Μία στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή που θα επιδιώξει η κυβέρνηση να γενικεύσει και σε άλλες διαδικασίες, γιατί θέλει με κάθε τρόπο να υπονομεύσει την ενεργή συμμετοχή του λαού στις πολιτικές διαδικασίες και εξελίξεις, είναι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την επιστολική ψήφο στις βουλευτικές εκλογές. Αυτό επισήμανε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Γκιόκας, μιλώντας στην κοινή συνεδρίαση δύο κοινοβουλευτικών επιτροπών για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, εκφράζοντας τη διαφωνία του Κόμματος και την καταψήφιση του νομοσχεδίου.
Οπως εξήγησε, η κυβέρνηση για να εξυπηρετήσει αυτό τον στόχο, θέσπισε τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στο συνδικαλιστικό κίνημα, πέρασε το νόμο της κ. Κεραμέως για τις Ευρωεκλογές, έχει εξαγγείλλει επίσημα την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τις τοπικές εκλογές και το επόμενο βήμα είναι να γενικεύσει όλη τη διαδικασία των επιστολικών και ηλεκτρονικών ψηφοφοριών, μέσα από τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Καταρρίπτοντας το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι με αυτό τον τρόπο θ’ αντιμετωπιστεί η αποχή, τόνισε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και δεν προκύπτει από πουθενά με βάση τις διεθνείς έρευνες.
Υπενθύμισε ότι για το ΚΚΕ, η επιστολική ψήφος είναι μία αντιδραστική και επικίνδυνη τομή, που από τη μία πλευρά αλλοιώνει τον χαρακτήρα της εκλογικής διαδικασίας και από την άλλη θέτει σοβαρά θέματα για το αδιάβλητο των εκλογών, για τη νόθευση και χειραγώγηση λαικης ψήφου πέραν των άλλων κινδύνων που υπάρχουν και σήμερα.
Διευκρίνισε επίσης ότι η διαφωνία του ΚΚΕ στο νόμο για την επιστολική ψήφο στις Ευρωεκλογές, όπως και τώρα για τις βουλευτικές, δεν είναι επί της διαδικασίας, είναι επί της αρχής, είναι πολιτική, ιδεολογική και αξιακή, αφορά τον πυρήνα του μέτρου, το οποίο δεν είναι μια τεχνική διευκόλυνση όπως το παρουσιάζει η κυβέρνηση αλλά «μια βαθιά πολιτική και ιδεολογική παρέμβαση που καλλιεργεί την άποψη ότι η ενεργή παρέμβαση, η οργάνωση του λαού, η συμμετοχή του στις μαζικές διαδικασίες, στις πολιτικές εξελίξεις, ακόμη και σε αυτές τις εκλογές της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αυτή η συμμετοχή θα πρέπει να γίνεται από τον καναπέ». Επισήμανε, επίσης τις ευθύνες των άλλων κομμάτων εάν δώσουν τη ψήφο τους σε αυτό το νομοσχέδιο.
Αναπτύσσοντας τους λόγους για την αντίθεση του ΚΚΕ υπογράμμισε ότι με το νομοσχέδιο δημιουργούνται τεράστιοι κίνδυνοι όσον αφορά τη μυστικότητα της ψήφου και το αδιάβλητο της όλης διαδικασίας, όχι μόνο στα τεχνικά ζητήματα διεκπεραίωσης, δηλαδή στην αποστολή και στην παραλαβή των φακέλων, στη διαμεσολάβηση πιθανά και τρίτων προσώπων στην αποστολή και παραλαβή των φακέλων, στην διαμεσολάβηση ιδιωτικών εταιρειών ταχυμεταφορών.
Επίσης, πρόσθεσε πως το πιο ουσιαστικό είναι πως «σε μία εκλογική διαδικασία όπου υπάρχουν ούτως ή άλλως πιέσεις, εκβιασμοί, απόπειρες εξαγοράς και χειραγώγησης πέραν από την ιδεολογική και πολιτική χειραγώγηση που ούτως ή άλλως υπάρχει και απορέει από την ίδια τη ουσιαστική ανισοτιμία της ψήφου, από την παρέμβαση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, από την ίδια την εξουσία του κεφαλαίου, σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο που υπάρχει και σήμερα ανοίγετε τον ασκό του Αιόλου αυτές οι πολύμορφες πιέσεις να ασκούνται πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο αποτελεσματικά μέσω της διαδικασίας της επιστολικής ψήφου».
