30ο αντιιμπεριαλιστικό διήμερο της ΚΝΕ: Η Λέσβος με τα μάτια ενός στρατιώτη που υπηρέτησε στο νησί

Κινητοποίηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης
Φώτο Αρχείου / Κινητοποίηση στη Μυτιλήνη του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λέσβο / Πηγή: ΠΕΚ

«Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός
κι εγώ λαός κι εσύ λαός.
Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ
Όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ»

Πυθαγόρας – Απ. Καλδάρας

Σε λίγες μέρες, από το Άλσος Τσαμάκια της Μυτιλήνης, θα ακουστεί δυνατά το μήνυμα ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν μεταξύ τους τίποτα. Αντιθέτως, είναι πολλά αυτά που τους ενώνουν.

Αυτό αποτυπώνει και το σύνθημα του φετινού αντιιμπεριλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ: “Σε Ελλάδα και Τουρκία ίδιος ο εχθρός: ΝΑΤΟ – κυβερνήσεις – καπιταλισμός. Ο σοσιαλισμός είναι το μέλλον!“.

Η 30η επέτειος ενός θεσμού που έχει αγκαλιαστεί από χιλιάδες νέους, με περιεχόμενο που συνεχώς αναβαθμίζεται, είναι βέβαιο ότι θα μείνει στην ιστορία! Η συνδιοργάνωση των εκδηλώσεων με την ΚΝ Τουρκίας είναι μια πράξη αλληλεγγύης απέναντι σε ένα λαό που κι αυτός δοκιμάζεται εξίσου με εμάς. Από τις συνέπειες της πανδημίας, τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και τα αδιέξοδα της νεολαίας μέχρι τη μεγάλη καταστολή από πλευράς κυβέρνησης Ερντογάν.

Ο χώρος διεξαγωγής του φετινού Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου συνδέεται με την αγωνιστική παράδοση του λαού της Λέσβου, ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1940. Ιστορική, για παράδειγμα ήταν η παλλαϊκή κινητοποίηση με πρωτοβουλία του ΕΑΜ στη θέση “Μπλόκια” ενάντια στην απόβαση των “μαύρων” του Turnbull (ινδικά στρατεύματα) όπου εκατοντάδες εργαζόμενοι, αγρότες, μαθητές και ηλικιωμένοι βροντοφώναξαν “Go Back” στους Βρετανούς που επιχείρησαν με 3 μεταγωγικά και 3 πολεμικά πλοία να καταλάβουν το νησί. Η επιχείρηση ματαιώθηκε με την αποφασιστικότητα των ηρωικών αγροτών της Αγιάσου, των Μοριανών που έφτασαν οπλισμένοι με σκουριασμένες χατζάρες, παλούκια και ό,τι βρήκαν στο διάβα τους, των γυναικών της Μυτιλήνης που στην κυριολεξία έπεσαν πάνω στα αποβατικά σκάφη για να τα σταματήσουν.

Ένα από τα «Μπλόκια» της Μυτιλήνης

Οι εκθέσεις στο χώρο που θα αποτυπώνουν τα γεγονότα και τις ιστορικές πλευρές σίγουρα θα εμπνεύσουν και θα προβληματίσουν.

Προσωπικά, είχα την τύχη να υπηρετήσω το μεγαλύτερο κομμάτι της στρατιωτικής μου θητείας στη Λέσβο. Για να είμαι ειλικρινής, νιώθω ένα δέσιμο με το νησί, παρόλο που δεν είχα τη δυνατότητα να το “γυρίσω” όλο λόγω των περιοριστικών μέτρων, αλλά κι επειδή δεν πρόκειται για τον τόπο που θα πρωτοσκεφτόμουν να επισκεφτώ τα προηγούμενα χρόνια και εννοείται αναθεώρησα!

Μου χουν μείνει οι όμορφες εικόνες από το γραφικό Μανταμάδο, το Φρούριο του Μολύβου με θέα τη θάλασσα, οι δρόμοι με τα αρχοντικά της Μυτιλήνης, η Σκάλα Καλλονής (κι ας μην πρόλαβα να δοκιμάσω την τοπική σαρδέλα). Όπως και οι πλευρές του νησιού για τις οποίες στιγματίζεται τα τελευταία χρόνια.

Πολιτικοί κρατούμενοι στο κάστρο της Μυτιλήνης
Πολιτικοί κρατούμενοι στο κάστρο της Μυτιλήνης

Σίγουρα πολλοί νεοσύλλεκτοι, όπως κι εγώ, όταν “ήρθε το χαρτί” για Λέσβο σκεφτόμασταν “πώς είναι εκεί η κατάσταση με τους πρόσφυγες και μετανάστες;”, “θα είναι η μονάδα μας κοντά στο ΚΥΤ;” και διάφορα άλλα ερωτήματα.

Στο μικρό διάστημα που πέρασα με απόσπαση στη Μυτιλήνη, βρέθηκα στο Καρά Τεπέ στο ΚΥΤ που δημιουργήθηκε πέρσι μετά το κάψιμο του αντίστοιχου κέντρου της Μόριας. Τόσο εκεί όσο και μέσα στην πόλη βλέπει κανείς τα θύματα μιας κοινωνίας που το μόνο που προσφέρει είναι πόλεμο, ξεριζωμό και τεράστιες κοινωνικές ανισότητες.

