Άρθρο του Αραβανή Μάκη, Παθολόγου Γενικού Νοσοκομείου Αγρινίου
Το παραπάνω ερώτημα δεν είναι καινούργιο. Όπως επίσης και τα προβλήματα του δημόσιου συστήματος Υγείας (υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση, εμπορευματική λειτουργία, διαλυμένη ΠΦΥ), θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτυπώνει μια αδιάκοπη πάλη στον καπιταλισμό όπου έχουμε:
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ:
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, οι μονοπωλιακοί όμιλοι (εταιρίες τεχνολογίας, φαρμάκου, υγειονομικού υλικού κ.λπ.), αστικές κυβερνήσεις ανεξαρτήτου “απόχρωσης”, μερίδα των ιατρών και υγειονομικών στελεχών που συνδιαμορφώνουν τη στρατηγική του κεφαλαίου στο χώρο της Υγείας (και με ίδιον όφελος), κυβερνητικοί-εργοδοτικοί συνδικαλιστές, και άλλοι παρατρεχάμενοι στις δομές του αστικού κράτους, και όχι μόνο, πληρωμένοι κονδυλοφόροι κ.λπ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ:
Η εργατική τάξη και το κίνημά της, μαζί με τα σύμμαχα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου, αλλά και το τμήμα των μαχόμενων μισθωτών ιατρών, αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων, υγειονομικών, που έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν τον κοινωνικό τους ρόλο και συντάσσονται στον αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος του λαού για δημόσια δωρεάν υγεία για όλους.
Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:
Διαχρονικά το αντιδραστικό μπλοκ κεφαλαίου-ΕΕ-αστικών κυβερνήσεων και των συνοδοιπόρων τους προσπαθεί να πείσει τους εργαζόμενους ότι:
- Το δημόσιο σύστημα υγείας είναι παρωχημένο, δύσκαμπτο, αντιπαραγωγικό, σπάταλο, με χρόνιες στρεβλώσεις και αγκυλώσεις “Σοβιετικού” τύπου…
- Ότι έχει φτάσει στα όριά του και χρειάζονται “τολμηρές” παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις
- Ότι το προσωπικό δεν είναι και το “άριστο”, υπάρχει υπερπληθώρα ιατρών, ανισοκατανομή κοκ.
Συνεχίζοντας το τροπάρι, μιλούσαν και μιλούν, να μπει ο ιδιωτικός τομέας πιο δυναμικά, να του ανατεθούν και άλλοι ρόλοι (βλ. ΣΔΙΤ, είσοδος ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών κ.α.)
Μιλούσαν και μιλούν, για εξορθολογισμό των δαπανών, δηλ. μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, λειτουργία των νοσοκομείων και της ΠΦΥ, ως αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες, με δικό τους προϋπολογισμό, μεταφορά αρμοδιοτήτων του κράτους στην τοπική διοίκηση και άλλους “φορείς”, καταργώντας τον ενιαίο καθολικό χαρακτήρα του δημόσιου συστήματος υγείας, ιδιωτικοποίηση των κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων κλπ.
Μέτρα δηλ. που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε μια σειρά αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες (πχ Αγγλία, Ιταλία, ΗΠΑ, Γερμανία, Σουηδία και αλλού) με δυσμενείς συνέπειες στη δυνατότητα κάλυψης των υγειονομικών αναγκών του πληθυσμού εν μέσω επιδημίας, αλλά και πριν την εκδήλωσής της.
ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ:
Κοινός παρανομαστής σε όλα τα παραπάνω είναι η υλοποίηση της πολιτικής ΚΟΣΤΟΥΣ-ΟΦΕΛΟΥΣ που διαπερνά το σύνολο των κατευθύνσεων της πολιτικής της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων των κρατικών μελών της. Μιας πολιτικής που στόχο έχει τη διασφάλιση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, σε όποιον κλάδο της οικονομίας το μελετήσει κανείς, και όχι φυσικά στην εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Στο χώρο της Υγείας αποτυπώνεται, με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο, η προσαρμογή της ιατρικής επιστήμης και των επιτευγμάτων της, σε πολιτικές υγείας στα κρατικά συστήματα των καπιταλιστικών χωρών, με βασικό κριτήριο-προτεραιότητα, την ικανοποίηση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων του κλάδου, και όχι την κάλυψη των αναγκών σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας για το λαό.
Μέσα από τους επιστημονικούς φορείς, εταιρίες, συνέδρια κλπ, διαμορφώνονται “θεραπευτικά πρωτόκολλα”, κανονισμοί παροχών, μοντέλα διαχείρισης συστημάτων υγείας κοκ, με την πολιτική κόστους-οφέλους να διαπερνά το σύνολο των προτάσεων. Επικαλούνται κατόπιν οι κυβερνήσεις,όλες αυτές τις “κατευθυντήριες οδηγίες”,της δήθεν αμερόληπτης ιατρικής επιστήμης και των “ειδικών”, για να προωθούν με “επιστημονικοφανή” τρόπο όλα τα αντιδραστικά σχέδια υπονόμευσης των λειτουργιών και παρεχόμενων υπηρεσιών του δημόσιου συστήματος υγείας για το λαό.
Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι η ιατρική επιστήμη μπορεί να είναι ανεξάρτητη και αμερόληπτη. Το πρόβλημα είναι βαθιά ταξικό. Όσο η έρευνα και η τεχνολογία, και στον τομέα αυτό, είναι στην ιδιοκτησία των μονοπωλίων, θα βιώνουμε την αντίφαση: ΟΦΕΛΟΣ να είναι η διασφάλιση των κερδών και ΚΟΣΤΟΣ να είναι να μπορεί όλος ο λαός να έχει πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας, αξιοποιώντας όλες τις εξελίξεις και τις δυνατότητες της ιατρικής επιστήμης και τεχνολογίας.
Μοναδική διέξοδος είναι η ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ των βασικών μέσων παραγωγής, η οργάνωση της οικονομίας με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, ώστε να θέσει την επιστήμη και την τεχνολογία στην υπηρεσία του λαού, στις ανάγκες του, στην άνοδο της κοινωνικής ευημερίας, γενικότερα να συμβάλλει στην κοινωνική πρόοδο.
ΜΕΡΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ
Σίγουρα κάποιος θ’ αναρωτηθεί γιατί τα λέμε όλα αυτά τώρα; Εδώ υπάρχει πόλεμος, είμαστε εν μέσω πανδημίας, να δούμε τι θα κάνουμε τώρα όλοι μαζί ενωμένοι για το καλύτερο, να υπάρξει ομοψυχία μπας και τη βγάλουμε καθαρή και μετά βλέπουμε…
Τα λέμε όλα αυτά ως ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ, για προβληματισμό. Ν’ αποτελέσουν κριτήριο για τη στάση του κάθε εργαζόμενου, του κάθε υγειονομικού, μπροστά στην κατάσταση που διαμορφώνεται. Η πανδημία του κορονοϊού ήρθε να δράσει και ως καταλύτης εξελίξεων. Λογαριάζοντας το ΤΩΡΑ, κοιτάζοντας και το μετά.
Όλες αυτοί, που λοιδορούσαν το δημόσιο σύστημα Υγείας και που προωθούν την περαιτέρω εμπορευματοποίησή του, έρχονται τώρα ΟΙ ΙΔΙΟΙ υποκριτικά να πουν, ότι το δημόσιο σύστημα Υγείας θ’ αντιμετωπίσει την πανδημία και τη διασφάλιση της δημόσιας Υγείας. Αλήθεια, πού είναι τώρα ο ιδιωτικός τομέας Υγείας, που τόσο εξυμνούν, να σώσει το λαό απ’ την πανδημία; Να μπει εμπροσθοφυλακή; Η αλήθεια είναι, ότι η ίδια η κατάσταση που βιώνουμε αναδεικνύει την αναγκαιότητα κρατικού σχεδιασμού και λειτουργίας του δημόσιου συστήματος υγείας με άμεση και ουσιαστική ενίσχυσή, στο σύνολό του, με βάση τα αιτήματα που θέτει το ταξικό κίνημα και οι μαχόμενοι υγειονομικοί της χώρας.
Είναι επείγουσα ανάγκη ΤΩΡΑ να ικανοποιηθούν τα άμεσα μέτρα για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επίταξη του ιδιωτικού τομέα, αύξηση των υλικών ΜΕΘ, επαρκή μέτρα ατομικής προστασίας των υγειονομικών, και του λαού.
ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ
ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Τα μέτρα ενίσχυσης του προστατευτισμού και της δημοσιονομικής χαλάρωσης που αποφάσισε η ΕΕ και προωθεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, ο πακτωλός των δις ευρώ σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, δε συνιστούν σε καμιά περίπτωση, ούτε φιλολαϊκά μέτρα ούτε καν ημίμετρα αντιμετώπισης της δημόσιας υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Είναι μέτρα στήριξης του κεφαλαίου, της μεγαλοεργοδοσίας και των επιχειρηματικών ομίλων, την ίδια στιγμή που για τη δημόσιο σύστημα Υγείας και τους εργαζόμενους επιφυλάσσουν ψίχουλα-κοροϊδία.
Ακόμη πιο επιθετικά προωθούν την πολιτική κόστους-οφέλους, επιδιώκοντας μέσα και από την πανδημία αλλά και της επικείμενης οικονομικής ύφεσης που διαφαίνεται, το κεφάλαιο να βγει όσο το δυνατόν πιο αλώβητο, φροντιζοντας για μετά. Τη στιγμή που δρομολογούν να δώσουν τη μερίδα του λέοντος στους επιχειρηματικούς ομίλους, οι εργαζόμενοι βιώνουν χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής εργασία, εντατικοποίηση και τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, απλήρωτη εργασία, κανένα μέτρο προστασίας της υγείας του λαού.