Με τα σημερινά δεδομένα, συνέχισε, υπήρχε η δυνατότητα ο ψηφοφόρος, την ώρα της ψηφοφορίας να πάει στο παραβάν και να απορρίψει αυτές τις πιέσεις, «τώρα με την επιστολική ψήφο κανείς πλέον δεν θα γνωρίζει πώς και κάτω από ποιες συνθήκες ένας ψηφοφόρος θα συμπληρώνει το φάκελο». Εφερε ως παράδειγμα την επιχείρηση «Βιολάντα» όπου ο εργοδότης προσπάθησε να αποτρέψει τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στις εκλογές του Σωματείου ενώ είχε προηγηθεί η απαγόρευση εισόδου στο Εργατικό Κέντρο για τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας.
Πρόσθεσε ότι η επιστολική ψήφος είναι πολύ πιο ευάλωτη σε ζητήματα αθέμιτων παρεμβάσεων, νοθείας, παραβίασης της μυστικότητας της ψήφου. Η διεθνής εμπειρία είναι αρνητική, σημείωσε και πρόσθεσε πως δίπλα στη διεθνή εμπειρία έρχεται να προστεθεί και η ελληνική εμπειρία με συγκεκριμένα προβλήματα που είχε καταγγείλει το ΚΚΕ στις τελευταίες ευρωεκλογές, όπου υπήρχε τότε ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων, που ενώ ψήφισε, για μια σειρά λόγους, αυτή η ψήφο τους ουδέποτε καταμετρήθηκε και προσμετρήθηκε στο τελικό αποτέλεσμα πέρα από τη διαρροή των προσωπικών δεδομένων που μπορεί να μη σχετίζεται στενά με την ίδια την επιστολική ψήφο, σχετίζεται όμως με τις πλατφόρμες που διαμορφώνονται προκειμένου να υπηρετήσουν όλο αυτό το μηχανισμό.
Ο Γ. Γκιόκας απάντησε και στο επιχείρημα της κυβέρνησης για την εναλλακτική επιλογή της αυτοπρόσωπης παρουσίας, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση το κάνει τώρα, για να αποσπάσει τις 200 ψήφους, που απαιτούνται για την έγκριση του νόμου, από ορισμένα κόμματα που θα το στηρίξουν. Ομως, συνέχισε, το πρόβλημα παραμένει, καθώς εκ των πραγμάτων η επιστολική ψήφος καθίσταται ως μονόδρομος γιατί δεν υπάρχει καμία ουσιαστική δέσμευση για την δημιουργία όλων εκείνων των προϋποθέσεων της αυτοπρόσωπης παρουσίας με περισσότερα τμήματα, σε περισσότερες περιοχές, με μεγαλύτερη διευκόλυνση κτλ.
Τέλος, ανέφερε ότι το νομοσχέδιο έρχεται να συμπληρώσει τον προηγούμενο νόμο για τις προϋποθέσεις εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, σημειώνοντας ότι προκαλεί πολύ μεγάλη εντύπωση που ορισμένα κόμματα που τότε είχανε καταψηφίσει το νομοσχέδιο που έβγαζε τις προϋποθέσεις για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, τώρα το βλέπουν θετικά.
Το ΚΚΕ εξ’ αρχής υποστήριζε ότι θα πρέπει να υπάρχουν όροι για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των ελλήνων του εξωτερικού, για να διαμορφώνεται ένα εκλογικό σώμα στο εξωτερικό, που ως προς τα χαρακτηριστικά του, να προσιδιάζει στον ελληνικό λαό, είπε. Υπογράμμισε, μάλιστα ότι δεν είναι τυχαίο, ότι μια σειρά μεγάλες χώρες έχουν βάλει όρους και προϋποθέσεις για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς κατάλογους, γιατί θέλουν ν’ αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που είναι, το να καθορίζονται οι πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό από ανθρώπους που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τη χώρα πέρα από την υπηκοότητα.
Σε αυτό το σημείο, ο βουλευτής του ΚΚΕ έβαλε και την παράμετρο της εποχής που ζούμε, με τους ανταγωνισμούς και τις προσπάθειες που γίνονται από ισχυρά κράτη να παρέμβουν στο εσωτερικό άλλων χωρών, επισημαίνοντας τους κινδύνους που υπάρχουν και φέρνοντας ως παράδειγμα των πρόεδρο των ΗΠΑ που έφθασε στο σημείο να προσφέρει 100.000€ σε κάθε κάτοικο της Γριλανδίας προκειμένου να καταλάβει τη συγκεκριμένη χώρα!