Το ΚΥΤ είναι χτισμένο πάνω στη θάλασσα, συνεπώς πλημμυρίζει με τον άνεμο και λασπώνει με τη βροχή. Σκεπτόμενος ότι πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι ξέφυγαν από τη φρίκη του πολέμου ή από την ακραία φτώχεια στις χώρες τους, ενώ παράλληλα η μεγάλη πλειοψηφία θα μείνει εγκλωβισμένη εκεί με έπιανε “σφίξιμο στο στομάχι”.

Τα τελευταία χρόνια που το ζήτημα έχει οξυνθεί οι κάτοικοι της Λέσβου καταδικάζουν αυτή τη δραματική κατάσταση των Κέντρων Κράτησης. Εξαίρεση ήταν (και είναι) μια θλιβερή μειοψηφία, η οποία εκμεταλλεύτηκε την καλή οικονομική κατάσταση ορισμένων Σύρων προσφύγων και κερδοσκόπησαν από τον πόνο και την απόγνωσή τους (ολιγόλεπτες βόλτες στο Μόλυβο για 400€…) ή βρήκαν ευκαιρία να χύσουν ρατσιστικό δηλητήριο. Στην προκειμένη, χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό σε μονάδα του νησιού όπου ακούστηκε από στέλεχος σύνθημα μίσους, γεγονός που πήρε έκταση και καταδικάστηκε από πολλούς στρατιώτες πανελλαδικά.

Η κουβέντα κινήθηκε γύρω από το προσφυγικό – μεταναστευτικό πολλές φορές στη λογική “τι πρέπει να γίνει;”, “η Ελλάδα δε μπορεί να χωρέσει τόσους πολλούς”, “πρέπει να υπάρχει αυστηρότητα, επειδή δεν είναι όλοι πρόσφυγες”, “τους φέρνει η Τουρκία για να ασκήσει πίεση” τόσο με συναδέλφους όσο και με στελέχη.

Αντικειμενικά, όταν η κατάσταση είναι εκρηκτική, είναι πιο δύσκολο να φανεί η μεγάλη εικόνα, αλλά και το τι αιτήματα απέναντι σε ποιον πρέπει να κυριαρχήσουν. Ο ίδιος ο πόλεμος στη Συρία, που δημιουργούσε, ειδικά μέχρι πρόπερσι, σημαντικές ροές, έχει και τη σφραγίδα της Ελλάδας, που έχει μετατραπεί σε ορμητήριο των Αμερικανών Δυνάμεων.

Λέσβος κινητοποίηση κατα της καταστολής και των Hotspos 25/2/2020
Φώτο αρχείου / Λέσβος κινητοποίηση κατά της καταστολής και των Hotspots 25/2/2020

Η χώρα μας ανανεώνει και αναβαθμίζει Βάσεις που εξυπηρετούν τέτοιους σκοπούς στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Την ίδια στιγμή, με ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και της σημερινής που τη διατηρεί, υπάρχει η Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας στο πλαίσιο της ΕΕ που μετατρέπει όσους εισέρχονται στη χώρα σε “μπαλάκι του πινγκ πονγκ” με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό τους.

Κάτω από την Αμερικανική – ΝΑΤΟϊκή ομπρέλα και τη λογική ίσων αποστάσεων, η Τουρκία, πιέζει και σε αυτήν την κατεύθυνση πέρα από τη γνωστή προκλητικότητα των παραβιάσεων. Είναι σωστή η κινητοποίηση των νησιωτών, ώστε να κλείσει το κέντρο – φυλακή ψυχών.

Κυρίως όμως πρέπει τα βέλη να στρέφονται ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς για το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα της πίτας, συνολικά ενάντια στην αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ. Να μην γίνονται ανεκτά τα όσα καλλιεργεί σκόπιμα η κυβέρνηση όπως “αυτός είναι από εμπόλεμη ζώνη, εκείνος είναι από πρώην εμπόλεμη ζώνη, ο άλλος είναι απλά φτωχός” που είναι βούτυρο στο ψωμί φασιστοειδών.

Παράλληλα, όλο και περισσότεροι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δε μπορούμε να περιμένουμε τίποτα θετικό από τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, όσο οι μεγάλοι όμιλοι της Ενέργειας έχουν στα χέρια και το μαχαίρι και το πεπόνι.

Το δίλημμα συνεκμετάλλευση ή σύγκρουση είναι ψεύτικο και επικίνδυνο. Λύση υπέρ των δύο λαών, με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους και φιλίας μπορεί να υπάρξει όταν κουμάντο στην οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας θα κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα συμφέροντα και οι ανάγκες τους μακριά από δήθεν προστάτες και τις ενώσεις τους.

Αυτό θα ακουστεί με όλους τους τρόπους με αυτήν την πολύ σημαντική παρέμβαση των δύο νεολαιών που θα αφήσει το στίγμα της.

Η ελπίδα βρίσκεται έξω από τις Συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνο 2, με τη χώρα μας να μην παίζει το ρόλο ΝΑΤΟϊκού χωροφύλακα.

Προοδευτικό σήμερα είναι οι νέοι κάθε χώρας να αξιοποιούν για τις ανάγκες τους τα σύγχρονα επιτεύγματα της ανθρώπινης εργασίας και σκέψης, να είναι νοικοκύρηδες στον τόπο τους.

Είναι, “να προχωράμε κι εμείς, καθώς προβαίνει μπρος η ιστορία!” (Ν. Χικμέτ)

Εύχομαι επιτυχία στο 30ό Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ και της ΚΝ Τουρκίας!

Στρατιώτης Πέππας Δημήτρης

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...