Ο λόγος της αποστολής του παρακάτω μηνύματος είναι η σχέση του COVID-19 με τους στρατιώτες και τη θητεία τους.
Πιάνοντας τα πράγματα από την αρχή είμαι στρατιώτης και εκτελώ θητεία 8μηνης διάρκειας αλλά αυτά μπορεί να αφορούν στρατιώτες 9μηνης θητείας και ΕΣΣΟ που με ακολουθούν αν δεν έχει αλλάξει η κατάσταση. Φτάνοντας στο τέλος της θητείας κοντά, οι στρατιώτες που υπηρετούν στη Κύπρο επαναπατρίζονται σε στρατόπεδα στην Ελλάδα. Ο επαναπατρισμός των 8μηνων ξεκίνησε πρόωρα και θα διεξαχθεί 15 με 16 Απριλίου.
Το κύριο θέμα είναι ο προορισμός επαναπατρισμού και αυτός είναι το στρατόπεδο νεοσυλλέκτων στη Θήβα. Έχοντας περάσει οι περισσότεροι στρατιώτες στη Κύπρο 1,5 – 2 μήνες κλεισμένοι σε ένα στρατόπεδο προκειμένου να μην αρρωστήσουμε από το COVID-19, μας ενημέρωσαν για τον πρόωρο επαναπατρισμό μας και τις μεταθέσεις μας την τελευταία στιγμή. Φτάνοντας 1 μέρα πριν την έναρξη των πτήσεων, όλα τα δεδομένα ανατρέπονται και μας ανακοινώνουν πως θα οδηγηθούμε στο παραπάνω στρατόπεδο και θα μπούμε σε καραντίνα για 2 εβδομάδες.
Εδώ ξεκινούν οι προβληματισμοί μας.
Είναι δυνατόν να έχουμε περάσει 2 μήνες καραντίνα ο καθένας μας στα στρατόπεδα όπου υπηρετούσαμε και να μας στέλνουν σε ένα στρατόπεδο όπου έχουμε ενημερωθεί ότι είχε ή έχει ακόμα διαγνωσμένα κρούσματα του ιού;
Λίγο πολύ όλοι μας έχουμε περάσει από το στρατόπεδο της Θήβας πριν έρθουμε για τη θητεία μας στην Κύπρο, οπότε είμαστε γνώριμοι με το στρατόπεδο και τις εγκαταστάσεις του.
Το στρατόπεδο είναι απαράδεκτο.
Ανεπαρκής αριθμός λουτρών και τουαλετών για ένα στρατόπεδο της έκτασής του και για τον αριθμό των ανθρώπων που κατασκευάστηκε για να στεγάζει αλλά και οι άθλιες εγκαταστάσεις του.
Θα μου πείτε ότι αυτό εξαρτάται από τα άτομα που ζουν εκεί, αλλά όσο φιλότιμο και διάθεση είχαμε ώστε να κάνουμε τη διαβίωσή μας πιο ευχάριστη και εύκολη δεν μπορούμε να ανακαινίσουμε ή να καθαρίσουμε το χώρο αν δεν μας δώσουν τα μέσα.
Αλλά το θέμα με την υγιεινή και τις εγκαταστάσεις δεν περιορίζεται μόνο στα λουτρά και τις τουαλέτες αλλά και στα εστιατόρια και στους θαλάμους. Το στρατόπεδο δεν έχει πλυντήρια προς χρήση για τους στρατιώτες.
Οπότε 14 ημέρες καραντίνα αν δεν μας προσβάλλει ο ιός θα αρρωστήσουμε από τις συνθήκες διαβίωσης και την βρωμιά;
Πώς γίνεται 200 άνθρωποι που εκπληρώνουμε την θητεία μας να είμαστε ήσυχοι και να νιώθουμε άνετα με την επιστροφή σε τέτοιες συνθήκες και με τέτοιο ιστορικό;
Αν το θέμα μας είναι να μπούμε σε καραντίνα ώστε να μην κολλήσουμε κάποιον σε περίπτωση που αποκτήσουμε τον ιό κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ή αν το είχαμε ήδη, δεν είναι πιο αποτελεσματικό είτε να επιστρέψουμε στα σπίτια μας ή στις μονάδες με τις αρχικές μεταθέσεις από όπου θα απολυθούμε, καθώς θα είναι σίγουρα ευκολότερο να προσέχεις τους ανθρώπους που θα ναι καραντίνα αφού ο αριθμός δεν θα είναι ο ίδιος.
Το ίδιο είναι σε ένα χώρο 200 άτομα καραντίνα και 20 ή 5 ή 1;
Επιπλέον έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα, είναι ο υπάρχων αριθμός του ανθρώπινου δυναμικού ικανός να προσέχει 200 άτομα σε καραντίνα; Τα αεροπλάνα έχουν φροντίσει να εξοπλιστούν με μάσκες, αντισηπτικά ή ό,τι άλλο χρειάζονται; Γιατί τα ίδια αεροπλάνα πιθανώς να φέρουν στρατιώτες από τη Θήβα για να εκπληρώσουν τη θητεία τους.
Ένα ακόμη θέμα που δεν έχει αναφερθεί είναι η διαγραφή των αδειών μας αλλά και η μετακίνησή μας από το αεροδρόμιο στο στρατόπεδο με δικά μας έξοδα.
Έχοντας περάσει ένα μεγάλο μέρος της θητείας μου, αποφάσισα και εγώ όπως και οι συνάδελφοί μου να πάρω άδεια αλλά λόγω των συνθηκών έχουμε μεταβάλει την άδεια μας 2 και 3 φορές με κίνδυνο πλέον να την χάσουμε καθώς δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να την πάρουμε. Και ας μην αναφερθούμε στο κόστος.
Επιλέγοντας την Κύπρο, οι περισσότεροι είχαμε στο μυαλό μας την οικονομική διευκόλυνση που θα μας πρόσφερε. Αλλά με τις τόσες μεταβολές στις ημερομηνίες των αδειών μας και αντίστοιχα στα αεροπορικά εισιτήρια, έχουμε αρχίσει να χάνουμε την οικονομική διευκόλυνση που θα μας προσέφερε και χωρίς καμία αποζημίωση από κάποιο μέτωπο.
Τελευταίο, θέλω να αναφερθώ στα στελέχη που βρίσκονται σε τέτοια στρατόπεδα όπως της Θήβας, τα οποία είναι επί το πλείστον στελέχη καριέρας και δεν ενδιαφέρονται για το ανθρώπινο δυναμικό. Οπότε πώς θα διαχειριστούν 200 άτομα σε καραντίνα;
Να προσθέσω πως μια παρόμοια συμπεριφορά έχουμε βιώσει και από στελέχη στην Κύπρο καθώς το προσωπικό έχει χωριστεί σε 2 γκρουπ όπου το ένα γκρουπ δουλεύει για 7 μέρες ενώ το άλλο γκρουπ κάθεται για 7 μέρες στο σπίτι και μετά το αντίστροφο.
Δεν λέω πως δεν υπάρχουν μέσα σε αυτούς τους ανθρώπους κάποιοι που να ξεχωρίζουν και να προσπαθούν καθημερινά να μας βοηθήσουν αλλά είναι λίγοι και όλοι μας ξέρουμε πως στη Θήβα δεν θα βρούμε τέτοιου είδους.
