Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να εκφράσω την αποστροφή μου για την νέα σφαγή που εκτυλίσσεται εδώ και έναν μήνα στην Γάζα από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, με την στήριξη των Αμερικανών και της Νατοϊκής συμμαχίας, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας.
Μέσα από την ζωή στο στρατόπεδο παρακολουθώ, όπως και οι περισσότεροι στρατιώτες, συγκλονισμένος την καθημερινή λίστα με τους νέους νεκρούς από τις ανελέητες επεμβάσεις του ισραηλινού στρατού. 10000 νεκροί Παλαιστίνιοι ως επί τω πλείστων άμαχοι, 4000 δολοφονημένα παιδιά, ο αποτρόπαιος απολογισμός μέχρι σήμερα. Ασταμάτητα εγκλήματα πολέμου, με νοσοκομεία και καταυλισμούς να γίνονται στόχοι βομβαρδισμών. Γινόμαστε μάρτυρες μιας πραγματικής γενοκτονίας που προκαλεί φρίκη.
Τα γεγονότα αντικειμενικά καθηλώνουν καθέναν που θέλει να λέγεται άνθρωπος. Προκαλούν όμως ακόμα περισσότερο την αγανάκτηση, όποιου γνωρίζει στοιχειωδώς την ιστορία του πολύπαθου Παλαιστινιακού λαού. Ενός λαού που βρίσκεται για περισσότερα από 50 χρόνια υπό κατοχή, που αναγκάζεται να ζει στην ανέχεια χωρίς προοπτική, που αφού τον έδιωξαν με την βία από τη πατρίδα του, τον συμπίεσαν στην μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου. Ενός λαού που ζει για χρόνια τον πόλεμο, τους παράνομους εποικισμούς, τον ξεριζωμό.
Προσωπικά αυτή την ιστορία γνώριζα, ήδη από τις 6 Οκτώβρη, πριν την έναρξη του νέου επεισοδίου στο μακροχρόνιο έγκλημα. Και αυτό δεν άλλαξε όταν με έκπληξή γίναμε δέκτες μιας προσπάθειας παραβίασης της κοινής λογικής και της ιστορικής αλήθειας, με μια πρωτοφανή καμπάνια παρουσίασης του ζητήματος αντεστραμμένα, για να δημιουργηθεί μια ψευδεπίγραφη εικόνα για τον “θύτη” και το “θύμα”, φτάνοντας σήμερα να θεωρείται ορθή η ταύτιση του Παλαιστινιακού αγώνα με την τρομοκρατία.
Με ανακούφιση βέβαια βλέπουμε ένα σημαντικό κύμα αλληλεγγύης, με κινητοποιήσεις, δράσεις και δηλώσεις στήριξης του Παλαιστινιακού λαού σε ολόκληρο τον κόσμο και στην χώρα μας. Αποδεικνύεται ότι υπάρχει κόσμος που γνωρίζει την αλήθεια, που τάσσεται με την σωστή πλευρά της ιστορίας, που δεν συνηθίζει και κυρίως δεν δικαιολογεί την εικόνα των νεκρών παιδιών, παρά την επιστράτευση κάθε μέσου και fake news.
Ως στρατευμένος νέος, αισθάνομαι χρέος να εκφράσω και εγώ, για όλα τα παραπάνω, την αντίθεση μου στο μακελειό, αλλά και την ανησυχία μου για έναν ακόμα λόγο. Γιατί γινόμαστε συνένοχοι σε αυτόν τον πόλεμο με τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης που προκλητικά αρνήθηκε μέχρι και την υπογραφή ψηφίσματος ανθρωπιστικής εκεχειρίας στον ΟΗΕ. Γιατί οι στρατευμένοι υπηρετούμε την άμυνα της πατρίδας μας, δίνοντας όλες μας τις δυνάμεις στην θητεία μας, αλλά αυτός ο τίμιος αγώνας είναι αδύνατο να ταιριάξει με την αποστολή ενόπλων δυνάμεων (π.χ. πλοίων του πολεμικού ναυτικού) στον τόπο του εγκλήματος, ή με την παραχώρηση στρατιωτικών βάσεων και κάθε είδους διευκόλυνσης στο πλευρό του “θύτη”. Γιατί το ιδανικό της θυσίας για την υπεράσπιση των σπιτιών και των οικογενειών μας, είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με την βαθύτερη εμπλοκή για τα κέρδη λίγων από την λεία, με πράξεις που ξεκάθαρα οδηγούν σε στοχοποίηση της χώρας μας σε περίπτωση γενίκευσης του πολέμου και αντιποίνων από κράτη με συγκρουόμενα οικονομικά συμφέροντα.
Κατά συνέπεια, δηλώνω αλληλέγγυος στον Παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του για δικό του κράτος, όπως δικαιούται, στα σύνορα του 1967. Διεκδικώ μαζί με τον υπόλοιπο λαό να σταματήσει η σφαγή και να απεμπλοκή η χώρας μας από τον πόλεμο και τους Νατοϊκούς σχεδιασμούς, την επιστροφή όλων των δυνάμεων που δραστηριοποιούνται εκτός συνόρων.
Κλείνοντας επιθυμώ να καταδικάσω το απαράδεκτο περιστατικό προσπάθειας εκφοβισμού και εξαναγκασμού οπλίτη που εξέφρασε, αντίστοιχα με εμένα, την γνώμη του για το έγκλημα στην Γάζα, όπως δημοσιεύθηκε πρόσφατα. Οι οπλίτες θητείας έχουμε πολιτικά δικαιώματα που δεν καταστέλλονται και την υποχρέωση να στεκόμαστε ενεργοί για την καθημερινή ζωή μας στα στρατόπεδα, πόσο μάλλον παίρνοντας θέση μπροστά σε τόσο μεγάλα κοινωνικά προβλήματα.
ΣΤΡ (ΥΓ) ΖΑΜΠΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
