατόπεδο προς τα σπίτια μας, και πίσω στη μονάδα, βαραίνει κατά κύριο λόγο εμάς τους στρατιώτες.

Αυτά τα έξοδα, για ορισμένους από εμάς, που έχουμε αναγκαστεί να μεταναστεύσουμε και ζούμε μόνιμα στο εξωτερικό -εγώ πχ στη Γερμανία- ως αποτέλεσμα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, για να αναζητήσουμε μια καλύτερη ζωή, γίνονται ακόμα πιο δυσβάσταχτα. Ο λογαριασμός έχει ήδη ξεφύγει αφού εγώ μόνο και μόνο για να φύγω από τη Γερμανία και να παρουσιαστώ στη μονάδα μου στον Έβρο ακολούθησα την εξής διαδρομή και φυσικά με το αζημίωτο: Μόναχο – Αθήνα (πτήση που κόστιζε 200 ευρώ), Αθήνα – Καρδίτσα (όπου είναι ο τόπος καταγωγής μου 35 ευρώ), Καρδίτσα – Έβρος 70 ευρώ. Συνολικά έχω διανύσει 3.000 χιλιόμετρα, έχω δώσει από την τσέπη μου 300 ευρώ, κι όλα αυτά πριν καλά – καλά ξεκινήσει η θητεία μου! Και σε αυτά δεν έχω συνυπολογίσει τα κόστη για την αγορά ρούχων κλπ που χρειάζομαι για την θητεία!

Μάθαμε ότι θα πάρουμε την άδεια ορκωμοσίας που προβλέπεται μόλις δύο μέρες πριν την ορκωμοσία μου, με αποτέλεσμα, για παράδειγμα, η σύζυγος μου που διαμένει στο εξωτερικό, να μην μπορεί να κλείσει εισιτήρια εγκαίρως και σε όσο γίνεται πιο προσιτές τιμές για να έρθει να με δει. Επίσης, οι άδειες εξωτερικού σε στρατιώτες δεν δίνονται πλέον λόγω της πανδημίας, την ίδια στιγμή που ο τουρισμός έχει ανοίξει με υγειονομικά πρωτόκολλα λάστιχα κατ’ επιταγή του τουριστικού κεφαλαίου.

Με δυο λόγια, διαμορφώνεται μία κατάσταση οικονομικής αιμορραγίας για όλους τους φαντάρους, κι ακόμη περισσότερο για όσους από εμάς ήρθαμε στην Ελλάδα, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, για να υπηρετήσουμε τη θητεία μας.

Την ίδια στιγμή βέβαια, η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως έκαναν και οι προηγούμενες, ξοδεύει δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά προγράμματα, για τις επιχειρησιακές ανάγκες του ΝΑΤΟ, την στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ (όπως γίνεται στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αυτή την περίοδο με τη μετατροπή του σε βάση τους) και το Ισραήλ, στέλνει στρατιωτικούς και εξοπλισμό εκτός συνόρων, όπως γίνεται αυτή την περίοδο στη Σαουδική Αραβία.

Επίσης, η κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα παίζουν πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των αποδήμων Ελλήνων για ψηφοθηρικούς και επικοινωνιακούς λόγους. Το «ενδιαφέρον» τους για τους Έλληνες του εξωτερικού και “τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” είναι γνωστά από την πολιτική αυτών των κομμάτων που έστειλε χιλιάδες στο εξωτερικό όλα τα προηγούμενα χρόνια, που δημιουργεί και οξύνει τα προβλήματα που βιώνουν οι απόδημοι όπως π.χ. με την Εκπαίδευση των μαθητών.

Όπως φαίνεται, οι κυβερνήσεις έχουν τις προτεραιότητές τους. Και σε καμία περίπτωση τέτοια δεν είναι η αξιοπρεπής διαβίωση των φαντάρων αφού για αυτούς και τις ανάγκες τους “το ταμείον είναι μείον”.

Έχουμε και εμείς οι φαντάροι όμως τις δικές μας προτεραιότητες… Πιστεύω βαθιά πως στον 21ο αιώνα οι φαντάροι έχουμε κάθε δικαίωμα να ζούμε σε αξιοπρεπείς συνθήκες υγιεινής μέσα στα στρατόπεδα. Τα δικαιώματά μας δεν τελειώνουν περνώντας τις πύλες των στρατοπέδων και έχουμε κάθε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση, να τα διεκδικούμε.

Αντώνης Στυλογιάννης, φαντάρος στην μονάδα 7 ΤΥΠ στον Έβρο

Δείτε ακόμα...