Με μεγαλοστομίες ότι η συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου δήθεν αποτελεί «υπόδειγμα» και «πρότυπο» για «σταθερότητα», «ασφάλεια» και «συνεργασία» στην ευρύτερη περιοχή συνόδευσαν την άτυπη σύνοδο του τριμερούς σχήματος «συνεργασίας» των τριών χωρών ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, παρουσιάζοντας την πραγματικότητα αντεστραμμένη για να αποκρύψουν τους τεράστιας κινδύνους που συνεπάγονται για τους λαούς οι ενεργειακοί ανταγωνισμοί.
Στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν πως όλα αυτά, στα οποία συνηγορούν, είναι τελικά και αυτά που ανάβουν το φιτίλι του πολέμου τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, όσο και αλλού, και που σημαίνουν ανασφάλεια και αστάθεια για τους λαούς. Γιατί και οι τρεις ανεξαιρέτως εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το γεγονός ότι προχωρούν απρόσκοπτα τα σχέδιά τους για την ενεργειακή διασύνδεση της Ευρώπης με τη Βόρεια Αφρική, μέσω της Ανατολικής Μεσογείου, τη στιγμή, όμως, που κλιμακώνονται οι πολεμικές συγκρούσεις στο έδαφος της ανεπίστρεπτης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο δρόμων μεταφοράς Ενέργειας, αλλά και που οι λαοί ματώνουν από την ενεργειακή ακρίβεια.
Έτσι, οι ηγέτες των τριών χωρών κατά τις δηλώσεις τους στάθηκαν ιδιαίτερα στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου, με τον Κ. Μητσοτάκη ειδικά να την χαρακτηρίζει ως «στρατηγικής σημασίας» και να αναδεικνύει την Ανατολική Μεσόγειο σε «γέφυρα» για τη μεταφορά Ενέργειας από τη Βόρεια Αφρική στην Ευρώπη. Σε συνθήκες που η ΕΕ αποζητά συνεχώς την «ενεργειακή αυτονομία» της, τόσο ο Έλληνας πρωθυπουργός, όσο και ο Κύπριος πρόεδρος, έκαναν ειδική αναφορά στην αξιοποίηση από την Αίγυπτο των κοιτασμάτων «Κρόνος» και «Αφροδίτη» στην κυπριακή ΑΟΖ για υγροποίηση του φυσικού αερίου.
Όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης, ανοίγονται «σημαντικές προοπτικές συνεργασίας» στο φυσικό αέριο, το οποίο θα μεταφέρεται από την Αίγυπτο στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας και του Κάθετου Διαδρόμου, τον οποίο, όμως, χρειάζονται και οι ΗΠΑ για να μεταφέρουν το δικό τους πανάκριβο αμερικανικό LNG… Κλείνοντας τα μάτια, λοιπόν, σε αυτό το κουβάρι των ανταγωνισμών, ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε για… «υπόδειγμα ενεργειακής συνεργασίας», ενώ μαζί με τον Ν. Χριστοδουλίδη ανέδειξαν τη σημασία ισχυροποίησης των σχέσεων ΕΕ – Αιγύπτου και τον ρόλο που έχουν παίξει Ελλάδα και Κύπρος σε αυτήν την κατεύθυνση. Την ίδια ώρα, βέβαια, η Αίγυπτος ενισχύει όλο και περισσότερο την συνεργασία της με την Τουρκία, δίνοντας χαστούκι στο αφήγημα για τις «ισχυρές συμμαχίες» της ελληνικής αστικής τάξης που αποτελούν τάχα ασπίδα για τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Μητσοτάκης, Σίσι και Χριστοδουλίδης ενημέρωσαν, επίσης, πως τη συνάντησή τους απασχόλησε και η εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στη Μ. Ανατολή. Σε αυτό το πλαίσιο επανέλαβαν τα ευχολόγια περί «κατάπαυσης του πυρός» στη Γάζα, χωρίς, όμως, να καταδικάζουν και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου κατά του Παλαιστινιακού λαού. Μάλιστα, ο Κ. Μητσοτάκης επανέφερε και την ευρωατλαντική ρητορική, κάνοντας λόγο για «δίκαιη ειρήνη» που θα εδράζεται «στη λύση των δύο κρατών», χωρίς, όμως, να κάνει ξεκάθαρη αναφορά στην αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ στα σύνορα του 1967, αλλά και για την ανάγκη να αφοπλιστεί η Χαμάς και κυρίως, να αρχίσει η ανοικοδόμηση της Γάζας, δηλαδή να μπουκώσουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι από τη μετατροπή της σε «ριβιέρα», σύμφωνα και με το σχέδιο των ΗΠΑ. Αντίστοιχα, για τον Λίβανο, το νότιο τμήμα του οποίου σφυροκοπείται από το κράτος-τρομοκράτη του Ισραή, τάχθηκαν «υπέρ της ακεραιότητας και κυριαρχίας» της χώρας, ενώ για τη Λιβύη αναδείχθηκε η ανάγκη αποχώρησης των ξένων δυνάμεων και εύρευσης πολιτικής λύσης.
Ακόμα, ο Κ. Μητσοτάκης και ο Ν. Χριστοδουλίδης ανέδειξαν τον ναυτικό χαρακτήρα των τριών χωρών και επισήμαναν το ζήτημα της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, το οποίο με τις πλάτες των αστικών συνεχίζει να στέλνει καράβια με ναυτεργάτες σε θαλάσσιες εμπόλεμες ζώνες. Σε αυτό το πλαίσιο ο Κ. Μητσοτάκης, και ενώ ο κόσμος κυριολεκτικά καίγεται από τη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα λάβει «νέες πρωτοβουλίες» σε επίπεδο ελληνικής προεδρίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, προφανώς με το βλέμμα στα Στενά του Ορμούζ, όπου η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται έτοιμη για τα επόμενα βήματα πολεμικής εμπλοκής. «Μια παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη όπως η Ελλάδα θέτει το θέμα σε απόλυτη προτεραιότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, μέσα από την αναφορά του στην οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, επιδίωξε να στείλει και ένα έμμεσο μήνυμα στην Τούρκια, λέγοντας πως «η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μπορεί να επιτυγχάνεται με διάλογο» και προσθέτοντας πως «όταν υπάρχει πολιτική βούληση και προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα μπορούμε να πετύχουμε αμοιβαία ωφέλιμες συγκλίσεις ενισχύοντας παράλληλα τη σταθερότητα στην περιοχή». Παρόλα αυτά, η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου στην πραγματικότητα ενισχύει τις επικίνδυνες διευθετήσεις που προωθούνται στην περιοχή και μάλιστα υπό ευρωατλαντική σημαία, καθώς προβλέπει μερική οριοθέτηση που μπλοκάρει τον θαλάσσιο δρόμο Ελλάδας-Κύπρου, εξαιρεί το Καστελόριζο και τη μισή Ρόδο και αναγνωρίζει μειωμένη επήρεια στην Κρήτη, δίνοντας αέρα στα πανιά των απαράδεκτων διεκδικήσεων της τουρκικής αστικής τάξης.
