Η είδηση ότι ο Sergio Aguero πάσχει από καρδιακή αρρυθμία δεν κάθεται καλά στα αυτιά κανενός. Φυσικά, εύκολα γίνονται συγκρίσεις με την περίπτωση του Christian Eriksen, τον Ιούνιο που πέρασε. Ο πραγματικός εχθρός που δηλητηριάζει τις πτυχές της ζωής και στέλνει 20χρονους αθλητές στα νοσοκομεία πρέπει να αντιμετωπιστεί, ώστε να απολαμβάνουμε τον αθλητισμό.
Το χρονικό
Στις 31 του Μάη ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Barcelona. Ένας τραυματισμός το καλοκαίρι, μετά το Copa America και κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των Blaugrana, καθυστέρησε το ντεμπούτο του με τα χρώματα του Καταλανικού συλλόγου.
Παρά τη δυσκολία να ξεπεραστεί το εμπόδιο, ο Αργεντίνος επιθετικός κατάφερε να επανέλθει στα γήπεδα στις 17 Οκτωβρίου απέναντι στη Valencia, σε μία σημαντική νίκη. Μια βδομάδα μετά, στο πρώτο Classico της καριέρας του, σκόραρε.
Προηγήθηκε του επίμαχου αγώνα μία εξευτελιστική ήττα για την Barca, στην έδρα της Rayo Vallecano. Το Σάββατο, πριν ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο του αγώνα με την Alaves, ο Aguero, δυσκολευόμενος να αναπνεύσει, έπεσε στο έδαφος και ζήτησε αλλαγή.
Οι μνήμες του Ιουνίου δεν έχουν θολώσει
Τα δραματικά λεπτά που οι γιατροί μπήκαν στο Στάδιο Parken της Κοπεγχάγης για να σώσουν τον Christian Eriksen από καρδιακή ανακοπή και συγκλόνισαν τον ποδοσφαιρικό κόσμο δεν έχουν ξεχαστεί. Όλος ο πλανήτης περίμενε με άγχος να λάβει κάποια είδηση για την τύχει του 29χρονου ποδοσφαιριστή και μία φωτογραφία κατά την απομάκρυνσή του από τον αγωνιστικό χώρο, με τον ίδιο να πιάνει το κεφάλι του ξαλάφρωσε τους πάντες.
Αμφότεροι κατέρρευσαν (ο καθένας με μεγαλύτερο ή μικρότερο κίνδυνο) κοντά στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Και οι δύο παίκτες αγωνίζονταν στην πλευρά των γηπεδούχων. Πέρα από αυτές τις τυχαίες ομοιότητες, έρχονται οι δύο σούπερ σταρ να προστεθούν στη λίστα με τον Fabrice Muamba και τον Abdelhak Nouri, που υπέφεραν από ανακοπή ο μεν στα 24 του στην Bolton Wanderers (2012) και ο δε στα 20 του στον Ajax (2017).
Οι δύο τελευταίοι δεν κατάφεραν να επιστρέψουν ποτέ στην αγωνιστική δράση και αυτό είναι και το ερώτημα για τον Δανό. Όπως έχει γίνει γνωστό, δεν επιτρέπεται να παίξει στην Ιταλία. Ο Kun τέθηκε επ’ αόριστον εκτός αγώνων.
Το πλαίσιο
Εξαιτίας της πανδημίας, οι ποδοσφαιριστές του ανώτατου επιπέδου θα αγωνιστούν για δύο συνεχόμενα χρόνια χωρίς κανονικό διάλειμμα. Όπως γίνεται αντιληπτό, αυτό έχει εμφανέστατες συνέπειες στην υγεία των συγκεκριμένων αθλητών. Αυτών δηλαδή που αποτελούν τις «attractions» του αθλήματος.
Η UEFA ακολουθεί τη δικιά της ατζέντα. Δημιουργεί διοργανώσεις και με κατάλληλες αλλαγές στα format, επεκτείνει την διάρκεια των υπάρχοντων. Οι ιδιοκτήτες των ομάδων φυσικά και δεν προστατεύουν τους παίκτες, αλλά όπως και η ομοσπονδία, ασχολούνται με το πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους μέσω τηλεοπτικών δικαιωμάτων και εμπορικών συμφωνιών. Αυτό φάνηκε ακόμα περισσότερο κατά την προσπάθεια δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Super League.
Οι μόνοι που αντιστέκονται σε αυτές τις πιέσεις είναι οι πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου, μέσα από τους ευρωπαϊκούς και εθνικούς συνδέσμους τους. Οι οπαδοί βρέθηκαν μαζί τους στην πρώτη γραμμή απέναντι στην ESL.
Ο πραγματικός εχθρός
Όπως βλέπουμε καθημερινά, στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές μας, δεν υπάρχουν όρια στο πώς και το πόσο το κεφάλαιο και η εργοδοσία θα εκμεταλλευθούν τον ιδρώτα των εργαζόμενων. Η αντιδραστική τους επίθεση στα λαϊκά στρώματα έχει ενταθεί και οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα για να δικαιολογηθεί η επιστροφή στον μεσαίωνα.
Αυτό το σύστημα που γεννά την αδικία και την εκμετάλλευση δεν γίνεται να αφήνει ανεπηρέαστο κανέναν τομέα της ανθρώπινης ζωής. Ο αθλητισμός γίνεται ένα όπλο, που η επιρροή σε αυτό φέρνει χρήματα και εξουσία.
Ο μόνος τρόπος για να απολαύσουμε, είτε ως οπαδοί είτε ως ποδοσφαιριστές (επαγγελματίες ή μη) το άθλημα που αγαπάμε είναι να απελευθερώσουμε την κοινωνία και αυτό από τα δεσμά του συστήματος που αγαπά το κέρδος και διατίθεται να κάνει τα πάντα γι’ αυτό.
Άρα ο αγώνας για την ανατροπή του είναι πιο αναγκαίος από ποτέ. Ώστε να μην έχουμε ούτε Δημήτρηδες ούτε άλλους Aguero.
Ευθύμης Κώτσης