Κυριαρχεί το επιχείρημα της κυβέρνησης για την ατομική ευθύνη του καθενός μπροστά στην επιδημία, προκειμένου να συγκαλυφθεί η κρατική ευθύνη:
- Για την μη προετοιμασία και άμεση ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας (ΠΦΥ, Νοσοκομεία, κλίνες ΜΕΘ, μαζικές προσλήψεις).
- Για τη μη διενέργεια μαζικών τεστ ανίχνευσης του ιού στον πληθυσμό, προκειμένου να εντοπιστούν οι φορείς μετάδοσης και να απομονωθούν.
- Για τα τεράστια κενά στην παρακολούθηση και θεραπεία του πληθυσμού που νοσεί και μένει στο σπίτι.
- Για την παντελή έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, που συνωστίζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις. Για την απουσία ιατρών εργασίας, μέτρων και μέσων ατομικής προστασίας των εργαζομένων για τη μη διασπορά της νόσου. Το παράδειγμα μη λήψης μέτρων στις βιομηχανίες της Βόρειας Ιταλίας κατ’ εντολή των Ιταλών βιομηχάνων είναι χαρακτηριστικό. Αλήθεια ποιες είναι οι οδηγίες του ΕΟΔΥ για χώρους συγκέντρωσης εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις, με αυξημένο τον κίνδυνο συγχρωτισμού, αν εξαιρέσει κανείς τα Νοσοκομεία, για ευνόητους λόγους; Η απάντηση είναι απλή: ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ, εδώ και πάνω από ένα μήνα.
- Για την ανεπαρκή διάθεση μέτρων ατομικής προστασίας των υγειονομικών, με αποτέλεσμα πάνω από το 10% των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων να είναι υγειονομικοί.
- Για το “κόψιμο”, σε 7 από 14 μέρες καραντίνας, και ακόμη λιγότερο για τους υγειονομικούς που νοσούν, λόγω έλλειψης προσωπικού, όπως κυνικά αναγκάστηκε να ομολογήσει ο ΕΟΔΥ στις οδηγίες που εξέδωσε. Άραγε αυτό δε συνιστά πλήρη κάλυψη στην πολιτική της κυβέρνησης, ώστε να μην προχωρήσει σε μαζικές προσλήψεις; Πόσο μάλλον να καθοριστεί εφεδρεία υγειονομικών που θ’ αντικαταστήσει αυτούς που νοσούν!! Δε μας καθιστά αναλώσιμους και με επιστημονική βούλα;
Όσο περνά ο καιρός ο κατάλογος θα γίνεται ατέλειωτος αν ο ίδιος ο λαός δεν αντιδράσει.
ΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ;
ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΡΑ – Ν’ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ-ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ
Είναι ανάγκη να σπάσει η σιωπή. Οι εργαζόμενοι, ο λαός να “τσαλακώσει” το αφήγημα του “success story” της κυβέρνησης. Απέναντι στην πανδημία, εργάτες και καπιταλιστές δε θα την ξεπεράσουν με τον ίδιο τρόπο, ούτε με τις ίδιες απώλειες. Να δυναμώσει ΤΩΡΑ η φωνή της διεκδίκησης των εργαζομένων για:
- Μαζικές προσλήψεις ΤΩΡΑ μόνιμου ιατρικού-νοσηλευτικού-παραϊατρικού προσωπικού, στις ΠΦΥ και στα Νοσοκομεία.
- ΕΠΙΤΑΞΗ των Ιδιωτικών Ιατρών που έχουν πολύτιμη εμπειρία και ένταξή τους στο κρατικό σχέδιο.
- Μαζικά τεστ ανίχνευσης του ιού στον πληθυσμό σύμφωνα με τις οδηγίες του ΠΟΥ.
- Άνοιγμα τώρα όλων των κλινών ΜΕΘ.
- ΕΠΙΤΑΞΗ Ιδιωτικού Τομέα Υγείας, κλινών, κλινικών, κλινών ΜΕΘ, εργαστηρίων, προσωπικού και ένταξη στον κρατικό σχεδιασμό.
- Επαρκή μέσα ατομικής προστασίας για τους υγειονομικούς και το λαό.
- Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης σύμφωνα με τις ανάγκες.
- Ουσιαστικά μέτρα στήριξης του εισοδήματος των εργαζομένων για όλη την περίοδο της πανδημίας.
Και τα καλυμμένα στόματα έχουν φωνή. Τη δυναμώνουμε!
Κανένας μόνος του-Νικάμε το φόβο.
ΑΡΑΒΑΝΗΣ ΜΑΚΗΣ,
Παθολόγος ΓΝ Αγρινίου,
μέλος του ΓΣ ΟΕΝΓΕ,
μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αγρινίου
