Σήμερα (7/3), τα μέλη της Μπαρτσελόνα ψηφίζουν τον νέο πρόεδρο του Συλλόγου. Ο νέος ηγέτης θα κληθεί να λύσει μια σειρά από προβλήματα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το μέλλον της ομάδας, του καταλανικού, αλλά και του ισπανικού ποδοσφαίρου κρίνονται σε αυτές τις εκλογές.
Οι υποψήφιοι
Πρώτος υποψήφιος και αυτός με τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει είναι ο Χοάν Λαπόρτα. Μια χαρισματική προσωπικότητα, ο 58χρονος δικηγόρος, πολιτικός υπέρ της ανεξαρτησίας και πρώην πρόεδρος, σύνδεσε το όνομά του με την αναγέννηση του συλλόγου. Κατά την επταετή του θητεία (2003-2010) παρέλαβε την ομάδα σε σχεδόν παρόμοια άθλια κατάσταση και την μετέτρεψε στο ανίκητο θηρίο που σάρωσε τα πάντα επί Πεπ Γκουαρδιόλα.
Υπόσχεται ότι θα ακολουθήσει μια πιο ανοιχτή πολιτική, χωρίς πολλούς οικονομικούς περιορισμούς. Ουσιαστικά μέσω της αθλητικής ανόδου του Κλαμπ πιστεύει πως θα έρθουν και τα έσοδα που θα σώσουν την ομάδα. Όσον αφορά το εμπορικό project «Barça Corporate» θα το υλοποιήσει με τη συνεργασία κάποιας άλλης εταιρείας.
Όσον αφορά τον δεύτερο στις δημοσκοπήσεις, πρόκειται για έναν υποψήφιο που προτείνει τη λιτότητα ως λύση. Ο Βίκτορ Φοντ προτίθεται να ακολουθήσει την πιο σφιχτή οικονομική πολιτική. Σε αντίθεση με τους άλλους 2 συνυποψήφιους είναι ο μόνος που βάζει ως προτεραιότητα και με οποιοδήποτε κόστος την ανανέωση συμβολαίου του Μέσι. Θα προσφέρει παράλληλα την μεγαλύτερη οικονομική διευκόλυνση των μελών και θα δημιουργήσει καινούρια τμήματα γυναικών, αλλά και σκάκι και συγχρονισμένης κολύμβησης.
Στον αντίποδα προτίθεται να κόψει κατά 100 με 150 εκατομμύρια τις απολαβές των παικτών, αλλά και να επανεξετάσει την πρόταση ανακαίνισης του Camp Nou. Με μπροστάρη τον Τσάβι προτείνει ένα μακρόχρονο πλάνο που θα δοθεί προτεραιότητα στην ακαδημία, με σκοπό η ομάδα να επανέλθει στη δόξα.
Τρίτος και καταϊδρωμένος βρίσκεται ο Τόνυ Φρέισα. Ο υποψήφιος που ουσιαστικά παρουσιάζει τις πιο σίγουρες λύσεις, έχοντας ήδη κλείσει συμφωνίες με χορηγούς δεν φαίνεται να μπορεί να πείσει τα μέλη του συλλόγου. Προτείνει μια ενδιάμεση πολιτική, χωρίς να αποκλείει επενδύσεις, αλλά και χωρίς να τάζει υπερβολικά.
Γενικά κινείται στην ίδια κατεύθυνση με τον Λαπόρτα όσον αφορά το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση, όμως θέλει μείωση των απολαβών των παικτών αν και δεν έχει παρουσιάσει κάποιο πλάνο, ούτε έχει αναφέρει νούμερο.
Τα προβλήματα
Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα και έχει πληγεί πιο πολύ από τις περισσότερες ευρωπαϊκές μεγάλες ομάδες από την πανδημία. Οικονομικά τα πράγματα πάνε χάλια και ένα αδιέξοδο θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Η φυγή του Μέσι και η κατάρρευση του συλλόγου σε όλα τα αθλήματα δημιουργούν κι άλλα θέματα που θα αναγκαστεί να διαχειριστεί ο νέος πρόεδρος. Πίεση όμως θα προκαλέσουν και τα επενδυτικά πλάνα, τα οποία δημιουργήθηκαν πριν επέλθει κρίση στην ομάδα, δεν έχουν ακυρωθεί επίσημα και οι οπαδοί τα επιθυμούν.
Απέναντι στο μοντέλο των συλλόγων που αντλούν χρήματα από ζάμπλουτους προέδρους, χωρίς ιδιαίτερα καθαρές διαδικασίες, η λαϊκή Μπάρτσα καλείται να υπερασπιστεί τις αρχές και τις αξίες της σε ένα ποδόσφαιρο που αλλάζει και τις αγνοεί. Από εκεί και πέρα η συζήτηση στο θέμα άντλησης χρημάτων κινείται κυρίως γύρω από το σχέδιο εμπορευματοποίησης του brand (Barça Corporate), που πρότεινε ο απερχόμενος πρόεδρος.
Τι θα κριθεί
Τα μέλη έχουν στα χέρια τους την εξουσία να επηρεάσουν πολλά περισσότερα από το μέλλον του συλλόγου. Ο Λαπόρτα έχει αποδείξει πως μπορεί να σώσει την ομάδα και να την επαναφέρει εκεί που της αξίζει και ζητά να του ξαναδοθεί η εντολή για κάτι τέτοιο. Έχει την εμπειρία και τη γνώση να το επαναλάβει. Στην προηγούμενη θητεία του άλλωστε οι Μπλαουγκράνα γιγαντώθηκαν από το μηδέν, κυρίως μέσω των αθλητικών επιτυχιών.
Από την άλλη ο Φοντ προτείνει λύσεις πιο άμεσες, που σίγουρα θα φέρουν αγωνιστική καθίζηση στο ποδόσφαιρο. Το όραμά του για την ακαδημία παρόλα αυτά δείχνει το δρόμο προς ένα καλύτερο μέλλον, καθώς η επένδυση εκεί, μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα μέρα τον σύλλογο και το ισπανικό ποδόσφαιρο. Το πλάνο για δημιουργία καινούριων τμημάτων περισσότερο ως υπόσχεση που δεν θα γίνει πραγματικότητα φαίνεται, δεδομένων των οικονομικών προβλημάτων και των λίγων εσόδων που αυτά θα φέρουν στα ταμεία.
Το «Més que un club» αποδεικνύεται ως κάτι παραπάνω από σύνθημα. Σε αυτή την ώρα της κρίσης, βυθίζονται πολλά άλλα μαζί με την ομάδα. Πρώτα το ισπανικό ποδόσφαιρο, που το Τίκι Τάκα των καταλανών βρίσκεται στο αίμα του. Μετά ένας λαός ολόκληρος, ο οποίος παρακολουθεί την εθνική ομάδα που ποτέ η FIFA και η Ισπανία δεν τον άφησαν να έχει, να χάνεται. Τέλος όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος, γιατί ένας από τους πιο σημαντικούς συλλόγους για την παγκόσμια πρόοδο του αθλήματος βρίσκεται σε αυτή την τρομακτική εσωστρέφεια.
Συνοψίζοντας, σήμερα κρίνεται το μέλλον του ποδοσφαίρου. Οι οπαδοί και τα μέλη πρέπει να βρουν αυτόν που θα τους σώσει και θα αλλάξει αυτή την κατρακύλα. Είναι αναγκαίο για τον καταλανικό λαό, η Μπαρτσελόνα να μένει δυνατή.
Ευθύμης Κώτσης
